Tiuteronomi 33

Te Manaaki Mutunga i a Īharaira e Mohi

1 Ko te manaaki tēnei i manaaki ai a Mohi, te tangata a te Atua, i ngā tama a Īharaira i mua ake o tōna matenga. 2 Nā, ka mea ia:

I haere mai a Ihowā i Hinai,

i rere mai i Heira ki runga ki a rātou;

i whiti mai ia i Maunga Parana,

ā, haere mai ana ia i ngā mano tini o te hunga tapu;

he ture i tōna ringa matau mō rātou, e mura ana.

3 Inā, e aroha ana ia ki ngā iwi;

kei roto i tōu ringa āna tāngata tapu katoa;

ā, noho ana rātou i ōu waewae;

ka riro i a rātou katoa āu kōrero.

4 Nā Mohi te ture i ako ki a tātou, hei taonga tuku iho,

tuku iho mō te huihui o Hākopa.

5 Ko ia anō te kīngi o Iēhuruna

i te huihuinga o ngā upoko o te iwi,

rātou ko ngā iwi katoa o Īharaira.

6 "Kia ora a Reupena, kaua hoki e mate;

otiia kia tokoouou ōna tāngata."

7 Ā, tēnei anō te manaaki mō Hūrā:

nā, ka mea ia: "Whakarongo, e Ihowā, ki te reo o Hūrā,

māu anō hoki ia e kawe ki tōna iwi.

I kaha hoki ōna ringa ki te tohe mōna ake;

ā, māu ia e āwhina ki ōna hoariri."

8 Ā, mō Rīwai i mea ia:

"Kei tōu tangata tapu ōu Tumime me ōu Urimi,

i whakamātautauria rā ia e koe ki Maha,

i ngangautia rā e koe ki ngā wai o Meripa;

9 i mea nei mō tōna pāpā rāua ko tōna whaea,

‘Kāhore ahau i kite i a ia.’

Kīhai anō hoki ia i mōhio ki ōna tuākana,

kīhai i mātau ki āna ake tamariki;

he mea hoki, e pupuri ana rātou i tāu kupu,

e tiaki ana i tāu kawenata.

10 Mā rātou a Hākopa e whakaako ki āu whakaritenga,

a Īharaira hoki ki tāu ture;

mā rātou hoki te paowa kakara e hoatu ki tōu aroaro,

me te tahunga tinana ki runga ki tāu āta.

11 Manaakitia ōna rawa, e Ihowā,

kia aro mai hoki koe ki te mahi a ōna ringa;

whatia ngā hope o te hunga e whakatika ana ki a ia,

o ngā mea hoki e kino ana ki a ia,

kei whakatika mai anō rātou."

12 Ko tāna kupu mō Pineamine:

"Ko tā Ihowā i aroha ai ka noho hūmārie ki tōna taha –

ko ia e uhi ana i a ia ā pau noa te rā –

e noho ana i waenganui o ōna pokohiwi."

13 Ko tāna kupu mō Hōhepa:

"He manaakitanga tōna whenua nā Ihowā;

ki ngā mea papai o te rangi, ki te tōmairangi,

ki te wai hōhonu e takoto ake ana i raro,

14 ki ngā hua papai o te rā,

ki ngā mea papai hoki e whakaputaina mai ana e te marama,

15 ki ngā mea nunui hoki o ngā maunga onamata,

ki ngā mea papai o ngā maunga tū tonu;

16 ki ngā mea papai hoki o te whenua me ōna tini mea;

ki te manakohanga hoki ana i noho i te rākau.

Kia tae mai te manaaki ki runga ki te māhunga o Hōhepa,

ki te tumuaki hoki ōna i wehea i ōna tuākana.

17 He korōria kei te mātāmua a tāna pūru;

ko ōna haona kei ngā haona o te unikanga;

ka panā e ia ngā iwi, rātou katoa,

ki ērā, tae noa ki ngā pito o te whenua;

ā, ko ēnei ngā mano tini o Ēparaima,

ko ēnei hoki ngā mano o Mānahi."

