Heremaia 7

Ka Kauwhau a Heremaia i roto i te Temepara

1 Ko te kupu i a Heremaia, he mea nā Ihowā, i kī mai ia: 2 "E tū ki te kūwaha o te whare o Ihowā, ka karanga i tēnei kupu ki reira, ka mea: ‘Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e Hūrā katoa e tomo nei ki ēnei kūwaha ki te koropiko ki a Ihowā. 3 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: Whakapaia ō koutou ara me ā koutou mahi, ā, ka meinga e ahau kia noho koutou ki tēnei wāhi. 4 Kei whakawhirinaki ki ngā kupu teka noa, kei kī: "Ko te temepara o Ihowā, ko te temepara o Ihowā, ko te temepara o Ihowā ēnei." 5 Ki te whakapaia rawatia hoki ō koutou ara, me ā koutou mahi; ki te mea ka tika rawa tā koutou whakarite whakawā i waenganui i te tangata rāua ko tōna hoa; 6 ki te kore koutou e tūkino i te manene, i te pani, i te pouaru, ā, kāhore e whakaheke i ngā toto o te harakore ki tēnei wāhi, kāhore hoki e haere, e whai i ngā atua kē hei hē mō koutou; 7 kātahi ahau ka mea i a koutou kia noho ki tēnei wāhi, ki te whenua i hoatu e ahau ki ō koutou mātua inamata ake ake.

8 " ‘Nanā, kei te whakawhirinaki nā koutou ki ngā kupu teka, kāhore nei he pai. 9 E tāhae rānei koutou, e patu tangata, e pūremu? E oati teka rānei? E tahu whakakakara rānei ki a Paara, e whai rānei i ngā atua kē kīhai i mātauria e koutou, 10 ā, ka haere mai, ka tū ki tōku aroaro i tēnei whare kua huaina nei ki tōku ingoa, ka mea, "Kua ora mātou!" – kia mahi ai koutou i ēnei mea whakarihariha katoa? 11 Ki tā koutou titiro kua waiho koia hei ana mō ngā kaipāhua tēnei whare kua huaina nei ki tōku ingoa? Nanā, kua kite ahau, ahau nei anō, e ai tā Ihowā.

12 " ‘Engari, haere rā ki tōku wāhi i Hiro, ki te wāhi i whakanohoia mataatitia ai e ahau tōku ingoa, tirohia tāku mea ai ki reira mō te kino o tāku iwi, o Īharaira. 13 Nā, ināianei, i tā koutou meatanga i ēnei mea katoa, e ai tā Ihowā, i kōrero anō ahau ki a koutou; maranga wawe ana ahau, kōrero ana, heoi kīhai koutou i rongo mai; karanga ana ahau ki a koutou, ā, kīhai i utua tāku. 14 Nā, ko tāku e mea ai ki tēnei whare i huaina nei ki tōku ingoa, ki tā koutou e whakawhirinaki nei, ki te wāhi anō i hoatu nei e ahau ki a koutou, ki ō koutou mātua, ka rite ki tāku i mea ai ki Hiro. 15 Ka ākiritia atu anō koutou e ahau i tōku aroaro, ka pērātia me tāku ākiritanga i ō koutou tēina katoa, i ngā uri katoa o Ēparaima.’ "

Te Whakahoihoi o te Iwi

16 "Heoi, kaua koe e īnoi mō tēnei iwi; kei ara hoki tētahi tangi, tētahi kupu wawao āu mō rātou, kaua hoki ahau e whakamārietia, nō te mea e kore ahau e rongo ki a koe. 17 Kāhore ianei koe i te kite i tā rātou e mea nei i ngā pā o Hūrā, i ngā ara anō o Hiruhārama? 18 Ko ngā tamariki kei te kohikohi wahie, ko ngā mātua kei te whakaū i te ahi, ko ngā wāhine kei te pokepoke i te parāoa hei hanga i ētahi keke, he mea ki te kuīni o te rangi, riringi tonu iho i te ringihanga ki ngā atua kē, hei whakapātaritari i ahau. 19 He whakapātaritari rānei tā rātou ki ahau? e ai tā Ihowā. He teka ianei ki a rātou anō, ā, whakamā iho ō rātou mata?

20 " ‘Nā, ko te kupu tēnei a te Ariki, a Ihowā: Nanā, ka ringihia tōku riri, tōku āritarita, ki runga ki tēnei wāhi, ki runga ki te tangata, ki te kararehe, ki te rākau o te māra, ki ngā hua o te oneone; ā, ka ngiha, e kore anō e tineia.

