Āmoho 5

He Karanga ki te Rīpenetātanga

1 Whakarongo ki tēnei kupu, kua maranga nei i ahau hei tangi ki a koutou, e te whare o Īharaira:

2 "Kua hinga te wāhina a Īharaira,

e kore ia e ara i muri;

kua whakatakā ia ki runga ki tōna oneone;

kāhore he mea hei whakaara ake i a ia."

3 Nō te mea ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā:

"Ko te pā kotahi nei te mano i te haerenga atu,

kotahi rau e toe,

ā, ko tērā kotahi nei te rau i te haerenga atu,

kotahi tekau e toe ki te whare o Īharaira."

4 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā ki te whare o Īharaira:

"Rapua ahau, kia ora ai koutou;

5 otiia, kaua e rapu i Pētēre,

kaua e haere ki Kirikara,

kaua anō e haere ki Peerehepa;

nō te mea tērā a Kirikara ka riro i te whakarau,

ā, hei kore noa iho a Pētēre."

6 Rapua a Ihowā, ā, ka ora koutou;

kei toro atu ia, ānō he ahi, i roto i te whare o Hōhepa,

ā, pau noa, ā, kore noa iho he kaitinei i roto i Pētēre.

7 E te hunga i puta kē ai te whakawā hei taru kawa,

i tāia ai te tika ki te whenua.

8 Rapua te kaihanga o Matariki, o Tautoru;

e riro kē ana i a ia te ātārangi o te mate hei ata,

e whakapōuritia ana e ia te rā hei pō;

e karangatia ana e ia ngā wai o te moana,

ā, ringihia ana e ia ki runga ki te mata o te whenua,

ko Ihowā tōna ingoa;

9 nāna i whakaputa ohorere te whakangaromanga ki te hunga kaha,

i tae ai te whakangaromanga ki te pā kaha.

10 E kinongia ana e rātou te kairiri hē i te kūwaha,

ā, he mea whakarihariha ki a rātou te tangata kōrero tika.

11 Nā, i te mea he takahi tā koutou i te ware,

he tango i te takoha wīti i a ia;

he whare kōhatu tārai tā koutou i hanga ai,

nā, e kore e nohoia e koutou;

he māra wāina e minaminatia ana tā koutou i whakatō ai,

otiia e kore te wāina o aua māra e inumia e koutou.

12 E mōhiotia ana hoki e ahau te maha o ō koutou poka kē,

me te kaha o ō koutou hara –

o koutou e whakatupu kino nei i te tangata tika,

e tango nei i te utu whakapati,

e whakangau kē nei i tā te rawakore i te kūwaha.

13 Mō reira ka whakarongo puku te tangata tūpato i taua wā;

nō te mea he wā kino.

14 Rapua te pai, kauaka hoki te kino,

kia ora ai koutou;

pēnei ko Ihowā, ko te Atua o ngā mano hei hoa mō koutou,

hei pēnā anō me tā koutou e kī nā.

15 Kinongia te kino, arohaina te pai,

whakapūmautia te whakawā ki te kūwaha.

Tērā pea a Ihowā, te Atua o ngā mano,

ka aroha ki te toenga o Hōhepa.

16 Mō reira tēnei kupu a Ihowā, a te Atua o ngā mano, a te Ariki:

"I ngā waharoa katoa ko te tangi;

ko tā rātou kupu i ngā huarahi katoa, ‘Auē! auē!’

Ka karangatia te kaingaki whenua ki te tangi,

me te hunga mātau ki te uhunga, hei auē;

17 ā, he auē i ngā māra wāina katoa,

ka tika atu hoki ahau i waenganui i a koe,"

e ai tā Ihowā.

He Rā Pōuri te Rā o Ihowā

18 Auē te mate mō koutou e hiahia nei ki te rā o Ihowā!

Hei aha mā koutou te rā o Ihowā?

He pōuri hoki, ehara i te mārama;

19 ka pērā me te tangata i rere atu i te aroaro o te raiona,

ā, ka tūtaki te pea ki a ia;

i haere rānei ki roto ki te whare,

ā, okioki atu ana tōna ringa ki te pakitara,

nā, ngaua iho ia e te nākahi.

20 He teka ianei tērā e pōuri te rā o Ihowā, e kore e mārama?

Tērā e pōuri kerekere, kāhore hoki he mārama i roto?

21 "E kino ana ahau, e whakarihariha ana ki ā koutou hākari,

ā, e kore ahau e āhuareka ki ā koutou huihui nunui.

22 Āe rā, ahakoa whakaeke noa koutou i ngā tahunga tinana,

i ā koutou whakahere totokore ki ahau,

e kore e manakohia e ahau.

E kore anō e tirohia e ahau ngā whakahere mō te pai,

arā ā koutou mea mōmona.

23 Maua atu kia matara i ahau te ngangau o āu waiata;

e kore hoki ahau e whakarongo ki te rangi o āu hātere.

