Heremaia 14

Te Tauraki Nui Rawa

1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Heremaia, he mea mō te tauraki:

2 "Kei te tangi a Hūrā,

ngehe kau ōna kūwaha;

kua noho ki te whenua he mangu ōna kākahu,

kua kake te auē o Hiruhārama ki runga.

3 Nā, ka unga ō rātou ariki i ā rātou tamariki ririki ki ngā awa;

ka tae rātou ki ngā poka,

kāhore e kite wai;

ka hoki me ā rātou oko, tahanga kau.

Ka whakamā rātou, ka numinumi,

ka hīpoki i ō rātou māhunga.

4 I te ngātata o te oneone,

kāhore anō nei hoki he ua ki runga ki te whenua,

ka whakamā ngā kaiparau

ka hīpoki i ō rātou māhunga.

5 Āe rā, ko te hāta anō,

whānau ana ia i waenga pārae,

ā, whakarērea ake e ia tāna kūao,

nō te mea kāhore he tarutaru.

6 Nā, ka tū ngā kāihe mohoao i runga i ngā wāhi tiketike,

ka kihakiha ānō he kīrehe mohoao;

matawaia ana ō rātou kanohi,

kāhore hoki he otaota."

7 Ahakoa whakaatu noa ō mātou kino i tō mātou hē,

e mahi koe, e Ihowā, kia mahara hoki ki tōu ingoa;

kua tini nei hoki ō mātou tahuritanga kētanga,

kua hara mātou ki a koe.

8 E koe, e te tūmanako a Īharaira,

e tōna kaiwhakaora i te wā o te raru,

he aha koe i noho ai i te whenua ānō he manene,

i rite ai ki te tangata haere e peka ana ki tētahi moenga mōna i te pō?

9 He aha koe i rite ai ki te tangata e ketekete kau ana,

ki te mārohirohi e kore nei e kaha ki te whakaora?

Kei waenganui anō ia koe i a mātou, e Ihowā,

kua huaina tōu ingoa mō mātou;

kaua hoki mātou e whakarērea.

10 Ko te kupu tēnei a Ihowā ki tēnei iwi:

"He pēnā tonu tō rātou matenui ki te taihaere,

kīhai i kaiponuhia ō rātou waewae;

nō reira kāhore a Ihowā e manako ki a rātou;

ka mahara ia āianei ki ō rātou hē,

ā, ka whiu i ō rātou hara."

11 Ā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Kaua e īnoi mō tēnei iwi ki te pai mō rātou. 12 Ka nohopuku rātou, e kore ahau e rongo ki tā rātou karanga; ka whakaekea e rātou te tahunga tinana me te whakahere, e kore ahau e manako ki a rātou; engari ka poto rātou i ahau, i te hoari, i te hemokai, i te mate urutā."

Te Ātetetanga o ngā Poropiti Teka

13 Anō rā ko ahau, "Auē, e te Ariki, e Ihowā! Nanā, ko ngā poropiti te mea nei ki a rātou, ‘E kore koutou e kite i te hoari, e kore anō te hemokai e pā ki a koutou; engari māku e mea kia tūturu rawa te mau o te rongo ki a koutou i tēnei wāhi.’ "

14 Anō rā ko Ihowā ki ahau: "Kei te poropiti teka ngā poropiti i runga i tōku ingoa; kīhai rātou i ungā e ahau, kīhai rātou i whakahaua e ahau, kīhai hoki ahau i kōrero ki a rātou. He kitenga teka tā rātou e poropiti nā ki a koutou he whakaaro ki ngā tohu, he mea horihori, he mea tinihanga nā ō rātou ngākau. 15 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā mō ngā poropiti e poropiti nei i runga i tōku ingoa, he hunga kīhai i ungā, e ahau, i a rātou e mea nei, ‘E kore te hoari, te hemokai rānei e pā ki tēnei whenua.’ Ka poto ēnā poropiti i te hoari, i te hemokai. 16 Nā, ko te iwi ki a ia nei tā rātou poropititanga, ka ākiritia ki ngā ara o Hiruhārama i te ngaunga a te hemokai, a te hoari; kāhore hoki he tangata hei tanu i a rātou, i a rātou, i ā rātou wāhine, i ā rātou tama, i ā rātou tamāhine. Nō te mea ka ringihia e ahau tō rātou kino ki runga ki a rātou.

17 "Nā, me kōrero e koe tēnei kupu ki a rātou:

‘Kia hīrere iho te roimata o ōku kanohi

i te pō, i te ao, kaua hoki e mutu,

nō te mea he nui te pakaru i pakaru ai te tamāhine a tāku iwi,

mamae rawa te patunga.

