Hopa 33

Ka Kōhete a Erihu i a Hopa

1 "Tēnā rā, whakarongo, e Hopa, ki āku kōrero,

kia whai taringa ki āku kupu katoa.

2 Nanā, kua puaki nei tōku māngai,

kei te kōrero tōku arero i roto i tōku māngai.

3 Mā āku kupu e whakapuaki te tika o tōku ngākau;

ka kōrero pono ōku ngutu i tā rātou e mātau ana.

4 He mea hanga ahau nā te Wairua o te Atua,

ā, nā te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai.

5 Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau;

whakatikaia āu kōrero ki tōku aroaro; e tū ki runga.

6 Nanā, ko tōku anga ki te Atua he pēnā hoki i tāu;

he mea hanga nei anō hoki ahau ki te paru.

7 Nanā, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe;

e kore anō hoki tōku ringa e taimaha iho ki a koe.

8 "He pono kua hakiri ōku taringa ki āu kupu,

ā, kua rongo atu ahau i te reo o āu kupu, e mea ana,

9 ‘He mā ahau, kāhore ōku hē;

he harakore ahau, kāhore hoki he kino i roto i ahau.

10 Nā, e rapu ana ia i te take riri ki ahau,

e kīia ana ahau e ia he hoariri nōna;

11 e karapitia ana e ia ōku waewae ki te rākau,

e āta titiro ana ia ki ōku hīkoinga katoa.’

12 "Nanā, māku e whawhati tāu kupu,

ehara tēnei mea āu i te mea tika;

nui atu hoki te Atua i te tangata.

13 He aha koe i totohe ai ki a ia?

E kore hoki e kōrerotia e ia te tikanga o tētahi o āna mea.

14 Kotahi hoki, āe rā, e rua kōrerotanga a te Atua,

otiia kāhore e maharatia e te tangata.

15 I te moe, i te putanga moemoeā mai o te pō,

ina au iho te moe o te tangata,

i ngā moenga i runga i te takotoranga;

16 ko reira ia whakapuare ai i ngā taringa o ngā tāngata,

hīri ai hoki i te ako mō rātou;

17 kia whakanekehia ai te tangata i tāna whakaaro,

kia hīpokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata;

18 e puritia ana e ia tōna wairua kei tae ki te rua,

tōna ora kei riro i te hoari.

19 E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tōna moenga,

ki te ngau tonu hoki o ōna wheua;

20 ā, whakarihariha ana tōna ora ki te taro,

tōna wairua ki te kai whakaminamina.

21 E honia ana ōna kiko, ā, kore noa e kitea;

ā, pūrero mai ana ōna wheua kīhai nei i kitea i mua.

22 Heoi, e whakatata ana tōna wairua ki te rua,

tōna ora ki ngā kaiwhakamate.

23 "Ki te mea he karere tērā kei a ia,

he kaiwhakaatu tikanga tētahi i roto i te mano,

hei whakaatu i tōna tika ki te tangata:

24 Nā, ka tohu tērā i a ia, ā, ka mea,

‘Whakaorangia ia kei heke ki te rua,

kua kitea hoki e ahau he utu.’

25 Ko tōna kiri ka ngāwari atu i tō te tamaiti;

ka hoki iho ia ki ngā rā o tōna tamarikitanga.

26 Ka īnoi ia ki te Atua, ā, ka manako tērā ki a ia;

heoi ka kite ia i tōna mata i runga i te koa;

ā, ka utua e ia te tika o te tangata.

27 E waiata ana ia i te aroaro o ngā tāngata, e mea ana,

‘Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika,

ā, kāhore he pai ki ahau.

28 Kua whakaorangia e ia tōku wairua kei riro ki te rua,

ā, e kite tōku wairua i te mārama.’

29 "Nanā, e meatia ana ēnei mea katoa e te Atua,

e tuaruatia ana, āe, e tuatorutia ana, ki te tangata,

30 hei whakahoki mai i tōna wairua i roto i te rua,

kia whakamāramatia ai ki te mārama o te ora.