21 " ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: Ko ā koutou tahunga tinana tāpiritia iho ki runga ki ā koutou patunga tapu, kainga hoki he kikokiko. 22 Kāhore hoki āku kōrero ki ō koutou mātua, kāhore āku whakahau ki a rātou i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, mō ngā tahunga tinana, mō ngā patunga tapu. 23 Engari ko te kupu tēnei i whakahaua e ahau ki a rātou; i kī ahau: Whakarongo ki tōku reo, ā, hei Atua ahau mō koutou, ko koutou hoki hei iwi māku, me haere anō koutou i runga i te ara katoa ka whakahaua nei e ahau ki a koutou, kia whiwhi ai ki te pai. 24 Otiia, kīhai rātou i rongo, kīhai anō tahuri tō rātou taringa; nā, haere ana rātou i runga i ō rātou ake whakaaro, i ngā tikanga pakeke o ō rātou ngākau kino; ko tā rātou he anga ki muri, kīhai hoki i anga ki mua. 25 Nō te rā i haere mai ai ō koutou mātua i te whenua o Īhipa tae mai ki tēnei rā tāku tononga atu i āku pononga katoa, i ngā poropiti, ki a koutou, maranga wawe ana ahau i tēnei rā, i tēnei rā, ungā ana rātou e ahau. 26 Heoi, kīhai rātou i rongo ki ahau, kīhai anō i tahuri tō rātou taringa. Nā, whakapakeketia ana e rātou tō rātou kakī; kino iho tā rātou i tā ō rātou mātua.’

27 "Nā, māu e kōrero ēnei kupu katoa ki a rātou, e kore ia rātou e rongo ki a koe; karanga ki a rātou, e kore anō e utua tāu. 28 Ā, me kī atu ki a rātou: Ko te iwi tēnei kīhai nei i rongo ki te reo o Ihowā, o tō rātou Atua, kīhai hoki i pai ki te ako. Kua kore te pono kua tapahia atu i tō rātou māngai. 29 Waruhia ōu makawe, e Hiruhārama, makā atu; anga atu ki te tangi ki runga ki ngā wāhi tiketike; kua paopaongia nei hoki e Ihowā, kua whakarērea te whakatupuranga i riri ai ia.

30 " ‘He kino hoki te mahi a ngā tama a Hūrā ki tāku titiro, e ai tā Ihowā; whakatūria ake e rātou ā rātou mea whakarihariha ki te whare kua huaina nei ki tōku ingoa, whakapokea iho e rātou. 31 Hangā ake e rātou ngā wāhi tiketike o Topete, o tērā i te raorao o te tama a Hinomo, hei tahunga mō ā rātou tama, mō ā rātou tamāhine ki te ahi – he mea kīhai nei i whakahaua e ahau, kīhai anō i puta ake i roto i tōku ngākau. 32 Mō reira, nā, kei te haere mai ngā rā, e ai tā Ihowā, e kore ai e kīia i muri, Ko Topete, Ko te Raorao o te Tama a Hinomo, rānei; engari Ko te Raorao i te Parekura. Ka tanu tāngata hoki rātou ki Topete, ā, kia kore rā anō he wāhi hei tanumanga. 33 Ā, ka waiho ngā tinana o tēnei iwi hei kai mā ngā manu o te rangi, mā ngā kararehe o te whenua; kāhore hoki he kaiwhakawehi atu. 34 Ka whakamutua anō e ahau i roto i ngā pā o Hūrā, i ngā ara anō o Hiruhārama, te reo koa, te reo hari, te reo o te tāne mārena hou, te reo o te wahine mārena hou; nō te mea ka ururuatia te whenua.

Belofte en bedreiging uitgespreek by die tempelpoort.

1 DIE woord wat van die Here tot Jeremia gekom het:

2 Staan in die poort van die huis van die Here, en roep hierdie woord daar uit en sê: Hoor die woord van die Here, o hele Juda, wat deur hierdie poorte ingaan om die Here te aanbid!

3 So sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Maak julle weë en julle handelinge goed, dat Ek julle kan laat woon in hierdie plek.

4 Vertrou nie op bedrieglike woorde nie — wat sê: Die Here se tempel, die Here se tempel, die Here se tempel is dit!

5 Maar as julle jul weë en julle handelinge waarlik goed maak, as julle waarlik reg doen onder mekaar;

6 vreemdeling, wees en weduwee nie verdruk nie en geen onskuldige bloed in hierdie plek vergiet nie en agter ander gode nie aan loop tot julle eie skade nie —

7 dan sal Ek julle laat woon in hierdie plek, in die land wat Ek aan julle vaders gegee het, van eeu tot eeu.

