Tiuteronomi 2

1 Nā, ka tahuri tātou, ka haere ki te koraha nā te ara ki te Moana Whero; i pērā anō me tā Ihowā i kī mai ai ki ahau; ā, he maha ngā rā i taiāwhiotia ai e tātou a Maunga Heira.

2 Nā, ka kōrero a Ihowā ki ahau, ka mea, 3 "Ka roa nei tā koutou taiāwhio i tēnei maunga; tahuri whaka te raki. 4 Whakahau hoki ki te iwi, mea atu: ‘Ka haere nei koutou nā ngā rohe o ō koutou tuākana, o ngā tama a Ēhau, e noho ana i Heira; ā, ka wehi rātou i a koutou. Nā, kia tūpato i a koutou; 5 kaua e whakapātaritari i a rātou; e kore hoki e hoatu e ahau ki a koutou tētahi wāhi o tō rātou whenua, ahakoa takahanga mō te kapu o te waewae, nō te mea kua hoatu e ahau a Maunga Heira ki a Ēhau hei kāinga tupu. 6 Hokona he kai i a rātou ki te moni, ka kai ai koutou; ko te wai hoki me hoko e koutou i a rātou ki te moni, ka inu ai.

7 " ‘He mea hoki kua manaaki a Ihowā, tōu Atua, i a koe, i ngā mahi katoa a tōu ringa; e mōhio ana ia ki tōu haerenga i tēnei koraha nui; i tōu taha a Ihowā, tōu Atua, i ēnei tau e whā tekau; ā, kāhore koe i hapa i tētahi mea.’ "

8 Ā, ka pahemo i a tātou ō tātou tuākana, ngā tama a Ēhau, e noho ana i Heira, i te ara i te mānia o Erata, o Ehiono Kēpere. Nā, ka tahuri tātou, ka haere nā te huarahi i te koraha o Moapa, 9 ā, ka mea a Ihowā ki ahau: "Kei whawhai koe ki ngā Moapi, kaua anō e whakatari pakanga ki a rātou; tā te mea e kore e hoatu e ahau tētahi wāhi o tōna whenua hei kāinga mōu, nō te mea kua hoatu a Ara e ahau hei kāinga mō ngā tama a Rota."

10 (I noho ngā Emime ki reira i mua, he nui, he tini, he roroa tēnā iwi, rite tahi anō ki ngā Anakimi. 11 I kōrerotia hoki rātou he roroa, he pērā me ngā Anakimi; nā ngā Moapi ia rātou i hua he Emime. 12 I noho hoki ngā Hori ki Heira i mua; ā muri iho i a rātou, ko ngā tama a Ēhau, nā rātou hoki te hunanga i ērā i ō rātou aroaro, ā, noho iho ana ki tō rātou wāhi, rite tahi tā rātou ki tā Īharaira i mea ai ki te whenua i riro mai i a ia, i hōmai nei e Ihowā ki a rātou.)

13 "Tēnā, whakatika, whiti atu i te awa, i Terete." Nā, ka whiti mai tātou i te awa, i Terete.

14 Ā, ko ngā rā i haere mai ai tātou i Karehepārenea, ā tae noa ki tō tātou whitinga mai i te awa, i Terete, e toru tekau mā waru ngā tau, nō ka poto atu i roto i te ope te whakapaparanga katoa o ngā tāngata hāpai patu; te pērā me tā Ihowā i oati ai ki a rātou. 15 I runga anō hoki i a rātou te ringa o Ihowā e whakamate ana i a rātou i te puni ā poto noa rātou.

16 Ā, ka poto katoa ngā tāngata hāpai patu te mate atu i roto i te iwi. 17 Nā, ka kōrero a Ihowā ki ahau, ka mea, 18 "Hei tēnei rā koe haere ai mā Ara, mā te rohe o Moapa; 19 ā, e tata atu koe ki te ritenga atu o ngā tama a Āmona, kaua e whawhai ki a rātou, kaua anō hoki e whakatari pakanga ki a rātou. E kore hoki e hoatu e ahau tētahi wāhi o te whenua o ngā tama a Āmona hei kāinga mōu, nō te mea kua hoatu e ahau hei kāinga mō ngā tama a Rota."

20 (I kōrerotia hoki tērā he whenua tāngata roroa; i noho hoki ngā tāngata roroa ki reira i mua, ā, huaina iho rātou e ngā Āmoni he Hamahumi. 21 He nui, he maha, he roroa taua iwi, rite tahi ki ngā Anakimi. Nā Ihowā ia rātou i huna i tō rātou aroaro; ā, riro ana tō rātou kāinga i a rātou, ā, noho tonu iho i muri i a rātou; 22 pērā me tāna i mea ai ki ngā tama a Ēhau, e noho rā i Heira, i tāna hunanga i ngā Hori i tō rātou aroaro; nā, riro ana i a rātou tō rātou kāinga, ā, noho tonu iho rātou i muri i a rātou ā mohoa noa nei. 23 Nā, ko ngā Āwimi, i noho rā ki ngā pā ā puta noa ki Kaha, nā,ngā Kapatorimi i haere mai rā i Kapatoro rātou i huna, ā, noho iho i muri i a rātou.)

