Tiuteronomi 29

1 Ko ngā kupu ēnei o te kawenata i ākona e Ihowā ki a Mohi kia whakaritea atu ki ngā tama a Īharaira i te whenua o Moapa; hāunga te kawenata i whakaritea e ia ki a rātou i Horepa.

Ka Whakahou te Kawenata i Moapa

2 Ā, ka karanga a Mohi ki a Īharaira katoa, ka mea ki a rātou: Kua kite koutou i ngā mea katoa i mea ai a Ihowā ki tō koutou aroaro i te whenua o Īhipa ki a Parao, ki ōna tāngata, ki tōna whenua katoa; 3 i ngā whakamātauranga nunui i kite rā ōu kanohi, i ngā tohu, i aua merekara nunui. 4 He ahakoa rā, kāhore anō, i hōmai e Ihowā ki a koutou he ngākau mōhio, he kanohi hei titiro, he taringa hei whakarongo ā tae noa ki tēnei rā. 5 Nā, ka whā tekau ngā tau i ārahi ai ahau i a koutou i te koraha; kāhore nei i tawhitotia ō koutou kākahu ki a koutou, kāhore hoki tōu hū i tawhitotia ki tōu waewae. 6 Kāhore anō koutou i kai i te taro, i inu rānei i te wāina, i te wai whakahaurangi rānei; kia mōhio ai koutou ko Ihowā ahau, ko tō koutou Atua.

7 Ā, ka tae mai koutou ki tēnei whenua, nā, ka puta mai a Hihona kīngi o Hehepona, rāua ko Oka kīngi o Pahana, ki te tū i a tātou ki te riri, ā patua iho e tātou. 8 Nā, tangohia ana e tātou tō rātou oneone, ā, hoatu ana hei kāinga mō ngā Reupeni, mō ngā Kari, mō tētahi tānga hoki o te iwi o Mānahi. 9 Nā, puritia rā ngā kupu o tēnei kawenata, mahia hoki, kia kake ai koutou i ngā mea katoa e mea ai koutou.

10 E tū ana koutou katoa i tēnei rā i te aroaro o Ihowā, o tō koutou Atua – ō koutou upoko, ō koutou iwi, ō koutou kaumātua, ō koutou rangatira, arā ngā tāngata katoa o Īharaira, 11 ā koutou tamariki, ā koutou wāhine, me tōu tangata iwi kē i roto i ōu puni, te kaitātā i āu wahie tae noa ki te kaiutuutu wai mōu – 12 kia uru ai koe ki te kawenata a Ihowā, a tōu Atua, ki tāna oati hoki e whakaritea nei e Ihowā, e tōu Atua, ki a koe i tēnei rā; 13 kia whakapūmautia ai koe i tēnei rā hei iwi māna, ko ia hoki hei Atua mōu, kia rite ai ki tāna i kōrero ai ki a koe, ki tāna hoki i oati ai ki ōu mātua, ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa. 14 Nā, kāhore ki a koutou anake tāku whakarite i tēnei kawenata, i tēnei oati hoki; 15 engari, ki tēnei e tū tahi nei me tātou i konei i tēnei rā i te aroaro o Ihowā, o tō tātou Atua, ki te mea hoki kāhore i konei i a tātou i tēnei rā.

16 E mōhio ana hoki koutou ki tō tātou nohoanga ki te whenua o Īhipa, ki tō tātou haerenga mai hoki nā waenganui o ngā iwi i haere mai nei koutou; 17 ā, kua kite koutou i ā rātou mea whakarihariha, i ā rātou whakapakoko rākau, kōhatu, hiriwa, kōura, i waenganui i a rātou. 18 Kei noho i roto i a koutou he tangata, he wahine rānei, he hapū, he iwi rānei, e tahuri kē atu ana tōna ngākau i tēnei rā i a Ihowā, i tō tātou Atua, e haere ana ki te mahi ki ngā atua o ērā iwi; kei puta ake i roto i a koutou he pakiaka e tupu ake ai te taru whakamate me te taru kawa.

