Hōhea 10

Te Hara me te Herehere o Īharaira

1 He wāina tupu wana a Īharaira,

e whakaputa ana i ōna hua.

Kua meinga e ia kia maha āna āta

kia rite ki te maha o ōna hua;

kua hangā e rātou he whakapakoko whakapaipai

rite tonu ki te pai o tōna whenua.

2 Kua wehe rua ō rātou ngākau,

ākuanei ka kitea tō rātou hē;

ka wāhia e ia ā rātou āta,

ka pāhuatia ā rātou whakapakoko.

3 He pono ākuanei rātou kī ai,

"Kāhore ō tātou kīngi;

kāhore hoki tātou i te wehi ki a Ihowā,

ā, ko te kīngi – ko te aha tāna mō tātou?"

4 E kōrero ana rātou i ngā kōrero horihori,

e oati teka ana i te mea e whakarite whakawā ana;

nā reira e rite ana te tupu o te whakawā

ki tō te hemoreke i ngā moa o te māra.

5 Mānukanuka tonu ngā tāngata o Hamaria

ki ngā kūao kau o Peteawene.

Ka tangihia hoki e tōna iwi,

e ōna tohunga i whakamanamana nei ki a ia;

mō tōna korōria kua memeha atu nei i reira.

6 Ka kawea anō hoki taua kūao ki Ahiria

hei hākari ki a Kīngi Iarepe.

Ka pā te whakamā ki a Ēparaima,

ka whakamā anō a Īharaira ki tāna whakaaro i whakatakoto ai.

7 Nā, ko Hamaria, kua kore tōna kīngi,

ānō he pāhuka i runga i te wai.

8 Ka whakakāhoretia anō

ngā wāhi tiketike o Āwene, te hara o Īharaira.

Ka puta ake te tātarāmoa me te tūmatakuru

ki runga ki ā rātou āta,

ā, ka mea rātou ki ngā maunga, "Taupokina mātou,"

ki ngā pukepuke, "E hinga ki runga ki a mātou."

9 "E Īharaira, he hara tōu, mai anō i ngā rā i Kipea;

tū ana rātou i reira.

Kia kore ai rātou e mau ki Kipea

i te whawhai ki ngā tama a te kino.

10 Kia hiahia ahau, ka whiua rātou e ahau;

ka huihui anō ngā iwi ki te whawhai ki a rātou,

i a rātou ka herea nei ki ō rātou hē e rua.

11 "He kūao kau anō a Ēparaima kua oti te whakaako,

pai tonu ia ki te takahi wīti;

kua tika atu ia ahau i runga i tōna kakī pai.

Ka meinga e ahau he kaieke mō Ēparaima;

ko Hūrā ki te parau,

ko Hākopa ki te wāwāhi i āna pōkuru.

12 Whakatōkia tā koutou i runga i te tika,

tapahia i runga i te mahi tohu;

mahia tā koutou pātohe.

Ko te wā hoki tēnei e rapua ai a Ihowā,

kia tae mai rā anō ia,

kia ringihia rā anō e ia te tika ki runga ki a koutou.

13 "Ko tā koutou i parau ai ko te kino,

ko tā koutou i kokoti ai ko te hē;

ko tā koutou kai ko ngā hua o te teka.

Nāu hoki i whakawhirinaki ki tōu ara,

ki te tini o ōu tāngata mārohirohi;

14 mō reira ka ara he ngangau i roto i ōu iwi,

ā, ka pāhuatia ōu pā taiepa katoa,

ka rite ki tā Haramana pāhuatanga i Petearapere i te rā o te whawhai;

ko te whaea, tāia iho rātou ko ngā tamariki, mongamonga ana.

15 Ko tā Pētēre tēnei e mea ai ki a koutou,

he nui nō tō koutou kino.

Ka whakangaromia rawatia

te kīngi o Īharaira i te atatū."

Verwoesting van Efraim se heiligdomme en die val van sy koning.

1 ISRAEL was 'n weelderig uitbottende wynstok wat sy vrug voortgebring het; hoe meer vrug hy gedra het, des te meer altare het hy gebou; hoe beter dit met sy land gesteld was, des te beter het hy die klippilare gemaak.

2 Vals is hulle hart; nou sal hulle daarvoor boet; Hy sal hulle altare stukkend breek, hulle klippilare verwoes.

3 Ja, nou sal hulle sê: Ons het geen koning nie, want ons het die Here nie gevrees nie; en die koning — wat sou hy vir ons kan doen?

4 Hulle het groot woorde gespreek, vals gesweer, verbonde gesluit — en soos 'n gifplant spruit die oordeel uit in die vore van die landerye.

5 Oor die kalf van Bet-Awen sal die inwoners van Samaría besorg wees; want sy volk sal oor hom treur en sy afgodspriesters oor hom sidder, oor sy heerlikheid, omdat dit van hom weggevoer is.

6 Hy sal ook self na Assur weggevoer word as 'n geskenk aan koning Jareb; skaamte sal Efraim aangryp, en Israel sal beskaamd staan oor sy eie raadsbesluit.

7 Samaría word vernietig, sy koning is soos 'n spaander op die water.

8 En die hoogtes van Awen, Israel se sonde, word verdelg, dorings en distels sal opskiet op hulle altare; en hulle sal tot die berge sê: Bedek ons! en tot die heuwels: Val op ons!

9 Sedert die dae van Gíbea het jy gesondig, o Israel! Daar staan hulle — moet die stryd teen die kwaaddoeners hulle nie oorval in Gíbea nie?

10 Dit is my begeerte om hulle te tugtig, en volke sal teen hulle versamel word as hulle gebind word aan hulle twee ongeregtighede.

11 Maar Efraim is 'n geleerde jong koei wat gewillig dors; nogtans sal Ek self oor haar mooi nek gaan: Ek sal Efraim laat trek; Juda sal die ploeg trek, Jakob sal die eg sleep.

12 Saai vir julle volgens die eis van geregtigheid, maai in ooreenstemming met die liefde; braak vir julle 'n braakland, want dit is tyd om die Here te soek, totdat Hy kom en geregtigheid oor julle laat reën.

13 Julle het goddeloosheid ingeploeë, julle het slegtigheid gemaai, die vrug van leuens geëet, omdat jy op jou weg vertrou het, op die menigte van jou helde.

14 Daarom sal daar oorlogsrumoer onder jou volke ontstaan en al jou vestings verwoes word net soos Salman Bet-Arbel verwoes het in die dag van oorlog: moeders is met kinders en al verpletter.

15 Net so het Bet-el aan julle gedoen weens julle ontsettende boosheid; in die môre vroeg is dit gedaan, gedaan met die koning van Israel.