Tiuteronomi 20

Tikanga ina Whawhai

1 E haere koe ki te whawhai ki ōu hoariri, ā, ka kite i ngā hōiho me ngā hāriata, i te iwi hoki he tokomaha ake i a koe, kei wehi i a rātou; kei a koe hoki a Ihowā, tōu Atua, i kawea mai ai koe i te whenua o Īhipa. 2 Ā, ka whakatata koutou ki te whawhai, nā, me haere mai te tohunga, me kōrero ki te iwi, 3 ka mea ki a rātou: "Whakarongo, e Īharaira! E whakatata atu ana koutou āianei ki te whawhai ki ō koutou hoariri. Kei hopī ō koutou ngākau; kaua e wehi. Kaua e pōtatutatu, kaua anō hoki e pāwera i tō rātou aroaro; 4 ko Ihowā hoki, ko tō koutou Atua, ko ia te haere tahi ana i a koutou, māna tā koutou whawhai ki ō koutou hoariri, māna koutou e whakaora."

5 Me kōrero anō hoki ngā kaiwhakahauhau ki te iwi, me kī atu: "Tēnei rānei tētahi kua hangā e ia he whare hou, ā, kāhore anō i tāia te kawa? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei mate ki te whawhaitanga, ka riro mā te tangata kē e tā te kawa. 6 Tēnei rānei tētahi kua whakatōkia e ia he māra wāina, ā, kāhore anō i kainga ngā hua? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei mate ki te whawhaitanga, ka riro mā te tangata kē e kai. 7 Tēnei rānei tētahi kua oti tētahi wahine te taumau māna, ā, kāhore anō i tangohia e ia? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei mate ki te whawhaitanga, ka riro mā te tangata kē e tango." 8 Ā, me kōrero anō ngā kaiwhakahauhau ki te iwi, me kī atu, "Tēnei rānei tētahi e wehi ana, e hopī ana te ngākau? Me haere ia, me hoki atu ki tōna whare, kei ngohe ngā ngākau o ōna tēina, kei rite ki tōna ngākau." 9 Nā, ka mutu te kōrero a ngā kaiwhakahauhau ki te iwi, me whakarite e rātou ētahi rangatira ope hei upoko mō te iwi.

10 Ka whakatata atu koe ki te tatau ki tētahi pā, nā, me karanga atu e koe te rangimārie ki reira. 11 Ā, ki te mea he rangimārie tāna e whakahoki mai ai ki a koe, ā, ka whakapuaretia ki a koe, kātahi ka waiho ngā tāngata katoa e kitea e koe ki reira hei kaihōmai takoha ki a koe, hei apa anō rātou māu. 12 Ā, ki te kore e mau tā reira rongo ki a koe, ā, ka anga ki te whawhai ki a koe, kātahi ka whakapaea e koe; 13 ā, ki te hoatu e Ihowā, e tōu Atua, ki ōu ringa, nā, me patu e koe ngā tāne katoa o reira ki te mata o te hoari. 14 Ko ngā wāhine ia me ngā tamariki, ko ngā kararehe me ngā mea katoa i roto i te pā, ko ngā taonga katoa o reira, me tango e koe māu; ā, ka pau i a koe ngā mea a ōu hoariri, e hoatu ana e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe. 15 Ko tēnei tāu e mea ai ki ngā pā katoa e mamao rawa atu ana i a koe, ehara nei i te pā nō ēnei iwi.

16 Ko ngā pā ia o ēnei iwi, e hoatu nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe hei kāinga tupu, kaua e whakaorangia tētahi mea e whai manawa ana. 17 Engari, me whakangaro rawa rātou e koe – ngā Hiti, ngā Amori, ngā Kanaani, ngā Perihi, ngā Hiwi, ngā Iepuhi – kia rite ki tā Ihowā, ki tā tōu Atua, i whakahau ai ki a koe. 18 Kei whakaakona koutou e rātou ki te mahi i ā rātou mahi whakarihariha katoa e mahia nei e rātou ki ō rātou atua; ā, ka hara koutou ki a Ihowā, ki tō koutou Atua.

