Heremaia 51

1 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Nanā, ka whakaarahia e ahau he hau whakamōtī mō Papurōna,

mō te hunga hoki e noho ana i Repekamai.

2 Ka ungā anō e ahau he kaitītaritari ki Papurōna,

ā, ka tītaria e rātou;

ka meinga tōna whenua kia takoto kau.

Nō te mea i te rā o te hē

ka tatau rātou ki a ia i tētahi taha, i tētahi taha.

3 Kaua te kaikōpere e whakapiko i tāna kōpere,

kaua anō hoki ia e whakarewa ake i a ia me te pukupuku ki runga i a ia.

Kaua āna taitama e tohungia;

whakangaromia rawatia e koutou tāna ope katoa.

4 Nā, ka hinga ngā tūpāpaku ki te whenua o ngā Karari,

he mea wero ki ōna ara.

5 Kāhore hoki a Īharaira i whakarērea, kāhore anō hoki a Hūrā,

e tōna Atua, e Ihowā o ngā mano;

ahakoa kei te kapi tō rātou whenua

i te hara ki te Mea Tapu o Īharaira.

6 "Rere atu i roto o Papurōna,

e kuhu he tangata i tōna wairua, i tōna.

Kei hātepea atu koutou i roto i tōna hē;

nō te mea ko te wā tēnei o tā Ihowā rapu utu;

ka rite tāna utu ki a ia.

7 He kapu kōura a Papurōna i roto i te ringa o Ihowā,

nāna i haurangi ai te whenua katoa.

Kua inumia tōna wāina e ngā iwi;

nā reira ka haurangi ngā iwi.

8 Inamata kua taka a Papurōna, kua pakaru.

E tangi ki a ia!

E mau i te pama mō tōna mamae;

me kore noa ia e taea te rongoā.

9 " ‘Tērā e rongoātia e mātou a Papurōna,

heoi kīhai ia i ora;

whakarērea ia, ka haere tātou ki tōna whenua, ki tōna whenua;

nō te mea kua tutuki atu tōna whakawā ki te rangi,

kua rewa ake ki ngā kapua rā anō.

10 " ‘Kua whakaputaina e Ihowā tō tātou tika;

haere mai, kia kōrerotia e tātou

te mahi a Ihowā, a tō tātou Atua ki Hiona.’

11 "Whakakoia ngā pere!

Puritia ngā whakangungu rākau, kia mau!

Kua whakaohongia e Ihowā te wairua o ngā kīngi o ngā Meri;

he tikanga hoki tāna mō Papurōna kia whakangaromia.

Nō te mea he rapunga utu tēnei nā Ihowā,

he rapunga utu mō tōna temepara.

12 Whakaarahia he kara ki ngā taiepa o Papurōna;

whakakahangia ngā kaitiaki;

whakaritea ngā kaitiaki;

whakatakotoria ngā pehipehi!

Kua takoto hoki i a Ihowā,

kua oti anō i a ia tāna i kōrero ai mō ngā tāngata o Papurōna.

13 E te wahine e noho nā i runga i ngā wai maha,

he maha nei ōu taonga,

kua tae mai tōu whakamutunga,

te rūri mō tōu apo taonga.

14 Kua oatitia e Ihowā o ngā mano tōna oranga, kua mea:

He pono ka whakakīia koe e ahau ki te tangata, kei te huhu te rite;

ā, ka hāmama rātou ki a koe.

15 "Nāna i hanga te whenua, nā tōna kaha;

ko te ao nāna i whakapūmau, nā ōna whakaaro nui;

ko ngā rangi nā tōna mātauranga i hora.

16 Kia puaki tōna reo, ka haruru ngā wai i ngā rangi,

ka meinga e ia ngā kohu kia piki ake i ngā pito o te whenua.

E hangā ana e ia ngā uira me te ua,

e whakaputaina mai ana te hau i roto i ōna whare taonga.

17 "Ka pōauau katoa te tangata, ka kore he mōhio;

whakamā iho ngā kaiwhakarewa kōura katoa i tāna whakapakoko.

He mea teka hoki tāna i whakarewa ai,

kāhore he manawa i roto i a rātou.

18 He horihori kau rātou, he mea pōhēhē;

ka ngaro rātou i te wā e tirotirohia ai rātou.

19 Kāhore e rite ki ērā te wāhi i a Hākopa;

ko ia hoki te kaiwhakaahua o ngā mea katoa;

ā, ko Īharaira te iwi o tōna kāinga tupu.

Ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa."

Te Toki Poutangata a Ihowā

20 "Ko koe tāku toki poutangata,

ko āku patu mō te whawhai;

hei wāwāhi koe māku mō ngā iwi,

hei whakamōtī māku mō ngā kīngitanga;

21 hei wāwāhi anō koe māku mō te hōiho rāua ko tōna kaieke;

hei wāwāhi koe māku mō te hāriata, mō te tangata anō i runga;

22 hei wāwāhi koe māku mō te tangata, mō te wahine;

hei wāwāhi koe māku mō te koroheke, mō te tamariki;

hei wāwāhi koe māku mō te taitama mō te taitamāhine;

23 hei wāwāhi koe māku mō te hēpara, mō tāna kāhui;

hei wāwāhi koe māku mō te kaiparau, mō āna kau hoki kua oti te ioka;

hei wāwāhi koe māku mō ngā rangatira, mō ngā ariki."

Te Turakitanga o Papurōna

24 "Ka utua hoki e ahau a Papurōna, me ngā tāngata katoa o Karari mō tā rātou kino katoa i mea ai rātou ki Hiona i tā koutou tirohanga," e ai tā Ihowā.

25 "Nanā, hei hoariri ahau mōu, e te maunga whakamōtī,"

e ai tā Ihowā,

"e huna nā koe i te whenua katoa;

ā, ka totoro atu tōku ringa ki a koe,

ka hurihia iho koe i runga i ngā toka,

ā, ka meinga koe hei maunga kua oti te tahu.

26 Ā, e kore tētahi kōhatu e tangohia mai e rātou i a koe mō te kokonga,

tētahi kōhatu rānei mō ngā tūranga;

engari ka ururua koe ā ake ake,"

e ai tā Ihowā.

27 "Whakaarahia e koe he kara ki te whenua,

whakatangihia te tētere i roto i ngā iwi,

kia rite mai ngā iwi hei whawhai ki a ia,

kārangarangatia hei whawhai ki a ia ngā kīngitanga

o Ararata, o Mini, o Ahakenaha.

Whakaritea he rangatira hei mea ki a ia;

meinga ngā hōiho kia kōkiri ake ānō he tātarakihi pūhuruhuru.

28 Kia rite mai ngā iwi, ngā kīngi o ngā Meri,

ō rātou rangatira, ō rātou ariki,

me te whenua katoa anō o tōna kīngitanga hei whawhai ki a ia.

29 Nā, kei te wiri te whenua, kei te mamae;

nō te mea kei te tū tonu ngā whakaaro katoa o Ihowā mō Papurōna,

kia meinga te whenua o Papurōna hei ururua, tē ai he tangata.

30 Kua kāhore ngā mārohirohi o Papurōna e whawhai,

kei te noho rātou i roto i ō rātou wāhi kaha;

kua kore tō rātou kaha; kua rite rātou ki te wahine;

kua wera ōna nohoanga; kua whati ōna tūtaki.

31 Ka rere tētahi kaikōrero kia tūtaki ki tētahi,

tētahi karere hoki kia tūtaki ki tētahi,

hei whakaatu ki te kīngi o Papurōna

kua horo tōna pā i ngā taha katoa;

32 kua riro anō ngā whitinga,

kua wera ngā kākaho i te ahi,

ā, kua mataku ngā tāngata whawhai."

33 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:

"Ko te rite i te tamāhine a Papurōna kei te patunga wīti

i te wā e takahia ai;

he wā iti ake,

ka tae ki te wā o tōna kotinga.

34 "Kua pau ahau i a Nepukareha kīngi o Papurōna,

kua pēpē ahau i a ia, kua meinga ahau e ia hei oko tahanga,

kua horomia ahau e ia ānō nā te tarakona,

whakakīia ana hoki e ia tōna kōpū ki āku kai reka;

kua makā ahau e ia ki waho.

35 Hei runga i Papurōna te tūkinotanga ki ahau, ki ōku kikokiko hoki,"

e ai tā te wahine o Hiona;

"Ā, hei runga i ngā tāngata o Karari ōku toto,"

e ai tā Hiruhārama.

36 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Nanā, ka tohe ahau i tāu tohe,

ā, ka rapu ahau i ngā utu mōu;

ā, ka mimiti i ahau tōna moana,

ka maroke hoki ōna puna.

