Te Whakawātanga ki Moapa
1 Mō Moapa:
Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:
"Auē te mate mō Nepo, kua pāhuatia hoki!
Kua meinga a Kiriataima kia whakamā, kua riro:
kua meinga a Mihikapa kia whakamā, kua wāwāhia iho ia.
2 Kua kāhore te whakamoemiti mō Moapa;
i Hehepona rātou e whakatakoto ana i te kino mōna,
‘Haere mai, tātou ka hātepe atu i a ia, kia kore ai tēnā iwi.’
Ko koe anō hoki, e Maramene, ka whakanohopukutia koe;
ka aru te hoari i a koe.
3 Ka puta te reo auē i Horonaimi,
‘He pāhua, he whakangaromanga nui!’
4 Ka oti a Moapa te tukituki!
He auē ka rangona, nā āna mea ririki.
5 Ka haere hoki rātou mā te pikinga atu ki Rūhiti
me te tangi haere tonu;
nō te mea i te heketanga ki Horonaimi
kua rongo rātou i te mamae kino o te auē ki te whakangaromanga.
6 E rere! Kāhaki i a koutou kia ora ai!
Kia rite ai ki te manoao i te koraha!
7 "Nō te mea, nāu i whakawhirinaki ki āu mahi, ki āu taonga,
koia anō koe ka horo ai;
ā, ka riro a Kemoho i te whakarau,
rātou tahi ko ōna tohunga, ko ōna rangatira.
8 Ka tae te kaipāhua ki ngā pā katoa,
e kore hoki tētahi pā e puta;
ka ngaro te raorao, ka hunā hoki te mānia;
ka pērā me tā Ihowā i kōrero ai.
9 Hoatu he parirau mō Moapa,
kia rere atu ai, kia puta ai:
ā, ka ururuatia ōna pā,
tē ai he tangata hei noho ki reira.
10 "Ka kangā te tangata e mahi whakaparahako ana i tā Ihowā mahi,
ā, ka kangā hoki te tangata e kore nei e tuku i tāna hoari ki te toto.
11 "I runga a Moapa i te rangimārie nō tōna tamarikitanga ake,
ā, i āta takoto ia i runga i ōna nganga,
kīhai i ringihia atu i tētahi oko ki tētahi oko,
kīhai anō hoki ia i riro i te whakarau.
Heoi, mau tonu tōna reka ki a ia,
ā, kīhai tōna kakara i rerekē.
12 Mō reira, nanā, kei te haere mai ngā rā,"
e ai tā Ihowā,
"e ungā ai e ahau ki a ia te hunga ringiringi,
ā, ka ringihia atu ia e rātou;
ā, ka noho tahanga i a rātou āna oko,
ka pakaru rikiriki hoki ā rātou pounamu.
13 Nā, ka whakamā a Moapa ki a Kemoho,
ka pērā me te whare o Īharaira i whakamā rā ki Pētēre,
ki tā rātou i whakawhirinaki ai.
14 "He pēhea tā koutou e kī nā,
‘He mārohirohi tātou, he uaua ki te whawhai’?
15 Kua pāhuatia a Moapa, ā, kua piki atu rātou ki ōna pā,
kua heke iho hoki āna taitama, he mea whiriwhiri, kei raro, he parekura,
e ai tā te Kīngi, ko Ihowā nei o ngā mano tōna ingoa.
16 Ka tata te aituā o Moapa te puta,
ā, kei te tino kaikā mai te hē mōna.
17 Tangihia ia, e koutou katoa i tētahi taha ōna, i tētahi taha,
e koutou e mōhio ana ki tōna ingoa;
kī ake, ‘Anō te whatinga o te rākau kaha,
o te tokotoko ātaahua!’
18 "E te tamāhine e noho mai nei i Ripono,
makere mai i tōu korōria,
e noho ki te matewai;
nō te mea kua tae te kaipāhua o Moapa ki a koe,
kua kore i a ia ōu wāhi kaha.
19 E te wahine e noho ana i Aroere,
e tū ki te ara titiro ai.
Ui atu ki te tangata e rere ana, ki te wahine e mawhiti ana;
mea atu, ‘He aha kua meatia?’
20 Kua whakamā a Moapa, kua pakaru;
auē, e tangi!
Kōrerotia ki Aranona,
kua oti a Moapa te pāhua.
