Heremaia 23

Te Whakaoranga ā muri i te Whakamanene

1 "Auē te mate mō ngā hēpara e whakakorekore nei, e whakamarara nei i āku hipi i hēpara ai!" e ai tā Ihowā. 2 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira mō ngā hēpara e whāngai nei i tāku iwi: "Kua whakamararatia e koutou āku hipi, āia atu ana rātou, kīhai hoki i tirotirohia e koutou. Nanā, ka whiua koutou e ahau mō te kino o ā koutou mahi," e ai tā Ihowā.

3 "Ā, ka huihuia mai e ahau ngā toenga o āku hipi i ngā whenua katoa i peia atu ai rātou e ahau, ka whakahokia mai hoki rātou ki ō rātou puninga, ā, ka hua rātou, ka tini. 4 Ā, ka whakaarahia ake e ahau ētahi hēpara mō rātou, māna rātou e whāngai; ā, e kore rātou e wehi ā muri ake nei, e kore e pāwera, e kore hoki tētahi e ngaro atu," e ai tā Ihowā.

Te Manga Tika o Rāwiri

5 "Nanā, kei te haere mai ngā rā," e ai tā Ihowā,

"e whakaarahia ai e ahau he Manga tika mō Rāwiri,

ā, ka kīngi ia, he kīngi,

ā, ka mahi i runga i te whakaaro nui,

ka whakarite hoki i te whakawā, i te tika ki te whenua.

6 I ōna rā ka whakaorangia a Hūrā,

ka noho hūmārie a Īharaira;

ā, ko tōna ingoa tēnei e karangatia ai ia:

Ko Ihowā Tō Tātou Tika.

7 Nō reira, nā, kei te haere mai ngā rā," e ai tā Ihowā, "e kore ai e kōrerotia, ‘E ora ana a Ihowā nāna nei i kawe mai ngā tama a Īharaira i te whenua o Īhipa,’ 8 engari, ‘E ora ana a Ihowā nāna nei i kawe mai, nāna nei i ārahi mai ngā uri o te whare o Īharaira i te whenua ki te raki, i ngā whenua katoa anō i peia atu ai rātou e ahau.’ Ā, ka noho rātou ki tō rātou oneone."

He Whakawātanga ki ngā Poropiti Teka

9 Nā, mō ngā poropiti:

Kei te marū tōku ngākau i roto i ahau,

ngāueue ana ōku wheua katoa;

e rite ana ahau ki te tangata haurangi,

ki te tangata kua mate i te wāina;

he whakaaro hoki ki a Ihowā,

he whakaaro ki āna kupu tapu.

10 Kei te kapi hoki te whenua i te tangata pūremu;

kei te tangi hoki te whenua, he mea mō te kanga;

kua maroke ngā wāhi kai o te koraha;

ā, ko tō rātou rerenga he kino,

ko tō rātou kaha, kāhore i tika.

11 "Nō te mea ko te poropiti, ko te tohunga, kua poke ngātahi rāua;

āe rā, kua kitea e ahau tō rātou kino i roto i tōku whare,"

e ai tā Ihowā.

12 "Mō reira ka rite tō rātou ara ki a rātou

ki ngā wāhi pāhekeheke i roto i te pōuri,

ka āia atu rātou, ā, ka taka ki reira.

Ka kawea atu hoki e ahau he kino ki runga ki a rātou,

ko te tau hoki e tirotirohia ai rātou,"

e ai tā Ihowā.

13 "Ā, kua kite ahau i te wairangi

i roto i ngā poropiti o Hamaria:

nā Paara tā rātou poropititanga,

ā, whakapōhēhētia ana e rātou tāku iwi, a Īharaira.

14 Kei ngā poropiti anō hoki o Hiruhārama,

kua kitea e ahau tētahi mea whakahouhou rawa:

e pūremu ana rātou, ā, ka haere i runga i te teka,

ā, e whakakahangia ana e rātou ngā ringa o ngā kaimahi o te kino,

e kore rawa ai tētahi e tahuri mai i tōna kino.

Ki ahau kua rite rātou katoa ki Horoma,

ā, ko ngā tāngata o reira, koia anō kei o Komora."

15 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano mō ngā poropiti:

"Nanā, ka whāngaia rātou e ahau ki te taru kawa,

ā, ka whakainumia rātou ki te wai kawa;

nō te mea i ahu atu i ngā poropiti o Hiruhārama

te takahi tapu puta noa i te whenua katoa."

