Hōhea 7

1 "I ahau e mea ana ki te rongoā i a Īharaira,

ka kitea te hē o Ēparaima,

te kino hoki o Hamaria.

Nō te mea e mahi ana rātou i te teka,

e tomo ana hoki te tāhae ki roto,

e pāhua ana te taua i waho.

2 Ā, kāhore ā rātou meatanga ake i roto i ō rātou ngākau,

kei te mahara tēnei ahau ki tō rātou kino katoa.

Kua karapotia rātou ināianei e ā rātou mahi;

tēnei anō kei tōku aroaro.

3 "Ka meinga e rātou te kīngi kia koa ki tā rātou kino,

ngā rangatira hoki ki ā rātou teka.

4 He hunga pūremu katoa rātou;

ko tō rātou rite kei te oumu

kua oti te tahu e te kaipokepoke.

Ka mutu tāna tūtaki i te ahi,

i muri iho i te pokepokenga i te parāoa ā kia rēwenatia rā anō.

5 I te rā o tō tātou kīngi

i mate ngā rangatira i a rātou anō, nā te tahu a te wāina;

ko tōna ringa mārō tonu i roto i te hunga taunu.

6 Ānō he oumu ō rātou ngākau,

i a rātou e whakatata ana, e whanga ana.

Pau ake te pō i tā rātou kaipokepoke e moe ana;

i te ata kā tonu taua oumu, ānō he mura ahi.

7 Werawera katoa rātou me he oumu,

pau ake i a rātou ō rātou kaiwhakawā.

Kua hinga katoa ō rātou kīngi;

kāhore tētahi o rātou e karanga ana ki ahau.

8 "Ko Ēparaima, kei te hanumi ia ki roto ki ngā iwi;

he keke a Ēparaima kīhai i hurihia.

9 Kua pau tōna kaha i ngā tautāngata,

heoi kāhore ia e mōhio;

inā, kua wero te hina i konei, i ko ōna,

ā, kāhore ia e mōhio.

10 Ko te whakapehapeha o Īharaira

e whakaatu ana ki tōna aroaro.

Heoi, kīhai rātou i hoki ki a Ihowā, ki tō rātou Atua,

ā, ahakoa ko tēnei katoa,

kāhore rātou i rapu i a ia."

E Kore te Āwhina mai ngā Tauiwi

11 "E rite ana hoki a Ēparaima ki te kūkupa wairangi,

kāhore nei ōna ngākau;

e karanga ana rātou ki Īhipa,

e haere ana rātou ki Ahiria.

12 Ka haere rātou, ka pōtaea e ahau tāku kupenga ki runga ki a rātou;

ka riro rātou i ahau ki raro, ka pērā i ngā manu o te rangi;

ka whiua rātou e ahau,

ka pērātia me tā ō rātou whakaminenga i rongo ai.

13 Auē te mate mō rātou, kua rere atu nei hoki rātou i ahau!

Ko te ngaromanga mō rātou, mō tā rātou takahi

i tāku i hokona anō rātou e ahau,

heoi kei te kōrero rātou i ngā kupu teka mōku.

14 "Kāhore hoki rātou i karanga ki ahau,

he mea nā ō rātou ngākau,

engari e auē ana rātou i runga i ō rātou moenga;

e huihui ana rātou, he whakaaro ki te wīti, ki te wāina,

ā, e whakakeke ana rātou ki ahau.

15 Ako noa ahau, whakakaha noa i ō rātou ringa,

heoi kino tonu tō rātou whakaaro mōku.

16 E hoki ana rātou, ehara ia i te mea ki a ia i runga rawa;

ko tō rātou rite kei te kōpere tinihanga.

Ka hinga ō rātou rangatira i te hoari,

he āritarita hoki nō tō rātou arero.

Hei mea tēnei e kataina ai rātou ki te whenua o Īhipa."

Die verregaande boosheid van Efraim.

1 TERWYL Ek Israel genees, word die ongeregtigheid van Efraim openbaar en die booshede van Samaría; want hulle pleeg bedrog en die dief breek in en 'n rowerbende plunder op die straat.

2 En hulle sê nie in hulle hart dat Ek aan al hulle boosheid dink nie; nou omsingel hulle dade hulle, dit lê oop voor my aangesig.

3 Met hulle boosheid verbly hulle die koning en met hulle leuens die vorste.

4 Hulle is almal owerspelers; hulle is soos 'n oond wat bly brand, ook al het die bakker opgehou met stook, vandat die deeg geknee word totdat dit deursuur is.

5 Op die dag van ons koning is die vorste siek van verhitting deur wyn; hy steek sy hand uit na die spotters.

6 Ja, hulle het hul hart gemaak soos 'n oond in hul arglistigheid; die ganse nag deur slaap hulle bakker, in die môre vroeg brand dit soos 'n vuurvlam.

7 Hulle almal gloei soos 'n oond en verteer hul regeerders, al hulle konings val; daar is niemand onder hulle wat My aanroep nie.

8 Efraim — hy vermeng hom met die volke; Efraim is 'n roosterkoek wat nie omgekeer is nie.

9 Vreemdes verteer sy krag, en hy bemerk dit nie; ook is grysheid oor hom uitgesprei, en hy weet dit nie.

10 Ja, die trotsheid van Israel getuig openlik teen hom; en tog bekeer hulle hul nie tot die Here hulle God nie, en ondanks dit alles soek hulle Hom nie.

11 So het Efraim dan geword soos 'n onnosele duif sonder verstand; hulle roep na Egipte, hulle gaan na Assur.

12 Wanneer hulle gaan, sal Ek my net oor hulle uitsprei; soos die voëls van die hemel trek Ek hulle neer; Ek tugtig hulle soos in hulle samekoms aangekondig is.

13 Wee hulle, omdat hulle van My weggevlieg het! Verwoesting oor hulle, omdat hulle teen My oortree het! Ék tog wou hulle verlos, maar húlle het leuens teen My gespreek.

14 Ook roep hulle nie van harte na My nie, maar jammer op hulle bedde; ter wille van koring en mos kerwe hulle hulself stukkend; hulle is opstandig teen My.

15 Alhoewel Ek hulle arms geoefen, versterk het, het hulle kwaad teen My beraam.

16 Hulle keer terug, maar nie na bo nie; hulle is soos 'n bedrieglike boog; hulle vorste sal val deur die swaard weens die skeldwoorde van hulle tong. Dit is hulle bespotting in Egipteland.