Heremaia 20

Ka Arumia a Heremaia e Pahuru

1 Nā, ka rongo a Pahuru tama a Imere tohunga, tino kāwana i roto i te whare o Ihowā, i a Heremaia e poropiti ana i ēnei mea. 2 Kātahi a Pahuru ka patu i a Heremaia poropiti, kuhuna ana e ia ki te here waewae i te Kūwaha o Runga o Pineamine, ki tērā i te whare o Ihowā. 3 Nā, i te aonga ake ka whakaputaina mai a Heremaia e Pahuru i te here waewae. Kātahi a Heremaia ka mea ki a ia, "Ehara a Pahuru i te ingoa i huaina e Ihowā mōu, engari ko Mākoro Mihapipi. 4 Nō te mea ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Nanā, ka meinga koe e ahau hei whakawehi mōu anō, mō ōu hoa katoa anō hoki; ka hinga rātou i te hoari a ō rātou hoariri, me te titiro anō ōu kanohi. Ka hoatu anō e ahau a Hūrā katoa ki te ringa o te kīngi o Papurōna, ā, māna rātou e whakarau ki Papurōna, e patu ki te hoari. 5 Ka hoatu anō e ahau ngā rawa katoa o tēnei pā, me āna mea katoa i hua mai, me āna mea utu nui katoa, āe rā, me ngā taonga katoa o ngā kīngi o Hūrā, ka hoatu e ahau ki te ringa o ō rātou hoariri, ā, ka pāhuatia e rātou, ka tangohia, ka maua hoki ki Papurōna. 6 Nā, ko koe, e Pahuru, koutou ko ngā tāngata katoa e noho ana i tōu whare, ka riro koutou ki te whakarau; ā, ka tae koe ki Papurōna, mate atu ki reira, tanumia atu ki reira, a koe me ōu hoa aroha katoa, i poropiti teka atu nā koe ki a rātou.’ "

Ka Whakahorihori a Heremaia i ōna Kaiaru

7 E Ihowā, nāu ahau i hangarau,

ā, raru ana ahau;

he kaha rawa koe i ahau,

ā, kua taea tāu.

Kua waiho ahau hei whakakatanga i te rā katoa,

kei te whakatoia ahau e te katoa.

8 I ōku kōrerotanga katoa hoki, ka hāmama ahau;

ka karanga ahau, "He mahi nanakia, he pāhua!"

Nō te mea kua waiho te kupu a Ihowā hei tāwainga mōku,

hei whakatoinga, i te rā katoa.

9 Ā, ki te kī ahau, "E kore ahau e whakahua i a ia,

e kore anō hoki e kōrero i runga i tōna ingoa ā muri ake nei,"

nā, ka kā i roto i tōku ngākau me te mea he ahi e ngiha ana,

tūtaki iho ki roto ki ōku wheua;

ā, ka ruha ahau i te koromaki,

ā, kāhore e taea e ahau te pupuri.

10 Kua rongo hoki ahau i te hahani a te tini:

"He whakawehi i ngā taha katoa!

Whakahēngia, ā, ka whakahēngia ia e mātou!"

E ai tā ōku hoa tāpui katoa,

te hunga e whanga ana i ahau kia tatū;

"Tērā pea ia e taea te whakawai,

ā, ka kaha tātou ki a ia,

ā, ka whiwhi tātou ki te utu i a ia."

11 Otiia kei ahau a Ihowā, ānō he mārohirohi,

he mea whakamataku.

Nā reira, ka tūtuki ngā waewae o ōku kaitūkino,

e kore hoki tā rātou e taea.

Tērā e nui tō rātou whakamā,

he whakamā mau tonu,

ā, e kore e warewarea,

nō te mea kīhai i mahia tā rātou i runga i te whakaaro nui.

12 Otiia, e Ihowā o ngā mano, e whakamātautau nei i te tangata tika;

e kite nei i ngā whatumanawa, i te ngākau,

tukua ahau kia kite i tāu utu ki a rātou;

kua whakakitea nei hoki e ahau ki a koe tāku totohe.

13 Waiata ki a Ihowā!

Whakamoemititia a Ihowā!

Kua whakaorangia nei hoki e ia te wairua o te rawakore

i te ringa o ngā kaimahi i te kino.

14 Kia kangā te rangi

i whānau ai ahau;

kaua e whakapaingia te rā i puta,

mai ai ahau i roto i tōku whaea.