18 Ā, ko tāna kupu mō Hepurona:

"Kia koa, e Hepurona, i tōu putanga ki waho;

e Ihākara hoki, i ōu tēneti.

19 Mā rātou ngā iwi e karanga ki te maunga;

ki reira rātou patu ai i ngā patunga o te tika;

nō te mea ka ngongo rātou i te raneatanga o ngā moana,

i ngā taonga huna hoki o te onepū."

20 Ko tāna kupu mō Kara:

"Ka manaakitia te kaiwhakawhānui i a Kara!

Noho ana ia me he raiona kātua,

haea iho e ia te ringa, āe rā me te tumuaki.

21 Ā, tangohia ana e ia te wāhi tuatahi mōna;

nō te mea kei reira te wāhi a te kaiwhakahaere tikanga e tiakina ana;

ā, haere mai ana me ngā upoko o te iwi,

ā, oti ana i a ia, rātou tahi ko Īharaira,

te tikanga a Ihowā, me āna whakaritenga."

22 Ā, ko tāna kupu mō Rāna:

"Hei kūao raiona a Rāna,

ka mokowhiti mai ia i Pahana."

23 Ā, ko tāna kupu mō Napatari:

"E Napatari, e mākona nei i te manakohanga,

e kī ana hoki i te manaaki a Ihowā;

nohoia e koe te taha ki te hauāuru me te tonga."

24 Ā, ko tāna kupu mō Āhera:

"Ko ngā tamariki te manaaki mō Āhera;

kia arongia mai ia e ōna tuākana,

kia toua hoki tōna waewae ki te hinu.

25 Ko ōu tūtaki he rino, he parāhi;

ā, ka rite tōu kaha ki ōu rā."

26 "Kāhore he rite mō te Atua, e Iēhuruna,

e eke hōiho nei i ngā rangi ki te whakauru i a koe,

ki ngā kapua hoki, i runga anō i tōna korōria.

27 Ko te Atua ora tonu tōu nohoanga,

ā, kei raro ko ngā ringa o tua iho;

ā, i peia e ia te hoariri i tōu aroaro,

i mea hoki, ‘Whakangaromia!’

28 Nā, ka noho hūmārie a Īharaira,

me te mātāpuna o Hākopa ko ia anake,

ki te whenua wīti, wāina;

āe rā, ka māturuturu iho te tōmairangi o ōna rangi.

29 Ka hari koe, e Īharaira! Ko wai hei rite mōu,

mō te iwi i whakaorangia nei e Ihowā,

te pukupuku hei whakapuru mōu,

ko te hoari hoki e whai korōria ai koe!

Ā, ka tuku mai ōu hoariri i a rātou ki a koe;

ā, ka takatakahi koe i ō rātou wāhi teitei."

Seëning van die twaalf stamme deur Moses voor sy dood.

1 EN dit is die seën waarmee Moses, die man van God, die kinders van Israel geseën het voor sy dood.

2 En hy het gesê: Die Here het gekom van Sinai en vir hulle opgegaan van Seïr af; Hy het in ligglans verskyn van die gebergte Paran en gekom van heilige tienduisende af; aan sy regterhand was vlammende vuur vir hulle.

3 Ja, Hy het die stamme lief. Al sy heiliges — hulle is in u hand; en hulle was gelaer by u voet; elkeen ontvang iets van u uitsprake.

4 Moses het ons die wet beveel, 'n besitting vir die vergadering van Jakob.

5 En Hy het Koning geword in Jesúrun, toe die hoofde van die volk vergader het, die stamme van Israel almal saam.

6 Laat Ruben lewe en nie sterwe nie, en laat sy manne 'n aantal wees.

7 En dít vir Juda, en hy het gesê: Hoor, Here, die stem van Juda, en bring hom na sy volk toe; met sy hande het hy geveg vir hulle, en wees U vir hom 'n hulp teenoor sy teëstanders.

