Heremaia 22

He Whakahauhau kia Rīpenetā

1 Ko te kupu tēnei a Ihowā: "Haere ki raro, ki te whare o te kīngi o Hūrā, ka kōrero i tēnei kupu ki reira, 2 mea atu: ‘Whakarongo ki te kupu a Ihowā, e te kīngi o Hūrā, e noho nā i runga i te torōna o Rāwiri – a koe, koutou ko ōu tāngata, ko tōu iwi e tomo ana ki ēnei kūwaha. 3 Ko te kupu tēnei a Ihowā: Whakaritea te whakawā me te tika, whakaorangia te tangata e pāhuatia ana i te ringa o te kaitūkino. Kaua e mauria kinotia, kaua e whakatupuria kinotia te manene, te pani, te pouaru, kaua hoki e whakahekea te toto harakore ki tēnei wāhi. 4 Nō te mea ki te mahia mārietia tēnei e koutou, kātahi ka tomo mai ki ngā kūwaha o tēnei whare he kīngi e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri, e eke ana ki te hāriata, ki te hōiho, a ia, me āna tāngata, me tōna iwi. 5 Engari, ki te kore koutou e whakarongo ki ēnei kupu, hei oati tēnei māku ki ahau anō, e ai tā Ihowā, tērā tēnei whare e takoto kau.’ "

6 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā mō te whare o te kīngi o Hūrā:

"Ko Kireara koe ki ahau,

ā, ko te tihi o Repanōna;

otiia he pono ka meinga koe e ahau hei koraha,

hei pā hoki e kore e nohoia.

7 Ā, ka whakaritea e ahau he kaiwhakangaro mōu,

rite rawa i tāna patu, i tāna patu;

ā, ka tuaina e rātou ōu hīta papai,

ka makā hoki ki te ahi.

8 "Ā, he maha ngā iwi e haere mā te taha o tēnei pā, ā, ka mea tēnā ki tōna hoa, ki tōna hoa, ‘He aha tēnei i meatia e Ihowā ki tēnei pā nui?’ 9 Kātahi rātou ka kī ake: ‘Mō rātou i whakarere i te kawenata a Ihowā, a tō rātou Atua, ā, koropiko ana ki ngā atua kē, mahi atu ana ki a rātou.’ "

10 Kaua koutou e tangi ki te tūpāpaku,

e uhunga rānei ki a ia;

engari kia nui te tangi mō te tangata e haere atu ana;

nō te mea e kore ia e hoki mai ā muri,

e kore anō e kite i te whenua i whānau ai ia.

He Pānui ki ngā Tama a Hōhia

11 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā mō Harumu tama a Hōhia, kīngi o Hūrā, i kīngi nei i muri i tōna pāpā, i a Hōhia, i haere atu nei hoki i tēnei wāhi: "E kore ia e hoki mai ki konei ā ake ake. 12 Engari, hei te wāhi i whakaraua atu ai ia, ka mate ia ki reira, ā, e kore ia e kite i tēnei whenua ā ake ake.

13 Auē te mate mō te tangata e hanga nei i tōna whare ki te hē,

i ngā rūma hoki o reira ki te whakawā hē;

e whakamahi nei i tōna hoa, kāhore e utua,

kāhore hoki e hoatu tō tāna mahi ki a ia;

14 e mea ana, ‘Ka hangā e ahau he whare māhorahora mōku,

he rarahi ngā rūma.’

Pokaia ana he matapihi mōna i roto;

ā, ko te hīpoki he hīta,

pania ake ki te whero ngangana.

15 "E kīngi rānei koe,

nō te mea e whai ana koe kia pērā rawa atu te hīta?

Kīhai ianei tōu pāpā i kai, i inu,

i whakarite i te whakawā, i te tika?

Ā, he pai i reira ki a ia.

16 I whakaritea e ia te whakawā a te ware a te rawakore;

ā, he pai i reira.

He teka ianei ko te mōhio tēnei ki ahau?"

e ai tā Ihowā.

17 "Kāhore hoki ōu kanohi, ōu ngākau

mō tētahi mea kē atu,

heoi mō tōu apo anake,

mō te whakaheke i te toto harakore,

mō te tūkino, mō te tutū, hei mahi māu."