37 Ā, ka waiho a Papurōna hei pūranga,

hei nohoanga mō ngā kīrehe mohoao,

hei mīharotanga,

hei whakahīanga atu, tē ai he tangata.

38 Ka hāmama ngātahi rātou, ānō he raiona;

ka ngangara rātou ānō he kūao raiona.

39 Kia werawera rātou, ka takā e ahau he hākari mā rātou,

ā, ka whakahaurangitia rātou e ahau,

kia whakamanamana ai rātou,

kia moe ai i te moe roa, tē korikori," e ai tā Ihowā.

40 "Ka riro rātou i ahau ki raro, ānō he reme ki te patunga;

ānō he hipi toa i huihuia atu ki ngā koati toa.

41 "Taukiri e, kua horo a Hehaka,

kua huakina tatatia te whakamoemiti a te whenua katoa!

Taukiri e, kua waiho a Papurōna

hei ururua i roto i ngā iwi!

42 Kua tae ake te moana ki Papurōna;

kua taupokina ia e ōna ngaru maha.

43 Kua mōtī ōna pā,

he whenua waikore, he ururua,

e kore e nohoia e tētahi tangata,

e kore hoki tētahi tama a te tangata e tika nā reira.

44 Ka whiua hoki e ahau a Pere i Papurōna,

ka whakaputaina mai e ahau i roto i tōna māngai te mea i horomia e ia.

E kore anō ngā iwi e rere ā-wai mai ki a ia ā mua;

āe rā, ka hinga anō te taiepa o Papurōna.

45 "E tāku iwi, puta atu i roto i a ia!

Kāhaki koutou i a koutou, i tērā, i tērā,

i te mura o tō Ihowā riri.

46 Kei hopī ō koutou ngākau, kei wehi hoki koutou

ki te rongo meāke nei rangona ki te whenua –

nō te mea ka tae mai he rongo i tētahi tau,

ā, i muri i tēnā i tētahi atu tau

ka tae mai anō he rongo, he tūkino ki te whenua,

he rangatira e whakatika ana ki te rangatira.

47 Mō reira, nanā, kei te haere mai ngā rā

e whiua ai e ahau ngā whakapakoko o Papurōna,

ā, ka whakamā tōna whenua katoa;

ā, ka hinga ōna tūpāpaku i roto i a ia.

48 Nā, kātahi ka waiata te rangi me te whenua,

me ngā mea katoa i reira ki Papurōna, he hari hoki;

nō te mea ka haere mai ngā kaipāhua ki a ia i te raki,"

e ai tā Ihowā.

49 "I te mea nā Papurōna i mea ngā tūpāpaku o Īharaira kia hinga,

waihoki ka hinga ki Papurōna ngā tūpāpaku o te whenua katoa.

50 E koutou kua mawhiti atu nā i te hoari,

haere koutou, kaua e tū noa;

mahara ki a Ihowā i tawhiti,

tukua mai hoki a Hiruhārama ki roto ki ō koutou ngākau.

51 "Whakamā ana mātou,

mō mātou i rongo i te tāwai;

kua taupokina ō mātou mata e te pōrahurahu;

kua tae mai hoki ngā tautāngata

ki ngā wāhi tapu o te whare o Ihowā."

52 "Mō reira, nanā, kei te haere mai ngā rā," e ai tā Ihowā,

"e whiua ai e ahau āna whakapakoko;

ā tērā e ngunguru te hunga

i werohia ā puta noa i tōna whenua katoa.

53 Ahakoa i kake atu a Papurōna ki runga ki te rangi,

ahakoa i hangā e ia tōna wāhi tiketike kaha kia kaha rawa,

e tae atu anō i ahau ngā kaipāhua ki a ia,"

e ai tā Ihowā.

54 "He reo te hāmama mai nei i Papurōna,

he wawāhanga nui kei te whenua o ngā Karari!

55 Nō te mea kei te pāhua a Ihowā i Papurōna,

ā, kei te whakakore atu i te reo nui i roto i a ia;

ā, ka haruru ō rātou ngaru, ānō ko ngā wai maha,

ka puta te tuki o tō rātou reo.

56 Kua tae mai hoki te kaipāhua ki a ia,

ki Papurōna,

kua mau hoki ōna mārohirohi,

kua mongamonga ā rātou pere.

Nō te mea he Atua a Ihowā nō te whakahoki utu,

ā, he pono ka tino takoto tāna utu.

