Te Whītiki Rinena
1 Ko te kupu tēnei a Ihowā ki ahau: "Tīkina, hokona he whītiki rīnena mōu, ka whītiki ai ki tōu hope; kaua hoki e tukua ki te wai." 2 Heoi, kua hokona e ahau tētahi whītiki, ko tā Ihowā i kī ai, whītikiria iho e ahau ki tōku hope.
3 Nā, ko te rua o ngā putanga mai o te kupu a Ihowā ki ahau; i mea ia: 4 "E mau ki te whītiki i hokona e koe, ki tērā i tōu hope, ka whakatika, ka haere ki Uparati, ka huna ki tētahi rua i te kāmaka." 5 Heoi, haere ana ahau, huna ana i taua mea ki Uparati, pērā tonu me tā Ihowā i whakahau ai ki ahau.
6 Ā, ka maha ngā rā, ka kī mai a Ihowā ki ahau, "Whakatika, haere ki Uparati, tīkina i reira te whītiki i whakahau ai ahau ki a koe kia huna ki reira." 7 Kātahi ka haere ahau ki Uparati, kei te keri, tangohia mai ana e ahau te whītiki i te wāhi i hunā ai e ahau. Nā, kua kino te whītiki, kīhai i pai mō tētahi mea.
8 Kātahi ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 9 "Ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Ka pēnā anō tāku whakakino i te whakapehapeha o Hūrā, i te whakapehapeha nui o Hiruhārama. 10 Ko tēnei iwi kino e kore nei e pai ki te whakarongo ki āku kupu, e haere ana i runga i ngā tikanga pakeke o ō rātou ngākau, e whai ana i ngā atua kē, e mahi ana, e koropiko ana ki a rātou, ka rite rātou ki tēnei whītiki e kore nei e pai mō tētahi mea. 11 He pēnei i te whītiki e piri nei ki te hope o te tangata, pēnā tonu tāku meatanga i te whare katoa o Īharaira, i te whare katoa o Hūrā, kia piri ki ahau,’ e ai tā Ihowā, ‘kia waiho ai rātou hei iwi māku, hei ingoa, hei whakamoemiti, hei korōria; heoi kīhai rātou i rongo.’ "
Te Tohu o ngā Pounamu Wāina
12 "Nā, me kōrero tēnei kupu ki a rātou: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Ka whakakīia katoatia ngā pounamu ki te wāina.’ Ā, e mea anō rātou ki a koe, ‘Kīhai ianei mātou i tino mōhio ka whakakīia katoatia ngā pounamu ki te wāina?’ 13 Ko reira koe mea ai ki a rātou: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Tēnei ahau te whakakī nei i ngā tāngata katoa o tēnei whenua, arā i ngā kīngi e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri, rātou ko ngā tohunga, ko ngā poropiti, ko ngā tāngata katoa anō o Hiruhārama ki te haurangi. 14 Ka ākina atu anō rātou e ahau tētahi ki tētahi, ngā mātua ngātahi anō ko ngā tamariki, e ai tā Ihowā. E kore e tohungia e ahau, e kore e manawapātia, e kore e arohaina, kia kore ai rātou e ngaro i ahau.’ "
Ka Whakawehia te Iwi ki te Whakamanene
15 Whakarongo, tahuri mai ngā taringa;
kaua e whakapehapeha;
nā Ihowā hoki te kupu.
16 Whakakorōriatia tō koutou Atua, a Ihowā,
i te mea kīanō ia i whakapōuri noa,
i te mea kīanō ō koutou waewae
i tūtuki i runga i ngā maunga pōuri,
i te mea hoki e tatari ana koutou ki te mārama;
nā, kua puta kē i a ia ko te ātārangi o te mate,
kua meinga kia pōuri kerekere.
17 Tēnā ki te kore koutou e rongo,
ka tangi tōku wairua i ngā wāhi ngaro
ki tō koutou whakapehapeha;
nui atu anō te tangi o tōku kanohi,
tārere iho anō ngā roimata;
nō te mea ka whakaraua te kāhui a Ihowā.
18 Mea atu ki te kīngi rāua ko te kuīni,
"Whakaititia kōrua, e noho;
nō te mea ka riro iho ō kōrua whakapaipai māhunga,
te karauna o tō kōrua korōria."
19 Ka tūtakina ngā pā o te tonga,
kāhore he kaiwhakatuwhera.
Ka whakaraua katoatia a Hūrā,
poto rawa ki te whakarau.
20 E ara ō koutou kanohi,
tirohia te hunga e haere mai ana i te raki.
Kei hea te kāhui i hoatu ki a koe,
tāu kāhui ātaahua nā?
21 Ka pēhea tāu kupu ina whakanohoia e ia
ōu hoa ki runga ake i a koe hei māhunga,
nāu nā hoki rātou i ako hei rangatira, hei ariki mōu?
E kore ianei koe e mau pū i te mamae,
ānō he wahine e whakawhānau ana?
22 Nā, ki te mea koe i roto i tōu ngākau,
"He aha ēnei mea i pā ai ki ahau?"
Nā te nui o tōu kino i hurahia ai te remu o tōu,
i whakatupuria kinotia ai ōu rekereke.
23 E taea rānei e te Etiopiana te whakaputa kē tōna kiri,
e te reparo rānei tōna kōtingotingo?
Me kore noa e taea te mahi pai
e koutou kua taunga nei ki te mahi kino.
