Heremaia 24

Ngā Piki Pai me ngā Piki Kino

1 I whakakite a Ihowā ki ahau, nā, e rua ngā kete piki i whakatūria ki mua i te temepara o Ihowā. I muri iho i te whakaraunga a Nepukareha kīngi o Papurōna i a Hekonia tama a Iehoiakimi kīngi o Hūrā, rātou ko ngā rangatira o Hūrā, ko ngā kāmura, ko ngā parakimete i Hiruhārama, i tāna kawenga hoki i a rātou ki Papurōna. 2 He pai rawa ngā piki o tētahi o ngā kete, he rite tonu ki ngā piki mātāmua; ā, he kino rawa ngā piki o tētahi o ngā kete, kāhore e taea te kai, i te kino rawa.

3 Kātahi a Ihowā ka mea ki ahau, "He aha tāu e kite nā, e Heremaia?"

Anō rā ko ahau, "He piki; ko ngā piki pai, he tino pai; ā, ko ngā mea kino, he tino kino, kāhore e taea te kai, i te kino rawa."

4 Nā, ka puta mai te kupu a Ihowā ki ahau, i mea ia: 5 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: ‘Ka pēnei i ngā piki pai nei tōku mōhio ki te hunga o Hūrā i whakaraua nei, i ungā atu nei e ahau i tēnei wāhi ki te whenua o ngā Karari, hei pai mō rātou. 6 Ka whakamau tonu atu hoki ōku kanohi ki a rātou mō te pai, ā, ka whakahokia mai anō rātou e ahau ki tēnei whenua. Ka hangā anō rātou e ahau, e kore hoki e wāhia iho; ka whakatōkia rātou e ahau, e kore anō e hūtia atu. 7 Ka hoatu hoki e ahau he ngākau ki a rātou kia mōhio ki ahau, ko Ihowā ahau; ā, ka waiho rātou hei iwi māku, ā, ko ahau hei Atua mō rātou. Nō te mea ka whakapaua ō rātou ngākau ki te hoki mai ki ahau.

8 " ‘Nā, mō ngā piki kino, e kore nei e taea te kai, i te kino rawa’; he pono ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Ka pēnā tāku hoatutanga i a Terekia kīngi o Hūrā, rātou ko āna rangatira, ko ngā mōrehu o Hiruhārama e mahue ki tēnei whenua, e noho ana hoki i te whenua o Īhipa. 9 Ka tino hoatu hoki rātou e ahau kia poipoia haeretia i roto i ngā kīngitanga katoa o te whenua, hei hē mō rātou; hei hahani, hei whakatauki, hei taunu, hei kanga, i ngā wāhi katoa e peia atu ai rātou e ahau. 10 Ka ungā atu anō e ahau te hoari, te hemokai, te mate urutā ki a rātou, kia poto rā anō rātou i runga i te whenua i hoatu e ahau ki a rātou ko ō rātou mātua.’ "

Die twee mandjies vye: die toekoms van die volk.

1 DIE Here het my laat sien, en daar was twee mandjies met vye, reggesit voor die tempel van die Here — nadat Nebukadrésar, die koning van Babel, Jegónja, die seun van Jójakim, die koning van Juda, en die vorste van Juda en die smede en die slotmakers uit Jerusalem in ballingskap weggevoer en hulle in Babel gebring het.

2 In die een mandjie was baie goeie vye soos die voorvye; maar in die ander mandjie was baie slegte vye, te sleg om te eet.

3 En die Here het vir my gesê: Wat sien jy, Jeremia? En ek het geantwoord: Vye; die goeie vye is baie goed en die slegtes baie sleg, te sleg om te eet.

4 Toe het die woord van die Here tot my gekom en gesê:

5 So spreek die Here, die God van Israel: Soos hierdie goeie vye, so sal Ek ten goede aansien die ballinge van Juda wat Ek uit hierdie plek na die land van die Chaldeërs weggestuur het;

6 en Ek sal my oog op hulle slaan ten goede en hulle terugbring in hierdie land; en Ek sal hulle bou en nie afbreek nie, en hulle plant en nie uitruk nie.

7 En Ek sal hulle 'n hart gee om My te ken, dat Ek die Here is; en hulle sal vir My 'n volk wees, en Ek sal vir hulle 'n God wees, want hulle sal na My terugkeer met hul hele hart.

8 En soos die slegte vye wat te sleg is om te eet — waarlik, so sê die Here — só sal Ek Sedekía, die koning van Juda, maak en sy vorste en die oorblyfsel van Jerusalem wat in hierdie land oorgebly het en die wat in Egipteland woon;

9 en Ek sal hulle 'n skrikbeeld maak, 'n onheil vir al die koninkryke van die aarde, 'n smaad en 'n spreekwoord, 'n spot en 'n vervloeking in al die plekke waarheen Ek hulle verdrywe;

10 en Ek sal onder hulle stuur die swaard, die hongersnood en die pes, totdat hulle omgekom het uit die land wat Ek aan hulle en hul vaders gegee het.