2 Koriniti 11

Ko Pāora me ngā Āpōtoro Teka

1 Ko tāku e hiahia nei kia āta hanga mai koutou ki ahau, kia iti nei, i ahau e wairangi nei. Āe rā, kia āta hanga mai anō ki ahau. 2 Nui atu hoki tōku ngākau ki a koutou, he ngākau nō te Atua. Kua oti hoki koutou te taumau e ahau mā te tāne kotahi, kia tāpaea atu ai hei wāhina kore hē ki a te Karaiti. 3 E wehi ana ia ahau, kei pērā me Iwi i whakawaia e te tinihanga o te nākahi, kei kūmea atu ō koutou whakaaro ki te hē, kei mahue te tapatahi o te ngākau ki a te Karaiti. 4 Ki te tae atu hoki te tangata, me te kauwhau i tētahi Īhu e rerekē ana i tā mātou i kauwhau ai, ki te whiwhi rānei koutou i tētahi wairua kē atu i tēnā i whiwhi nā koutou, ki tētahi rongopai rānei e rerekē ana i tā koutou i whakaae ai, e tika ana koutou kia āta hanga ki a ia.

5 Ki ahau hoki kāhore rawa ahau i hoki iho i ngā tino āpōtoro. 6 Nā, ahakoa tangata ware ahau ki te kōrero, kāhore ia ki te mātauranga; heoi i ngā mea katoa kua tino kitea tēnei i roto i a koutou.

7 I hara oti ahau i ahau i whakaiti rā i ahau kia kake ai koutou, i kauwhau utukore rā i te rongopai o te Atua ki a koutou? 8 I pāhuatia e ahau ērā atu hāhi, i tango utu ahau i a rātou kia minita ai ahau ki a koutou. 9 Ā, i ahau i a koutou nā, ā, i kore tētahi mea māku, kāhore ahau i taimaha ki tētahi; nā ngā tēina hoki, i tō rātou haerenga mai i Makeronia, i whakawhiwhi ahau ki ngā mea i kore i ahau. I ngā mea katoa hoki i tiaki ahau i ahau kei taimaha iho ki a koutou; inā, ka tiaki pērā anō ahau i ahau. 10 I te mea kei ahau te pono o te Karaiti, e kore tēnei whakamanamana āku e āraia e tētahi i ngā wāhi o Akāia. 11 Nā te aha? Nā te mea koia kāhore ōku aroha ki a koutou? E mātau ana te Atua.

12 Ko tāku ia e mea nei, e meinga anō e ahau, kia motuhia atu ai e ahau te take a te hunga e hiahia ana ki te take; kia kitea ai rātou i runga i tā rātou e whakamanamana nei e rite tahi ana anō ki a mātou nei. 13 He āpōtoro teka hoki ngā pērā, he kaimahi i te tinihanga, e whakaahua ana i a rātou kia rite ki ngā āpōtoro a te Karaiti. 14 Ā, ehara i te mea whakamīharo rawa; inā hoki a Hātana, e whakaahua kē ana i a ia hei anahera mō te mārama, 15 heoi, ehara i te mea nui ki te whakaahua kē anō āna minita i a rātou kia rite ki ngā minita o te tika; nā, ko tō rātou whakamutunga e rite ki ā rātou mahi.

Ngā Mamaetanga o Pāora, he Āpōtoro hoki

16 Me kī atu anō e ahau, kaua tētahi e mea he wairangi ahau; ā, ahakoa pēnā, heoi tahuri mai ki ahau, ki te wairangi, kia whakamanamana ai anō ahau, he mea iti nei. 17 Ko tāku e kōrero nei, ehara i te kōrero i runga i tā te Ariki, engari me te mea i runga i te wairangi, i tēnei whakamanamana ka kaha nei. 18 Nā, ka tokomaha nei e whakamanamana i runga i tō te kikokiko, ka whakamanamana anō hoki ahau. 19 E pai ana hoki koutou, e āta hanga ana ki te hunga wairangi, he hunga whakaaro hoki koutou. 20 Ka āta hanga hoki koutou ki te whakataurekareka tētahi i a koutou, ki te pau ā koutou mea i tētahi, ki te tangohia e ia hei herehere, ki te whakakake ia, ki te pāhiatia e ia tō koutou mata. 21 He kōrero whakaiti tāku, ānō he ngoikore mātou.

