Heremaia 17

Te Hara me te Whiunga o Hūrā

1 "Kua oti te hara o Hūrā te tuhituhi ki te pene rino,

ki te mata hoki o te taimana;

he mea whaowhao rawa ki te papa o tō rātou ngākau,

ki runga hoki ki ngā haona o ā koutou āta,

2 i ā rātou tamariki e mahara ana ki ā rātou āta,

ki ā rātou Aherimi hoki i te taha o ngā rākau kōuru nui

i runga i ngā pukepuke tiketike.

3 E tōku maunga i te pārae,

ka hoatu e ahau ōu rawa,

ōu taonga katoa kia pāhuatia,

me ōu wāhi tiketike,

he mea mō te hara, puta noa i ōu rohe katoa.

4 Ā, ko koe, nāu ake anō, ka mutu ki tōu kāinga tupu

i hoatu nā e ahau ki a koe;

ā, ka meinga koe e ahau kia mahi ki ōu hoariri

ki te whenua kīhai i mōhiotia e koe.

Nō te mea kua tahuna e koutou he ahi i ahau e riri ana,

ko tōna kā mō ake tonu atu."

5 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Ka kangā te tangata e whakawhirinaki ana ki te tangata,

e mea ana hoki i te kikokiko hei ringa mōna,

e kotiti kē ana hoki tōna ngākau i a Ihowā.

6 Ka rite hoki ia ki te manoao i te koraha,

e kore hoki e kite i te putanga mai o te pai.

Engari, ko ngā wāhi waikore o te koraha hei kāinga mōna,

he whenua tote, e kore nei e nohoia.

7 "Ka manaakitia te tangata e whakawhirinaki ana ki a Ihowā,

ko Ihowā tāna e tūmanako ai.

8 Ka rite hoki ia ki te rākau i whakatōkia ki te taha o ngā wai,

e toro nei ōna pakiaka ki te awa,

ā, kāhore e wehi i te tīkākātanga mai o te rā,

engari, ka matomato tonu tōna rau.

E kore e mānukanuka i te tāu raki,

e kore anō hoki e mutu tōna whai hua."

9 Ko te ngākau, he mea tinihanga atu i ngā mea katoa,

ā, he tino mate rawa –

e mōhiotia rānei e wai?

10 "Ko tāku, ko tā Ihowā, he rapu i te ngākau,

he whakamātautau i ngā whatumanawa,

kia hoatu ai ki tēnei, ki tēnei kia rite ki tōna ara ake,

kia rite hoki ki ngā hua o āna mahi."

11 Ka rite ki te pātiri, e whakawhāiti nei i ngā pī, ehara i a ia i whakawhānau,

he pērā te tangata e whiwhi ana ki te taonga, ā, kāhore i tika māna;

i waenganui o ōna rā ka mahue ia i a rātou,

ā, wairangi noa iho ia i tōna mutunga iho.

12 Ko tō tātou wāhi tapu he torōna korōria,

he mea whakanoho ki te wāhi tiketike mai i te tīmatanga.

13 E Ihowā, e tā Īharaira e tūmanako nei,

ka whakamā te hunga katoa e whakarere ana i a koe;

ka tuhituhia ki te whenua te hunga e kotiti ana i ahau,

mō rātou i whakarere i a Ihowā,

i te puna wai ora.

Ka Īnoi a Heremaia mō te Whakawāteatanga

14 Rongoātia ahau, e Ihowā, ā, ka mahu tōku mate;

whakaorangia ahau, ā, ka ora ahau;

ko koe hoki tāku e whakamoemiti ai.

15 Nanā, kei te kī mai rātou ki ahau,

"Kei hea te kupu a Ihowā?

Tēnā rā, kia puta mai."

16 Nā, ko ahau nei, kīhai ahau i hohoro atu i te mahi hēpara i muri i a koe,

kīhai hoki i hiahia ki te rā o te mamae.

E mōhio ana anō koe, i mua i tōu kanohi

te mea i puta mai i ōku ngutu.

