Tiuteronomi 31

Ka Whiriwhiria a Hohua hei Whakakapi i a Mohi

1 Ā, i haere a Mohi, i kōrero i ēnei kupu ki a Īharaira katoa. 2 I mea ia ki a rātou: "Ko tōku kaumātua i tēnei rā ka kotahi rau e rua tekau ngā tau; e kore ahau e āhei anō te kōpiko atu, te kōpiko mai. Kua mea mai hoki a Ihowā ki ahau, ‘E kore koe e whiti i tēnei Horano.’ 3 Ko Ihowā, ko tōu Atua, ko ia e whakawhiti ki mua i a koe; māna e whakangaro atu ēnei iwi i mua i a koe, ā, ka riro rātou i a koe. Ā, ko Hohua, ko ia e whiti atu i mua i a koe, ka rite ki tā Ihowā i kōrero ai. 4 Ā, ka rite tā Ihowā e mea ai ki a rātou ki tāna i mea ai ki a Hihona rāua ko Oka, ki ngā kīngi o ngā Amori, ki tō rātou whenua hoki; i hunā nei e ia. 5 Ā, ka hōmai rātou e Ihowā ki tō koutou aroaro, ā, ka rite tā koutou e mea ai ki a rātou ki ngā whakahau katoa i whakahau ai ahau ki a koutou. 6 Kia māia, kia toa, kaua e wehi, kaua e pāwera i a rātou: nō te mea ko Ihowā, ko tōu Atua, ko ia te haere tahi ana i a koe; e kore ia e whakarere i a koe, e kore hoki e mawehe atu i a koe."

7 Nā, ka karanga a Mohi ki a Hohua, ā, ka mea ki a ia i te tirohanga a Īharaira katoa, "Kia māia, kia toa; ko koe hoki e haere tahi me tēnei iwi ki te whenua i oati ai a Ihowā ki ō rātou mātua kia hōmai ki a rātou; māu anō rātou e whakawhiwhi ki taua wāhi. 8 Ko Ihowā anō, ko ia te haere ana i tōu aroaro, hei tōu taha ia, e kore ia e whakarere i a koe, e kore hoki e mawehe atu i a koe; kaua e wehi, kaua hoki e pāwera."

Kia Pānui te Ture i ia Tau Tuawhitu

9 Ā, tuhituhia iho e Mohi tēnei ture, hoatu ana ki ngā tohunga, ki ngā tama a Rīwai, ko rātou nei ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā, ki ngā kaumātua katoa anō hoki o Īharaira. 10 I ako anō a Mohi ki a rātou, i mea: "Hei te mutunga o ngā tau e whitu, hei te wā anō e rite ai i te tau tuku noa, i te Hākari o Ngā Whare Wharau, 11 i te wā e tae ai a Īharaira katoa ki te whakakite i a rātou ki te aroaro o Ihowā, o tōu Atua, ki te wāhi e whiriwhiri ai ia, ka kōrero ai koe i tēnei ture ki te aroaro o Īharaira katoa, kia rongo ai rātou. 12 Whakaminea te iwi – ngā tāne, ngā wāhine, ngā tamariki, me tōu tangata iwi kē i roto i ōu kūwaha – kia rongo ai rātou, kia whakaakona ai, kia wehi ai i a Ihowā, i tō koutou Atua, kia mau ai ki te mahi i ngā kupu katoa o tēnei ture. 13 Kia rongo ai hoki ā rātou tamariki, kīhai nei i mōhio, kia whakaakona ai kia wehi i a Ihowā, i tō koutou Atua, i ngā rā katoa e ora ai koutou ki te whenua e whiti atu nei koutou i Horano ki reira ki te tango."

Ngā Whakaako Mutunga a Ihowā ki a Mohi

14 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Nanā, ka tata ōu rā e mate ai koe; karangatia atu a Hohua, e tū hoki kōrua ki roto ki te tapenākara o te whakaminenga, ā, māku e ako ki a ia." Nā, ka haere a Mohi rāua ko Hohua, ā, tū ana rāua i roto i te tapenākara o te whakaminenga. 15 Nā, ka puta mai a Ihowā ki te tapenākara i roto anō i te pou kapua; ā, tū ana te pou kapua i runga i te kūwaha o te tapenākara.

16 Kātahi ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Nanā, ka takoto koe ki ōu mātua; ā, ka whakatika te iwi nei, ka whai atu, ka pūremu ki ngā atua kē o te whenua, e haere nā rātou ki reira noho ai ki waenganui i a rātou; ka whakarere i ahau, ka whakataka hoki i tāku kawenata i whakaritea atu e ahau ki a rātou. 17 Ā, ka mura tōku riri ki a rātou i taua rā, ā, ka whakarere ahau i a rātou, ka huna hoki i tōku kanohi i a rātou, ā, ka pau rātou, ka pā anō hoki ngā kino maha me ngā matenga ki a rātou. Ā, ka mea rātou i taua rā, ‘Kāhore ianei ēnei kino i pā mai ki a tātou, nō te mea kāhore tō tātou Atua i roto i a tātou?’ 18 Ko ahau ia, ka huna rawa ahau i tōku kanohi i taua rā, mō ngā kino katoa i meatia e rātou, mō rātou i tahuri ki ngā atua kē.

