1 He pai kē te rawakore e haere ana i runga i tōna tapatahi,
i te ngutu whanokē, i te whakaarokore.
2 Nā, ehara hoki i te mea pai kia kaua he mātauranga mō te wairua;
ā, ko te tangata e hohoro ana ōna waewae, ka hara.
3 E whakaparoritia ana te ara o te tangata e tōna wairangi;
e amuamu ana hoki tōna ngākau ki a Ihowā.
4 Mā te rawa ka tokomaha atu ai ngā hoa aroha;
e wehea atu ana ia, te rawakore i tōna hoa aroha.
5 E kore te kaiwhakapae teka e whakaharakoretia;
e kore hoki e mawhiti te tangata kōrero teka.
6 He tokomaha e whai kia manakohia e te tangata ringa mahora;
he hoa aroha hoki ngā tāngata katoa nō te tangata e hōmai mea ana.
7 E kino ana ngā tēina katoa o te rawakore ki a ia;
nā, nui kē atu te mataratanga atu o ōna hoa i a ia!
Whai noa āna kupu i a rātou,
heoi kua riro rātou.
8 Ko te tangata e mea ana ki te whakaaro nui mōna, e aroha ana ki tōna wairua ake;
ko te tangata e pupuri ana i te mātauranga, ka tūtaki ki te pai.
9 E kore te kaiwhakapae teka e whakaharakoretia;
ka hunā hoki te tangata kōrero teka.
10 E kore e tau te noho rangatira ki te whakaarokore;
he makere rawa te noho ko te pononga hei rangatira mō ngā rangatira.
11 Ko te ngārahu tūpato ka pupuri i tōna riri;
ā, hei whakakorōria mōna te whakarere noa iho i te hē.
12 Ko te riri o te kīngi rite tonu ki te hāmama o te raiona;
ko tana manako ia ānō he tōmairangi i runga i te tarutaru.
13 He aituā mō tōna pāpā te tamaiti whakaarokore;
ā, ko ngā ngangare a te wahine, me te māturuturu pūputu tonu.
14 He whare, he taonga i tuku iho i ngā mātua;
ko te hoa wahine mahara i a Ihowā.
15 Mā te māngere e mea kia moe i te moe reka;
ka matekai hoki te wairua o te rōrā.
16 Ko te tangata e pupuri ana i te whakahau e pupuri ana i tōna wairua;
engari, ko te tangata kore whakaaro ki ōna ara ka mate.
17 Ko te tangata e ohaoha ana ki te rawakore e whakatārewa moni ana ki a Ihowā,
ā, ka utua ki a ia tāna mahi atawhai.
18 Pākia tāu tama, i te mea kua whai manakohanga;
kaua hoki tōu ngākau e whai tonu i te whakangaromanga mōna.
19 Ko te tangata riri nui māna e waha tōna hē;
ki te whakaora hoki koe i a ia, ka waiho tonu tēnā hei mahi māu.
20 Whakarongo ki te kupu tohutohu, tahuri mai hoki ki te ako,
kia whai whakaaro ai koe i tōu mutunga iho.
21 He maha ngā whakaaro i roto i te ngākau o te tangata;
e tū tonu ana ia tā Ihowā tikanga.
22 Ko te hiahia o te tangata te aronga o tana atawhai;
engari te rawakore i te tangata teka.
23 Ko te wehi ki a Ihowā te ara ki te ora;
ā, ko te tangata kei a ia tērā, ka noho mākona;
e kore tētahi hē e pā ki a ia.
24 E kuhua ana e te māngere tōna ringa ki te rīhi,
e kore rawa nei e whakahokia e ia ki tōna māngai.
25 Pākia te tangata whakahī, ā, ka tūpato ngā kūware;
ākona hoki te tangata mahara, ā, ka mōhio ia ki te mātauranga.
26 Ko te tangata e pāhua ana i tōna pāpā, e pei atu ana hoki i tōna whaea,
he tama ia e whakamā ai, e ingoa kino ai hoki.
27 Kāti, e tāku tama, te whakarongo ki te ako
hei mea kau e kotiti atu ai i ngā kupu o te mātauranga.
28 E whakahī ana te kaiwhakaatu hē ki te whakawā;
e horomia ana hoki te kino e te māngai o te hunga kino.
29 Kua rite he whakawā mō ngā whakahī,
he whiu mō te tuarā o ngā whakaarokore.
1 'n ARME wat in sy regskapenheid wandel, is beter as 'n verkeerde van lippe en daarby 'n dwaas.
2 Selfs ywer is sonder kennis nie goed nie; en hy wat haastig is met die voete, trap mis.
3 'n Mens se sotheid bederwe sy weg, maar sy hart is vertoorn op die Here.
4 Goed bring baie vriende aan, maar die arme word deur sy vriend verlaat.
5 'n Valse getuie bly nie ongestraf nie, en hy wat leuens uitstrooi, sal nie vrykom nie.
6 Baie soek die guns van die edele, en die man van geskenke het 'n hoop vriende.
7 Al die broers van die arme haat hom; hoeveel te meer hou sy vriende hulle ver van hom af! Hy jaag agter hulle aan met woorde — weg is hulle!
8 Wie verstand verkry, het sy lewe lief; hy wat insig bewaar, sal die goeie vind.
9 'n Valse getuie bly nie ongestraf nie, en hy wat leuens uitstrooi, kom om.
10 Weelde pas nie vir 'n dwaas nie, hoeveel minder vir 'n kneg om oor vorste te heers!
11 Die verstand van 'n mens maak hom lankmoedig, en dit is vir hom 'n eer om die oortreding te vergewe.
12 Die grimmigheid van 'n koning is soos die gebrom van 'n jong leeu, maar sy welgevalle is soos dou op die plante.
13 'n Dwase seun is 'n ramp vir sy vader, en die gekyf van 'n vrou is 'n aanhoudende gedrup.
14 Huis en goed is 'n erfenis van die vaders, maar 'n verstandige vrou is van die Here.
15 Luiheid laat in 'n diep slaap val, en een wat traag is, moet honger ly.
16 Wie die gebod hou, bewaar sy lewe; hy wat sy weë nie ag nie, sal sterwe.
17 Wie hom ontferm oor die arme, leen aan die Here; en Hy sal hom sy weldaad vergelde.
18 Tugtig jou seun, want daar is hoop; maar laat dit nie in jou opkom om hom dood te maak nie.
19 Hy wat groot van woede is, sal die straf dra; want as jy wil red, dan maak jy dit nog erger.
20 Luister na raad en neem tug aan, sodat jy in die vervolg wys kan wees.
21 Baie planne is in 'n man se hart, maar die raad van die Here, dié sal bestaan.
22 Die kostelike besit van 'n mens is sy weldadigheid; en liewer 'n arme as 'n leuenagtige man.
23 Die vrees van die Here is tot die lewe; en versadig bring 'n mens die nag deur, sonder om deur 'n onheil besoek te word.
24 Steek die luiaard sy hand in die skottel, dan bring hy dit nie eens na sy mond terug nie.
25 Slaan jy die spotter, dan word die eenvoudige bedagsaam; maar bestraf jy die verstandige, dan sal hy kennis verkry.
26 Hy wat sy vader geweld aandoen en sy moeder wegjaag, is 'n seun wat skande maak en skandelik handel.
27 Hou op, my seun, om na tug te luister, terwyl jy tog afdwaal van die woorde van kennis.
28 'n Deugniet wat getuienis gee, spot met die reg, en die mond van die goddelose verslind onreg.
29 Vir die spotters staan strafgerigte klaar en slae vir die rug van die dwase.