24 "Whakatika, haere, whiti atu i te awa i Aranona; nā, kua hoatu e ahau ki tōu ringa a Hihona kīngi o Hehepona, te Amori me tōna whenua; anga atu, tangohia, e riri i tā kōrua riri. 25 Kei tēnei rā ahau tīmata ai te whakapā i tōu pāwera, i tōu wehi ki ngā iwi i raro i te rangi, puta noa, puta noa, ina rongo ki tōu rongo, ā, ka wiri rātou, ka auē i a koe."

Te Patunga o Kīngi Hihona

26 Nā, tukua atu ana e ahau ngā karere i te koraha, i Keremota, ki a Hihona kīngi o Hehepona; mō te āta noho ngā kupu, ā, ka mea atu: 27 "Kia haere atu ahau nā tōu whenua; ka haere ahau nā te huanui; e kore ahau e peka ki matau, ki mauī. 28 Māu e hōmai he kai māku hei utu mō te moni, ka kai ai ahau; e hōmai hoki he wai mōku mō te moni, ka inu ai ahau; heoi anō ko te haere kau a ōku waewae – 29 kia rite ki tā ngā tama a Ēhau e noho ana i Heira i mea ai ki ahau, me tā ngā Moapi hoki e noho rā i Ara – kia whiti atu rā anō ahau i Horano ki te whenua i hōmai e Ihowā, e tō mātou Atua, ki a mātou."

30 Heoi, kīhai a Hihona kīngi o Hehepona i pai kia haere atu tātou nā tōna kāinga; nā Ihowā hoki, nā tōu Atua i whakapakeke tōna wairua, i whakamāia hoki tōna ngākau, kia hōmai ai ia ki tōu ringa; koia anō tēnei ināianei.

31 Nā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Titiro, kua tīmata ahau te tuku ki tōu aroaro i a Hihona, i tōna whenua; anga atu, tangohia tōna whenua hei kāinga."

32 Nā, ka puta mai a Hihona ki te tū i a tātou, ki te whawhai hoki i Iahata, ā, ia me tōna iwi katoa. 33 Ā, hōmai ana ia e Ihowā, e tō tātou Atua, ki tō tātou aroaro; nā, patua ana ia e tātou, me āna tama, me tōna iwi katoa. 34 Ā, horo ana i a tātou ōna pā katoa i taua wā anō, hunā iho ana hoki ngā tāngata o ngā pā katoa, me ngā wāhine, me ngā pōtiki, kīhai tētahi mōrehu i mahue i a tātou. 35 Ko ngā kararehe ia i tangohia mā tātou, me ngā taonga hoki o ngā pā i horo i a tātou. 36 O Aroere atu anō, i te taha o te awa o Aranona (me te pā hoki i te awa) ā pakū noa ki Kireara, kāhore tētahi pā i māia i a tātou. Hōmai katoa ana e Ihowā, e tō tātou Atua, ki a tātou. 37 Heoi anō ko te whenua o ngā tama a Āmona kīhai i taea atu e koe, me ngā wāhi katoa o te awa, o Iapoko, me ngā pā o ngā maunga, me ngā wāhi katoa i kīia mai e Ihowā, e tō tātou Atua.

1 DAARNA het ons gedraai en weggetrek na die woestyn, op pad na die Skelfsee, soos die Here aan my gesê het, en ons het om die gebergte Seïr getrek, baie dae lank.

2 Toe het die Here met my gespreek en gesê:

3 Julle het lank genoeg om hierdie gebergte getrek. Draai noordwaarts weg

4 en gee aan die volk bevel en sê: Julle gaan trek deur die grondgebied van julle broers die kinders van Esau wat in Seïr woon, en hulle sal vir julle vrees; pas dan goed op;

5 begeef julle nie in die oorlog teen hulle nie, want Ek sal julle van hulle land selfs nie 'n voetbreed gee nie; want Ek het aan Esau die gebergte Seïr as 'n besitting gegee.

6 Voedsel moet julle van hulle vir geld koop, dat julle kan eet; en julle moet ook water van hulle vir geld koop, dat julle kan drink.

7 Want die Here jou God het jou geseën in al die werk van jou hand; Hy ken jou trek deur hierdie groot woestyn; nou veertig jaar lank was die Here jou God met jou; geen ding het jou ontbreek nie.

8 Daarop het ons verder getrek, weg van ons broers, die kinders van Esau wat in Seïr woon, weg van die pad deur die Vlakte, weg van Elat en Éseon-Geber; ons het toe weggedraai en verder getrek op pad na die woestyn van Moab.

