Tiuteronomi 6

Te Whakahau Nui

1 Nā, ko te whakahau tēnei – ko ngā tikanga me ngā whakaritenga – i whakahaua mai e Ihowā, e tō koutou Atua, kia whakaakona atu ki a koutou, hei mahi mā koutou ki te whenua e haere atu nei koutou ki reira ki te tango. 2 Kia wehi ai koe i a Ihowā, i tōu Atua, kia puritia ai āna tikanga katoa, me āna whakahau e whakahaua nei e ahau ki a koe, e koe, e tāu tama, e te tama hoki a tāu tama, i ngā rā katoa e ora ai koe; kia roa ai hoki ōu rā. 3 Nā, whakarongo, e Īharaira, kia mahara hoki kia mahia ēnei mea, kia whiwhi ai koe ki te pai, kia nui rawa ai hoki koutou, kia pērā ai me tā Ihowā, me tā te Atua o ōu mātua i kōrero ai ki a koe, ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi.

4 Whakarongo, e Īharaira: Ko Ihowā, ko tō tātou Atua, he Ihowā kotahi; 5 ā, me whakapau katoa tōu ngākau, tōu wairua, tōu kaha ki te aroha ki a Ihowā, ki tōu Atua. 6 Hei roto anō i tōu ngākau ēnei kupu e whakahau atu nei ahau ki a koe i tēnei rā. 7 Whakaakona mārietia atu hoki ki āu tamariki, kōrerotia i a koe e noho ana i tōu whare, i a koe e haere ana i te huarahi, i a koe e takoto ana, i tōu aranga ake hoki. 8 Me here e koe hei tohu ki tōu ringa, hei pare anō ēnā mea ki waenganui o ōu kanohi. 9 Tuhituhia anō hoki ki ngā pou tatau o tōu whare, ki ōu tatau hoki.

He Tūpato ki te Whakaponokore

10 Ā, ā mua ake nei, ina kawea koe e Ihowā, e tōu Atua, ki te whenua i oati ai ia ki ōu mātua, ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa, ā, ka hōmai e ia ki a koe he pā nunui, papai, kīhai nei i hangā e koe, 11 he whare kī tonu i ngā mea papai katoa, kīhai nei i whakakīia e koe, he poka wai oti rawa te keri, kīhai i keria e koe, he māra wāina, he ōriwa, kīhai nei i whakatōkia e koe; ā, ka kai koe, ka mākona; 12 kia tūpato ki a koe i reira, kei wareware ki a Ihowā, nāna nei koe i whakaputa mai i te whenua o Īhipa, i te whare pononga.

13 Ko Ihowā, ko tōu Atua tāu e wehi ai, me mahi anō hoki ki a ia, ko tōna ingoa hoki hei oatitanga māu. 14 Kei whai ki ngā atua kē, o ngā atua o ngā tauiwi i tētahi taha o koutou, i tētahi taha; 15 he Atua hae hoki a Ihowā, tōu Atua i waenganui i a koe; kei mura te riri o Ihowā, o tōu Atua ki a koe, ā, ka ngaro koe i te mata o te whenua.

16 Kei whakamātautau i a Ihowā, i tō koutou Atua, me koutou rā i whakamātautau i a ia i Maha. 17 Puritia mārietia ngā whakahau a Ihowā, a tō koutou Atua, me āna whakaatu, me āna tikanga, i whakahaua mai nei e ia ki a koe. 18 Mahia hoki te mea tika, te mea pai ki te aroaro o Ihowā; kia whiwhi ai koe ki te pai, kia tae atu ai, kia noho ai ki te whenua pai i oatitia e Ihowā ki ōu mātua, 19 kia peia ai ōu hoariri katoa i tōu aroaro, kia rite ai ki tā Ihowā i kī ai.

