Hōhea 12

1 Ko tā Ēparaima kai ko te hau,

e whāia ana ia te hau marangai;

i ngā rā katoa e whakanuia ana e ia te teka me te whakangaro;

e whakarite kawenata ana rātou ki te Ahiriana,

ā, e kawea ana he hinu ki Īhipa.

Ka Whakawātia a Īharaira me Hūrā

2 Nā, he whakawā tā Ihowā ki a Hūrā,

ka utaina anō e ia ki runga ki a Hākopa ngā mea rite ki ōna ara;

ka rite ki āna mahi tāna utu ki a ia.

3 I roto i te kōpū i hopukia e ia tōna tuakana ki te rekereke;

ā, i a ia ka tangata i kaha ia ki te Atua.

4 Āe rā, i kaha ia ki te anahera, ā, taea ana e ia;

i tangi ia, i īnoi ki a ia.

I tūtaki ia ki a ia ki Pētēre;

ā, kōrero ana ia ki a tātou i reira.

5 Arā a Ihowā, te Atua o ngā mano;

ko Ihowā tōna maharatanga.

6 Nā reira tahuri koe ki tōu Atua;

puritia te mahi tohu me te tika,

tatari tonu ki tōu Atua.

7 He kaihokohoko ia, kei tōna ringa ngā pāuna tinihanga;

e aroha ana ia ki te tūkino.

8 I mea anō a Ēparaima, "He pono kua whai taonga ahau,

kua kitea e ahau he rawa mōku.

I āku mahi katoa e kore e kitea e rātou he kino,

arā he hara ki ahau."

9 "Nā, ko Ihowā ahau, ko tōu Atua,

nō te whenua o Īhipa mai rā anō;

tēnei ake ka meinga anō koe e ahau kia noho tēneti;

kia pērā me tō ngā rā o te hākari nui.

10 Kua kōrero anō ahau ki ngā poropiti,

ā, kua whakamahangia e ahau ngā whakakitenga;

nā te mahi minita a ngā poropiti i kōrero ai ahau i ngā kupu whakarite."

11 Ko te hara rānei a Kireara?

Inā, he mea teka kau rātou;

e patu kau ana rātou ki Kirikara hei whakahere.

Āe rā, he rite ā rātou āta ki ngā pūranga

i ngā moa o ngā māra.

12 I rere anō a Hākopa ki te māra a Arame,

ā, mahi ana a Īharaira hei utu wahine;

hei utu wahine i tiaki hipi ai ia.

13 I kawea mai anō e Ihowā, arā e te poropiti, a Īharaira i Īhipa,

nā te poropiti anō ia i ora ai.

14 I whakapātaritari a Ēparaima ki a ia, kawa rawa;

mō reira ka waiho e ia tōna toto i runga i a ia,

ka meinga anō tōna ingoa kino

e tōna Ariki kia hoki atu ki a ia.

Die ontrou van Efraim en Juda.

1 EFRAIM het My omsingel met leuens, en die huis van Israel met bedrog; terwyl Juda nog altyd bandeloos is teenoor God, ja, teenoor die Allerheiligste, die Getroue.

2 Efraim hou hom besig met wind, en hy agtervolg die oostewind; die hele dag vermeerder hy leuens en geweld, en hulle sluit 'n verbond met Assur, terwyl olie na Egipte gevoer word.

3 Die Here het ook 'n twis met Juda, en Hy sal oor Jakob besoeking doen volgens sy weë, hom vergelde na sy dade.

4 In die moederskoot het hy sy broer by die hakskeen gehou, en in sy manlike krag het hy met God geworstel.

5 Ja, hy het met die Engel geworstel en die oorhand gekry, hy het geween en Hom gesmeek. By Bet-el het hy Hom gevind, en daar het Hy met ons gespreek.

6 En Here God van die leërskare, Here is sy gedenknaam.

7 En jy, tot jou God moet jy terugkeer, beoefen liefde en reg, en hoop gedurigdeur op jou God.

8 Kanaän — in sy hand is daar 'n valse weegskaal, hy hou daarvan om af te pers.

9 Maar Efraim sê: Tog het ek ryk geword, ek het vir my 'n vermoë verwerf. Alles wat ek verwerf het, is nie genoeg om op my enige sondeskuld te lê nie.

10 Maar Ek is die Here jou God van Egipteland af, Ek sal jou weer in tente laat woon soos in die dae van die huttefees.

11 Ek het ook tot die profete gespreek, en Ek het gesigte vermenigvuldig en deur middel van die profete gelykenisse voorgedra.

12 Was Gílead goddeloosheid — hulle het louter nietigheid geword. In Gilgal het hulle beeste geoffer; so sal dan hulle altare wees soos kliphope op die vore van die landerye.

13 En Jakob het gevlug na die veld van Aram, en Israel was diensbaar vir 'n vrou as loon, en vir 'n vrou het hy vee opgepas.

14 Maar deur 'n profeet het die Here Israel uit Egipte laat optrek, en deur 'n profeet is hulle opgepas.

15 Efraim het die Here bitterlik geterg; daarom sal Hy sy bloedskulde op hom laat neerkom, ja, sy Here sal hom vir die aangedane smaad vergelde.