Heremaia 42

He Whakatūpato hei Noho tonu i Hūrā

1 Kātahi ngā rangatira katoa o ngā ope, rātou ko Hohanana tama a Karea, ko Tetania tama a Hōhaia, ko te iwi katoa hoki, i te iti ki te rahi, ka haere mai, 2 ā, ka mea ki a Heremaia poropiti, "Tēnā, tukua atu tā mātou īnoi kia manaakitia ki tōu aroaro; māu hoki e īnoi mō mātou ki a Ihowā, ki tōu Atua, arā mō ēnei mōrehu katoa. He torutoru noa hoki mātou o te tokomaha i toe iho, e kite nā ōu kanohi i a mātou. 3 Kia whakaaturia mai e Ihowā, e tōu Atua, ki a mātou te ara e haere ai mātou, te mea e mahi ai mātou."

4 Anō rā ko Heremaia poropiti ki a rātou, "Kua rongo ahau ki a koutou; nanā, ka īnoi ahau ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, ka rite ki ā koutou kupu nā; ā, ko ngā kupu katoa e whakahokia mai e Ihowā ki a koutou, ka whakaaturia e ahau ki a koutou; e kore tētahi kupu e kaiponuhia e ahau ki a koutou."

5 Anō rā ko rātou ki a Heremaia, "He pono, he tika hoki a Ihowā hei kaiwhakaatu mō tā tātou, ki te kāhore e rite tā mātou e mea ai ki ngā kupu katoa e ungā mai ai koe e Ihowā, e tōu Atua, ki a mātou. 6 Ahakoa pai, ahakoa kino, ka rongo mātou ki te reo o Ihowā, o tō tātou Atua, ka ungā nei koe e mātou ki a ia; kia whai pai ai mātou, ki te rongo mātou ki te reo o Ihowā, o tō tātou Atua."

7 Nā, i te mutunga o ngā rā kotahi tekau ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Heremaia. 8 Kātahi ia ka karanga ki a Hohanana tama a Karea, rātou ko ōna hoa, ko ngā rangatira katoa o ngā ope, ki te iwi katoa hoki, ki te iti, ki te rahi, 9 ā, ka mea ki a rātou, "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, i ungā nei ahau e koutou ki te whakatakoto i tā koutou īnoi ki tōna aroaro: 10 ‘Ki te noho tonu koutou ki tēnei whenua, kātahi ahau ka hanga i a koutou, ā, kāhore e wāhi iho i a koutou, ka whakatōkia hoki koutou e ahau, ā, kāhore e hūtia ake. Nō te mea e rīpenetā ana ahau ki te kino kua oti nei i ahau te mea ki a koutou. 11 Kaua e wehi i te kīngi o Papurōna, e wehingia nā e koutou. Kaua e wehi i a ia, e ai tā Ihowā; nō te mea kei a koutou ahau hei whakaora i a koutou, hei tango i a koutou i roto i tōna ringa. 12 Ā, ka tukua atu āku mahi atawhai ki a koutou, kia atawhai ai ia i a koutou, ā, ka whakahoki i a koutou ki tō koutou oneone.’

13 "Tēnā ki te mea koutou, ‘E kore mātou e noho ki tēnei whenua,’ ā, ka kore koutou e rongo ki te reo o Ihowā, o tō koutou Atua 14 ka mea, ‘Kāhore; engari ka haere mātou ki te whenua o Īhipa, ki te wāhi e kore ai mātou e kite i te whawhai, e kore ai hoki e rongo i te tangi o te tētere, ā, e kore ai e hiakai ki te taro; ā, hei reira tātou noho ai.’ 15 Nā, kia rongo koutou āianei, e ngā mōrehu o Hūrā, ki te kupu a Ihowā, Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: ‘Ki te mārō tonu ō koutou kanohi ki te haere ki Īhipa, ā, ka haere koutou ki reira noho ai; 16 nā, ka mau koutou i te hoari, e wehingia nei e koutou, ki reira, ki te whenua o Īhipa, ā, ka whāia tatatia koutou e te hemokai, e wehi nā koutou, ki reira, ki Īhipa; ā, ka mate koutou ki reira. 17 Nā, ka pēnā ngā tāngata katoa e mārō ana ō rātou kanohi ki te haere ki Īhipa ki reira noho ai; ka mate rātou i te hoari, i te hemokai, i te mate urutā; ā, e kore tētahi o rātou e toe, e mawhiti i te kino e tākina mai e ahau ki runga ki a rātou.’

18 "Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: ‘Ka rite ki tāku ringihanga i tōku riri, i tōku weriweri, ki runga ki ngā tāngata o Hiruhārama, ka pēnā anō tāku ringihanga i tōku weriweri ki runga ki a koutou, ina tae koutou ki Īhipa. Ā, hei kanga koutou, hei mīharotanga, hei kohukohutanga, hei hahanitanga; ā, e kore koutou e kite i tēnei wāhi ā muri atu.’