19 Ā tēnei ake, kei tōna rongonga i ngā kupu o tēnei kanga, nā, ka manaaki ia i a ia anō i roto i tōna ngākau, ka mea, "Ka mau te rongo ki ahau, ahakoa haere ahau i te pakeketanga o tōku ngākau." Ki te whakangaro tahi i te mea mākūkū me te mea maroke. 20 E kore a Ihowā e tuku noa atu i tōna hē, engari ka paowa te riri o Ihowā me tōna ngākau hae ki taua tangata, ā, ka tāpapa iho ki runga ki a ia te kanga katoa ka tuhituhia nei ki tēnei pukapuka, ā, ka murua atu e Ihowā tōna ingoa i raro i te rangi. 21 Ā, ka wehea ia e Ihowā mō te kino i roto i ngā iwi katoa o Īharaira, ka rite ki ngā kanga katoa o te kawenata ka tuhituhia nei ki tēnei Pukapuka o te Ture.

22 Ā, ka mea tō muri whakatupuranga, ā koutou tamariki e tupu ake i muri i a koutou, me te tangata iwi kē hoki e haere mai i te whenua tawhiti, ua kite rātou i ngā whiunga o tēnā whenua, i ngā matenga e whakamatea ai a reira e Ihowā – 23 i te whenua katoa hoki he whānāriki, he tote, he ngiha, kāhore e whakatōkia, kāhore e tupu, kāhore hoki e pihi ake tētahi otaota ki reira, pērā me te hunanga o Horoma rāua ko Komora, o Arema rāua ko Tepoimi, i hunā e Ihowā i a ia e āritarita ana, e riri ana – 24 nā, ka mea ngā iwi katoa, "Nā te aha a Ihowā i pēnei ai ki tēnei whenua? He aha te tikanga o te mura o tēnei riri nui?"

25 Kātahi ka mea te tangata, "Mō rātou rā i whakarere i te kawenata a Ihowā, a te Atua o ō rātou mātua, i whakaritea e ia ki a rātou, i tāna whakaputanga mai i a rātou i te whenua o Īhipa. 26 Ā, haere ana rātou, mahi ana ki ngā atua kē, ā, koropiko ana ki a rātou, ki ngā atua kīhai nei i mōhiotia e rātou, ā, ehara nei i a ia i hoatu ki a rātou. 27 Nā, mura ana te riri o Ihowā ki tēnei whenua, hei whakaputa ki a rātou i ngā kanga katoa i tuhituhia ki tēnei pukapuka; 28 ā, huarangatia atu ana rātou e Ihowā i runga i tō rātou oneone, i tōna riri, i te āritarita, i te whakatakariri noa iho, ā, makā ana rātou he whenua kē, me tēnei ināianei."

29 Kei a Ihowā, kei tō tātou Atua, ngā mea ngaro; ko ngā mea ia ka oti nei te whakapuaki mai, mā tātou ēnā, mā ā tātou tamariki, ake nei, kia mahi ai tātou i ngā kupu katoa o tēnei ture.

Vernuwing van die verbond van God.

1 DIT is die woorde van die verbond wat die Here Moses beveel het om met die kinders van Israel te sluit in die land Moab, behalwe die verbond wat Hy met hulle by Horeb gesluit het.

2 En Moses het die hele Israel geroep en vir hulle gesê: Julle het self gesien alles wat die Here in Egipteland voor julle oë aan Farao en aan al sy dienaars en aan sy hele land gedoen het,

3 die groot versoekinge wat jou oë gesien het, dié groot tekens en wonders.

4 Maar die Here het julle nie 'n hart gegee om te verstaan en oë om te sien en ore om te hoor tot vandag toe nie.

5 En Ek het julle veertig jaar lank in die woestyn laat trek; julle klere het aan julle nie verslyt nie, ewemin jou skoen aan jou voet.