19 "Nā, tuhituhia tēnei hei waiata mā kōrua, ka whakaako hoki ki ngā tama a Īharaira; hoatu hoki ki roto ki ō rātou waha, kia ai tēnei waiata hei kaiwhakaatu mōku ki ngā tama a Īharaira. 20 Nō te mea ka oti rātou te kawe e ahau ki te whenua i oati ai ahau ki ō rātou mātua, e rerengia nei e te waiū, e te honi; ā, ka kai rātou, ka mākona, ka mōmona hoki; ko reira rātou tahuri ai ki ngā atua kē, mahi ai ki a rātou, ā, ka whakahāwea rātou ki ahau, ka whakataka hoki i tāku kawenata. 21 Ā tēnei ake, hei te pānga o ngā kino maha, o ngā mate maha ki a rātou, nā, mā tēnei waiata e whakaatu ki tō rātou aroaro; nō te mea e kore e mahue i ngā waha o ō rātou uri. E mōhio ana hoki ahau ki ō rātou whakaaro e tito nei rātou ināianei nei anō, i te mea kīanō ahau i kawe noa i a rātou ki te whenua i oati ai ahau."

22 Nā, tuhituhia ana e Mohi tēnei waiata i taua rangi anō, ā, whakaakona ana ki ngā tama a Īharaira.

23 Ā, i whakahau anō ia i a Hohua, i te tama a Nunu, i mea, "Kia māia, kia toa; māu hoki e kawe ngā tama a Īharaira ki te whenua i oati ai ahau ki a rātou; ā, hei a koe ahau."

24 Ā, ka oti i a Mohi te tuhi ngā kupu o tēnei ture ki tētahi pukapuka, ā poto noa, 25 nā, ka whakahau a Mohi i ngā Rīwaiti, i ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā, ka mea, 26 "Tangohia tēnei Pukapuka o te Ture, hoatu ki te taha o te āka o te kawenata a Ihowā, a tō koutou Atua, ā, hei reira takoto ai, hei whakaatu ki a koe. 27 Nō te mea e mōhio ana ahau ki tōu tutū, ki tōu kakī mārō; nanā, i ahau e ora nei anō i a koutou i tēnei rā, e tutū ana anō koutou ki a Ihowā; ā, ka mate ahau, tērā noa ake! 28 Huihuia mai ki ahau ngā kaumātua katoa o ō koutou iwi, me ō koutou rangatira, ā, ka kōrero ahau i ēnei kupu ki ō rātou taringa, ka waiho hoki i te rangi, i te whenua hei kaititiro mō rātou. 29 Nō te mea e mōhio ana ahau, ko muri i tōku matenga taka rawa ai koutou, peka kē ai i te huarahi i kīia atu e ahau ki a koutou; ā, ka pono mai te kino ki a koutou i ngā rā whakamutunga; mō koutou ka mahi i te kino i te tirohanga a Ihowā, hei whakapātaritari i a ia ki te mahi a ō koutou ringa."

Te Waiata a Mohi

30 Ā, kōrerotia ana e Mohi ngā kupu o tēnei waiata ki ngā taringa o te huihuinga katoa o Īharaira ā poto noa:

Josua die opvolger van Moses.

1 DAARNA het Moses gegaan en die hele Israel met hierdie woorde toegespreek

2 en vir hulle gesê: Ek is vandag honderd-en-twintig jaar oud; ek kan nie meer uit- en ingaan nie, en die Here het vir my gesê: Jy mag deur hierdie Jordaan nie gaan nie.

3 Die Here jou God, Hy trek voor jou oor; Hy sal hierdie nasies voor jou uit verdelg, en jy sal hulle uit hul besitting verdrywe; Josua, hy trek voor jou oor soos die Here gespreek het.

4 En die Here sal met hulle doen soos Hy met Sihon en met Og, die konings van die Amoriete, en met hulle land gedoen het, wat Hy verdelg het;

5 die Here sal hulle aan julle oorgee, en julle moet met hulle handel geheel en al volgens die gebod wat ek julle beveel het.

6 Wees sterk en vol moed; wees nie bevrees en word nie verskrik vir hulle nie; want dit is die Here jou God wat saam met jou trek; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie.

7 Toe het Moses Josua geroep en aan hom voor die oë van die hele Israel gesê: Wees sterk en vol moed, want jý sal met hierdie volk in die land ingaan wat die Here aan hulle vaders met 'n eed beloof het om aan hulle te gee; en jý sal hulle dit laat erwe.