24 "Ka tītaritaria anō rātou e ahau,
ānō he pāpapa e rere ana i runga i te hau o te koraha.
25 Ko te rota tēnā māu,
ko te wāhi i rūritia atu e ahau mōu,"
e ai tā Ihowā;
"mōu i wareware ki ahau,
i whakawhirinaki ki te teka.
26 Ka hurahia hoki e ahau ngā remu o tōu ki runga ki tōu kanohi,
ā, ka kitea tōu mea e whakamā ai koe.
27 Kua kite ahau i ōu whakarihariha,
i ōu pūremutanga, tāu tangi ā-hōiho, te weriweri o tōu moepuku,
i runga i ngā pukepuke i te pārae.
Auē te mate mōu, e Hiruhārama!
E kore nei koe e meinga kia mā;
āhea rawa rā anō?"
'n Linnegord as beeld van die gevangenskap.
1 SO het die Here vir my gesê: Gaan koop vir jou 'n linnegord en bind dit om jou heupe; maar laat dit nie in die water kom nie.
2 En ek het die gord gekoop volgens die woord van die Here en dit om my heupe gebind.
3 Toe het die woord van die Here vir die tweede keer tot my gekom en gesê:
4 Neem die gord wat jy gekoop het, wat om jou heupe is, en maak klaar, gaan na die Eufraat en steek dit daar weg in 'n klipskeur.
5 Daarop het ek gegaan en dit weggesteek by die Eufraat, soos die Here my beveel het.
6 En ná verloop van baie dae het die Here vir my gesê: Maak klaar, gaan na die Eufraat en haal die gord daarvandaan wat Ek jou beveel het om daar weg te steek.
7 Daarop het ek na die Eufraat gegaan en gegrawe en die gord geneem van die plek af waar ek dit weggesteek het; en kyk, die gord het bederf, dit was waardeloos.
8 Toe het die woord van die Here tot my gekom en gesê:
9 So spreek die Here: So sal Ek laat bederwe die hoogmoed van Juda en dié van Jerusalem, wat so groot is.
10 Hierdie goddelose volk wat weier om na my woorde te luister, wat wandel in die verharding van hulle hart en agter ander gode aan loop om hulle te dien en hul daarvoor neer te buig — hulle moet word soos hierdie gord wat waardeloos is.
11 Want soos die gord kleef aan die heupe van 'n man, so het Ek die hele huis van Israel en die hele huis van Juda aan My laat klewe, spreek die Here, om vir My te wees 'n volk en 'n roem en 'n lof en 'n sieraad; maar hulle het nie geluister nie.
12 Sê verder aan hulle hierdie woord: So spreek die Here, die God van Israel: Elke kan word vol wyn gemaak. Dan sal hulle vir jou sê: Weet ons dit dan nie dat elke kan vol wyn gemaak word nie?
13 Maar jy moet vir hulle sê: So spreek die Here: Kyk, Ek vul met dronkenskap al die inwoners van hierdie land, selfs die konings wat op die troon van Dawid sit, en die priesters en die profete en al die inwoners van Jerusalem.
14 En Ek sal hulle verbrysel, die een teen die ander, die vaders en die kinders almal saam, spreek die Here. Ek sal nie spaar of verskoon of My ontferm nie, dat Ek hulle nie sou verdelg nie.
15 Luister en merk op; verhef julle nie, want die Here het gespreek!
16 Gee eer aan die Here julle God voordat Hy dit donker laat word en voordat julle voete stamp teen die berge in die skemering; terwyl julle wag op lig, maar Hy dit doodskaduwee maak, in donkerheid verander.
17 Maar as julle daar nie na luister nie, sal my siel in skuilplekke ween vanweë die hoogmoed; en my oog sal bitterlik huil en afloop in trane, omdat die kudde van die Here as gevangenes weggevoer is.
18 Sê aan die koning en aan die gebiedster: Gaan baie laag sit, want julle hoofsieraad, julle sierlike kroon, het geval.
19 Die stede van die Suidland is toegesluit, en niemand maak oop nie; Juda is in ballingskap weggevoer gans en al, weggevoer volkome!
20 Hef jou oë op, en aanskou die wat uit die noorde kom. Waar is die kudde wat aan jou gegee is, jou pragtige trop kleinvee?
21 Wat sal jy sê wanneer Hy as hoof oor jou aanstel diegene wat jy self geleer het om jou vertroude vriende te wees? Sal weë jou nie aangryp soos van 'n barende vrou nie?
22 As jy dan in jou hart sê: Waarom het hierdie dinge my oorgekom? Weens die grootheid van jou ongeregtigheid is jou slippe opgetel, het jou hakskene gely onder geweld.
23 Kan 'n Kusiet sy vel verander of 'n luiperd sy vlekke? Dan sal julle ook in staat wees om goed te doen, julle wat gewend is om kwaad te doen.
24 Daarom sal Ek hulle verstrooi soos 'n stoppel wat verbyvlieg voor die wind van die woestyn.
25 Dit is jou lot, die deel wat Ek jou toegemeet het, spreek die Here, omdat jy My vergeet en op leuens vertrou het.
26 So het Ek dan ook jou slippe opgetel oor jou aangesig, sodat jou skande gesien word.
27 Jou owerspel en jou gerunnik, jou skandelike hoerery — op die heuwels in die veld het Ek jou verfoeisels gesien. Wee jou, Jerusalem! Hoe lank sal dit nog duur voordat jy rein word?