31 "Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau;

kāti tāu, ā, ka kōrero ahau.

32 Ki te mea he kupu tāu, utua mai tāku: kōrero,

ko tāku hoki i pai ai kia whakatikaia tāu.

33 Ki te kāhore, whakarongo ki ahau;

noho puku koe, ā, māku koe e whakaako ki te whakaaro nui."

Elíhu sal met Job opreg spreek en soos 'n medemens hom behandel.

1 MAAR hoor tog, o Job, na my rede, en luister na al my woorde.

2 Kyk, ek het my mond oopgemaak; my tong spreek in my verhemelte.

3 My woorde kom uit die opregtheid van my hart, en wat my lippe weet, spreek hulle suiwer uit.

4 Die Gees van God het my geskape, en die asem van die Almagtige maak my lewend.

5 As u kan, antwoord my; maak klaar teen my; staan gereed!

6 Kyk, teenoor God staan ek in dieselfde verhouding as u: van klei is ek ook afgeknyp.

7 Kyk, vrees vir my hoef u nie te beangstig nie, en my las sal op u nie swaar wees nie.

Job vergis hom met sy bewering dat God sy vyand is en dat God nie antwoord op die mens se geroep nie.

8 SEKERLIK, u het voor my ore gesê, ek het die geluid van die woorde gehoor:

9 Rein is ek, sonder oortreding; suiwer is ek, en daar is geen skuld by my nie.

10 Kyk, Hy soek aanleidinge vir vyandskap teen my; Hy hou my vir 'n vyand van Hom.

11 Hy sit my voete in die blok; Hy bewaak al my paaie.

12 Kyk, daarin het u nie reg nie (antwoord ek u), want groter is God as 'n mens.

13 Waarom het u teen Hom getwis, dat Hy op al die woorde van 'n mens nie antwoord nie?

Inteendeel, God spreek deur naggesigte.

14 WANT God spreek op een, ja, op twee maniere; maar die mens let daar nie op nie.

15 In die droom, in 'n naggesig, as diepe slaap op die mense val, tydens sluimeringe op die bed,

16 dan open Hy die oor van die mense, en Hy druk die seël op die waarskuwing aan hulle;

17 om die mens terug te hou van sy onderneming en trotsheid vir die man te verberg;

18 sodat Hy sy siel kan red uit die kuil; en sy lewe, dat dit nie omkom deur die spies nie.

God spreek ook deur krankheid — met heerlike gevolg.

19 OOK word hy getugtig met smart op sy bed en aanhoudende stryd in sy gebeente,

20 sodat sy lewe hom laat walg van brood en sy siel van lieflingspys.

21 Sy vlees verdwyn, weg uit die gesig; en sy gebeente, wat onsigbaar was, steek uit.

22 Ja, sy siel kom nader by die kuil en sy lewe by die dodende magte.

23 Is daar dan vir hom 'n gesant, 'n tolk, een uit duisend, om die mens sy plig te kenne te gee;

24 en is Hy hom genadig en sê: Verlos hom, dat hy in die kuil nie afdaal nie: Ek het 'n losprys gevind —

25 dan word sy vlees fris van jeugdige krag, hy keer terug na die dae van sy jonkheid.

26 Hy bid tot God, en Hy het 'n welbehae in hom, sodat hy sy aangesig sien met gejuig: so vergeld Hy dan aan die mens sy geregtigheid.

27 Hy sing voor die mense en sê: Ek het gesondig en verdraai wat reg is, maar dit is my nie na verdienste vergeld nie.

28 Hy het my siel verlos, dat dit nie in die kuil ingegaan het nie, en my lewe mag hom verlustig in die lig.

29 Kyk, dit alles doen God, twee keer, ja, drie keer met 'n mens

30 om sy siel terug te bring van die kuil, sodat hy bestraal word met die lig van die lewe.

31 Let op, o Job! Luister na my; swyg, en ék sal spreek.

32 As u woorde het, antwoord my; spreek, want ek wil u graag gelyk gee.

33 So nie, luister ú dan na my; swyg, en ek sal u wysheid leer.