Hakaraia 1

Ka Karanga a Ihowā ki Tāna Iwi kia Hoki ki a ia

1 I te waru o ngā marama, i te rua o ngā tau o Tariuha, ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Hakaraia, tama a Perekia, tama a Iro poropiti, i mea ia:

2 "Nui atu te riri o Ihowā ki ō koutou mātua. 3 Nā, mea atu ki a rātou: Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: ‘Tahuri mai anō ki ahau,’ e ai tā Ihowā o ngā mano, ‘ā, ka tahuri atu anō hoki ahau ki a koutou,’ e ai tā Ihowā o ngā mano. 4 Kei rite koutou ki ō koutou mātua, i karanga rā ngā poropiti o mua ki a rātou, i mea, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, Tahuri mai ināianei i ō koutou ara kino, i ā koutou mahi kino.’ Otiia, kīhai rātou i rongo, kīhai hoki i whai taringa ki ahau, e ai tā Ihowā. 5 Ko ō koutou mātua, kei hea rātou? Ā, ko ngā poropiti, e ora tonu ana rānei rātou ake ake? 6 Nā, ko āku kupu me āku tikanga i whakahaua e ahau ki āku pononga, ki ngā poropiti, kīhai rānei ō koutou mātua i rokohanga e ērā?

"Ā, hoki mai ana rātou, mea ana, ‘Ka pērā i tā Ihowā o ngā mano i whakaaro ai kia meatia ki a mātou, he mea whakarite ki ō mātou ara, ki ā mātou mahi; ka pērā tonu tāna ki a mātou.’ "

Te Kitenga Tuatahi: Ngā Kaieke Hōiho

7 I te rua tekau mā whā o ngā rā o te tekau mā tahi o ngā marama, arā o te marama Hepata, i te rua o ngā tau o Tariuha, ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Hakaraia tama a Perekia, tama a Iro poropiti, i mea ia: 8 I titiro ahau i te pō, nā, ko tētahi tangata e noho ana i runga i te hōiho whero, ā, tū ana ia i roto i ngā ramarama i te whārua; ā, i muri atu i a ia ko ētahi hōiho, he whero, he kōpurepure, he mā.

9 Nā, ka mea atu ahau, "E tōku ariki, he aha ēnei?"

Ā, ka kī mai te anahera i kōrero ki ahau, "Māku e whakaatu ki a koe te tikanga o ēnei."

10 Nā, ka oho mai te tangata i tū rā i roto i ngā ramarama, ka mea, "Ko ngā mea ēnei i ungā atu nei e Ihowā hei hāereere i te whenua."

11 Nā, ka whakahoki rātou ki te anahera a Ihowā e tū ana i roto i ngā ramarama, ka mea, "Kua hāereerea e mātou te whenua, nanā, kei te āta noho te whenua katoa, kei te mārie."

12 Kātahi ka oho te anahera a Ihowā, ka mea, "E Ihowā o ngā mano, kia pēhea te roa ōu ka kore nei e tohu i Hiruhārama, i ngā pā o Hūrā, e mauāharatia nei e koe i ēnei tau e whitu tekau?" 13 Nā, ka whakahoki a Ihowā ki te anahera i kōrero nei ki ahau, he kupu pai, arā he kupu whakamārie.

14 Heoi, ka mea ki ahau te anahera i kōrero nei ki ahau: "Karanga atu koe, mea atu: Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: ‘He nui te hae i hae ai ahau ki Hiruhārama, ki Hiona. 15 Ā, he tino nui tōku riri ki ngā iwi e noho hūmārie ana; he iti noa rā hoki tōku riri, ā, nā rātou i whakatetere te hē.’

16 "Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Kua hoki mai ahau ki Hiruhārama i runga i te tohu tangata; ka hangā tōku whare ki reira,’ e ai tā Ihowā o ngā mano, ‘ā, ka whakamārōkia he aho ki runga ki Hiruhārama.’

17 "Karanga atu anō, mea atu: Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: ‘Tērā ōku pā e rauroha noa atu i te pai; ā, tērā a Ihowā ka whakamārie i Hiona, tērā ka whiriwhiri i Hiruhārama.’ "

Te Kitenga Tuarua: Ngā Haona me ngā Kāmura

18 Nā, ka maranga ake ōku kanohi, ā, ka kite ahau, nanā, e whā ngā haona. 19 Nā, ka mea ahau ki te anahera i kōrero nei ki ahau, "He aha ēnei?"

Anō rā ko ia ki ahau, "Ko ngā haona ēnei nāna i whakamarara a Hūrā, a Īharaira, a Hiruhārama."