16 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

"Kei whakarongo ki ngā kupu a ngā poropiti e poropiti nā ki a koutou;

e ako ana rātou i a koutou ki te wairangi.

E kōrero ana rātou i te kite a tō rātou ake ngākau,

ā, ehara i te mea nā te māngai o Ihowā.

17 E mea tonu ana rātou ki te hunga e whakahāwea ana ki ahau,

‘kua kī mai a Ihowā: Ka mau te rongo ki a koutou’;

ā, ki te hunga katoa e haere ana i runga i ngā tikanga pakeke o ō rātou ngākau,

e mea ana rātou, ‘E kore te kino e tae mai ki a koutou.’

18 Ko wai oti i tū i runga i tō Ihowā whakaaro,

e kite ai, e rongo ai rānei ki tāna kupu?

Ko wai i mahara ki tāku kupu, i rongo hoki?

19 Nanā, kua puta te tūkauati i a Ihowā,

koia anō ko tōna riri,

āe rā, he tūkauati pōwaiwai;

tērā e pakaru ki runga ki te upoko o te hunga kino.

20 E kore e hoki tō Ihowā riri,

kia oti rā anō, kia whakapūmautia rā anō e ia

ngā whakaaro o tōna ngākau.

I ngā rā whakamutunga

ka tino mārama koutou.

21 Kīhai ahau i unga i ēnei poropiti,

heoi rere ana rātou;

kīhai ahau i kōrero ki a rātou,

heoi kei te poropiti rātou.

22 Otiia me i tū rātou i runga i tōku whakaaro,

kua meinga e rātou tāku iwi kia rongo ki āku kupu,

kua whakahokia mai e rātou i tō rātou ara kino,

i te kino hoki o ā rātou mahi.

23 "He Atua tata ianei ahau,"

e ai tā Ihowā,

"ā, ehara i te Atua i tawhiti?

24 E taea rānei e tētahi te huna i a ia ki ngā wāhi ngaro,

e kore ai ia e kitea e ahau?"

e ai tā Ihowā.

"He teka ianei kapi tonu i ahau te rangi me te whenua?"

e ai tā Ihowā.

25 "Kua rongo ahau i ngā kupu a ngā poropiti, e poropiti teka nā i runga i tōku ingoa, e mea nā, ‘He moe nāku, he moe nāku.’ 26 Kia pēhea te roa o te mau o tēnei i roto i te ngākau o ngā poropiti, e poropiti teka nā; arā o ngā poropiti, e poropiti nā i te tinihanga o tō rātou ngākau? 27 E whakaaro nā, mā ā rātou moe e kōrerotia nā e rātou ki tōna hoa, ki tōna hoa, ka meinga ai tāku iwi kia wareware ki tōku ingoa, kia pērā me ō rātou mātua i wareware nei ki tōku ingoa, i mea nei ki a Paara. 28 Ko te poropiti he moe nei tāna, me kōrero e ia te moe, ā, ko te tangata i a ia tāku kupu, kia pono tāna kōrero i tāku kupu. He aha oti tā te pāpapa ki te wīti?" e ai tā Ihowā. 29 "He teka ianei e rite ana tāku kupu ki te ahi?" e ai tā Ihowā; "ki te hama e wāhi nei i te kāmaka ā mongamonga noa?"

30 "Mō reira, nā, hei hoariri ahau mō ngā poropiti," e ai tā Ihowā, "e tāhae nei i āku kupu i tōna hoa, i tōna hoa. 31 Nanā, hei hoariri ahau mō ngā poropiti," e ai tā Ihowā, "mō te hunga e whakamahi nei i ō rātou arero, e kī nei, ‘E mea ana ia.’ 32 Nanā, hei hoariri ahau," e ai tā Ihowā, "mō te hunga e poropiti ana i ngā moe teka, ā, kōrerotia ana e rātou, whakapōhēhētia ana e rātou tāku iwi ki ā rātou kōrero teka, ki tā rātou whakapehapeha wairangi. Otiia, ehara rātou i ahau i unga, i whakahau rānei; e kore rawa hoki tēnei iwi e whai pai i a rātou," e ai tā Ihowā.

