Whakatauki 9

Te Tono a Wahine Whakaaronui

1 Kua oti i te whakaaro nui tētahi whare mōna te hanga,

e whitu ngā pou kua oti te tārai e ia.

2 Kua oti āna kararehe te patu e ia, whakananu rawa tāna wāina;

kua oti anō tāna tēpu te whakapai.

3 Kua ungā e ia āna kōtiro, e karanga ana ia

i runga i ngā wāhi tiketike rawa o te pā.

4 "Ki te mea he kūware tētahi, me peka mai ia ki konei!"

Ko te tangata maharakore, ko tāna kupu tēnei ki a ia,

5 "Haere mai, kainga tāku taro,

inumia hoki te wāina kua oti nei te whakananu e ahau.

6 Kāti rā, e te hunga kūware, kia ora ai koutou;

haere hoki i te ara o te mātauranga."

Te Tangata Whakaaronui me te Tangata Whakahīhī

7 Ko ia e papaki ana i te tangata whakahīhī, ka whakamā;

ā, ko ia e riri ana i te tangata kino, ka piri mai he hē ki a ia.

8 Kaua e rīria te tangata whakahī, kei kino ia ki a koe;

rīria ko te tangata whakaaro nui, ā, ka aroha ia ki a koe.

9 Hoatu te mōhio ki te tangata whakaaro nui, ā, ka neke ake ōna whakaaro;

whakaakona te tangata tika, ā, ka nui ake tōna mōhio.

10 Ko te tīmatanga o te whakaaro nui ko te wehi ki a Ihowā;

ko te mātauranga, ko te mōhio ki te Mea Tapu.

11 Māku hoki ka maha ai ōu rā,

māku ka neke ake ai ngā tau e ora ai koe.

12 Ki te nui ōu whakaaro, mōu anō ōu whakaaro nui;

ki te whakahī koe, māu anake tāu pīkaunga.

He Tono a Wahine Kūware

13 Ko te wahine wairangi, he māngai nui ia;

he kūware ia, kāhore ōna mōhio ki te aha, ki te aha.

14 Noho ana ia i te kūwaha o tōna whare

i runga i te nohoanga i ngā wāhi tiketike o te pā;

15 kia karanga atu ai ia ki ngā tāngata e haere ana i te ara,

e mārō tonu ana ō rātou huarahi,

16 "Ko te kūware, peka mai ki konei!"

Tēnā ko te tangata whakaarokore,

ko tāna kupu tēnei ki a ia,

17 "He reka te wai tāhae,

ā, he āhuareka te taro kai huna."

18 Tē mōhio ia kei reira ngā tūpāpaku;

kei te rēinga riro ana i karanga ai.

Die feesmaal van die Wysheid.

1 DIE Wysheid het haar huis gebou, haar sewe pilare uitgekap,

2 haar slagvee geslag, haar wyn gemeng, ook haar tafel gedek.

3 Sy het haar diensmeisies uitgestuur, sy nooi uit op die hange van die stadshoogtes:

4 Wie eenvoudig is, laat hy inkom hierheen, wie verstandeloos is, vir hom sê sy:

5 Kom, eet julle van my brood, en drink van die wyn wat ek gemeng het;

6 laat staan die eenvoudigheid, dan sal julle lewe, en betree die weg van verstand.

7 Hy wat 'n spotter teregwys, behaal vir homself skande, en hy wat 'n goddelose bestraf, vir homself 'n skandvlek.

8 Bestraf 'n spotter nie, anders haat hy jou; bestraf 'n wyse, en hy sal jou liefhê.

9 Deel mee aan die wyse, en hy sal nog wyser word, leer die regverdige, en hy sal insig vermeerder.

10 Die beginsel van die wysheid is die vrees van die Here, en kennis van die Heilige is verstand.

11 Want deur my word jou dae meer en word jare van lewe vir jou toegevoeg.

12 As jy wys is, is jy wys tot jou voordeel, en is jy 'n spotter, dan moet jy dit alleen dra.

13 Vrou Dwaasheid is onrustig, pure eenvoudigheid en heeltemal onkundig;

14 en sy sit by die deur van haar huis, op 'n stoel op die hoogtes van die stad,

15 om te nooi die wat op die weg verbygaan, die wat op hulle paaie reguit wandel:

16 Wie eenvoudig is, laat hy inkom hierheen! En die verstandelose, aan hom sê sy:

17 Gesteelde waters is soet, en brood in die geheim geëet, is lekker.

18 Maar hy weet nie dat dáár skimme is, dat haar genooides in die dieptes van die doderyk is nie.