6 Brood het julle nie geëet en wyn en sterk drank nie gedrink nie, dat julle kan weet dat Ek die Here julle God is.

7 En toe julle by hierdie plek kom, het Sihon, die koning van Hesbon, en Og, die koning van Basan, uitgetrek ons tegemoet om te veg, maar ons het hulle verslaan

8 en hulle land ingeneem en dit as erfenis gegee aan die Rubeniete en Gadiete en aan die halwe stam van die Manassiete.

9 Onderhou dan die woorde van hierdie verbond en volbring dit, sodat julle voorspoedig kan uitvoer alles wat julle doen.

10 Julle staan vandag almal voor die aangesig van die Here julle God: julle hoofde, julle stamme, julle oudstes en julle opsigters — al die manne van Israel;

11 julle kinders, julle vroue en jou vreemdeling wat binne-in jou laer is, jou houtkapper sowel as jou waterputter,

12 om oor te gaan in die verbond van die Here jou God — en in sy eedswering — wat die Here jou God vandag met jou sluit;

13 sodat Hy jou vandag vir Hom as volk kan bevestig en vir jou 'n God kan wees soos Hy jou beloof het, en soos Hy aan jou vaders Abraham, Isak en Jakob met 'n eed beloof het.

14 En nie met julle alleen maak ek hierdie verbond en hierdie eedswering nie,

15 maar met die wat vandag hier saam met ons voor die aangesig van die Here onse God staan, én met die wat hier vandag nie saam met ons is nie.

16 Want julle weet self hoe ons in Egipteland gewoon en hoe ons dwarsdeur die nasies getrek het waardeur julle getrek het.

17 En julle het hulle verfoeisels en hulle drekgode, hout en klip, silwer en goud, by hulle gesien,

18 sodat daar onder julle geen man of vrou of geslag of stam mag wees wat sy hart vandag van die Here onse God afwend om die gode van dié nasies te gaan dien nie, sodat daar onder julle geen wortel mag wees wat gif en wildeals dra nie,

19 en as hy die woorde van hierdie eedswering hoor, homself dan in sy hart gelukkig prys deur te sê: Dit sal met my goed gaan alhoewel ek in die verhardheid van my hart wandel — om so die bewaterde saam met die dorstige weg te ruk!

20 Die Here sal hom nie wil vergewe nie, maar dan sal die toorn van die Here en sy ywer teen dié man rook, en die hele vloek wat in hierdie boek geskrywe is, sal op hom rus; en die Here sal sy naam onder die hemel uitdelg.

21 En die Here sal hom tot sy ongeluk van al die stamme van Israel afskei volgens al die vloeke van die verbond wat in hierdie wetboek geskrywe is.

22 En die volgende geslag, julle kinders wat ná julle opstaan, en die uitlander wat uit 'n ver land kom, sal sê, as hulle die plae van daardie land sien en sy siektes wat die Here daarin laat uitbreek het —

23 ook swawel en sout deurdat sy hele oppervlakte uitgebrand is, wat nie besaai word en niks laat uitspruit nie, waarin hoegenaamd geen plante opslaan nie, soos die omkering van Sodom en Gomorra, Adma en Sebóim wat die Here in sy toorn en in sy grimmigheid omgekeer het —

24 en al die nasies sal sê: Waarom het die Here so met hierdie land gedoen? Wat beteken hierdie groot toorngloed?

25 Dan sal hulle antwoord: Omdat hulle die verbond van die Here, die God van hulle vaders, verlaat het wat Hy met hulle gesluit het toe hulle deur Hom uit Egipteland uitgelei is,

26 en hulle ander gode gaan dien en hulle daarvoor neergebuig het, gode wat aan hulle nie bekend was nie, en wat Hy hulle nie toebedeel het nie,

27 daarom het die toorn van die Here teen daardie land ontvlam om daaroor die hele vloek te bring wat in hierdie boek geskrywe is.

28 En die Here het hulle uit hulle land uitgeruk in toorn en in grimmigheid en in groot verbolgenheid; en Hy het hulle weggeslinger na 'n ander land, soos dit vandag is.

29 Die verborge dinge is vir die Here onse God; maar die geopenbaarde dinge is vir ons en ons kinders tot in ewigheid, om te doen al die woorde van hierdie wet.