1 Ko te tangata e aroha ana ki te kupu ako e aroha ana ki te mātauranga;
nā, ko te tangata e kore e pai kia rīria tōna hē, he pōauau tērā.
2 Ko te tangata pai ka whiwhi ki tā Ihowā whakapai;
otiia ka whakahēngia e ia te tangata ngārahu kino.
3 E kore tā te tangata e ū i te kino;
nā, ko te pakiaka o te hunga tika, e kore tērā e whakakorikoria.
4 He wahine e ū ana tōna pai, hei karauna tērā ki tāna tāne;
tēnā ko te wahine i whakamā ai ia, hei pirau tērā i roto i ōna wheua.
5 Ko ngā whakaaro o te hunga tika he tika;
ko ngā whakaaro ia o te hunga kino he tinihanga.
6 Ko ngā kupu a te hunga kino e mea ana kia tauwhanga i te toto;
mā te māngai ia o te hunga tika rātou ka ora ai.
7 Ka hurihia iho te hunga kino, ā, kore iho;
ko te whare ia o te hunga tika ka tū tonu.
8 Ka rite ki tōna ngārahu te whakamoemiti mō te tangata;
ko te ngākau parori kē ia ka whakahāweatia.
9 Ko te tangata e whakahāweatia ana, he pononga nei tāna,
pai ake ia i te tangata e whakanui ana i a ia anō, ā, kāhore āna kai.
10 Ko te tangata tika e whakaaro ana ia ki te ora o tāna kararehe;
he nanakia ia ngā mahi atawhai a te hunga kino.
11 Ko te tangata e mahi ana i tōna oneone ka mākona ia i te taro;
tēnā ko te tangata e whai ana i te hunga tekateka noa, kāhore ōna ngākau mahara.
12 Ko tā te tangata kino e minamina ai ko te kupenga a te hunga kino;
e whai hua ana ia te pakiaka o te hunga tika.
13 Ka mau te tangata kino i te pokanga kētanga o ōna ngutu;
ka puta mai ia te tangata tika i roto i te raru.
14 Mā ngā hua o tōna māngai ka mākona ai te tangata i te pai;
ka riro mai anō i te tangata ngā utu o tā ōna ringa.
15 He tika tonu ki ōna kanohi ake te ara o te kūware;
e whakarongo ana ia te tangata whakaaro nui ki te kupu whakatūpato.
16 Ko te kūware, e mōhiotia wawetia ana tōna riri;
e hīpokina ana ia te whakamā e te tangata ngārahu tūpato.
17 Ko tā te tangata kōrero pono he whakapuaki i te tika;
ko tā te kaiwhakaatu teka ia he tinihanga.
18 He tangata anō ko āna kōrero maka noa, me te mea ko ngā werohanga a te hoari;
he rongoā ia te arero o te hunga whakaaro nui.
19 Ka ū tonu te ngutu pono ā ake ake;
mō nāianei kau ia te arero teka.
20 He tinihanga kei roto i te ngākau o ngā kaitito i te kino;
he koa ia tō ngā kaiwhakatakoto kōrero e mau ai te rongo.
21 E kore tētahi kino e pā ki te tangata tika;
engari te hunga kino ka kī i te kino.
22 He mea whakarihariha ki a Ihowā ngā ngutu teka;
ko tāna e āhuareka ai ko ngā kaimahi i te pono.
23 Hīpoki ai te tangata tūpato i te mātauranga;
e karanga nui ana ia te ngākau o ngā kūware i te kūwaretanga.
24 Mō te ringa o ngā uaua te kīngitanga;
hei hōmai takoha ia te māngere.
25 Mā te pōuri i roto i te ngākau o te tangata e piko ai ia;
mā te kupu pai ia ka mārama ai.
26 Hira ake te tangata tika i tōna hoa;
te hunga kino ia ka whakapōhēhētia e tō rātou ara anō.
27 Kāhore te tangata māngere e tunu i tāna mea i hopu ai;
mā te tangata uaua ia te taonga utu nui a ngā tāngata.
28 He ora kei te ara o te tika;
kāhore hoki he mate i tōna ara.
1 EEN wat die tug liefhet, het kennis lief; maar wie die teregwysing haat, is dom.
2 Die goeie verkry 'n welbehae van die Here, maar Hy veroordeel 'n slinkse man.
3 Geen mens kan deur goddeloosheid bestaan nie, maar die wortel van die regverdiges wankel nie.
4 'n Deugsame vrou is die kroon van haar man, maar een wat skande maak, is soos 'n verrotting in sy gebeente.
5 Die gedagtes van die regverdiges is wat reg is, die slim planne van die goddelose is bedrog.
6 Die woorde van die goddelose is om te loer op bloed, maar die mond van die opregtes red hulle.
7 Die goddelose mense word omgekeer, en hulle is daar nie meer nie; maar die huis van die regverdiges bly staan.
8 Ooreenkomstig sy insig word 'n man geprys; maar 'n verkeerde van hart sal verag word.
9 Wie gering geag word en 'n slaaf het, is beter as hy wat hom vernaam aanstel en gebrek aan brood het.
10 Die regverdige ken die natuur van sy dier, maar die barmhartigheid van die goddelose is wreed.
11 Wie sy land bewerk, het volop brood; maar hy wat nietighede najaag, het gebrek aan verstand.
12 Die goddelose begeer die vangs van verkeerde dinge, maar die wortel van die regverdiges lewer vrugte op.
13 In die oortreding van die lippe lê daar 'n gevaarlike strik; maar die regverdige ontkom aan die benoudheid.
14 Uit die vrug van iemand se mond word hy versadig met die goeie, en die daad van 'n mens se hande kom op hom terug.
15 Die weg van 'n dwaas is reg in sy eie oë, maar die wyse luister na raad.
16 Die dwaas laat sy drif op die daad bekend word, maar die skrandere verberg skande.
17 Hy wat die waarheid spreek, vertel wat reg is; maar 'n valse getuie bedrog.
18 Daar is een wat onverskillig woorde uitspreek soos swaardsteke, maar die tong van die wyse is genesing.
19 'n Betroubare lip bestaan vir altyd, maar 'n valse tong vir 'n oomblik.
20 Bedrog is in die hart van die wat onheil bewerk; maar die wat vrede aanraai, het vreugde.
21 Geen enkele onheil tref die regverdige nie, maar die goddelose is vol ongeluk.
22 Valse lippe is vir die Here 'n gruwel, maar Hy het 'n welbehae in die wat getrou handel.
23 'n Skrander mens verberg sy kennis, maar die hart van die dwase roep hulle sotheid uit.
24 Die hand van die vlytiges sal heers, maar traagheid lei tot dwangarbeid.
25 Bekommernis in die hart van 'n mens druk dit neer, maar 'n vriendelike woord vrolik dit op.
26 Die regverdige vind sy weide uit, maar die weg van die goddelose laat hulle dwaal.
27 Hy wat traag is, jaag sy wild nie op nie, maar vlyt is 'n kosbare skat vir 'n mens.
28 Op die pad van geregtigheid is lewe, en die rigting van dié pad is onsterflikheid.