Heremaia 30

Ka Whakahuatia te Whakahokinga o Īharaira me Hūrā

1 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia, he mea nā Ihowā, i mea ia: 2 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, e mea ana: Tuhituhia ki te pukapuka ngā kupu katoa i kōrerotia e ahau ki a koe. 3 Tēnei ake hoki ngā rā," e ai tā Ihowā, "e whakahokia mai ai e ahau tāku iwi, a Īharaira rāua ko Hūrā, i te whakarau," e ai tā Ihowā; "ā, ka whakahokia mai rātou e ahau ki te whenua i hoatu e ahau ki ō rātou mātua, ā, ka riro a reira i a rātou."

4 Ā, ko ngā kupu ēnei i kōrerotia e Ihowā mō Īharaira rāua ko Hūrā: 5 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā:

"Kua rongo tātou i te reo o te tūiri,

o te wehi, ehara i te rongo mau.

6 Tēnā rā, ui atu, kia kite ai koutou?

He whānau tamariki rānei tā te tāne?

He aha ahau i kite ai i ngā tāngata katoa

ko ō rātou ringa kei ō rātou hope,

koia anō kei te wahine e whānau ana,

kua puta kē anō ngā kanohi katoa, kua kōmā?

7 Auē! He rā nui hoki taua rā,

kāhore he rite mōna.

Ko te wā hoki ia o tō Hākopa mamae;

otiia ka whakaorangia ia i taua mamae.

8 "Nā, i taua rā," e ai tā Ihowā o ngā mano,

"ka wāhia e ahau tāna ioka i tōu kakī,

ka motuhia hoki ōu here;

e kore hoki ia e whakamahia e ngā tāngata kē i muri iho.

9 Engari, ka mahi rātou ki a Ihowā, ki tō rātou Atua,

ki a Rāwiri hoki, ki tō rātou kīngi

e whakaarahia ake e ahau mō rātou.

10 "Nā reira kaua e wehi, e tāku pononga, e Hākopa," e ai tā Ihowā,

"kaua hoki e pāwera, e Īharaira.

Nanā, ka whakaora hoki ahau i a koe i tawhiti,

i ōu uri anō i te whenua i whakaraua atu ai rātou;

ā, ka hoki mai a Hākopa, ka āta noho, ka whai tānga manawa,

tē ai he kaiwhakawehi mōna.

11 Nō te mea hei hoa ahau mōu,"

e ai tā Ihowā, "hei whakaora i a koe;

ka poto rawa hoki i ahau ngā iwi katoa

kua whakamararatia atu nā koe ki reira,

otiia e kore koe e poto rawa i ahau;

engari ka pākia koe e ahau,

he mea whakarite mārie atu,

e kore anō hoki koe e tukua kia kāhore rawa e whiua."

12 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā:

"Ko tōu pakaru e kore e mahu,

he mamae rawa tōu marūtanga.

13 Kāhore he tangata hei tohe i tāu,

kia takaia ai koe;

kāhore ōu rongoā whakamahu.

14 Ko te hunga katoa i aroha ki a koe kua wareware ki a koe;

kāhore rātou e rapu i a koe;

nō te mea i patua koe e ahau ki te patu a te hoariri,

ki te whiu hoki a te tangata nanakia;

he nui hoki nō tōu kino,

he maha nō ōu hara.

15 He aha koe i tangi ai ki tōu pakaru?

E kore tōu mamae e taea te rongoā.

Mō te nui hoki o tōu kino,

he maha nō ōu hara,

i meinga ai e ahau ēnei mea ki a koe.

16 "Nā reira ko te hunga katoa e kai ana i a koe, ka kainga rātou;

ko ōu hoariri katoa, ko rātou katoa, ka riro ki te whakarau;

ko te hunga e pāhua ana i a koe ka pāhuatia rātou,

ā, ka tukua e ahau hei taonga pārau te hunga katoa e muru ana i a koe.

17 Ka whakahokia atu hoki e ahau te ora ki a koe,

ka rongoātia e ahau ōu marūtanga,"

e ai tā Ihowā;

"nō te mea kua kīia koe e rātou, he peinga,

kua mea: ‘Ko Hiona tēnei e kore nei e rapua e te tangata.’ "

18 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Nanā, ka whakahokia mai e ahau i te whakarau ngā tēneti o Hākopa,

ka aroha ki ōna nohoanga;

ā, ka hangā te pā ki runga ki tōna pūranga anō,

ka whakapūmautia anō ngā tikanga o te whare kīngi.

19 Ka puta mai anō i reira te whakamoemiti,

me te reo o te hunga e kata ana:

ā, ka whakanuia rātou e ahau, e kore rātou e torutoru;

ka whakakorōriatia hoki rātou e ahau, ā, e kore rātou e iti.

20 Ā, ka rite ā rātou tamariki ki ō mua;

ka whakapūmautia hoki tō rātou whakaminenga ki tōku aroaro,

ā, ka whiua e ahau te hunga katoa e tūkino ana i a rātou.

21 Ā, ko tō rātou metararahi ko tētahi anō o rātou,

ka puta ake hoki tō rātou kāwana i roto i a rātou;

ā, ka meinga ia e ahau kia whakatata mai,

ā, ka haere mai ia ki ahau;

ko wai oti tēnei kua toa nei ki te haere mai ki ahau?"

e ai tā Ihowā.