17 Kei waiho koe hei whakawehi mōku;

ko koe tāku e whakamanawa atu ai i te rā o te hē.

18 Kia whakamā te hunga e tūkino ana i ahau,

kaua ia ahau e whakamā;

kia wehi rātou, kaua ia ahau e wehi;

kawea te rā o te kino ki runga ki a rātou,

kia rua hoki ngā whakangaromanga

e whakangaro ai koe i a rātou.

Me Whakatapu te Rā o te Hāpati

19 I pēnei mai tā Ihowā kupu ki ahau: "Haere, e tū ki te kūwaha o ngā tama a te iwi, e tomo ai ngā kīngi o Hūrā, e haere atu ai hoki, ā, ki ngā kūwaha katoa o Hiruhārama, 20 ā, ka mea ki a rātou, ‘Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e ngā kīngi o Hūrā, e Hūrā katoa, e ngā tāngata katoa hoki o Hiruhārama, e tomo nei mā ēnei kūwaha. 21 Ko te kupu tēnei a Ihowā, tūpato ki a koutou, ā, kaua he kawenga e waha i te rā hāpati, kaua anō e maua mai ki roto mā ngā kūwaha o Hiruhārama. 22 Kaua hoki he kawenga e maua atu i ō koutou whare i te rā hāpati, kaua hoki koutou e mahi i tētahi mahi; engari me whakatapu e koutou te rā hāpati, kia rite ki tāku i whakahau ai ki ō koutou mātua. 23 Otiia, kīhai rātou i rongo, kīhai hoki i tahuri tō rātou taringa, engari i whakapakeke i tō rātou kakī, kei rongo rātou, kei manako hoki ki te ako.

24 " ‘Nā, ki te āta whakarongo koutou ki ahau, e ai tā Ihowā, kia kaua e mau kawenga mā ngā kūwaha o tēnei pā i te rā hāpati, engari kia whakatapu i te rā hāpati, kia kaua e mahi i tētahi mahi i reira; 25 kātahi ka tomo ki ngā kūwaha o tēnei pā he kīngi, he rangatira, e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri, e eke ana ki te hāriata, ki te hōiho, rātou, ā rātou rangatira, me ngā tāngata o Hūrā, me te hunga e noho ana i Hiruhārama; ā, ka tūturu tēnei pā ā ake ake. 26 Ā, ka haere mai ngā tāngata i ngā pā o Hūrā, i ngā wāhi i ngā taha o Hiruhārama, i te whenua o Pineamine, i te mānia, i ngā maunga, i te tonga hoki, me te mau mai he tahunga tinana, he patunga tapu, he whakahere, he whakakakara, ā, ka maua mai hoki he whakawhetai, ki te whare o Ihowā. 27 Ki te kore ia koutou e whakarongo ki tāku kia whakatapua te rā hāpati, kia kaua hoki e maua he kawenga, ā, ka tomo ki ngā kūwaha o Hiruhārama i te rā hāpati; kātahi ka ngiha i ahau he ahi i ngā kūwaha o reira, ā, ka pau ngā whare kīngi o Hiruhārama, e kore anō e tineia.’ "

1 DIE sonde van Juda is geskrywe met 'n ystergriffel, met 'n diamantpunt; dit is gegrif op die tafel van hulle hart en op die horings van julle altare —

2 telkens as hulle kinders aan hulle altare dink en aan hulle heilige boomstamme by die groen bome, op die hoë heuwels.

3 My berg in die veld, jou rykdom, al jou skatte sal Ek as buit gee saam met jou hoogtes, weens die sonde in jou hele grondgebied.

4 En jy sal uitval — en dit deur jouself — uit jou erfenis wat Ek jou gegee het, en Ek sal jou jou vyande laat dien in 'n land wat jy nie ken nie; want julle het 'n vuur aangesteek in my toorn, tot in ewigheid sal dit brand.

5 So sê die Here: Vervloek is die man wat op die mens vertrou en vlees sy arm maak, terwyl sy hart van die Here afwyk.

6 En hy sal wees soos 'n kaal bos in die wildernis, en hy sal nie sien as die goeie kom nie, maar dor plekke in die woestyn bewoon, 'n brakkerige en onbewoonde land.