15 Kia kangā te tangata

nāna i kawe te kōrero ki tōku pāpā, i mea,

"Kua whānau he tamaiti māu, he tāne,"

meinga ana kia nui tōna koa.

16 Kia rite taua tangata ki ngā pā

i hurihia e Ihowā, kīhai nei i rīpenetātia e ia.

Kia rangona e ia te karanga i te ata,

te hāmama i te poutūmārōtanga;

17 he kore nōna kīhai i whakamate i ahau i te putanga mai anō i te kōpū;

ā, kia waiho ai tōku whaea hei urupā mōku,

kia mau tonu ai te hapū o tōna kōpū.

18 He aha ahau i puta mai ai i te kōpū,

kia kite i te raruraru, i te māuiui,

kia poto anō ōku rā i te whakamā?

Jeremia word deur die priester Pashur geslaan en in die blok gesit.

1 EN Pashur, die seun van Immer, die priester — wat hoofopsigter was in die huis van die Here — het Jeremia hierdie woorde hoor profeteer.

2 Toe het Pashur die profeet Jeremia geslaan en hom in die blok gesit wat in die Boonste Poort van Benjamin was, by die huis van die Here.

3 Maar die volgende dag het Pashur Jeremia uit die blok laat uithaal. Toe sê Jeremia vir hom: Die Here noem jou nie Pashur nie, maar Skrik — rondom!

4 Want so spreek die Here: Kyk, Ek maak jou 'n skrik vir jouself en vir al jou vriende; en hulle sal val deur die swaard van hul vyande, terwyl jou oë dit sien, en die hele Juda sal Ek gee in die hand van die koning van Babel, wat hulle in ballingskap sal wegvoer na Babel en hulle met die swaard sal verslaan.

5 Ook sal Ek die hele besitting van hierdie stad en al sy goed en al sy kosbare dinge gee, ja, al die skatte van die konings van Juda sal Ek gee in die hand van hulle vyande, en hulle sal dit buitmaak en saamneem en na Babel bring.

6 En jy, Pashur, en al die inwoners van jou huis sal in gevangenskap gaan; en jy sal in Babel kom en daar sterwe en daar begrawe word, jy en al jou vriende vir wie jy vals geprofeteer het.

7 Here, U het my oorgehaal, en ek het my laat oorhaal; U was te sterk vir my en het oorwin; ek was 'n belagging die hele dag, almal saam spot met my.

8 Want elke keer as ek spreek, moet ek dit uitskreeu, moet ek roep: Geweld en verdrukking! — omdat die woord van die Here vir my 'n smaad en spot geword het die hele dag.

9 En as ek sê: Ek sal aan Hom nie dink nie en in sy Naam nie meer spreek nie, dan word dit in my hart soos 'n brandende vuur, opgesluit in my gebeente. En ek het my moeg gemaak om uit te hou, maar kon nie.

10 Want ek het die skindertaal van baie gehoor — skrik rondom! — Klaag aan, en ons sal hom aanklaag! Al die mense wat met my in vrede lewe, loer op my val; hulle sê: Miskien laat hy hom verlei, dan kan ons hom oorweldig en ons wraak op hom neem.

11 Maar die Here is met my soos 'n geweldige held; daarom sal my vervolgers struikel en nie oorwin nie; hulle staan diep beskaamd, omdat hulle nie geslaag het nie, 'n ewige smaad wat nie vergeet sal word nie.

12 Maar, Here van die leërskare, wat die regverdige toets, wat die niere en die hart sien — laat my u wraak sien op hulle, want aan U het ek my regsaak toevertrou.

13 Sing tot eer van die Here, prys die Here! Want Hy het die siel van die behoeftige uit die hand van die kwaaddoeners verlos.

14 Vervloek is die dag waarop ek gebore is; laat die dag waarop my moeder my gebaar het, nie geseënd wees nie.

15 Vervloek is die man wat aan my vader berig gebring en gesê het: Vir jou is 'n seun gebore — waardeur hy hom grootliks verbly het.

16 Ja, laat dié man wees soos die stede wat die Here omgekeer het sonder dat dit Hom berou het; en laat hom in die môre angsgeroep hoor en op die middagtyd krygsgeskreeu,

17 omdat hy my nie gedood het van die moederskoot af, sodat my moeder my graf geword het en haar skoot vir ewig swanger gebly het nie.

18 Waarom het ek tog uit die moederskoot voortgekom om moeite en kommer te sien, sodat my dae in skande verdwyn?