Whakatauki 7

Ngā Maneatanga Hē o te Pūremu

1 E tāku tama, puritia āku kupu,

hunā āku whakahau ki roto ki a koe.

2 Puritia āku whakahau, ā, ka ora;

tāku ture, ānō ko te whatupango o tōu kanohi.

3 Herea ki ōu maihao;

tuhituhia, ko tōu ngākau ānō hei papa.

4 Kī atu ki te whakaaro nui, "He tuahine koe nōku,"

kīia hoki te mātauranga ko tōu whanaunga wahine.

5 Kia ai ēnei hei tiaki i a koe kei hē i te wahine kē,

i te wahine kē, he kōrero whakapati nei āna.

6 I titiro atu hoki ahau i te matapihi o tōku whare

i roto i tōku whakakahokaho,

7 ā, i mātakitaki ahau i roto i ngā kūware,

i kite i roto i ngā taitama,

i tētahi tamaiti kāhore rawa he whakaaro,

8 e haere ana i te ara i te wāhi tata e piko atu ai ki a ia,

ā, haere ana ia i te ara ki tōna whare,

9 i te kākarauritanga, i te ahiahi o te rā,

i te titiwhatanga o te pō, i te pōuri kerekere.

10 Nā, kua tūtaki tētahi wahine ki a ia,

he kākahu pūremu tōna, he ngākau hīanga.

11 He māngai korokī tōna, he tohetohe;

ko ōna waewae, kāhore e tau ki tōna whare;

12 ināianei kei ngā ara ia, inamata kei ngā waharoa,

e tauwhanga ana i ngā kokinga katoa.

13 Koia i hopukia ai ia e ia, kei te kihi i a ia,

ā, ka mea atu ki a ia, me te whakatoi anō i tōna mata:

14 "He patunga mō te pai kei ahau;

nō tēnei rā nei ahau i whakamana ai i āku kupu taurangi;

15 koia ahau i haere mai ai ki te whakatau i a koe,

ki te āta rapu i tōu mata, ā, ka kitea nei koe e ahau.

16 Ko tōku moenga kua horahia e ahau,

whakapaipai rawa ki te kaitaka,

ki ngā kākahu purepure nō te rīnena o Īhipa.

17 Kua ruia e ahau tōku moenga ki ngā mea whakakakara,

ki te maira, ki te aroe, ki te hinamona.

18 Haere mai, kia whaowhina tāua ki te aroha, ā ao noa;

kia ora ō tāua ngākau i te aroha.

19 Kāhore hoki tāku tāne i te whare;

kua riro ia, he haere tawhiti.

20 I maua atu e ia he pūtea moni i tōna ringa;

ka hoki mai anō ia i te kōwhititanga o te marama."

21 He maha nō āna kōrero whakawai, riro ana ia i a ia ki tāna;

nā te whakapati a ōna ngutu ka kūmea atu ia e ia.

22 Haere tonu ia i muri i a ia,

ānō he kau e haere ana kia patua,

he kūware rānei e haere ana ki ngā rākau here waewae e whiua ai te hē,

23 ā, tū noa te tao ki tōna ate puta rawa.

Rite tonu ia ki te manu e hohoro ana ki te māhanga,

tē mōhio he matenga tērā mōna.

24 Nō reira, e āku tamariki, whakarongo ki ahau,

maharatia ngā kupu a tōku māngai.

25 Kei peau kē tōu ngākau ki ōna ara,

kei kotiti kē ki ōna huarahi.

26 He tokomaha hoki ngā tāngata i tū, i hinga i a ia,

āe rā, he ope nui rawa tāna i patu ai.

27 He huarahi tōna whare ki te rēinga,

e anga ana ki raro ki ngā rūma o te mate.

1 MY seun, onderhou my woorde en bewaar my gebooie by jou;

2 onderhou my gebooie, dan sal jy lewe, en my onderwysing soos jou oogappel;

3 bind hulle aan jou vingers, skryf hulle op die tafel van jou hart.

4 Sê aan die wysheid: Jy is my suster! en noem die verstand jou vertroueling,

5 sodat hulle jou kan bewaar vir die vreemde vrou, vir die ontugtige wat met haar woorde vlei.

6 Want ek het deur die venster van my huis, deur my tralievenster uitgekyk,

7 en ek het onder die eenvoudiges gesien, onder die jongmense 'n verstandelose jongman opgemerk,

8 wat op die straat verbygaan naby haar hoek en in die rigting van haar huis stap,

9 in die skemer, in die aand van die dag, in die middel van die nag en die donker.

10 En kyk, daar kom 'n vrou hom tegemoet, soos 'n hoer aangetrek en listig van hart —

11 sy is onrustig en losbandig, haar voete kan nie in haar huis bly nie —

12 nou buitekant, dan weer op die pleine, en sy staan by elke hoek en loer.

13 En sy het hom gegryp en hom gesoen, met 'n onbeskaamde gesig vir hom gesê:

14 Ek moes dankoffers bring, vandag het ek my geloftes betaal;

15 daarom het ek uitgegaan om jou te ontmoet, om jou aangesig te soek, en ek het jou gekry.

16 Ek het my bed met dekens opgemaak, met bont spreie van Egiptiese linne;

17 ek het my bed besprinkel met mirre, alewee en kaneel —

18 kom, laat ons dronk word van liefde tot die môre toe, laat ons mekaar vrolik maak in welluste.

19 Want die man is nie tuis nie, hy het ver weg op reis gegaan,

20 die geldbeurs het hy met hom saamgeneem, teen die dag van volmaan sal hy eers tuis kom.

21 Sy het hom verlei deur haar baie mooipraatjies, deur die gladheid van haar lippe het sy hom verlok.

22 Hy loop skielik agter haar aan soos 'n bees wat na die slagpaal gaan, en soos voetboeie wat dien tot tugtiging van die sot,

23 totdat die pyl sy lewer splits; soos 'n voël haastig na die vangnet vlieg — sonder om te weet dat dit ten koste van sy lewe is.

24 Hoor dan nou na my, seuns, en luister na die woorde van my mond.

25 Laat jou hart nie afwyk na haar weë nie, dwaal nie rond op haar paaie nie.

26 Want baie is die gesneuweldes wat sy laat val het, en talryk almal wat deur haar vermoor is.

27 Haar huis is weë na die doderyk, wat afdaal na die kamers van die dood.