20 Ā, ki te ui tāu tama ki a koe ā mua, ki te mea, "Hei aha ngā whakaatu, me ngā tikanga, me ngā whakaritenga, i whakahaua mai nei e Ihowā, e tō tātou Atua, ki a koutou?" 21 Nā, ka mea atu koe ki tāu tama, "He pononga mātou nā Parao i Īhipa; ā, he kaha te ringa i whakaputaina mai ai mātou e Ihowā i Īhipa. 22 Ā, whakakitea mai ana e Ihowā he tohu, he merekara, he nui, he nanakia ki Īhipa, ki a Parao, ki tōna whare katoa, me te titiro anō mātou; 23 ā, whakaputaina mai ana mātou e ia i reira, kia kawea mai ai mātou, kia hōmai ai e ia te whenua i oati ai ia ki ō tātou mātua. 24 Ā, whakahaua ana tātou e Ihowā kia mahia ēnei tikanga katoa, kia wehi i a Ihowā, i tō tātou Atua, hei pai mō tātou i ngā rā katoa, kia whakaorangia ai tātou e ia, kia pēnei ai i tēnei ināianei. 25 Ā, hei tika mō tātou ki te mau te mahi i ēnei whakahau katoa ki te aroaro o Ihowā, o tō tātou Atua, ki te pērā me tāna i whakahau ai ki a tātou."

Bevel om die gebooie van God te bewaar en om Hom lief te hê. Beloftes van God.

1 DIT is dan die gebod, die insettinge en die verordeninge wat die Here julle God beveel het om julle te leer, sodat julle dit kan doen in die land waarheen julle oortrek om dit in besit te neem;

2 dat jy die Here jou God kan vrees om al sy insettinge en sy gebooie wat ek jou beveel, te hou — jy en jou kind en jou kindskind al die dae van jou lewe; en dat jou dae verleng kan word.

3 Hoor dan, Israel, en onderhou dit sorgvuldig, dat dit met jou goed kan gaan en dat julle baie kan vermenigvuldig soos die Here die God van jou vaders jou beloof het, 'n land wat oorloop van melk en heuning.

4 Hoor, Israel, die Here onse God is 'n enige Here.

5 Daarom moet jy die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag.

6 En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees;

7 en jy moet dit jou kinders inskerp en daaroor spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lê en as jy opstaan.

8 Ook moet jy dit as 'n teken bind op jou hand, en dit moet as 'n voorhoofsband tussen jou oë wees.

9 En jy moet dit op die deurposte van jou huis en op jou poorte skrywe.

10 En as die Here jou God jou inbring in die land wat Hy aan jou vaders, Abraham, Isak en Jakob, met 'n eed beloof het om jou te gee — groot en mooi stede wat jy nie gebou het nie,

11 en huise vol van allerhande goed wat jy nie gevul het nie, en uitgekapte reënbakke wat jy nie uitgekap, wingerde en olyfbome wat jy nie geplant het nie — en jy eet en versadig word,

12 neem jou dan in ag dat jy die Here nie vergeet wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het nie.

13 Jy moet die Here jou God vrees en Hom dien; en by sy Naam moet jy sweer.

14 Julle mag nie agter ander gode aan loop uit die gode van die volke wat rondom julle is nie —

15 want die Here jou God is 'n jaloerse God by jou — sodat die toorn van die Here jou God nie teen jou ontvlam en Hy jou van die aarde verdelg nie.

16 Julle mag die Here julle God nie versoek soos julle Hom by Massa versoek het nie.

17 Julle moet die gebooie van die Here julle God en sy getuienisse en sy insettinge wat Hy jou beveel het, ywerig onderhou.

18 En jy moet doen wat reg en goed is in die oë van die Here, dat dit met jou goed kan gaan en jy kan inkom en in besit neem die goeie land wat die Here aan jou vaders met 'n eed beloof het,

19 terwyl Hy al jou vyande voor jou uit verjaag soos die Here gespreek het.

20 As jou seun jou later vra en sê: Wat beteken die getuienisse en die insettinge en die verordeninge wat die Here onse God julle beveel het?

21 dan moet jy aan jou seun sê: Ons was slawe van Farao in Egipte; maar die Here het ons deur 'n sterke hand uit Egipte uitgelei.

22 En die Here het groot en onheilbrengende tekens en wonders voor ons oë in Egipte aan Farao en sy hele huis gedoen.

23 En Hy het ons daarvandaan uitgelei om ons in te bring, sodat Hy ons die land kan gee wat Hy aan ons vaders met 'n eed beloof het.

24 En die Here het ons beveel om al hierdie insettinge te volbring, om die Here onse God te vrees, dat dit met ons altyd goed mag gaan, om ons in die lewe te hou soos dit vandag is.

25 En dit sal geregtigheid vir ons wees as ons sorgvuldig al hierdie gebooie hou voor die aangesig van die Here onse God soos Hy ons beveel het.