9 Toe het die Here vir my gesê: Behandel Moab nie as vyand en begeef jou nie in die oorlog teen hulle nie; want Ek sal jou niks van sy land as besitting gee nie, omdat Ek Ar aan die kinders van Lot as 'n besitting gegee het.

10 Die Emiete het tevore daarin gewoon, 'n volk groot en talryk en hoog van gestalte soos die Enakiete.

11 Hulle word ook vir Refaïete gehou, soos die Enakiete; maar die Moabiete het hulle Emiete genoem.

12 Ook het die Horiete tevore in Seïr gewoon; maar die kinders van Esau het hulle uit hul besitting verdrywe en voor hulle uit verdelg en in hulle plek gaan woon, net soos Israel gedoen het met die land van sy besitting wat die Here aan hulle gegee het.

13 Maak nou klaar en trek oor die spruit Sered. Toe het ons oor die spruit Sered getrek.

14 En die dae van ons trek van Kades-Barnéa af totdat ons oor die spruit Sered gegaan het, was agt-en-dertig jaar — totdat die hele geslag, die krygsmanne, uit die laer omgekom het soos die Here hulle dit gesweer het.

15 So was die hand van die Here dan ook teen hulle om hulle uit die laer te vernietig totdat hulle omgekom het.

16 En toe al die krygsmanne heeltemal onder die volk uit weggesterf het,

17 het die Here met my gespreek en gesê:

18 Jy trek vandag die grens van Moab by Ar oor,

19 en jy sal kom in die nabyheid van die kinders van Ammon; behandel hulle nie as vyande en begeef jou nie in die oorlog teen hulle nie; want Ek sal jou niks van die kinders van Ammon se land as besitting gee nie, omdat Ek dit aan die kinders van Lot as besitting gegee het.

20 Dit word ook as 'n land van Refaïete beskou; Refaïete het tevore daarin gewoon, en die Ammoniete het hulle Samsummiete genoem —

21 'n volk groot en talryk en hoog van gestalte soos die Enakiete — maar die Here het dié voor hulle uit verdelg, sodat hulle dié uit hulle besitting verdryf en in hulle plek gaan woon het;

22 soos Hy in die geval van die kinders van Esau gedoen het wat in Seïr woon, voor wie Hy die Horiete verdelg het, sodat hulle dié uit hulle besitting verdryf en in hulle plek gaan woon het tot vandag toe.

23 Ook het die Kaftoriete wat uit Kaftor afkomstig was, die Awiete wat in dorpe tot by Gasa gewoon het, verdelg en in hulle plek gaan woon.

24 Maak julle klaar, breek op en trek deur die Arnonrivier. Kyk, Ek gee Sihon, die koning van Hesbon, die Amoriet, en sy land in jou hand; begin om in besit te neem, en begeef jou in die oorlog teen hom.

25 Vandag sal Ek begin om die skrik en die vrees vir jou op die volke onder die hele hemel te lê, sodat hulle, as hulle die tyding aangaande jou hoor, voor jou sal sidder en bewe van angs.

26 Toe het ek boodskappers gestuur uit die woestyn Kedémot na Sihon, die koning van Hesbon, met woorde van vrede om te sê:

27 Laat my deur jou land gaan; ek sal net padlangs trek; ek sal nie regs of links uitdraai nie.

28 Voedsel moet jy my verkoop vir geld, dat ek kan eet; en water moet jy my gee vir geld, dat ek kan drink; laat my net te voet deurtrek —

29 soos die kinders van Esau wat in Seïr woon, en die Moabiete wat in Ar woon, met my gedoen het — totdat ek deur die Jordaan trek in die land wat die Here onse God aan ons sal gee.

30 Maar Sihon, die koning van Hesbon, wou ons nie by hom laat deurtrek nie; want die Here jou God het sy gees verhard en sy hart verstok, dat Hy hom in jou hand kon gee soos dit vandag is.

31 En die Here het vir my gesê: Kyk, Ek begin om Sihon en sy land aan jou oor te gee; begin om in besit te neem, om sy land in besit te neem.

32 Toe het Sihon uitgetrek ons tegemoet, hy en sy hele volk, om te veg by Jahas.

33 En die Here onse God het hom aan ons oorgegee, sodat ons hom en sy seuns en sy hele volk verslaan het.

34 En ons het in dié tyd al sy stede ingeneem en elke stad met die banvloek getref, manne en vroue en kinders; ons het niemand laat vryraak nie.

35 Net die vee het ons vir ons geroof en die buit van die stede wat ons ingeneem het.

36 Van Ároër af wat aan die kant van die Arnonrivier lê, en die stad in die dal, tot by Gílead was daar vir ons geen vesting onneembaar nie — die Here onse God het alles aan ons oorgegee.

37 Net naby die land van die kinders van Ammon het jy nie gekom nie: die hele kant van die Jabbokrivier en die stede van die gebergte en alles wat die Here onse God verbied het.