21 "Kua tae atu anō te whakawā ki te mānia;
ki Horono, ki Iahata, ki Mepaata,
22 ā, ki Ripono, ki Nepo, ki, Pēteripirataima,
23 ki Kiriataima, ki Petekamuru, Petemeono,
24 ki Kerioto, ki Potora,
ki ngā pā katoa o te whenua o Moapa,
ki ngā mea i tawhiti, ki ngā mea e tata ana.
25 Kua oti te haona o Moapa te pōuto atu,
kua whati tōna ringa,"
e ai tā Ihowā.
26 "Meinga ia e koutou kia haurangi;
mōna i whakakake ki a Ihowā;
ā, ka okeoke a Moapa i roto i tōna ruaki,
ā, waiho anō ia hei katanga.
27 He teka ianei i waiho a Īharaira hei katanga māu?
I kitea rānei ia i roto i ngā tāhae?
Nō te mea i āu kōrerotanga katoa mōna,
e oraora ana te māhunga.
28 E ngā tāngata o Moapa,
whakarērea ngā pā, e noho ki te kāmaka;
ā, kia rite ki te kūkupa e hanga nei
i tōna ōhanga ki ngā taha o te kūwaha o te rua.
29 "Kua rongo tātou i te whakahīhī o Moapa –
nui atu hoki tōna whakahīhī –
i tōna whakakake, i tōna whakamanamana, i tōna whakapehapeha,
i te whakahirahira hoki o tōna ngākau.
30 E mōhio ana ahau ki tōna riri,"
e ai tā Ihowā,
"otiia kāhore he tikanga;
kāhore he rawa o āna whakapehapeha.
31 Mō reira ka tangi ahau mō Moapa;
āe rā, ka auē ahau mō Moapa katoa.
Ka uhunga rātou mō ngā tāngata o Kiriherehe.
32 E te wāina o Hipima,
ka tangihia koe e ahau, nui atu i te tangihanga, mō Iatere.
Kua whiti ōu peka ki tērā taha o te moana,
kua tae rawa ki te moana o Iatere.
Kua kōkiri atu te kaipāhua ki āu hua raumati,
ki tāu kohikohinga wāina.
33 Ā, kua whakakāhoretia atu te koa me te hari
i te māra mōmona, i te whenua hoki o Moapa;
ā, kua mutu i ahau he wāina mō ngā takahanga wāina;
e kore tētahi e hāmama i te takahanga;
ko tō rātou hāmama ehara i te hāmama.
34 "Nō te auētanga i Hehepona tae noa ki Ereare,
ki Iahata, te puakanga o tō rātou reo,
nō Toara tae noa ki Horonaimi, ki Ekerata Herihia,
nō te mea ka mokemoke anō hoki ngā wai o Nimirimi.
35 Ka meinga anō hoki e ahau kia mutu
i roto i a Moapa,"
ai tā Ihowā,
"te tangata whakaeke whakahere ki te wāhi tiketike,
me te tangata tahu whakakakara ki ōna atua.
36 Nā reira kei te tangi tōku ngākau ki a Moapa ānō he pūtōrino,
kei te tangi hoki tōku ngākau ānō he pūtōrino ki ngā tāngata o Kiriherehe;
nā reira kua mōtī ngā mea maha i mahia e ia.
37 He mea moremore katoa hoki ngā māhunga,
ko ngā kumikumi katoa tapahi rawa;
he haehaenga kei ngā ringa katoa, he kākahu taratara kei ngā hope.
38 Kei runga i ngā tuanui katoa o Moapa a kei ōna ara he uhunga kei ngā wāhi katoa;
nō te mea kua pakaru i ahau a Moapa,
ānō he oko e kore e manakohia,"
e ai tā Ihowā.
39 "Anō tōna wawāhanga! Tā rātou auē!
Inā, te tahuritanga mai o te tuarā o Moapa i te whakamā!
Nā, ka waiho a Moapa hei katanga,
hei whakawehi ki te hunga i tētahi taha ōna, i tētahi taha."
40 Nō te mea ko te kupu tēnei a Ihowā:
"Nanā, ka rere ia ānō he ēkara,
ka roha hoki ōna parirau ki runga ki Moapa.
41 Kua horo Kerioto,
kua riro ngā wāhi kaha,
ā, ka rite te ngākau o ngā mārohirohi o Moapa i taua rā
ki te ngākau o te wahine e whakamamae ana.