19 "Kua puaki tā Ihowā kupu mō koutou, e ngā mōrehu o Hūrā, ‘Kaua e haere ki Īhipa.’ Kia tino mōhio koutou kua oti te whakaatu e ahau ki a koutou i tēnei rā. 20 Kua tinihanga hoki koutou ki ō koutou nā wairua anō; i unga hoki koutou i ahau ki a Ihowā, ki tō koutou Atua, i kī mai, ‘Īnoi mō mātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua; ā, ko ngā mea katoa e kōrerotia e Ihowā, e tō tātou Atua, māu e whakaatu ki a mātou, ā, ka mahia e mātou.’ 21 Nā, kua whakaaturia nei e ahau ki a koutou i tēnei rā; otirā kīhai koutou i rongo ki te reo o Ihowā, o tō koutou Atua, i ngā mea katoa i unga ai ahau e ai ki a koutou. 22 Ko tēnei, kia tino mōhio koutou, tērā koutou e mate i te hoari, i te hemokai, i te mate urutā, ki te wāhi i hiahia ai koutou kia haere ki reira noho ai."

Jeremia waarsku die volk om nie na Egipte te gaan nie.

1 TOE het al die owerstes van die leërs aangekom, naamlik Jóhanan, die seun van Karéag, en Asárja, die seun van Hosája, en die hele volk, klein en groot,

2 en aan die profeet Jeremia gesê: Laat ons smeking tog voor u kom en bid tot die Here u God vir ons, vir hierdie hele oorblyfsel — want ons het as 'n klein klompie uit baie oorgebly, soos u oë ons sien —

3 dat die Here u God ons bekend mag maak die pad wat ons moet trek, en die saak wat ons moet doen.

4 En die profeet Jeremia het hulle geantwoord: Ek hoor; kyk, ek sal tot die Here julle God bid volgens julle woorde; en alles wat die Here julle antwoord, sal ek julle bekend maak; ek sal vir julle niks agterhou nie.

5 Toe sê hulle vir Jeremia: Laat die Here 'n waaragtige en geloofwaardige getuie teen ons wees as ons nie stip handel ooreenkomstig elke woord waarmee die Here u God u na ons sal stuur nie.

6 Laat dit goed of sleg wees — ons sal luister na die stem van die Here onse God na wie ons u stuur, dat dit met ons goed kan gaan as ons luister na die stem van die Here onse God.

7 En aan die einde van tien dae het die woord van die Here tot Jeremia gekom,

8 en hy het Jóhanan, die seun van Karéag, geroep en al die owerstes van die leërs wat by hom was, en die hele volk, klein en groot,

9 en aan hulle gesê: So spreek die Here, die God van Israel, na wie julle my gestuur het om julle smeking eerbiediglik voor sy aangesig te bring:

10 As julle rustig in hierdie land bly, sal Ek julle bou en nie afbreek nie, en julle plant en nie uitruk nie; want Ek het berou oor die onheil wat Ek julle aangedoen het.

11 Vrees nie vir die koning van Babel vir wie julle bang is nie; wees nie vir hom bevrees nie, spreek die Here, want Ek is met julle om julle te verlos en julle uit sy hand te red.

12 En Ek sal julle barmhartigheid bewys, sodat hy hom oor julle sal ontferm en julle terugbring na julle land toe.

13 Maar as julle sê: Ons wil in hierdie land nie bly nie, sodat julle nie luister na die stem van die Here julle God nie,

14 en sê: Nee, maar ons sal na Egipteland trek waar ons geen oorlog sal sien of basuingeluid sal hoor of honger na brood sal hê nie, en daar wil ons woon —

15 daarom hoor dan nou die woord van die Here, o oorblyfsel van Juda! So sê die Here van die leërskare, die God van Israel: As julle werklik julle aangesig rig om na Egipte te trek en weggaan om daar as vreemdelinge te vertoef,

16 dan sal die swaard waar julle voor vrees, julle daar in Egipteland inhaal; en die honger waar julle voor bang is, sal daar in Egipte kort agter julle aankom, en julle sal daar sterwe.

17 Ja, al die manne wat hulle aangesig gerig het om na Egipte te trek om daar as vreemdelinge te vertoef, sal sterwe deur die swaard, die hongersnood en die pes; en daar sal vir hulle niemand wees wat vryraak of ontvlug van die onheil wat Ek oor hulle bring nie.

18 Want so sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Soos my toorn en my grimmigheid uitgestort is oor die inwoners van Jerusalem, so sal my grimmigheid oor julle uitgestort word as julle na Egipte trek; en julle sal wees 'n voorwerp van verwensing, van verbasing, van vervloeking en van smaad, en julle sal hierdie plek nie meer sien nie.

19 Die Here het oor julle gespreek, o oorblyfsel van Juda: Trek nie na Egipte nie! Weet verseker dat ek julle vandag waarsku.

20 Want julle het gedwaal ten koste van julle lewe, dat júlle my na die Here julle God gestuur het, met die woorde: Bid tot die Here onse God vir ons; en net soos die Here onse God sal sê, maak dit ons so bekend en ons sal dit doen.

21 So het ek julle dit dan vandag bekend gemaak, en julle het nie geluister na die stem van die Here julle God, naamlik na alles waarmee Hy my na julle gestuur het nie.

22 Weet dan nou verseker dat julle deur die swaard, die hongersnood en die pes sal sterwe in die plek waarheen julle verkies om te trek om daar as vreemdelinge te vertoef.