Nā, ki te māia tētahi ki tētahi mea; he kōrero wairangi nei tāku, ka māia anō ahau. 22 He Hiperu rātou? Ahau anō hoki. Nō Īharaira rātou? Ahau anō hoki. He whānau rātou nā Āperahama? Pērā anō hoki ahau. 23 He minita rātou nā te Karaiti? He kōrero pōrangi tāku nei, tērā atu anō tōku; hira atu ōku māuiuitanga, maha noa atu ōku meatanga ki roto ki ngā whare herehere, nui noa atu ōku whiunga, maha atu ōku mate. 24 E rima ngā wā i whiua ai ahau e ngā Hūrai, e whā tekau pānga o te whiu, hāunga te kotahi. 25 E toru ōku whiunga ki te rākau, kotahi tōku ākinga ki te kōhatu, tuatoru ahau ki te kaipuke pakaru, kotahi ōku pō, kotahi ōku rā i te rire; 26 i ngā hāereerenga maha, i ngā oranga noatanga i ngā awa, i ngā oranga noatanga i ngā kaipāhua, i ngā oranga noatanga i ōku whanaunga, i ngā oranga noatanga i ngā tauiwi, i ngā oranga noatanga i te pā, i ngā oranga noatanga i te koraha, i ngā oranga noatanga i te moana, i ngā oranga noatanga i ngā tēina teka. 27 Māuiui ana, ngenge ana, he maha ngā mataaratanga, ngā matekaitanga, ngā matewaitanga, he maha ngā wā i nohopuku ai, i mātao ai, i kore ai he kākahu. 28 Hei tāpiri mō ngā mea o waho, ko te mea e pēhi nei i ahau i tēnei rā, i tēnei rā, ko te mānukanuka ki ngā hāhi katoa. 29 Ko wai te ngoikore ana, ā, kāhore ahau e ngoikore? Ko wai kua tūtuki te waewae, ā, kāhore ahau e pāwerawera?

30 Ki te takoto te tikanga kia whakamanamana ahau, me whakamanamana ahau ki tōku ngoikoretanga. 31 E mātau ana te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu, ko ia nei te whakapaingia ana ake tonu atu, kāhore āku teka. 32 I Ramahiku e tiakina ana e te kāwana i raro i a Kīngi Areta te pā o ngā tāngata o Ramahiku, he mea kia hopukina ai ahau. 33 Heoi, tukua iho ana ahau i roto i te kete, rā te matapihi, rā te taiepa kōhatu, ā, mawhiti atu ana i roto i ōna ringa.

Die valse apostels.

1 AG, as julle my net 'n bietjie in my dwaasheid wou verdra! Verdra my tog maar!

2 Want ek is jaloers oor julle met 'n goddelike jaloersheid, want ek het julle aan een man verbind, om julle as 'n reine maagd aan Christus voor te stel.

3 Maar ek vrees dat, net soos die slang Eva deur sy listigheid bedrieg het, julle sinne so miskien bedorwe kan raak, vervreemd van die opregtheid teenoor Christus.

4 Want as iemand kom en 'n ander Jesus verkondig as wat ons verkondig het, of as julle 'n ander gees ontvang as wat julle ontvang het, of 'n ander evangelie as wat julle aangeneem het, laat julle jul dit goed geval.

5 Want ek reken dat ek niks agterstaan by dié uitnemende apostels nie.

6 En al is ek ook onbedrewe in woord, dan tog nie in kennis nie; maar ons het ten volle in alle opsigte openbaar geword by julle.