8 En dit is die Here wat voor jou uit trek; Hy sal met jou wees; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie; jy mag nie bevrees of verskrik wees nie.

Die wet moet om die sewe jaar gelees word.

9 EN Moses het hierdie wet opgeskrywe en dit gegee aan die priesters, die seuns van Levi, wat die verbondsark van die Here gedra het, en aan al die oudstes van Israel.

10 En Moses het aan hulle bevel gegee en gesê: Aan die einde van sewe jaar, op die bepaalde tyd van die jaar van kwytskelding, op die huttefees,

11 as die hele Israel kom om te verskyn voor die aangesig van die Here jou God op die plek wat Hy sal uitkies, moet jy hierdie wet voor die hele Israel, voor hulle ore lees.

12 Laat die volk byeenkom, die manne en die vroue en die kinders en jou vreemdeling wat in jou poorte is, dat hulle kan hoor en dat hulle kan leer om die Here julle God te vrees en sorgvuldig al die woorde van hierdie wet te hou.

13 En hulle kinders wat dit nie ken nie, moet hoor en leer om die Here julle God te vrees al die dae wat julle lewe in die land waarheen julle deur die Jordaan trek om dit in besit te neem.

Die afval van Israel aangekondig.

14 EN die Here het vir Moses gesê: Kyk, jou dae kom nader dat jy moet sterwe; roep Josua, en gaan julle in die tent van samekoms staan, dat Ek aan hom bevel kan gee. Toe het Moses en Josua gegaan en in die tent van samekoms gaan staan.

15 En die Here het in die tent in 'n wolkkolom verskyn terwyl die wolkkolom by die ingang van die tent bly staan het.

16 Toe sê die Here vir Moses: Kyk, jy ontslaap met jou vaders, en hierdie volk sal opstaan, en hulle sal die vreemde gode van die land waarheen hulle gaan, in sy midde agternahoereer en My verlaat en my verbond verbreek wat Ek met hulle gemaak het.

17 Dan sal my toorn op dié dag teen hulle ontvlam, en Ek sal hulle verlaat en my aangesig vir hulle verberg, sodat hulle verteer word en baie onheile en node hulle oorkom. Dan sal hulle op dié dag sê: Het hierdie onheile ons nie oorgekom, omdat onse God nie onder ons is nie?

18 Maar Ek sal op dié dag my aangesig heeltemal verberg weens al die kwaad wat hulle gedoen het; want hulle het na ander gode afgewyk.

19 Skryf dan nou vir julle hierdie lied op, en leer dit aan die kinders van Israel; lê dit in hulle mond, dat hierdie lied vir My 'n getuie teen die kinders van Israel kan wees.

20 Want Ek sal hulle inbring in die land wat Ek aan hulle vaders met 'n eed beloof het, wat oorloop van melk en heuning, en hulle sal eet en versadig en vet word; dan sal hulle afwyk na ander gode en dié dien, en hulle sal My verag en my verbond verbreek.

21 En as dan baie onheile en node oor hulle kom, dan sal hierdie lied in hulle aangesig as getuie antwoord — want dit sal uit die mond van hulle nageslag nie vergeet wees nie — want Ek ken hulle gedagtes wat hulle vandag koester voordat Ek hulle inbring in die land wat Ek met 'n eed beloof het.

22 Toe het Moses hierdie lied op dié dag opgeskrywe en dit aan die kinders van Israel geleer.

23 En Hy het aan Josua, die seun van Nun, bevel gegee en gesê: Wees sterk en vol moed, want jý sal die kinders van Israel inbring in die land wat Ek hulle met 'n eed beloof het; en Ek sal met jou wees.

24 En toe Moses die woorde van hierdie wet klaar in 'n boek geskryf het tot die einde toe,

25 het Moses aan die Leviete wat die verbondsark van die Here gedra het, bevel gegee en gesê:

26 Neem hierdie wetboek en sit dit neer aan die kant van die verbondsark van die Here julle God, dat dit daar as getuie teen jou kan wees.

27 Want ék ken jou wederstrewigheid en jou hardnekkigheid. As julle, terwyl ek nog vandag by julle lewe, wederstrewig was teen die Here — hoeveel te meer dan ná my dood!

28 Laat al die oudstes van julle stamme en julle opsigters by my vergader, dat ek voor hulle ore hierdie woorde kan spreek, en teen hulle die hemel en die aarde as getuies kan neem.

29 Want ek weet dat julle ná my dood gewis verderflik sal handel en sal afwyk van die weg wat ek julle beveel het, sodat die onheil julle aan die einde van die dae sal teëkom, omdat julle sal doen wat verkeerd is in die oë van die Here om Hom deur die werk van julle hande te terg.

30 Toe het Moses voor die ore van die hele vergadering van Israel die woorde van hierdie lied tot die einde toe uitgespreek.