Hōhea 8

Ka Whakahētia e Ihowā a Īharaira mō te Whakapakoko

1 "Meinga te tētere ki tōu māngai!

Ka rite ia ki te ēkara, ina whakaekea e ia te whare o Ihowā;

mō rātou i whakataka i tāku kawenata,

i takahi i tāku, ture.

2 Tērā rātou e karanga ki ahau,

‘E tōku Atua, e mōhio ana mātou, a Īharaira, ki a koe!’

3 Kua ākiritia e Īharaira te mea pai;

ka whāia ia e te hoariri.

4 "Ko tā rātou whakarite kīngi ehara i te mea nāku,

ko tā rātou whakarite rangatira ehara i te mea i mōhiotia e ahau.

Kua hangā e rātou tā rātou hiriwa,

ko tā rātou kōura hei whakapakoko mā rātou,

he mea e hātepea ai rātou.

5 Kua ākiritia e ia tāu kūao kau, e Hamaria.

Kua mura tōku riri ki a rātou.

Kia pēhea ake te roa ka tae ai rātou ki te harakore?

6 Nā Īharaira nei hoki taua kūao nā,

he mea hanga nā te kaimahi;

nā ehara ia i te Atua.

Āe rā, ka pakaru rikiriki

te kūao o Hamaria.

7 "Nā, ko tā rātou i whakatō ai ko te hau,

ko tā rātou e kokoti ai ko te paroro.

Kāhore ōna wīti e tupu ana;

e kore te kōpuku e whai parāoa.

Ki te whai parāoa,

ka horomia e ngā tautāngata.

8 "Kua horomia a Īharaira;

kua rite rātou ināianei i roto i ngā tauiwi

ki te oko kīhai i manakohia.

9 Kua riro hoki rātou ki Ahiria,

anō he kāihe mohoao, he moke, ko ia anake;

kua utua e Ēparaima ētahi hei whaiāipo.

10 Āe rā, ahakoa utu noa rātou i roto i ngā iwi,

ka kohikohia anō rātou e ahau āianei;

ā, ka tīmata rātou te iti haere,

i te pīkaunga a te kīngi o ngā rangatira.

11 "Kua maha nei ngā āta a Ēparaima hei mea hara,

nā, ka waiho ngā āta hei hara mōna.

12 Ahakoa tuhituhia e ahau māna tāku ture kia tekau mano ngā tikanga,

kei te kīia aua mea he mea rerekē.

13 Nā, ko ngā patunga tapu hei whakahere ki ahau,

e patu kikokiko ana rātou, kainga iho;

otiia kāhore e manakohia ana e Ihowā.

Ākuanei ia mahara ai ki tō rātou hē,

whiu ai i ō rātou hara;

ka hoki rātou ki Īhipa.

14 "Kua wareware hoki a Īharaira ki tōna kaihanga,

ā, kei te hanga temepara;

kua meinga e Hūrā kia maha ngā pā taiepa;

otiia ka tukua atu e ahau he ahi ki runga ki ōna pā,

ā, ka kainga e tērā ōna whare kīngi."

Die ondergang van Efraim is naby.

1 DIE basuin aan jou mond! Soos 'n arend skiet dit neer op die huis van die Here! Omdat hulle my verbond oortree het en teen my wet gesondig het.

2 My roep hulle toe: My God, ons, Israel, ken U.

3 Israel het die goeie verwerp — die vyand sal hom agtervolg!

4 Húlle het konings aangestel, maar nie uit My nie; hulle het vorste gekies, maar sonder my wete; van hul silwer en goud het hulle vir hul afgode gemaak tot hulle verderf.

5 Jou kalf, o Samaría, is afskuwelik; my toorn is teen hulle ontvlam. Hoe lank sal hulle tot reinheid onbekwaam wees?

6 Want dit is ook uit Israel: 'n smid het dit gemaak, en dit is geen god nie; maar tot splinters sal dit word — die kalf van Samaría.

7 Want hulle saai wind, maar hulle sal storm maai; dit het geen halm nie; wat uitspruit, lewer geen meel op nie; selfs as dit iets oplewer, sou vreemdelinge dit verslind.

8 Israel is verslind; alreeds is hulle onder die volke soos iets wat waardeloos is.

9 Want húlle het opgetrek na Assur — 'n wilde-esel wat eiesinnig rondloop, is Efraim! — hulle het onwettige bondgenootskappe gewerf.

10 Ook al werf hulle onder die volke, Ek sal hulle nou saamraap, en hulle sal begin minder word weens die laste deur die koning van die vorste opgelê.

11 Want Efraim het die altare vermenigvuldig om te sondig — die altare het vir hom tot sonde geword.

12 Ek het hom tienduisende leringe van my wet voorgeskrywe, maar dit word as iets vreemds geag.

13 Slagoffers, My aangebied, offer hulle — vleis is dit, en hulle eet; die Here het geen behae daarin nie. Nou sal Hy aan hulle ongeregtigheid dink en oor hulle sondes besoeking doen; hulle sal teruggaan na Egipte.

14 Omdat Israel sy Maker vergeet en paleise gebou het, en Juda 'n menigte versterkte stede, daarom sal Ek 'n vuur in sy stede slinger wat sy paleise sal verteer.