33 "Ā, ki te ui tēnei iwi ki a koe, te poropiti, te tohunga rānei, ki te mea, ‘Tēnā koa tā Ihowā pīkaunga?’ Kātahi koe ka kī atu ki a rātou, ‘E tae te pīkaunga! Ka makā atu koutou e ahau, e ai tā Ihowā.’ 34 Nā, ko te poropiti, ko te tohunga, ko te iwi rānei, e mea ana, ‘Ko te pīkaunga a Ihowā,’ ka whiua e ahau taua tangata, rātou ko tōna whare. 35 Ko te kupu tēnei mā koutou ki tōna hoa, ki tōna hoa, ki tōna teina, ki tōna tuakana, ‘Tēnā koa te kupu i whakahokia mai e Ihowā?’ ā, ‘I pēhea mai a Ihowā?’ 36 Kāti hoki tā koutou whakahua i te pīkaunga a Ihowā; nō te mea ko te kupu ake a tēnei, a tēnei hei pīkaunga māna; kua whakarerekētia hoki, koutou ngā kupu a te Atua ora, a Ihowā o ngā mano, a tō tātou Atua.

37 "Ko tāu tēnei e kōrero atu ai ki te poropiti, ‘He aha te whakautu a Ihowā ki a koe?’ Ko tēnei hoki, ‘I pēhea mai a Ihowā?’ 38 Engari ki te mea koutou, ‘Ko te pīkaunga a Ihowā.’ Nā, ko te kupu tēnei a Ihowā: Mō tā koutou kōrero i tēnā kupu, ‘ko te pīkaunga a Ihowā,’ ā, kua unga tangata ahau ki a koutou, hei mea, Kaua koutou e kī, ‘ko te pīkaunga a Ihowā.’ 39 Mō reira, nā, ka wareware rawa ahau ki a koutou, ka ākiritia atu anō koutou i tōku aroaro, me te pā i hoatu e ahau ki a koutou ko ō koutou mātua. 40 Ka utaina hoki e ahau he ingoa kino ki runga ki a koutou, he mea mau tonu, he whakamā hoki e mau tonu ana, ā, e kore e wareware."

1 WEE die herders wat die skape van my weide laat omkom en hulle verstrooi, spreek die Here.

2 Daarom, so sê die Here, die God van Israel, aangaande die herders wat my volk oppas: Júlle het my skape verstrooi en hulle verdrywe en hulle nie opgesoek nie. Kyk, Ek besoek oor julle die boosheid van julle handelinge, spreek die Here.

3 En Ek self sal die oorblyfsel van my skape versamel uit al die lande waarheen Ek hulle verdryf het; en Ek sal hulle terugbring na hulle weiveld, en hulle sal vrugbaar wees en vermenigvuldig.

4 En Ek sal herders oor hulle verwek wat hulle sal oppas; en hulle sal nie meer bevrees of verskrik wees of vermis word nie, spreek die Here.

Die Spruit van Dawid.

5 KYK, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek vir Dawid 'n regverdige Spruit sal verwek, en as Koning sal Hy regeer en verstandig handel en reg en geregtigheid doen in die land.

6 In sy dae sal Juda verlos word en Israel veilig woon; en dit is sy naam waarmee Hy genoem sal word: DIE HERE ONS GEREGTIGHEID.

7 Daarom kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat hulle nie meer sal sê: So waar as die Here leef wat die kinders van Israel uit Egipteland laat optrek het nie,

8 maar: So waar as die Here leef wat die geslag van die huis van Israel laat optrek en laat kom het uit die Noordland en uit al die lande waarheen Ek hulle verdryf het. En hulle sal woon in hulle land.

Teen die valse profete.

9 WAT die profete betref — my hart is gebreek in my binneste, my hele gebeente sidder; ek is soos 'n dronk man en soos 'n man wat deur die wyn oorweldig is, vanweë die Here en sy heilige woorde.

10 Want die land is vol owerspelers; want die land treur weens die vloek, die weivelde van die woestyn verdor; ja, waar hulle na strewe, is sleg, en waar hulle hul krag in soek, onreg.

11 Want profeet sowel as priester is goddeloos; selfs in my huis het Ek hulle boosheid gevind, spreek die Here.

12 Daarom sal hulle weg vir hulle wees soos glyerige plekke in die donkerheid; hulle sal neergestoot word en daarin val. Want Ek sal onheil oor hulle bring in die jaar van hulle besoeking, spreek die Here.

13 Ek het wel by die profete van Samaría aanstootlike dinge gesien: hulle profeteer deur Baäl en verlei my volk Israel;

14 maar by die profete van Jerusalem het Ek gesien wat afskuwelik is: hulle bedryf owerspel en gaan om met leuens, en hulle versterk die hande van die kwaaddoeners, sodat hulle hul nie bekeer elkeen van sy boosheid nie. Hulle het almal vir My geword soos Sodom, en sy inwoners soos Gomorra.