7 Geseënd is die man wat op die Here vertrou, en wie se vertroue die Here is.

8 Want hy sal wees soos 'n boom wat by die water geplant is en sy wortels uitskiet by die stroom en nie vrees as daar hitte kom nie, maar sy blad bly groen; en in 'n jaar van droogte is hy nie besorg nie en hou nie op om vrugte te dra nie.

9 Bedrieglik is die hart bo alle dinge, ja, verdorwe is dit; wie kan dit ken?

10 Ek, die Here, deursoek die hart, toets die niere, om aan elkeen te gee na sy weë, volgens die vrug van sy handelinge.

11 'n Voël wat eiers uitbroei sonder dat hy dit gelê het, is hy wat rykdom verwerf maar nie eerlik nie; in die helfte van sy dae moet hy dit laat agterbly, en in sy einde sal hy 'n dwaas wees.

12 'n Troon van heerlikheid, verhewe van die begin af, is die plek van ons heiligdom.

13 oHere, Verwagting van Israel! almal wat U verlaat, sal beskaamd staan; wie van My afwyk, sal op die aarde geskryf word; want hulle het die Here, die fontein van lewende water, verlaat.

14 Maak my gesond, Here, dan sal ek gesond word; verlos my, dan sal ek verlos word; want U is my lof.

15 Daar sê hulle vir my: Waar is die woord van die Here? Laat dit tog kom!

16 Wat my aangaan, ek het my nie onttrek om U as herder te volg nie, en die ongelukkige dag het ek nie begeer nie. Ú weet dit. Wat uit my lippe uitgegaan het, was voor u aangesig.

17 Wees my nie tot 'n verskrikking nie; U is my toevlug in die dag van onheil.

18 Laat my vervolgers beskaamd staan, maar laat mý nie beskaamd staan nie; laat hulle verskrik wees, maar laat mý nie verskrik wees nie. Bring oor hulle die dag van onheil, en verbreek hulle met 'n dubbele verbreking.

Heiliging van die sabbat.

19 SO het die Here vir my gesê: Gaan staan in die poort van die kinders van die volk, waardeur die konings van Juda ingaan en waardeur hulle uitgaan, ja, al die poorte van Jerusalem;

20 en sê vir hulle: Hoor die woord van die Here, konings van Juda en die hele Juda en al die inwoners van Jerusalem wat deur hierdie poorte ingaan:

21 So spreek die Here: Neem julle in ag om julle siele ontwil, dat julle geen las dra op die sabbatdag en dit inbring deur die poorte van Jerusalem nie.

22 Ook mag julle geen las uit julle huise op die sabbatdag uitdra of enige werk doen nie; maar julle moet die sabbatdag heilig soos Ek julle vaders beveel het.

23 Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar hul nek verhard om nie te luister nie en geen tugtiging aan te neem nie.

24 As julle dan aandagtig na My luister, spreek die Here, om geen las deur die poorte van hierdie stad op die sabbatdag in te bring nie en om die sabbatdag te heilig deur daarop géén werk te doen nie,

25 dan sal deur die poorte van hierdie stad konings en vorste ingaan wat op die troon van Dawid sit, wat op strydwaens en op perde ry, hulle en hulle vorste, die manne van Juda en die inwoners van Jerusalem; en hierdie stad sal vir ewig bewoon word.

26 En hulle sal kom uit die stede van Juda en uit die omstreke van Jerusalem en uit die land Benjamin en uit die Laeveld en uit die Gebergte en uit die Suidland, hulle wat brandoffer en slagoffer en spysoffer en wierook aanbring, en lofoffer aanbring in die huis van die Here.

27 Maar as julle na My nie luister om die sabbatdag te heilig nie en om geen las te dra of deur die poorte van Jerusalem op die sabbatdag in te gaan nie, sal Ek 'n vuur in sy poorte aansteek, wat die paleise van Jerusalem sal verteer en nie uitgeblus sal word nie.