20 Nā, ka whakakitea e Ihowā ētahi kāmura ki ahau, tokowhā. 21 Kātahi ahau ka mea, "I haere mai ēnei ki te aha?"

Ā, ka kōrero tērā, ka mea, "Ko ngā haona ēnei nāna i whakamarara a Hūrā, i kore ai e ara te māhunga o tētahi. Otirā, i haere mai ēnei ki te whakawehi i a rātou, ki te whakataka iho i ngā haona o ngā tauiwi, o te hunga i ara nei tō rātou haona ki te whenua o Hūrā, ki te tītaritari i a ia."

Die profeet spoor die Jode tot bekering aan.

1 IN die agtste maand, in die tweede jaar van Daríus, het die woord van die Here gekom tot Sagaría, die seun van Berégja, die seun van Iddo, die profeet, en gesê:

2 Die Here was baie vertoornd op julle vaders.

3 So moet jy dan aan hulle sê: So spreek die Here van die leërskare: Keer terug na My, spreek die Here van die leërskare, en Ek sal na julle terugkeer, sê die Here van die leërskare.

4 Moenie soos julle vaders wees nie, tot wie die vroeëre profete geroep en gesê het: So sê die Here van die leërskare: Bekeer julle tog van julle bose weë en julle bose werke; maar hulle het nie gehoor en na My nie geluister nie, spreek die Here.

5 Julle vaders — waar is hulle? En sal die profete vir ewig lewe?

6 Maar my woorde en my insettinge wat Ek my knegte, die profete, beveel het, het dit julle vaders nie ingehaal nie, sodat hulle tot inkeer gekom en gesê het: Soos die Here van die leërskare Hom voorgeneem het om aan ons te doen ooreenkomstig ons weë en ons werke, so het Hy met ons gedoen?

Eerste gesig: die perde.

7 OP die vier-en-twintigste dag van die elfde maand, dit is die maand Sebat, in die tweede jaar van Daríus, het die woord van die Here tot die profeet Sagaría, die seun van Berégja, die seun van Iddo, gekom en gesê:

8 Ek het in die nag 'n gesig gesien — daar was 'n man wat op 'n bruin perd ry, en hy het gestaan tussen die mirtebome wat in die diepte was; en agter hom was daar bruin, vos en wit perde.

9 Toe sê ek: Wat beteken dit, my heer? En die engel wat met my gespreek het, antwoord my: Ek sal jou toon wat dit beteken.

10 En die man wat tussen die mirtebome gestaan het, het aangehef en gesê: Dit is hulle wat die Here gestuur het om die aarde te deurkruis.

11 Daarop het hulle die Engel van die Here, wat tussen die mirtebome gestaan het, toegespreek en gesê: Ons het die aarde deurkruis, en kyk, die ganse aarde is stil en rustig.

12 Daarop het die Engel van die Here aangehef en gesê: Here van die leërskare, hoe lank nog bly U sonder ontferming oor Jerusalem en oor die stede van Juda waarop U alreeds sewentig jaar vertoornd was?

13 Toe antwoord die Here die engel wat met my gespreek het, goeie woorde, troosvolle woorde.

14 Daarop sê die engel wat met my gespreek het: Roep en sê: So spreek die Here van die leërskare: Ek ywer oor Jerusalem en oor Sion met 'n groot ywer;

15 maar Ek is grootliks vertoornd oor die sorglose nasies wat, terwyl Ek 'n weinig vertoornd was, die onheil aangehelp het.

16 Daarom, so sê die Here: Ek wend My met ontferming tot Jerusalem; my huis sal daarin gebou word, spreek die Here van die leërskare, en 'n meetsnoer oor Jerusalem gespan word.

17 Roep verder en sê: So spreek die Here van die leërskare: My stede sal weer oorstroom wees van goeie dinge, en die Here sal Sion weer vertroos, en Hy sal Jerusalem weer verkies.

Tweede gesig: die horings en die smede.

18 EN ek het my oë opgeslaan en gekyk — daar was vier horings.

19 Toe sê ek aan die engel wat met my gespreek het: Wat beteken dit? En hy antwoord my: Dit is die horings wat Juda, Israel en Jerusalem verstrooi het.

20 Daarop toon die Here my vier smede.

21 Toe sê ek: Wat kom hulle maak? En Hy antwoord en sê: Dit is die horings wat Juda só verstrooi het dat niemand sy hoof opgehef het nie; maar hierdie manne het gekom om hulle skrik aan te jaag, om die horings van die nasies neer te werp wat die horing teen die land van Juda opgesteek het om dit te verstrooi.