15 Daarom, so sê die Here van die leërskare aangaande die profete: Kyk, Ek laat hulle wildeals eet en laat hulle gifwater drink; want van die profete van Jerusalem het goddeloosheid in die hele land uitgegaan.

16 So sê die Here van die leërskare: Luister nie na die woorde van die profete wat vir julle profeteer nie; hulle vervul julle met ydele verwagtinge; gesigte uit hul eie hart verkondig hulle, nie uit die mond van die Here nie.

17 Hulle sê gedurig aan my veragters: Die Here het gespreek: Julle sal vrede hê; en aan elkeen wat wandel in die verharding van sy hart, sê hulle: Geen onheil sal oor julle kom nie.

18 Want wie het in die raad van die Here gestaan, dat hy sy woord sou sien en hoor? Wie het sy woord beluister en gehoor?

19 Kyk, 'n storm van die Here, grimmigheid het uitgegaan, ja, 'n dwarrelstorm! Op die hoof van die goddelose mense breek dit los.

20 Die toorn van die Here sal nie afgewend word nie, totdat Hy uitgevoer en tot stand gebring het die raadslae van sy hart; aan die einde van die dae sal julle dit duidelik verstaan.

21 Ek het die profete nie gestuur nie, tog het hulle geloop; Ek het nie met hulle gespreek nie, tog het hulle geprofeteer.

22 Maar as hulle in my raad gestaan het, moet hulle my volk my woorde laat hoor en hulle terugbring van hul verkeerde weg en van die boosheid van hul handelinge.

23 Is Ek 'n God van naby, spreek die Here, en nie 'n God van ver nie?

24 Sou iemand hom in skuilplekke kan wegsteek dat Ek hom nie sien nie? spreek die Here. Vervul Ek nie die hemel en die aarde nie? spreek die Here.

25 Ek het gehoor wat die profete sê, wat in my Naam vals profeteer met die woorde: Ek het gedroom, ek het gedroom!

26 Hoe lank nog? Is dit in die hart van die profete wat leuens profeteer en profete is van die bedrieëry van hulle hart —

27 is hulle daarop bedag om my volk my Naam te laat vergeet deur hulle drome wat hulle die een aan die ander vertel, soos hulle vaders my Naam vergeet het deur Baäl?

28 Die profeet by wie 'n droom is, laat hom 'n droom vertel; en by wie my woord is, laat hom my woord spreek in waarheid. Wat het die strooi met die koring te doen? spreek die Here.

29 Is my woord nie só, soos 'n vuur, spreek die Here, en soos 'n hamer wat 'n rots vermorsel nie?

30 Daarom, kyk, Ek het dit teen die profete, spreek die Here, wat my woorde steel, die een van die ander.

31 Kyk, Ek het dit teen die profete, spreek die Here, wat hulle eie tong gebruik en sê: Die Here spreek!

32 Kyk, Ek het dit teen hulle wat leuenagtige drome profeteer, spreek die Here, en dit rondvertel en my volk verlei met hulle leuens en hulle grootpratery, terwyl Ek hulle nie gestuur en aan hulle geen bevel gegee het nie, en hulle vir hierdie volk hoegenaamd geen voordeel bring nie, spreek die Here.

33 As hierdie volk of profeet of priester jou dan vra en sê: Wat het die Here gelas? — dan moet jy vir hulle sê: Júlle is die las. En Ek sal julle afwerp, spreek die Here.

34 En wat betref die profeet of die priester of die volk wat sê: Die Here het gelas — oor dié man en oor sy huis sal Ek besoeking doen.

35 So moet julle sê, elkeen vir sy naaste en elkeen vir sy broer: Wat het die Here geantwoord? En wat het die Here gespreek?

36 Maar van: die Here het gelas — mag julle nie meer melding maak nie; want vir elkeen sal sy eie woord die las wees: dat julle verdraai die woorde van die lewende God, van die Here van die leërskare, onse God.

37 So moet jy aan die profeet sê: Wat het die Here jou geantwoord? En wat het die Here gespreek?

38 Maar as julle sê: Die Here het gelas — daarom, so spreek die Here: Omdat julle hierdie woord sê: Die Here het gelas — alhoewel Ek na julle gestuur het met die woorde: Julle mag nie sê: Die Here het gelas nie —

39 daarom, kyk, Ek sal julle sekerlik ophef en julle, saam met die stad wat Ek aan julle en julle vaders gegee het, van my aangesig af wegwerp;

40 en Ek sal julle 'n ewige smaad oplê en 'n ewige skande wat nie vergeet sal word nie.