57 Nā, ka whakahaurangitia e ahau ōna rangatira, ōna tāngata whakaaro nui,

ōna kāwana, ōna ariki, ōna mārohirohi hoki;

ā, ka moe rātou i te moe roa, tē korikori,"

e ai tā te Kīngi, ko tōna ingoa nei ko Ihowā o ngā mano.

58 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

"Ka pakaru rawa ngā taiepa whārahi o Papurōna,

ā, ka wera ōna kūwaha tiketike i te ahi;

ā, ka māuiui ngā iwi mō te kore noa iho,

ngā iwi hoki mō te ahi, ā, ruha noa rātou."

Te Whakahau a Heremaia ki a Heraia

59 Ko te kupu i whakahaua e Heremaia poropiti ki a Heraia tama a Neria tama a Maaheia i tō rāua haerenga tahitanga atu ko Terekia kīngi o Hūrā ki Papurōna i te whā o ngā tau o tōna kīngitanga. Nā, ko Heraia te tino rangatira o te whare kīngi. 60 Nā, tuhituhia iho e Heremaia ki te pukapuka te kino katoa meāke puta ki Papurōna, arā ēnei kupu katoa kua tuhituhia nei mō Papurōna. 61 Ā, i mea a Heremaia ki a Heraia, "E tae koe ki Papurōna, me tino kōrero e koe ēnei kupu katoa, 62 ā, ka mea, ‘E Ihowā, kua kōrerotia e koe tēnei wāhi kia hātepea atu, kia kaua hoki tētahi e noho ki konei, tangata rānei, kararehe rānei, engari kia waiho tonu hei ururua ake ake.’ 63 Nā, ka mutu tāu kōrero i tēnei pukapuka, herea e koe ki reira tētahi kōhatu, ka maka atu ai ki waenganui o Uparati, 64 ā, ka mea atu koe, ‘Ka pēnei te totohutanga o Papurōna, e kore hoki e puea ake anō, i te kino e tākina mai e ahau ki runga ki a ia; ā, ka ruha rātou.’ "

I mutu ki konei ngā kupu a Heremaia.

1 SO sê die Here: Kyk, Ek wek op teen Babel en teen die inwoners van „die Hart van my Teëstanders" die gees van 'n verwoester.

2 En Ek sal vir Babel wanners stuur wat hom sal uitwan en sy land leegskud; want hulle lê rondom teen hom op die dag van onheil.

3 Laat die skutter sy boog span teen hom wat span, en teen die een wat hom in sy pantser verhef; en spaar sy jongmanne nie, tref sy ganse leër met die banvloek!

4 So sal daar dan gesneuweldes val in die land van die Chaldeërs en die wat deurboor is, op sy strate.

5 Want Israel en Juda is nie in weduweeskap gelaat deur hulle God, deur die Here van die leërskare nie, al was hulle land vol skuld voor die Heilige van Israel.

6 Vlug uit Babel uit, en red elkeen sy lewe; kom nie om in sy ongeregtigheid nie; want dit is die tyd van wraak vir die Here: Hy gee hom sy verdiende loon.

7 Babel was in die hand van die Here 'n goue beker wat die hele aarde dronk gemaak het; die nasies het van sy wyn gedrink; daarom het die nasies rasend geword.

8 Skielik het Babel geval en is verbreek. Huil oor hom; gaan haal balsem vir sy pyn! Miskien sal hy gesond word.

9 Ons het aan Babel medisyne gegee, maar hy het nie gesond geword nie; verlaat hom en laat ons trek, elkeen na sy land; want sy strafgerig raak tot aan die hemel en verhef hom tot by die wolke.

10 Die Here het ons geregtighede te voorskyn gebring; kom en laat ons in Sion vertel die werk van die Here onse God!

11 Maak skerp die pyle, vat die skilde! Die Here het die gees van die konings van Medië opgewek; want sy voorneme is teen Babel om hom te verwoes; want dit is die wraak van die Here, die wraak van sy tempel.

12 Hef 'n banier op teen die mure van Babel, versterk die wagposte, sit wagte uit, hou hinderlae klaar; want soos die Here Hom voorgeneem het, so het Hy gedoen wat Hy oor die inwoners van Babel gespreek het.

