Hopa 22

Te Whakawhitinga Kōrero Tuatoru

1 Anō rā ko Eripāta Temani, i mea ia:

2 "E whai pai anō rānei te Atua i te tangata?

He pono e whai pai te tangata i a ia anō ki te mea he ngākau mōhio tōna.

3 He oranga ngākau rānei ki te Kaha Rawa tōu tika?

Hei taonga rānei ki a ia, ki te meinga e koe ōu ara kia tino tika?

4 "He wehi rānei nōu i a ia i whakahē ai ia i a koe,

i whakawā ai i a koe?

5 He teka ianei he nui tōu hē?

Kāhore hoki he pito whakamutunga o ōu kino.

6 I tangohia noatia hoki e koe ngā mea a tōu teina hei taunaha,

huia ana e koe ngā kākahu o te hunga e noho tahanga ana.

7 Kīhai i whakainumia e koe ki te wai te hunga ngenge;

kaiponuhia ana e koe he taro ki te hunga e matekai ana.

8 Ko te tangata mārohirohi, i a ia te whenua;

ko te tangata hōnore, noho ana ia i reira.

9 Ko ngā pouaru, ungā rawakoretia atu ana e koe,

whatiwhatiia ana ngā ringa o ngā pani.

10 Nā reira, karapotia pūtia ana koe e ngā māhanga,

raruraru ana koe i te wehi pā whakarere;

11 i te pōuri rānei, e kore ai koe e kite;

ā, nui atu te wai e taupoki nā i a koe.

12 "He teka ianei kei te wāhi tiketike o te rangi te Atua?

Tirohia atu anō hoki a runga o ngā whetū, tō rātou teitei!

13 Ā, e mea nā koe, ‘He aha tā te Atua e mōhio ai?’

E puta mai rānei tāna whakawā i roto i te kapua pōuri?

14 Ko tōna wāhi ngaro ko ngā kapua mātotoru, tē kite ia;

kei te taiāwhio anō ia i ngā rangi.

15 Ka mau tonu rānei koe ki te ara ō mua,

i haerea rā e ngā tāngata kikino?

16 I kapohia atu nei i te mea kāhore anō i rite ō rātou rā;

tāhoroa ana tō rātou tūranga anō he awa.

17 I mea nei ki te Atua, ‘Mawehe atu i a mātou’;

ā, ‘He aha e taea e te Kaha Rawa mō mātou?’

18 Heoi, i whakakīia e ia ō rātou whare ki ngā mea papai,

ko te whakaaro ia o te hunga kino e matara atu ana i ahau.

19 "E kite ana te hunga tika, ā, koa ana;

kataina iho rātou e te hunga harakore,

20 me te kī, ‘He pono kua haukotia te hunga i tahuri mai ki a tātou,

pau ake i te ahi te toenga o rātou.’

21 "Waiho ia hei hoa mōu, kātahi koe ka āta noho;

mā reira ka tae mai ai te pai ki a koe.

22 Tahuri mai rā ki te ture a tōna māngai,

rongoātia hoki āna kupu ki roto ki tōu ngākau.

23 Ki te hoki koe ki te Kaha Rawa, tērā koe e hangā;

ki te nekehia atu e koe te kino kia mamao i ōu tēneti.

24 Ā, ka whakapūranga koe i tāu taonga ki te puehu,

te kōura o Ōpira ki waenga i ngā kōhatu o ngā awa;

25 ā, ko te Kaha Rawa hei taonga mōu,

hei hiriwa utu nui ki a koe.

26 Ko reira hoki koe āhuareka ai ki te Kaha Rawa,

ā, ka ara ake tōu mata ki te Atua.

27 Ka īnoi anō koe ki a ia, ā, ka whakarongo mai ia ki a koe;

ka whakamanā anō e koe āu kupu taurangi.

28 Ka whakatakotoria hoki e koe he tikanga,

ā, ka whakapūmautia ki a koe;

ka whiti anō te mārama ki runga ki ōu ara.