22 "Ā, hei iwi koutou māku,

ko ahau hoki hei Atua mō koutou."

23 Nanā, ko te tūkauati a Ihowā,

arā ko tōna riri mura tonu,

te paoho atu nā, he tūkauati e tahi ana:

tērā e āki ki runga ki te māhunga o te hunga kino.

24 E kore e tahuri atu te riri kino o Ihowā,

kia oti rā anō i a ia, kia whakapūmautia rā anō e ia

ngā whakaaro o tōna ngākau.

I ngā rā whakamutunga ka mātau koutou.

Profesie van die liggaamlike verlossing uit Babel en die geestelike verlossing.

1 DIE woord wat van die Here tot Jeremia gekom het.

2 So spreek die Here, die God van Israel: Skryf vir jou in 'n boek al die woorde wat Ek met jou gespreek het;

3 want kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek die lot van my volk Israel en Juda sal verander, sê die Here; en Ek sal hulle terugbring in die land wat Ek aan hulle vaders gegee het, en hulle sal dit in besit neem.

4 En dit is die woorde wat die Here gespreek het oor Israel en Juda:

5 Want so sê die Here: Ons het 'n stem van verskrikking gehoor; daar is vrees en geen vrede nie!

6 Vra tog, en kyk of 'n manspersoon baar? Waarom sien ek elke man met sy hande op sy heupe soos een wat baar, en is alle aangesigte in bleekheid verander?

7 Wee, want die dag is groot, sonder weerga! En dit is 'n tyd van benoudheid vir Jakob; maar hy sal daaruit verlos word.

8 En op dié dag, spreek die Here van die leërskare, sal Ek sy juk verbreek van jou nek af en jou stroppe stukkend ruk; en vreemdes sal hom nie meer diensbaar maak nie.

9 Maar hulle sal die Here hulle God dien en hulle koning Dawid wat Ek vir hulle sal verwek.

10 Jy dan, wees nie bevrees nie, o my kneg Jakob, spreek die Here; en wees nie verskrik nie, o Israel! Want kyk, Ek verlos jou uit ver plekke en jou nageslag uit die land van hulle gevangenskap; en Jakob sal terugkom en stil en gerus wees sonder dat iemand hom skrikmaak.

11 Want Ek is met jou, spreek die Here, om jou te verlos. Want Ek sal 'n einde maak aan al die nasies waarheen Ek jou verstrooi het; maar aan jou sal Ek geen einde maak nie, maar Ek sal jou tugtig met mate, al sal Ek jou sekerlik nie ongestraf laat bly nie.

12 Want so sê die Here: Jou verbreking is ongeneeslik, jou wond is smartlik.

13 Niemand verskaf reg aan jou nie; daar is geen medisyne vir die sweer, geen genesing vir jou nie.

14 Al jou minnaars het jou vergeet, hulle vra nie na jou nie; want Ek het jou geslaan soos 'n vyand slaan, met 'n wrede tugtiging, omdat jou ongeregtigheid groot is, geweldig jou sondes.

15 Wat skreeu jy vanweë jou verbreking, jou smart wat ongeneeslik is? Omdat jou ongeregtigheid groot is, geweldig jou sondes, het Ek jou hierdie dinge aangedoen.

16 Daarom, almal wat jou opeet, sal opgeëet word; en al jou teëstanders sal almal saam in gevangenskap gaan; en hulle wat jou plunder, sal geplunder word, en Ek sal almal wat jou buitmaak, oorgee as 'n buit.

17 Want Ek sal genesing vir jou tot stand laat kom en jou van jou wonde gesond maak, spreek die Here; omdat hulle jou noem: die verjaagde. Dit is Sion, sê hulle, niemand vra na haar nie.

18 So sê die Here: Kyk, Ek verander die lot van die tente van Jakob en sal My oor sy wonings ontferm; en die stad sal op sy puinhoop herbou word, en die paleis sal op sy regte plek staan.

19 En uit hulle sal danksegging uitgaan en 'n stem van spelers; en Ek sal hulle vermenigvuldig, en hulle sal nie verminder nie; en Ek sal hulle verheerlik, en hulle sal nie gering word nie.

20 En sy seuns sal wees soos in die voortyd, en sy vergadering sal voor my aangesig bestendig wees; en Ek sal besoeking doen oor al sy verdrukkers.

21 En sy maghebber sal uit hom afkomstig wees, en sy heerser uit sy midde voortkom; en Ek sal hom laat aankom, en hy sal nader kom na My toe. Want wie is hy tog wat sy lewe daaraan waag om nader te kom na My toe? spreek die Here.

22 En julle sal vir My 'n volk wees, en Ek sal vir julle 'n God wees.

23 Kyk, 'n storm van die Here, grimmigheid het uitgegaan, 'n dwarrelstorm! Op die hoof van die goddelose mense breek dit los.

24 Die toorngloed van die Here sal nie afgewend word nie, totdat Hy uitgevoer en tot stand gebring het die raadslae van sy hart; aan die einde van die dae sal julle dit verstaan.