Tiuteronomi 9

Ka Āwhina a Ihowā i a Īharaira

1 Whakarongo, e Īharaira! Ko ā tēnei rā koe whiti ai i Horano, ā, ka tae, ka riro i a koe ngā iwi nunui ake, kaha ake i a koe, ngā pā nunui hoki, he mea taiepa ā tutuki noa ki te rangi, 2 he iwi nunui, he iwi roroa, ko ngā tama a te Anakimi, e mōhio nā koe. Kua rongo nā koe i te pepeha mō rātou, "Ko wai e tū ki te aroaro o ngā tama a Anaka?" 3 Nā, kia mōhio koe i tēnei rā, ko Ihowā, ko tōu Atua, ko ia kei tōu aroaro e haere ana ānō he ahi e kai ana; māna rātou e huna, māna hoki e whakamate tō rātou tara ki tōu aroaro; ā, ka peia rātou e koe, ka meinga kia hohoro tō rātou ngaro, ka rite ki tā Ihowā i kōrero ai ki a koe.

4 Kei kōrero koe i roto i tōu ngākau, ua pei a Ihowā, tōu Atua, i a rātou i tōu aroaro, kei mea, "He tika nōku i kawe mai ai a Ihowā i ahau ki te tango i tēnei whenua." Kāhore, nō te kino o ēnei iwi i pei ai a Ihowā i a rātou i tōu aroaro. 5 Ehara, i te tika nōu, i te tapatahi rānei o tōu ngākau, i haere ai koe ki te tango i tō rātou whenua; engari he kino nō ēnei iwi i pei ai a Ihowā, tōu Atua, i a rātou i tōu aroaro, he mea hoki kia mana ai te kupu i oati ai a Ihowā ki ōu mātua, ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa. 6 Inā, kia mōhio koe, ehara i te tika nōu e hoatu nei e Ihowā, e tōu Atua, tēnei whenua pai ki a koe, kia tangohia e koe; nō te mea he iwi kakī mārō koe.

I Hangā e ngā Īharaira he Kūao Kau Kōura

7 Kia mahara, kei wareware ki āu whakataritari ki a Ihowā, ki tōu Atua, i te koraha. Nō te rā iho anō i haere mai ai koe i te whenua o Īhipa, ā tae noa mai koutou ki tēnei wāhi, e tutū ana koutou ki a Ihowā. 8 I Horepa anō hoki, i whakapātaritari koutou ki a Ihowā kia riri, ā, riri ana a Ihowā ki a koutou, mea ana kia hunā koutou. 9 I tōku pikinga ki te maunga, ki te tiki i ngā papa kōhatu, i ngā papa o te kawenata i whakaritea e Ihowā ki a koutou, nā, ka noho ahau i te maunga, e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō; kāhore ahau i kai taro, kāhore i inu wai. 10 Ā, hōmai ana e Ihowā ki ahau ngā papa kōhatu e rua, he mea tuhituhi nā te ringa o te Atua; ā, i reira e mau ana, he mea tuhituhi, ngā kupu katoa i kōrero ai a Ihowā ki a koutou i te maunga, i waenganui o te ahi, i te rā o te huihuinga.

11 Nāwai ā, ka taka ngā rā e whā tekau me ngā pō e whā tekau, nā, ka hōmai e Ihowā ki ahau ngā papa kōhatu e rua, arā ngā papa o te kawenata. 12 Ā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Whakatika, hohoro te heke atu i konei; ko tōu iwi hoki i kawea mai nei e koe i Īhipa kua taka ki te hē; kua hohoro rātou te peka kē i te huarahi i kīia ai e ahau ki a rātou; kua hangā e rātou he whakapakoko, he mea whakarewa mō rātou."

13 I kōrero mai anō a Ihowā ki ahau, i mea, "Kua kite ahau i tēnei iwi, nanā, he iwi kakī mārō rātou; 14 tukua ahau ki te huna i a rātou, ki te horoi atu hoki i tō rātou ingoa i raro i te rangi. Ā, māku koe e mea hei iwi kaha ake, hei iwi nui ake i a rātou."

15 Heoi, tahuri ana ahau, heke iho ana i te maunga, ko te maunga hoki kā tonu i te ahi; ā, ko ngā papa e rua o te kawenata i ōku ringa e rua. 16 Nā, ko tāku tirohanga atu, nā, kua hara koutou ki a Ihowā, ki tō koutou Atua; kua hanga koutou i te kūao kau mā koutou, he mea whakarewa: kua hohoro koutou te peka kē i te huarahi i kīia e Ihowā ki a koutou. 17 Nā, ka mau ahau ki ngā papa e rua, pangā atu ana e ahau i roto i ōku ringa e rua, ā, wāhia iho aua mea e ahau ki tō koutou aroaro.