8 Kyk, julle vertrou op bedrieglike woorde wat nie baat nie.

9 Sal julle steel, doodslaan en owerspel bedrywe en vals sweer en vir Baäl offerrook laat opgaan en agter ander gode aan loop, wat julle nie ken nie,

10 en dan kom staan voor my aangesig in hierdie huis waaroor my Naam uitgeroep is, en sê: Ons is verlos! — om al hierdie gruwels te doen?

11 Is hierdie huis waaroor my Naam uitgeroep is, 'n spelonk van moordenaars in julle oë? Ook Ek — kyk, Ek het dit gesien, spreek die Here.

12 Want gaan tog na my plek wat in Silo was, waar Ek my Naam vroeër laat woon het, en kyk wat Ek daaraan gedoen het weens die boosheid van my volk Israel.

13 Omdat julle dan nou al hierdie dinge gedoen het, spreek die Here, en Ek met julle gespreek het, vroeg en laat, maar julle nie geluister het nie, en Ek julle geroep, maar julle nie geantwoord het nie,

14 daarom sal Ek aan die huis waaroor my Naam uitgeroep is, waar julle op vertrou, en aan die plek wat Ek aan julle en julle vaders gegee het, doen soos Ek aan Silo gedoen het.

15 En Ek sal julle van my aangesig wegwerp soos Ek al julle broers, die hele geslag van Efraim, weggewerp het.

16 En jy, bid nie vir hierdie volk nie en hef vir hulle geen smeking of gebed op nie en dring by My nie aan nie, want Ek sal na jou nie luister nie.

17 Sien jy nie wat hulle in die stede van Juda en op die strate van Jerusalem doen nie?

18 Die kinders maak hout bymekaar, en die vaders steek die vuur aan, en die vroue knie deeg om koeke te maak vir die hemelkoningin en vir ander gode drankoffers uit te giet om My te terg.

19 Terg hulle Mý? spreek die Here. Doen hulle dit nie aan hulleself tot beskaming van hul aangesig nie?

20 Daarom, so sê die Here Here: Kyk, my toorn en my grimmigheid sal uitgestort word oor hierdie plek, oor die mense en oor die diere en oor die bome van die veld en oor die vrugte van die land; en dit sal brand en nie uitgeblus word nie.

21 So sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Voeg julle brandoffers by julle slagoffers en eet vleis.

22 Want Ek het met julle vaders, op die dag dat Ek hulle uit Egipteland uitgelei het, nie gespreek nie en hulle geen bevel gegee in verband met brandoffer of slagoffer nie.

23 Maar hierdie saak het Ek hulle beveel, naamlik: Luister na my stem, dan sal Ek vir julle 'n God wees, en julle sal vir My 'n volk wees; en wandel net in die weg wat Ek julle beveel, dat dit met julle goed kan gaan.

24 Maar hulle het nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar gewandel in wat hulle in die verharding van hul bose hart beraadslaag het, en hulle het agteruitgegaan en nie vooruit nie.

25 Van die dag af dat julle vaders uit Egipteland uitgetrek het tot vandag toe het Ek na julle al my knegte, die profete, gestuur, daagliks, vroeg en laat;

26 maar hulle het na My nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar hul nek verhard; hulle het dit erger gemaak as hul vaders.

27 Ook moet jy al hierdie woorde aan hulle meedeel, maar hulle sal na jou nie luister nie; en jy moet na hulle roep, maar hulle sal jou nie antwoord nie.

28 Sê dan vir hulle: Dit is die nasie wat na die stem van die Here hulle God nie geluister het nie en die tugtiging nie aangeneem het nie; die opregtheid het verdwyn en is uitgeroei uit hulle mond.

29 Skeer jou mooi hare af, o Jerusalem, en gooi dit weg, en hef op die kaal heuwels 'n klaaglied aan; want die Here het die geslag van sy grimmigheid verwerp en verstoot.

30 Want die kinders van Juda het gedoen wat verkeerd is in my oë, spreek die Here. Hulle het hul verfoeisels gesit in die huis waaroor my Naam uitgeroep is, om dit te verontreinig.

31 En hulle het die hoogtes van Tofet gebou wat in die dal van die seun van Hinnom is, om hulle seuns en hulle dogters met vuur te verbrand — iets wat Ek nie beveel het nie en in my hart nie opgekom het nie.

32 Daarom, kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat nie meer gesê sal word: Tofet en die dal van die seun van Hinnom nie, maar Moorddal. En hulle sal in Tofet begrawe, omdat daar geen plek sal wees nie.

33 En die lyke van hierdie volk sal dien as voedsel vir die voëls van die hemel en die diere van die aarde sonder dat iemand hulle skrikmaak.

34 En Ek sal uit die stede van Juda en uit die strate van Jerusalem laat ophou die stem van vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid; want die land sal 'n puinhoop word.