24 Engari, kia huri mai te whakawā ānō he wai,

te tika ānō he awa nui.

25 "I kawea mai koia e koutou ki ahau he patunga tapu,

he whakahere totokore, e te whare o Īharaira, i te koraha, i ngā tau e whā tekau?

26 Āe rā, kua maua e koutou a Hikutu,

tō koutou kīngi, a Kiunu hoki, ā koutou whakapakoko,

te whetū o tō koutou atua,

i hangā nei e koutou mā koutou.

27 Nā, ka whakaraua koutou e ahau ki kō atu i Ramahiku,"

e ai tā Ihowā nōna nei te ingoa, Ko te Atua o ngā Mano.

Die derde strafrede: klaaglied oor Israel.

1 HOOR hierdie woord wat Ek oor julle as klaaglied aanhef, o huis van Israel!

2 Die jonkvrou van Israel het geval, sy sal nie weer opstaan nie; neergewerp lê sy op haar land, niemand rig haar op nie.

3 Want so sê die Here Here: Die stad wat met duisend uitgetrek het, hou honderd oor; en die wat met honderd uitgetrek het, hou tien oor vir die huis van Israel.

4 Want so sê die Here aan die huis van Israel: Soek My, dan sal julle lewe!

5 Maar soek Bet-el nie, en kom nie na Gilgal nie en trek nie deur na Berséba nie. Want Gilgal sal gewis in ballingskap gaan, en Bet-el sal tot niks word nie.

6 Soek die Here, dan sal julle lewe, sodat Hy nie teen die huis van Josef uitbreek soos 'n vuur wat verteer sonder dat iemand dit vir Bet-el kan blus nie.

7 Julle wat die reg in wildeals verander en die geregtigheid teen die grond gooi!

8 Hy wat die Sewe-ster en die Oríon gemaak het en die duisternis in môrelig verander en die dag tot nag verduister, wat die waters van die see roep en dit uitgiet oor die oppervlakte van die aarde — Here is sy Naam!

9 Hy wat verwoesting laat aanblits oor die sterke, en verwoesting kom oor die vesting!

10 Hulle haat die man wat in die poort die reg handhaaf, en hulle het 'n afsku van hom wat in opregtheid spreek.

11 Daarom, omdat julle die arm man vertrap en van hom 'n heffing van koring neem, het julle huise van gekapte klippe gebou, maar julle sal nie daarin woon nie; julle het pragtige wingerde geplant, maar julle sal die wyn daarvan nie drink nie.

12 Want Ek weet dat julle oortreding menigvuldig en julle sondes geweldig is, julle wat die vyande is van die regverdige, wat omkoopgeld aanneem en die behoeftiges wegstoot in die poort.

13 Daarom swyg die verstandige in so 'n tyd, want dit is 'n onheilspellende tyd.

14 Soek wat goed is, en nie wat sleg is nie, sodat julle kan lewe en die Here, die God van die leërskare, só met julle kan wees soos julle sê.

15 Julle moet haat wat sleg is en liefhê wat goed is, en handhaaf die reg in die poort — miskien sal die Here, die God van die leërskare, Hom ontferm oor die oorblyfsel van Josef.

16 Daarom, so sê die Here, die God van die leërskare, die Here: Op al die pleine weeklag! En op al die strate sal hulle sê: Ag, ag! En hulle sal na die landbouer roep om te treur, en te weeklaag na die wat verstaan om treurliedere te sing.

17 Ook sal daar in al die wingerde weeklag wees wanneer Ek in jou midde deurtrek, sê die Here.

18 Wee die wat na die dag van die Here verlang! Wat sal tog die dag van die Here vir julle wees? Dit sal duisternis wees en geen lig nie.

19 Soos wanneer iemand vlug vir 'n leeu, maar 'n beer loop hom raak; of hy kom in die huis en leun met sy hand teen die muur, en 'n slang byt hom!

20 Is die dag van die Here nie duisternis en geen lig nie, ja, donkerheid sonder 'n ligstraal?

21 Ek haat, Ek versmaad julle feeste en het geen welgevalle aan julle feestye nie.

22 Want al bring julle vir My brandoffers saam met julle spysoffers, Ek het daar geen welbehae in nie, en die dankoffer van julle vetgemaakte kalwers sien Ek nie met welgevalle aan nie.

23 Verwyder van My die geraas van jou liedere! En na die geluid van jou harpe wil Ek nie luister nie.

24 Maar laat die reg aanrol soos watergolwe, en geregtigheid soos 'n standhoudende stroom.

25 Het julle aan My slagoffers en spysoffers gebring veertig jaar lank in die woestyn, o huis van Israel,

26 en ook gedra Sakkut, julle koning, en Kewan, julle beelde, julle stergod wat julle vir julle gemaak het?

27 Daarom sal Ek julle anderkant Damaskus in ballingskap wegvoer, sê die Here wie se Naam God van die leërskare is.