13 Jy wat by die groot waters woon, wat skatryk is, jou einde het gekom, die maat waarop jy afgesny word.

14 Die Here van die leërskare het by Homself gesweer: Al het Ek jou vol mense gemaak soos sprinkane, tog sal hulle oor jou 'n vreugdegeroep aanhef.

15 Hy wat die aarde gemaak het deur sy krag, die wêreld gegrond het deur sy wysheid en die hemel uitgespan het deur sy verstand —

16 as Hy sy stem laat hoor, is daar 'n geruis van waters in die hemel; en Hy laat dampe opgaan van die einde van die aarde; Hy maak bliksems vir die reën en laat die wind uitgaan uit sy voorraadskure.

17 Elke mens word dom, sonder kennis; elke goudsmid staan beskaamd deur die beeld; want sy gegote beeld is 'n leuen, en daar is geen gees in hulle nie.

18 Nietige afgode is hulle, werk vir spotterny; in die tyd van hulle besoeking gaan hulle tot niet.

19 Jakob se deel is nie soos hulle nie; want Hy is die Formeerder van alles, en Israel is die stam van sy erfenis; Here van die leërskare is sy Naam.

20 Jy is vir My 'n hamer en oorlogswapens; en met jou verbrysel Ek nasies, en met jou verwoes Ek koninkryke.

21 En met jou verbrysel Ek die perd en sy ruiter; en met jou verbrysel Ek die strydwa en die wat daarop ry.

22 En Met jou verbrysel Ek man en vrou; en met jou verbrysel Ek grysaard en seun; en met jou verbrysel Ek die jongman en die jongedogter.

23 En met jou verbrysel Ek die herder en sy trop vee; en met jou verbrysel Ek die landbouer en sy twee osse; en met jou verbrysel Ek goewerneurs en owerstes.

24 Maar Ek sal voor julle oë aan Babel en aan al die inwoners van Chaldéa vergelde al hulle kwaad wat hulle in Sion gedoen het, spreek die Here.

25 Kyk, Ek het dit teen jou, o berg wat verwoes, spreek die Here; jy wat die hele aarde verwoes. En Ek sal my hand teen jou uitstrek en jou van die rotse afrol en sal jou maak 'n afgebrande berg.

26 En hulle sal uit jou geen klip neem vir 'n hoek of 'n klip vir fondamente nie; want jy sal ewige wildernisse wees, spreek die Here.

27 Hef 'n banier op oor die aarde, blaas die basuin onder die nasies, heilig nasies teen hom, roep teen hom op die koninkryke van Árarat, Minni en Áskenas, stel 'n kommandant teen hom aan, laat perde optrek soos stekerige sprinkane!

28 Heilig nasies teen hom, die konings van Medië, die goewerneurs en al die owerstes daarvan, ja, die hele land van sy heerskappy.

29 Dan bewe die aarde en krimp inmekaar; want die gedagtes van die Here kom tot stand teen Babel, om die land van Babel 'n woesteny te maak, sonder inwoner.

30 Die helde van Babel het opgehou om te veg, hulle het gebly in die bergvestings; hulle mag het verdwyn, hulle het vroue geword. Hulle het sy wonings aan die brand gesteek, sy grendels is verbreek.

31 Die een loper hardloop die ander tegemoet en die een boodskapper die ander, om aan die koning van Babel bekend te maak dat sy stad van alle kante ingeneem is;

32 en dat die driwwe beset is, en hulle die rietvleie met vuur verbrand het, en die krygsmanne verskrik is.

33 Want so sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Die dogter van Babel is soos 'n dorsvloer in die tyd as dit vasgetrap word; nog 'n kort rukkie, dan kom die oestyd vir hom.

34 Nebukadrésar, die koning van Babel, het my opgeëet, my vernietig; hy het my neergesit soos 'n leë skottel; hy het my verslind soos 'n draak; hy het sy buik met my lekkernye gevul; hy het my weggestoot.

35 Laat die inwoners van Sion sê: Die geweld en die verminking wat my aangedoen is, is op Babel! En laat Jerusalem sê: My bloed is op die inwoners van Chaldéa!

36 Daarom, so sê die Here: Kyk, Ek verdedig jou saak en sal vir jou wraak neem; en Ek sal sy see droogmaak en sy fontein laat opdroë.

37 En Babel sal kliphope word, 'n lêplek van jakkalse, 'n voorwerp van verbasing en bespotting, sonder inwoner.

38 Almal saam brul hulle soos jong leeus, brom soos klein leeutjies.

39 As hulle verhit is, berei Ek hulle maaltyd en maak hulle dronk, sodat hulle uitgelate word en 'n ewige slaap kan slaap en nie wakker word nie, spreek die Here.