18 Nā, takoto ana ahau ki te aroaro o Ihowā, pērā anō me te tīmatanga, e whā tekau ngā rā, e whā tekau ngā pō; kīhai ahau i kai taro, kīhai i inu wai; mō ō koutou hara katoa hoki i hara ai koutou, i mahi ai i te kino ki te aroaro o Ihowā, hei whakapātaritari i a ia. 19 I pāwera hoki ahau i te riri, i te āritarita, i a Ihowā rā i whakatakariri ai ki a koutou, e mea ana, kia hunā koutou. Otiia whakarongo mai ana anō a Ihowā ki ahau i taua wā hoki. 20 Ā, tino kaha te riri o Ihowā ki a Ārona, i mea kia whakamatea ia; nā, ka īnoi anō hoki ahau mō Ārona i taua wā. 21 Nā, ka tango ahau i tō koutou hara, i te kūao kau i hangā e koutou, ā, tahuna ana e ahau ki te ahi, patōkia iho, whakangakungakutia ana kia ririki, ngotangota noa ānō he puehu. Nā, pangā atu ana e ahau ōna ngota ki te awa e rere iho ana i te maunga.

22 Ā, i Tapera, i Maha hoki, i Kipiroto Hataawa i whakapātaritari anō koutou ki a Ihowā.

23 Nā, i te tononga a Ihowā i a koutou i Karehepārenea, i tāna meatanga mai, "Haere ki runga, tangohia te whenua i hoatu e ahau ki a koutou," nā, ka tutū koutou ki te kupu a Ihowā, a tō koutou Atua, kīhai anō i whakapono ki a ia, kīhai i whakarongo ki tōna reo. 24 He tutū tonu tā koutou ki a Ihowā mai o te rā i mōhio ai ahau ki a koutou.

25 Nā, takoto ana ahau i te aroaro o Ihowā i ngā rā e whā tekau, i ngā pō e whā tekau, i takoto ai ahau; mō te meatanga mai a Ihowā kia whakangaromia koutou. 26 Ā, ka īnoi ahau ki a Ihowā, ka mea, "E Ihowā, e te Atua, kaua e whakangaromia tāu iwi, tāu taonga tupu, i hokona nei e koe i runga i tōu nui, i whakaputaina mai nei e koe i Īhipa ki te ringa kaha. 27 Kia mahara ki āu pononga, ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa; kaua e titiro mai ki te pakeke o tēnei iwi, ki tō rātou kino, ki tō rātou hara. 28 Kei mea te whenua i whakaputaina mai nei mātou e koe i reira, ‘He kore kīhai a Ihowā i kaha ki te kawe i a rātou ki te whenua i kōrero ai ia ki a rātou, he kino hoki nōna ki a rātou, i kawea ai rātou e ia kia whakamatea ki te koraha.’ 29 Otirā, ko tāu iwi anō rātou, ko tāu taonga tupu hoki, i whakaputaina mai nei e koe i runga i tōu kaha nui, i tōu tākakau mārō hoki."

Herinnering aan Israel se opstand en oortredinge.

1 HOOR, Israel, jy trek vandag deur die Jordaan om nasies in besit te gaan neem wat groter en sterker is as jy, stede wat groot en tot aan die hemel versterk is,

2 'n groot volk van hoë gestalte, die kinders van die Enakiete, wat jy self ken en van wie jy hoor sê het: Wie kan standhou voor die kinders van Enak?

3 Weet dan vandag dat die Here jou God die Een is wat voor jou oortrek soos 'n verterende vuur. Hý sal hulle vernietig en hulle voor jou onderwerp, sodat jy hulle gou kan verdrywe en tot niet maak soos die Here jou beloof het.

4 As die Here jou God hulle voor jou uit verjaag, moet dan nie in jou hart spreek en sê: Die Here het my ter wille van my geregtigheid ingebring om hierdie land in besit te neem nie; want weens die goddeloosheid van hierdie nasies verdryf die Here hulle voor jou uit.

5 Nie ter wille van jou geregtigheid en die opregtheid van jou hart kom jy in om hulle land in besit te neem nie, maar weens die goddeloosheid van hierdie nasies verdryf die Here jou God hulle voor jou uit, en om die woord te vervul wat die Here vir jou vaders, Abraham, Isak en Jakob, gesweer het.