42 Ā, ka hunā a Moapa, ka kore tēnā iwi,
mōna i whakakake ki a Ihowā.
43 Ko te wehi, ko te poka, ko te rore,
kei a koe, e te tangata o Moapa,"
e ai tā Ihowā.
44 "Ko te tangata e rere ana i te wehi,
ka taka ki te poka;
ā, ko te tangata e puta ake ana i te poka,
ka mau i te rore.
Ka tākina hoki e ahau ki runga ki a ia, arā ki a Moapa,
te tau e tirotirohia ai rātou,"
e ai tā Ihowā.
45 "Ko te hunga i rere, tū ana rātou
i raro i te ata o Hehepona, kāhore he kaha;
kua puta atu hoki he ahi i Hehepona,
he mura i waenganui o Hihona,
ā, kua pau te koki o Moapa,
te tumuaki hoki o ngā tama a te ngangau.
46 Auē te mate mōu, e Moapa!
Kua hunā te iwi o Kemoho;
kua riro hoki āu tama hei whakarau,
āu tamāhine hoki hei whakarau.
47 "Otiia, ka whakahokia mai anō e ahau a Moapa
i te whakarau i ngā rā whakamutunga,"
e ai tā Ihowā.
Heoi anō te whakawā mō Moapa.
Profesie teen die Moabiete.
1 OOR Moab. So sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Wee oor Nebo, want dit is verwoes; Kirjatáim staan beskaamd, dit is ingeneem; die rotsvesting is beskaamd en verskrik.
2 Uit is dit met die roem van Moab; in Hesbon het hulle onheil teen hom bedink en gesê: Kom laat ons hom uitroei, dat hy geen nasie meer is nie. Ook jy, Madmen, sal verwoes word, die swaard sal jou agtervolg.
3 Hoor! Geskreeu uit Horonáim: verwoesting en 'n groot vernieling.
4 Moab is verbreek; sy kleintjies laat 'n geskreeu hoor.
5 Want die hoogte van Luhit gaan hulle op met geween by geween; want aan die hange van Horonáim het hulle angsgeskreeu van verbreking gehoor.
6 Vlug, red julle lewe, en word soos 'n kaal bos in die woestyn!
7 Want omdat jy vertrou het op jou handelinge en op jou voorrade, sal jý ook ingeneem word; en Kamos sal uittrek in ballingskap, sy priesters en sy vorste almal saam.
8 En die verwoester sal kom oor elke stad, sodat geen stad sal vryraak nie; en die dal sal te gronde gaan, en die gelyk veld sal verwoes word, soos die Here gesê het.
9 Gee vlerke aan Moab, want hy sal moet wegvlieg; en sy stede sal 'n woesteny word, sonder dat daar iemand in woon.
10 Vervloek is hy wat nalatig is om die werk van die Here te doen; ja, vervloek is hy wat sy swaard van bloed terughou!
11 Moab was gerus van sy jeug af en het stil gelê op sy afsaksel, sonder dat hy leeggemaak is van vat in vat: hy het nie in ballingskap gegaan nie; daarom het sy smaak in hom gebly en sy geur nie verander nie.
12 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek aftappers na hom sal stuur wat hom sal aftap en sy vate sal leegmaak en sy kruike stukkend slaan.
13 En Moab sal beskaamd staan deur Kamos, soos die huis van Israel beskaamd gestaan het deur Bet-el waar hulle op vertrou het.
14 Hoe kan julle sê: Ons is helde en manne bekwaam om te veg?
15 Moab is verwoes, en hulle het opgegaan in sy stede, en sy beste jongmanne het afgegaan om geslag te word, spreek die Koning wie se Naam is Here van die leërskare.
16 Die ondergang van Moab is naby om te kom, en sy onheil is baie haastig.
17 Beklaag hom, almal wat rondom hom is en almal wat sy naam ken! Sê: Hoe is die sterk staf, die sierlike stok gebreek!
18 Kom af uit jou heerlikheid, en sit in die dorsland, o inwoner, dogter van Dibon! Want die verwoester van Moab het teen jou opgetrek, hy het jou forte verwoes.
19 Gaan staan op die pad, en kyk uit, o inwoner van Ároër! Vra vir hom wat vlug en vir haar wat ontkom; sê: Wat het gebeur?