40 Ek sal hulle afbring soos lammers om geslag te word, soos ramme saam met bokke.

41 Hoe is Sesag ingeneem en die roem van die hele aarde verower! Hoe het Babel 'n voorwerp van verbasing geword onder die nasies!

42 Die see het oor Babel opgerys, deur die gebruis van sy golwe is hy oordek.

43 Sy stede het 'n woesteny geword, 'n dor land en 'n wildernis; 'n land waar niemand in woon nie, en waar geen mensekind deurtrek nie.

44 En Ek sal besoeking doen oor Bel in Babel en uit sy mond uithaal wat hy verslind het; en geen nasies sal meer na hom toestroom nie. Ook val die muur van Babel.

45 Gaan uit hom uit, my volk, en red elkeen sy lewe van die toorngloed van die Here!

46 En laat julle hart nie week wees, sodat julle bevrees word by die tyding wat in die land gehoor word nie, as daar 'n tyding kom in die een jaar, en daarna 'n tyding in die ander jaar, en daar geweld is in die land, heerser teen heerser.

47 Daarom, kyk, daar kom dae dat Ek besoeking sal doen oor die gesnede beelde van Babel; en sy hele land sal beskaamd staan, en al sy gesneuweldes sal daarin val.

48 Dan sal oor Babel juig hemel en aarde en alles wat daarin is; want uit die noorde kom die verwoesters oor hom, spreek die Here.

49 Ook Babel moet val, o gesneuweldes van Israel, soos ook vir Babel geval het die gesneuweldes van die hele aarde.

50 Vrygeraaktes van die swaard, gaan weg, bly nie staan nie, dink aan die Here uit die verte, en laat Jerusalem in julle hart opkom!

51 Ons staan beskaamd, want ons het smaadwoorde gehoor, skande het ons aangesig bedek; want vreemdes het gekom oor die heiligdomme van die huis van die Here.

52 Daarom kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek besoeking sal doen oor sy gesnede beelde; en die gewondes sal kerm in sy hele land.

53 Al sou Babel in die hemel opklim, en al sou hy die hoogte van sy vesting versterk — van My af sal verwoesters oor hom kom, spreek die Here.

54 Hoor! Geskreeu uit Babel en groot verbreking uit die land van die Chaldeërs;

55 want die Here verwoes Babel en sal uit hom die groot geraas laat verdwyn; en hulle golwe sal bruis soos groot waters, die gedruis van hulle geluid sal weergalm.

56 Want 'n verwoester oorval hom, oorval Babel, en sy helde word gevang, hulle boë word stukkend gebreek; want 'n God van vergelding is die Here; Hy sal gewis vergelde.

57 En Ek sal sy vorste en sy wyse manne, sy goewerneurs en sy owerstes en sy helde dronk maak; en hulle sal slaap 'n ewige slaap en nie wakker word nie, spreek die Koning wie se Naam is Here van die leërskare.

58 So sê die Here van die leërskare: Die breë muur van Babel sal tot op die grond toe afgebreek en sy hoë poorte sal met vuur verbrand word, sodat volke vir niks gearbei het en nasies vir die vuur; en hulle sal afgemat wees.

59 Die woord waarmee die profeet Jeremia bevel gegee het aan Serája, die seun van Nería, die seun van Magséja, toe hy saam met Sedekía, die koning van Juda, na Babel getrek het, in die vierde jaar van sy regering. En Serája was laerkommandant.

60 En Jeremia het in 'n boek geskrywe al die onheil wat oor Babel sou kom, al hierdie woorde wat oor Babel geskrywe is.

61 En Jeremia het vir Serája gesê: As jy in Babel kom, dink daaraan en lees al hierdie woorde;

62 en sê: o Here, U het oor hierdie plek gespreek om dit uit te roei, sodat daar geen inwoner, mens sowel as dier, sal wees nie, maar dat dit ewige wildernisse sal wees.

63 En as jy hierdie boek klaar gelees het, moet jy 'n klip daaraan vasmaak en dit binne-in die Eufraat gooi

64 en sê: So sal Babel sink en nie weer opkom nie weens die onheil wat Ek oor hom bring; en hulle sal afgemat wees. Tot sover die woorde van Jeremia.