18 Mō reira ko tā Ihowā kupu tēnei mō Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā:

"Kāhore he tangi mōna, he mea:

‘Auē, e tōku tuakana!’ ko tēnei rānei, ‘Auē, e te tuahine!’

Kāhore rātou e tangi mōna, e mea,

‘Auē, te ariki! Auē, tōna korōria!’

19 Ka tanumia ia ki te tanu o te kāihe –

ka tōia, ka makā ki waho i ngā kūwaha o Hiruhārama.

20 "E piki ki Repanōna tangi ai,

kia puaki hoki tōu reo i Pahana;

tangi mai hoki i Aparimi,

kua mongamonga katoa hoki te hunga i aroha ki a koe.

21 I kōrero ahau ki a koe i te wā o tōu rangatiratanga;

engari i mea koe, ‘E kore ahau e rongo.’

Ko tāu tikanga tēnei nō tōu tamarikitanga ake,

kīhai koe i rongo ki tōku reo.

22 Mā te hau e whāngai āu hēpara katoa,

ka riro hoki te hunga i aroha ki a koe ki te whakarau.

Kātahi rawa koe ka whakamā,

ka numinumi kau ki tōu kino katoa.

23 E te wahine e noho nā i Repanōna,

e hanga nā i tōu kōhanga ki ngā hīta,

anō te nui o te manawapā mōu ina tae ngā mamae ki a koe,

te mamae e rite ana ki tō te wahine e whānau ana!"

He Whakawātanga ki a Konia

24 "E ora ana ahau," e ai tā Ihowā, "ahakoa a Konia tama a Iehoiakimi kīngi o Hūrā, ko te mōwhiti i runga i tōku ringa matau, ka unuhia tonutia atu koe e ahau i reira; 25 ā, ka hoatu koe e ahau ki te ringa o te hunga e whai ana kia whakamatea koe, ki te ringa anō o te hunga e wehi nā koe, arā ki te ringa o Nepukareha kīngi o Papurōna, ki te ringa hoki o ngā Karari. 26 Ka ākiritia atu anō koe e ahau me tōu whaea i whānau ai koe ki tētahi atu whenua ehara nei i te wāhi i whānau ai kōrua; ā, mate atu kōrua ki reira. 27 Engari ko te whenua i ōkaka tonu ai ō rāua ngākau kia hoki ki reira, e kore rāua e hoki ki reira."

28 Ko tēnei tangata, ko Konia,

he oko pakaru rānei ia e whakahāweatia ana?

He oko kāhore e matenuitia ana?

He aha i ākiritia atu ai, rātou ko ōna uri, i makā atu ai

ki te whenua kīhai i mōhiotia e rātou?

29 E te whenua, te whenua, te whenua,

whakarongo ki te kupu a Ihowā.

30 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Tuhituhia e koutou tēnei tangata, he urikore,

he tangata e kore e oti pai tāna i ōna rā e ora ai;

e kore hoki e tōtika tā tētahi o ōna uri

e noho ana i runga i te torōna o Rāwiri,

e kīngi ana ā muri ake nei i roto i a Hūrā."

Profesie teen die koninklike huis van Juda.

1 SO sê die Here: Gaan af in die huis van die koning van Juda en spreek daar hierdie woord

2 en sê: Hoor die woord van die Here, o koning van Juda, wat sit op die troon van Dawid; jy en jou dienaars en jou volk wat deur hierdie poorte ingaan.

3 So spreek die Here: Doen reg en geregtigheid, en red die beroofde uit die hand van die verdrukker; en doen geen skade, geen geweld aan vreemdeling, wees en weduwee nie, en vergiet geen onskuldige bloed in hierdie plek nie.

4 Want as julle hierdie saak sorgvuldig doen, sal deur die poorte van hierdie huis konings ingaan wat op die troon van Dawid sit, wat op strydwaens en op perde ry, hy en sy dienaars en sy volk.

5 Maar as julle na hierdie woorde nie luister nie, dan sweer Ek by Myself, spreek die Here, dat hierdie huis 'n puinhoop sal word.

6 Want so sê die Here aangaande die huis van die koning van Juda: 'n Gílead is jy vir My, die top van die Líbanon. Waarlik, Ek sal jou 'n woestyn maak, stede wat nie bewoon word nie!