20 Moab staan beskaamd, want hy is verslae. Huil en skreeu, verkondig dit by die Arnon dat Moab verwoes is!
21 Ja, 'n oordeel het gekom oor die land van die gelykte, oor Holon en oor Jahas en oor Mefáät,
22 en oor Dibon en oor Nebo en oor Bet-Diblatáim,
23 en oor Kirjatáim en oor Bet-Gamul en oor Bet-Meon,
24 en oor Kérijot en oor Bosra, ja, oor al die stede van die land Moab, die wat ver en die wat naby is.
25 Die horing van Moab is afgekap en sy arm is verbreek, spreek die Here.
26 Maak hom dronk, omdat hy hom groot gehou het teen die Here, sodat Moab neerslaan in sy uitbraaksel en hy self ook 'n belagging word.
27 Want was Israel vir jou nie 'n bespotting nie? Of is hy onder die diewe betrap, dat jy die hoof geskud het so dikwels as jy van hom gespreek het?
28 Verlaat die stede en gaan woon in die rots, inwoners van Moab! En word soos 'n duif wat sy nes maak oorkant die opening van die afgrond.
29 Ons het van die trotsheid van Moab gehoor — hy is baie trots! — van sy hoogheid en sy trotsheid en sy hoogmoed en die verheffing van sy hart.
30 Ek ken sy grimmigheid, spreek die Here, en sy onbehoorlike grootpratery; onbehoorlik het hulle gehandel.
31 Daarom sal ek oor Moab huil, ja, oor die hele Moab dit uitskreeu; oor die manne van Kir-Heres sug hulle.
32 Bo die geween van Jaéser sal ek jou beween, o wingerdstok van Sibma! Jou ranke het gegaan oor die see, tot by die see van Jaéser het hulle gekom — die verwoester het jou somervrugte en jou druiwe-oes oorval.
33 Daarom is vreugde en gejuig weggeneem uit die land van tuine en uit die land Moab, en Ek het die wyn uit die parskuipe laat verdwyn; hulle sal dit nie trap met vreugdegeroep nie; die vreugdegeroep sal geen vreugdegeroep wees nie.
34 Weens die geskreeu van Hesbon tot by Eleále, tot by Jahas het hulle hul stem verhef, van Soar af tot by Horonáim, Eglat-Selísia; want ook die waters van Nimrim sal 'n woesteny word.
35 En Ek sal in Moab 'n einde maak, spreek die Here, aan hom wat op die hoogte offer en rook laat opgaan vir sy god.
36 Daarom klaag my hart oor Moab soos fluite, ja, my hart klaag oor die manne van Kir-Heres soos fluite; omdat die oorwins wat hulle verwerf het, verlore gegaan het.
37 Want al die hoofde is kaal en al die baarde is afgeskeer; op al die hande is snye en om die heupe is 'n roukleed.
38 Op al die dakke van Moab en op sy pleine is net rouklag, want Ek het Moab verbreek soos 'n ding waar 'n mens geen behae in het nie, spreek die Here.
39 Hoe is hy verslae! Hulle huil. Hoe het Moab die rug gedraai met skaamte! So sal Moab dan vir almal wat rondom hom is, 'n belagging en 'n verskrikking word.
40 Want so sê die Here: Kyk, hy sal vlieg soos 'n arend en sal sy vleuels oor Moab uitsprei.
41 Die stede is ingeneem, en die bergvestings is verower; en die hart van die helde van Moab sal in dié dag wees soos die hart van 'n vrou wat in nood is.
42 En Moab sal verdelg word, dat hy geen volk meer is nie, omdat hy hom groot gehou het teen die Here.
43 Die skrik en die kuil en die strik oor jou, o inwoner van Moab, spreek die Here.
44 Hy wat vlug vir die vrees, sal val in die kuil; en hy wat uit die kuil klim, sal gevang word in die net; want Ek sal oor hom, oor Moab, bring die jaar van hulle besoeking, spreek die Here.
45 In die beskutting van Hesbon staan vlugtelinge sonder krag; want 'n vuur het uitgegaan uit Hesbon en 'n vlam uit die huis van Sihon, en het die slape van die hoof van Moab en die skedel van die rumoermakers verteer.
46 Wee jou, Moab! Die volk van Kamos is verlore; want jou seuns is weggeneem as gevangenes en jou dogters in gevangenskap.
47 Maar aan die einde van die dae sal Ek die lot van Moab verander, spreek die Here. Tot sover die oordeel van Moab.
/images/a/WG5FS9VaSWVnVmV3VI8yP)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)