2 Koriniti 7

1 Nā, i a tātou ka whiwhi nei ki ēnei kupu whakaari, e ōku hoa aroha, tahuri tātou ki te horoi atu i a tātou i ngā mea poke katoa o te kikokiko, o te wairua, me te whai anō ki te tino tapu i runga i te wehi ki te Atua.

Te Hari o Pāora

2 Manako mai ki a mātou; kāhore ā mātou whakahaere hē ki tētahi, kāhore mātou i kukume i tētahi ki te kino, kāhore ā mātou whakapati i ngā taonga a tētahi. 3 Ehara tāku kupu nei i te mea hei whakatau hē ki a koutou. Kua mea atu nā hoki ahau, kei ō mātou ngākau koutou mō te mate tahi, mō te ora tahi. 4 Nui atu tōku māia ki te kōrero ki a koutou, nui atu tōku whakamanamana mō koutou; kī tonu ahau i te whakamārie, hira ake tōku koa i ō mātou matenga katoa.

5 I tō mātou taenga mai hoki ki Makeronia, kīhai i whai okiokinga tō mātou kikokiko, heoi, mate ana mātou i ngā taha katoa; i waho ko ngā whawhai, i roto ko ngā mataku. 6 Otirā, nā te kaiwhakamārie o te hunga e whakaititia ana, arā nā te Atua, nāna mātou i whakamārie, i a Taituha ka tae mai nei; 7 ehara i te mea nā tōna taenga mai anake, engari, nā te whakamārietanga anō hoki i whakamārietia ai ia e koutou, i tāna kōrerotanga mai ki a mātou i tō koutou hiahia nui, i tō koutou tangi, i tō koutou ngākau nui ki ahau; ā, ka koa rawa ahau.

8 Ahakoa hoki i whakapōuritia koutou e ahau ki tāku pukapuka, kāhore ahau i te mea e hē ana ahau, ahakoa i mahara pērā i mua rā. Kua kite nei hoki ahau nā taua pukapuka koutou i mea kia pōuri, arā, pōuri potopoto nei. 9 E hari ana tēnei ahau, ehara i te mea mō te whakapōuritanga i a koutou, engari, nō te mea i whakapōuritia koutou ā rīpenetā iho. Ko tō koutou pōuri hoki nō tā te Atua, e kore noa iho ai koutou e whai hē i a mātou. 10 E meinga ana hoki e tā te Atua pōuri he rīpenetā e ora ai, he rīpenetā kāhore ōna haku; ko tā te pōuri ia o te ao e mahi ai he mate. 11 Titiro hoki, ko taua mea nei anō, ko tā te Atua whakapōuritanga i a koutou, nā, tāna mahinga nui i roto i a koutou, āe rā, ngā kupu whakatikatika i a koutou, te riri, te wehi, te hiahia, te ngākau nui, te whakapā riri! I ngā mea katoa kua whakakite nui koutou, kāhore ō koutou hara i tēnei mea.

12 Nō reira, ahakoa i tuhituhi ahau ki a koutou, kāhore ahau i tuhituhi atu mō te tangata nāna te hē, mō te tangata rānei ki a ia nei te hē, engari, kia whakakitea ai ki a koutou i te aroaro o te Atua te nui o tō koutou matapopore ki a mātou. 13 Koia mātou i whai mārietanga ai.

Ā, i tō mātou whakamārietanga hira noa ake tō mātou koa i te koa hoki o Taituha, nō te mea kua whakahauoratia tōna wairua e koutou katoa. 14 Mehemea hoki ahau i whakamanamana ki a ia ki tētahi mea a koutou, kāhore ahau i meinga kia whakamā; nō te mea i kōrerotia e mātou ngā mea katoa ki a koutou i runga i te pono, waihoki ko tō mātou whakamanamana, i meinga nei e ahau i te aroaro o Taituha, kua kitea he pono. 15 Ā, hira ake anō hoki tōna ngākau aroha ki a koutou, i a ia e mahara ana ki te ngohengohe o koutou katoa, ki te wehi me te wiri i manako ai koutou ki a ia. 16 E hari ana ahau, nō te mea ka mārama tōku whakaaro ki a koutou ngā mea katoa.

1 TERWYL ons dan hierdie beloftes het, geliefdes, laat ons ons van alle besoedeling van die vlees en die gees reinig, en laat ons die heiligmaking in die vrees van God volbring.

Paulus is bly oor die koms van Titus en oor die goeie gevolg wat sy eerste brief gehad het.

2 MAAK vir ons ruimte in julle harte. Ons het niemand onreg aangedoen nie, ons het niemand benadeel nie, ons het op niemand voordeel behaal nie.

3 Ek sê dit nie om te veroordeel nie, want ek het vantevore gesê dat julle in ons harte is om saam te sterwe en saam te lewe.

4 Ek het groot vrymoedigheid teenoor julle; my roem oor julle is groot; ek is vervul met troos; ek loop oor van blydskap in al ons verdrukking.

5 Want ook toe ons in Macedónië gekom het, het ons vlees geen rus gehad nie, maar ons is op allerhande maniere verdruk; van buite was daar aanvegtinge, van binne verskrikkinge.

6 Maar Hy wat die nederige troos, naamlik God, het ons getroos deur die koms van Titus;

7 en nie deur sy koms alleen nie, maar ook deur die troos waarmee hy oor julle getroos is, deurdat hy aan ons berig gebring het van julle verlange, julle verdriet, julle ywer vir my, sodat ek my nog meer verbly het.

8 Want, al het ek julle ook deur die brief bedroef gemaak, is ek nie jammer nie, al was ek ook jammer. Want ek sien dat daardie brief, al was dit vir 'n kort tydjie, julle bedroef gemaak het.

9 Nou is ek bly, nie omdat julle bedroef was nie, maar omdat julle bedroef was tot bekering, want julle was bedroef volgens die wil van God, sodat julle deur ons in niks skade gely het nie.

10 Want die droefheid volgens die wil van God werk 'n onberoulike bekering tot redding, maar die droefheid van die wêreld werk die dood.

11 Want kyk, juis dit, dat julle bedroef geword het volgens die wil van God — wat 'n groot ywer het dit in julle gewerk, ja, verantwoording, verontwaardiging, vrees, verlange, ywer, bestraffing. In alles het julle bewys dat julle in die saak rein is.

12 Al het ek ook aan julle geskrywe, dan was dit nie ter wille van hom wat onreg gedoen het nie, of ter wille van hom wat onreg gely het nie, maar dat ons ywer vir julle aan julle duidelik kan word voor God.

13 Daarom is ons getroos oor julle vertroosting en het veral bly geword oor die blydskap van Titus, omdat sy gees deur julle almal verkwik is.

14 Want as ek iets by hom oor julle geroem het, is ek nie beskaam nie; maar soos ons alles met waarheid tot julle gespreek het, so het ook ons roem by Titus waarheid geword.

15 En sy hart is julle veral toegeneë as hy hom die gehoorsaamheid van julle almal herinner, hoe julle hom met vrees en bewing ontvang het.

16 Ek verbly my dus dat ek my in alle opsigte op julle kan verlaat.