6 Weet dan dat die Here jou God nie ter wille van jou geregtigheid jou hierdie goeie land gee om dit in besit te neem nie, want jy is 'n hardnekkige volk.

7 Dink daaraan, vergeet nie hoe jy die Here jou God in die woestyn vertoorn het nie; van die dag af dat jy uit Egipteland uitgetrek het, totdat julle by hierdie plek gekom het, was julle wederstrewig teen die Here.

8 Ja, by Horeb het julle die Here vertoorn, sodat die Here toornig was op julle om julle te verdelg.

9 Toe ek op die berg geklim het om die kliptafels te ontvang, die tafels van die verbond wat die Here met julle gesluit het, het ek veertig dae en veertig nagte lank op die berg gebly — brood het ek nie geëet en water nie gedrink nie —

10 en die Here het my die twee kliptafels gegee wat beskrywe was met die vinger van God, en daarop al die woorde soos die Here op die berg, uit die vuur, met julle gespreek het, op die dag van die vergadering.

11 En aan die einde van veertig dae en veertig nagte het die Here my die twee kliptafels gegee, die tafels van die verbond,

12 en die Here het vir my gesê: Staan op, klim hiervandaan gou af, want jou volk wat jy uit Egipte uitgelei het, het verderflik gehandel; hulle het gou afgewyk van die weg wat Ek hulle beveel het; hulle het vir hulle 'n gegote beeld gemaak.

13 Verder het die Here met my gespreek en gesê: Ek het hierdie volk aangesien, en kyk, dit is 'n hardnekkige volk.

14 Laat My staan dat Ek hulle verdelg en hulle naam onder die hemel uitdelg; en Ek sal jou 'n nasie maak wat magtiger is en meer as hulle.

15 Daarop het ek omgedraai en van die berg afgeklim terwyl die berg met vuur brand, en die twee tafels van die verbond was in my twee hande.

16 Toe sien ek dat julle waarlik teen die Here julle God gesondig het; julle het vir julle 'n gegote kalf gemaak; julle het gou afgewyk van die weg wat die Here julle beveel het.

17 En ek het die twee tafels gegryp en dit uit my twee hande gegooi en dit voor julle oë verbrysel.

18 Daarop het ek voor die aangesig van die Here neergeval, soos die eerste keer, veertig dae en veertig nagte lank — brood het ek nie geëet en water nie gedrink nie — vanweë al julle sonde wat julle begaan het deur te doen wat verkeerd is in die oë van die Here om Hom te terg.

19 Want ek was bang vir die toorn en die grimmigheid waarmee die Here op julle so toornig was, dat Hy julle wou verdelg; maar die Here het my dié keer ook verhoor.

20 Ook was die Here baie toornig op Aäron, sodat Hy hom wou verdelg; maar ek het ook vir Aäron in dié tyd gebid.

21 En ek het julle sonde, die kalf wat julle gemaak het, geneem en dit met vuur verbrand en dit stukkend gestamp en terdeë gemaal totdat dit so fyn soos stof was; en dié stof het ek in die stroom gegooi wat van die berg afkom.

22 Ook by Tabéra en by Massa en by Kibrot-Hattáäwa het julle elke keer die Here vertoorn.

23 En toe die Here julle uit Kades-Barnéa gestuur het met die woorde: Trek op en neem die land in besit wat Ek julle gegee het — was julle wederstrewig teen die bevel van die Here julle God en het julle Hom nie geglo en na sy stem nie geluister nie.

24 Wederstrewig was julle teen die Here van die dag af dat ek julle ken.

25 En ek het neergeval voor die aangesig van die Here, die veertig dae en veertig nagte wat ek neergeval het, omdat die Here gesê het dat Hy julle wou verdelg.

26 En ek het die Here gebid en gesê: Here, Here, stort u volk en u erfdeel wat U deur u grootheid verlos het, wat U uit Egipte deur 'n sterke hand uitgelei het, nie in die verderf nie.

27 Dink aan u knegte Abraham, Isak en Jakob; kyk nie na die hardheid van hierdie volk of na hulle goddeloosheid en hulle sonde nie,

28 sodat die land waar U ons uitgelei het, nie kan sê nie: Omdat die Here hulle nie kon bring in die land wat Hy hulle beloof het nie, en omdat Hy hulle haat, het Hy hulle uitgelei om hulle in die woestyn te laat sterwe!

29 Hulle is tog u volk en u erfdeel wat U deur u grote krag en u uitgestrekte arm uitgelei het.