7 En Ek sal verwoesters teen jou heilig, elkeen met sy wapens, en hulle sal jou beste seders afkap en in die vuur gooi.

8 Dan sal baie nasies by hierdie stad verbytrek en die een aan die ander vra: Waarom het die Here so gedoen met hierdie groot stad?

9 En hulle sal sê: Omdat hulle die verbond van die Here hulle God verlaat het en voor ander gode hulle neergebuig en dié gedien het.

10 Ween nie oor die dooie en beklaag hom nie; ween liewer oor hom wat heengegaan het, want hy sal nie meer terugkom nie en die land van sy geboorte nie sien nie.

11 Want so sê die Here aangaande Sallum, die seun van Josía, die koning van Juda, wat in die plek van sy vader Josía geregeer het, wat uit hierdie plek uitgegaan het: Hy sal daar nie meer terugkom nie;

12 want in die plek waarheen hulle hom as gevangene weggevoer het, sal hy sterwe, en hierdie land sal hy nie meer sien nie.

13 Wee hom wat sy huis bou met ongeregtigheid en sy dakkamers met onreg; wat sy naaste laat werk vir niks en hom sy loon nie gee nie;

14 wat sê: Ek sal vir my 'n groot huis bou en ruim dakkamers — en hy bou vir hom sy vensters in; en hy oordek dit met sederhout en bestryk dit met rooiminie.

15 Is jy 'n koning, omdat jy wedywer in sederhout? Het jou vader nie geëet en gedrink en reg en geregtigheid gedoen nie? Toe het dit goed met hom gegaan.

16 Hy het reg verskaf aan die ellendige en behoeftige; toe het dit goed gegaan. Is dit nie My erken nie? spreek die Here.

17 Maar jou oë en jou hart is net op jou onregverdige wins en op onskuldige bloed, om dit te vergiet, en op verdrukking en afpersing, om dit uit te voer.

18 Daarom sê die Here so van Jójakim, die seun van Josía, koning van Juda: Hulle sal hom nie beklaag met: Ag, my broer! of — ag, suster! nie Hulle sal hom nie beklaag met: Ag, heer! of — ag, majesteit! nie.

19 Met 'n eselsbegrafnis sal hy begrawe word — weggesleep en neergegooi ver van die poorte van Jerusalem af.

20 Klim op die Líbanon en skreeu, en laat in Basan jou stem hoor, ja, skreeu van die gebergte Abárim af, want al jou minnaars is verbreek.

21 Ek het met jou gespreek in jou sorgelose rus, maar jy het gesê: Ek wil nie luister nie. Dit was jou weg van jou jeug af, dat jy na my stem nie geluister het nie.

22 Die wind sal al jou herders verstrooi, en jou minnaars sal in gevangenskap gaan; ja, dan sal jy beskaamd staan en in die skande kom weens al jou boosheid.

23 Jy wat sit op die Líbanon, vasgenestel in die seders — hoe sal jy sug as weë oor jou kom, smart soos van een wat baar!

24 So waar as Ek leef, spreek die Here, al was Gonja, die seun van Jójakim, koning van Juda, 'n seëlring aan my regterhand, tog sal Ek jou daar afruk,

25 en Ek sal jou gee in die hand van hulle wat jou lewe soek en in die hand van hulle vir wie jy bang is, naamlik in die hand van Nebukadrésar, die koning van Babel, en in die hand van die Chaldeërs.

26 En Ek sal jou wegslinger, saam met jou moeder wat jou gebaar het, na 'n ander land waar julle nie gebore is nie, en daar sal julle sterwe.

27 Maar na die land waar hulle siel na verlang om daarin terug te kom, daarheen sal hulle nie teruggaan nie.

28 Is hierdie man Gonja 'n veragte, verbryselde voorwerp, of 'n ding waar 'n mens geen behae in het nie? Waarom is hy en sy geslag weggeslinger en weggewerp in 'n land wat hulle nie ken nie?

29 o Land, land, land, hoor die woord van die Here!

30 So sê die Here: Skryf hierdie man op as kinderloos, 'n man wat nie voorspoedig sal wees in sy dae nie; want dit sal niemand van sy geslag geluk om te sit op die troon van Dawid en nog oor Juda te heers nie.