29 Ki te makā koe e rātou ki raro, ka kī koe,

‘Tēnei anō he whakaarahanga ake’;

ka whakaorangia anō e ia te ngākau whakaiti.

30 Ka whakaorangia e ia te tangata ahakoa ehara i te harakore;

āe rā, ka whakaorangia ia e te mā o ōu ringa."

Élifas beweer nou dat God geen belang het by die smarte van Job nie; dat Hy hom ook nie kan bestraf oor sy godsvrug nie; dus is Job se sonde die oorsaak van sy ellende.

1 TOE het Élifas, die Temaniet, geantwoord en gesê:

2 Kan 'n man aan God 'n diens bewys? Nee, aan homself bewys die verstandige 'n diens.

3 Het die Almagtige daar belang by dat jy regverdig is? Of is dit voordeel vir Hom dat jy onberispelik wandel?

4 Is dit oor jou Godsvrees dat Hy jou bestraf, dat Hy met jou na die gereg gaan?

5 Is jou boosheid nie groot en jou ongeregtighede nie sonder einde nie?

Job se eerste sonde is hardheid teenoor sy naaste.

6 WANT jy het pand geneem van jou broers sonder noodsaak, en die klere van die naaktes het jy uitgetrek.

7 Aan die vermoeide het jy geen water gegee om te drink nie, en aan die hongerige het jy die brood onthou.

8 Maar aan die man van geweld — aan hom behoort die land; en die aansienlike — hy moet daarin woon!

9 Weduwees het jy met leë hande weggestuur, en die arms van die wese is verbrysel.

10 Daarom is daar vangnette rondom jou en maak die vrees jou skielik skrik.

11 Of sien jy die duisternis nie en die oorvloed van waters wat jou bedek?

Verder het Job gesondig deurdat hy dit voorstel asof God geen kennis neem van die dinge op aarde nie.

12 IS God nie hemelhoog nie? En aanskou hoe hoog die hoogste sterre staan.

13 Maar jy sê: Wat weet God? Kan Hy deur donkerheid heen strafgerig hou?

14 Wolke is 'n bedekking vir Hom, sodat Hy nie sien nie; en oor die hemelgewelf wandel Hy.

15 Wil jy die pad van die ou tyd hou, wat die kwaaddoeners bewandel het,

16 wat gegryp is voor die tyd, wie se grondslag uitgegiet is soos 'n stroom,

17 wat tot God gesê het: Bly ver van ons af! en: Wat kan die Almagtige ons aandoen?

18 En tog het Hy hulle huise gevul met wat goed is. (Maar die gesindheid van die goddelose is ver van my!)

19 Die regverdiges sien dit en is bly, en die onskuldige spot met hulle en sê:

20 Waarlik, ons teëstander is verdelg; en wat hulle laat oorbly het, het die vuur verteer.

Laat Job vriendskap soek by God; dan sal hy weer voorspoed en geluk sien.

21 SLUIT tog vriendskap met Hom, sodat jy vrede kan hê; daardeur sal goeie dinge oor jou kom.

22 Neem tog uit sy mond onderrig aan, en lê sy woorde weg in jou hart.

23 As jy tot die Almagtige terugkeer, sal jy gebou word; as jy die onreg verwyder uit jou tent.

24 En gooi die gouderts in die stof en tussen die rotse van die spruite die goud van Ofir.

25 Dan sal die Almagtige jou gouderts wees en stawe silwer vir jou.

26 Want dan sal jy in die Almagtige jou verlustig en jou aangesig tot God ophef.

27 Jy sal tot Hom bid, en Hy sal jou verhoor; en jy sal jou geloftes betaal.

28 Besluit jy iets, dan kom dit tot stand; en oor jou weë skyn 'n lig.

29 As dié afdraand loop, dan sê jy: Boontoe! En hom wat neerslagtig is, verlos Hy.

30 Hy red selfs hom wat nie onskuldig is nie: ja, hy word gered deur die reinheid van jou hande.