8 En van Levi het hy gesê: U Tummim en u Urim is vir die man, u gunsgenoot, u wat deur U beproef is in Massa, met wie U getwis het by die waters van Mériba;

9 wat van sy vader en sy moeder gesê het: Ek sien hom nie, en sy broers nie erken het en van sy seuns niks geweet het nie; want hulle het u woord bewaar en u verbond gehou.

10 Hulle sal Jakob u verordeninge leer en Israel u wet; hulle sal reukwerk voor U neerlê en 'n voloffer op u altaar.

11 Seën, Here, sy krag, en laat die werk van sy hande U welgevallig wees; verpletter die lendene van die wat teen hom opstaan en hom haat, sodat hulle nie kan opstaan nie.

12 Van Benjamin het hy gesê: Die beminde van die Here — hy sal veilig by Hom woon; Hy beskerm hom die hele dag en woon tussen sy berghange.

13 En van Josef het hy gesê: Geseënd deur die Here is sy land met die kostelikste gawe van die hemel, met dou en met die wêreldvloed wat onder lê,

14 en met die kostelikste voortbrengsels van die son en met die kostelikste gewasse van die mane

15 en met die vernaamste voortbrengsel van die berge van die voortyd en met die kostelikste gawe van die ewige heuwels

16 en met die kostelikste gawe van die aarde en van sy volheid, en die welbehae van Hom wat in die doringbos gewoon het — laat dit kom op die hoof van Josef en op die hoofskedel van die vors onder sy broers.

17 Sy eersgebore stier — heerlikheid is syne, en sy horings is buffelhorings; daarmee sal hy die volke stoot, die eindes van die aarde almal saam. En dit is die tienduisende van Efraim, en dit is die duisende van Manasse!

18 En van Sébulon het hy gesê: Verheug jou, Sébulon, oor jou togte, en Íssaskar, oor jou tente.

19 Hulle sal volke na die berg roep; daar sal hulle offers van geregtigheid offer; want hulle sal die oorvloed van die see insuig en die verborgenste skatte van die sand.

20 En van Gad het hy gesê: Geseënd is Hy wat vir Gad ruimte maak; hy gaan lê soos 'n leeuin en verskeur die arm, ja, die hoofskedel.

21 En hy het vir hom 'n eerstelingsaandeel uitgekies, want daar was die deel van 'n veldheer bewaar; en hy het gekom na die hoofde van die volk, hy het die geregtigheid van die Here uitgevoer en sy verordeninge met Israel.

22 En van Dan het hy gesê: Dan is 'n jong leeu wat uit Basan uitspring.

23 En van Náftali het hy gesê: Náftali, versadig van geluk en vol van die seën van die Here — neem jy see en suidland in besit!

24 En van Aser het hy gesê: Geseënd is Aser bo die seuns; laat hy die liefling van sy broers wees, en een wat sy voet in olie insteek.

25 Mag jou grendel yster en koper wees, en jou sterkte soos jou dae.

26 Niemand is daar soos God, o Jesúrun, wat oor die hemel ry as jou hulp, en oor die wolke in sy hoogheid.

27 Die ewige God is 'n woning, en onder — ewige arms; en Hy het die vyand voor jou uit verdrywe en gesê: Verdelg!

28 So het Israel dan veilig gaan woon, die bron van Jakob in afsondering, in 'n land van koring en mos; ja, sy hemel laat dou afdrup.

29 Welgeluksalig is jy, o Israel! Wie is soos jy? 'n Volk wat deur die Here verlos is, die skild van jou hulp en wat die swaard van jou hoogheid is, sodat jou vyande julle al kruipende aan jou onderwerp; maar jý sal op hulle hoogtes stap.