7 Of het ek sonde gedoen deur my te verneder sodat julle verhoog kan word, omdat ek die evangelie van God kosteloos aan julle verkondig het?

8 Ander gemeentes het ek beroof deur vergoeding te neem om julle te bedien; en toe ek by julle teenwoordig was en gebrek gehad het, het ek niemand lastig geval nie.

9 Want in my gebrek het die broeders voorsien wat van Macedónië gekom het. En ek het my in alles in ag geneem om julle nie te beswaar nie, en ek sal my in ag neem.

10 So seker as die waarheid van Christus in my is, sal hierdie roem in die streke van Acháje my nie ontneem word nie.

11 Waarom? Omdat ek julle nie liefhet nie? God weet dit.

12 Maar wat ek doen, sal ek nog doen om die aanleiding af te sny vir die wat 'n aanleiding wil hê, sodat hulle in die saak waar hulle op roem, net soos ons bevind mag word.

13 Want sulke mense is valse apostels, bedrieglike arbeiders wat hulleself verander in apostels van Christus.

14 En geen wonder nie! Want die Satan self verander hom in 'n engel van die lig.

15 Dit is dus niks besonders wanneer sy dienaars hulle ook voordoen as dienaars van geregtigheid nie. Maar hulle einde sal wees volgens hulle werke.

Paulus se lyding vir die evangelie.

16 WEER sê ek dat niemand moet dink dat ek dwaas is nie; of anders, neem my maar aan as 'n dwaas, sodat ek ook 'n bietjie kan roem.

17 Wat ek spreek, sê ek nie vanweë die Here nie, maar as in dwaasheid, in hierdie vertroue dat ek mag roem.

18 Terwyl baie na die vlees roem, sal ek ook roem.

19 Want julle verdra graag die dwase, omdat julle so verstandig is!

20 Julle verdra dit mos as iemand knegte van julle maak, as iemand julle opeet, as iemand julle beetneem, as iemand hom aanstel, as iemand julle in die gesig slaan.

21 Tot my skande moet ek erken dat ons daarvoor te swak was; maar as iemand dit aandurf — ek spreek in dwaasheid — ek durf ook.

22 Is hulle Hebreërs? Ek ook. Is hulle Israeliete? Ek ook. Is hulle die nakomelinge van Abraham? Ek ook.

23 Is hulle dienaars van Christus? — ek praat in uitsinnigheid — ek nog meer: in arbeid oorvloediger, in slae bo die maat, in gevangenskappe baie meer, in doodsgevare dikwels.

24 Vyf maal het ek van die Jode ontvang veertig houe op een na.

25 Drie maal is ek met stokke geslaan, een maal is ek gestenig, drie maal het ek skipbreuk gely, 'n nag en 'n dag het ek op die diepwater deurgebring —

26 dikwels op reis, in gevare van riviere, in gevare van rowers, in gevare van my volk, in gevare van die heidene, in gevare in die stad, in gevare in die woestyn, in gevare op see, in gevare onder valse broeders;

27 in arbeid en moeite, in slapelose nagte dikwels, in honger en dors, dikwels sonder ete, in koue en naaktheid.

28 Behalwe dit alles my daaglikse bekommernis, die sorg vir al die gemeentes.

29 Wie is swak en ek is nie swak nie? Aan wie word 'n struikelblok in die weg gelê en ek is nie aan die brand nie?

30 As daar geroem moet word, sal ek in my swakhede roem.

31 Die God en Vader van onse Here Jesus Christus, geseënd tot in ewigheid, weet dat ek nie lieg nie.

32 In Damaskus het die goewerneur van koning Arétas die stad van die Damaskéners laat bewaak om my te vang;

33 en ek is in 'n mandjie deur 'n venster in die muur neergelaat en het aan sy hande ontkom.