19 Ki te maha ngā rā e whakapaea ai e koe he pā, e tauria ai kia horo, kei whakakorea e koe ngā rākau o reira, kei ākina atu ki te toki. Nō te mea hei kai ēnā māu, ā, kaua e tuaina e koe; he tangata koia te rākau o te pārae kia whakapaea e koe? 20 Ko ngā rākau anake e mōhio ai koe ehara i te rākau kai, ko ēnā āu e whakakore, ka tua ki raro; ā, ka hangā he taiepa whakapae mō te pā e whawhai ana ki a koe, ā horo noa.

Oorlogswette.

1 AS jy na die oorlog uittrek teen jou vyand en perde en strydwaens sien, 'n volk meer in getal as jy, dan moet jy vir hulle nie vrees nie; want die Here jou God wat jou uit Egipteland laat optrek het, is met jou.

2 En as julle na die geveg kom, moet die priester nader kom en die volk toespreek;

3 en hy moet aan hulle sê: Hoor, Israel, julle trek vandag nader om te veg teen julle vyande; laat julle hart nie week word nie, wees nie bevrees en beangs en word nie verskrik vir hulle nie;

4 want dit is die Here julle God wat saam met julle trek om vir julle te stry teen julle vyande, om aan julle die oorwinning te gee.

5 Dan moet die opsigters die volk toespreek en sê: Wie is die man wat 'n nuwe huis gebou en dit nie ingewy het nie? Hy kan teruggaan huis toe, dat hy nie in die oorlog sterwe en iemand anders dit inwy nie.

6 En wie is die man wat 'n wingerd geplant en dit nie in gebruik geneem het nie? Hy kan teruggaan huis toe, dat hy nie in die oorlog sterwe en iemand anders dit in gebruik neem nie.

7 En wie is die man wat hom met 'n vrou verloof en haar nie geneem het nie? Hy kan teruggaan huis toe, dat hy nie in die oorlog sterwe en iemand anders haar neem nie.

8 Dan moet die opsigters verder die volk toespreek en sê: Wie is die man wat bevrees en week van hart is? Hy kan teruggaan huis toe, dat die hart van sy broers nie smelt soos sy hart nie.

9 En as die opsigters die volk klaar toegespreek het, moet leërowerstes aan die hoof van die volk aangestel word.

10 As jy naby 'n stad kom om daarteen te veg, moet jy dit vrede aanbied.

11 En as dit jou 'n antwoord van vrede gee en vir jou oopmaak, moet die hele volk wat daarin gevind word, aan jou dienspligtig wees en jou dien.

12 Maar as dit geen vrede met jou sluit nie, maar oorlog teen jou wil voer, moet jy dit beleër.

13 En die Here jou God sal dit in jou hand gee, en jy moet al die manne daarin met die skerpte van die swaard verslaan;

14 net die vroue en die kinders en die vee en alles wat in die stad is — die hele buit moet jy vir jou roof; en jy moet die buit van jou vyande eet wat die Here jou God jou gegee het.

15 So moet jy met al die stede maak wat baie ver van jou af is, wat nie by die stede van hierdie nasies behoort nie.

16 Maar van die stede van hierdie volke wat die Here jou God jou as erfenis sal gee, moet jy niks wat asem het, laat lewe nie.

17 Maar jy moet hulle heeltemal met die banvloek tref: die Hetiete en Amoriete, die Kanaäniete en Feresiete, die Hewiete en Jebusiete, soos die Here jou God jou beveel het;

18 sodat hulle julle nie leer om te handel volgens al hulle gruwels wat hulle vir hul gode gedoen het, en julle teen die Here julle God sondig nie.

19 As jy 'n stad baie lank beleër deur oorlog daarteen te voer om dit te verower, moet jy sy bome nie verwoes deur die byl daarteen te swaai nie; maar jy mag daarvan eet en mag dit nie afkap nie; want is die bome van die veld dan mense, dat hulle deur jou in beleëring moet kom?

20 Net bome waarvan jy weet dat dit geen vrugtebome is nie, dié mag jy verwoes en afkap; en jy moet teen die stad wat teen jou oorlog voer, 'n skans bou totdat dit val.