18 Ki te haere ahau ki te pārae,

nanā, ko ngā tūpāpaku a te hoari!

Ki te tomo ahau ki te pā,

nanā, ko te hunga e mate ana i te hemokai!

Ko te poropiti hoki rāua tahi ko te tohunga

kei te hāereere noa iho i te whenua, ā, kāhore e mōhio.’ "

Ka Tohe te Iwi ki a Ihowā

19 Kua paopao rawa rānei koe ki a Hūrā?

Kua whakarihariha rānei tōu wairua ki Hiona?

He aha koe i patu ai i a mātou,

tē ai he māhunga mō ō mātou mate?

I tatari mātou ki te rongo mau, heoi kāhore he pai;

ki te wā e mahu ai, nā, ko te raruraru.

20 Tēnei mātou, e Ihowā, te whāki nei i tō mātou kino,

i te hē o ō mātou mātua,

kua hara hoki mātou ki a koe.

21 Kaua e whakarihariha ki a mātou, whakaaro ki tōu ingoa;

kaua e whakaititia te torōna o tōu korōria;

kia mahara, kaua e whakatakā tāu kawenata ki a mātou.

22 Kei roto rānei i ngā mea horihori a ngā tauiwi tētahi hei mea kia ua?

Mā ngā rangi rānei e hōmai ngā ua nehu?

He teka ianei ko koe ia, e Ihowā, e tō mātou Atua?

Nā reira mātou ka tatari ki a koe,

nāu hoki i hanga ēnei mea katoa.

Jeremia bid tevergeefs vir die volk.

1 DIE woord van die Here wat tot Jeremia gekom het weens die groot droogte.

2 Juda treur en sy poorte verval; hulle sit in rou op die grond, en die geskreeu van Jerusalem gaan op.

3 En die vernames onder hulle stuur hulle ondergeskiktes na die water; hulle kom by die bakke, hulle kry geen water nie; leeg kom hulle kanne terug; hulle het beskaamd gestaan en in die skande gekom en bedek hulle hoof.

4 Weens die land wat verslae is, omdat daar geen reën op die aarde is nie, kom die landbouers in die skande, hulle bedek hulle hoof.

5 Want selfs die wildsbok in die veld lam en gooi haar lam weg, omdat daar geen jong gras is nie.

6 En wilde-esels staan op die kaal heuwels, hulle snuif die wind op soos die jakkalse; hulle oë versmag, omdat daar geen gras is nie.

7 Hoewel ons ongeregtighede teen ons getuig, o Here, doen dit om u Naam ontwil; want ons afkerighede is baie, ons het teen U gesondig.

8 o Verwagting van Israel, sy Verlosser in tyd van benoudheid! Waarom sou U wees soos 'n vreemdeling in die land en soos 'n reisiger wat uitdraai om te vernag?

9 Waarom sou U wees soos 'n man wat verslae is, soos 'n held wat nie kan verlos nie? U is tog in ons midde, o Here, en u Naam is oor ons uitgeroep. Verlaat ons nie!

10 So sê die Here van hierdie volk: Só het hulle daarvan gehou om te swerwe, hulle het hul voete nie teruggehou nie; daarom het die Here geen behae in hulle nie. Nou sal Hy aan hulle ongeregtigheid dink en hulle sondes besoek.

11 Verder het die Here vir my gesê: Bid nie vir hierdie volk ten goede nie.

12 As hulle vas, luister Ek nie na hulle gesmeek nie; en as hulle brandoffer en spysoffer bring, het Ek in hulle geen behae nie; maar deur die swaard en die hongersnood en die pes maak Ek hulle tot niet.

13 Toe sê ek: Ag, Here Here, kyk, die profete sê vir hulle: Julle sal geen swaard sien en geen hongersnood hê nie; maar Ek sal julle 'n duursame vrede gee in hierdie plek.

14 En die Here het vir my gesê: Die profete profeteer vals in my Naam; Ek het hulle nie gestuur en hulle geen bevel gegee en met hulle nie gespreek nie; hulle profeteer vir julle 'n leuengesig en nietige waarsêery en bedrieëry van hulle hart.

15 Daarom, so spreek die Here: Aangaande die profete wat profeteer in my Naam sonder dat Ek hulle gestuur het, en wat sê: Daar sal geen swaard of hongersnood in hierdie land wees nie — dié profete sal deur die swaard en die hongersnood omkom.

16 En die volk vir wie hulle profeteer, sal in die strate van Jerusalem weggegooi lê vanweë die hongersnood en die swaard sonder dat iemand hulle begrawe; hulle, hulle vrouens en hulle seuns en hulle dogters. So sal Ek dan hulle boosheid oor hulle uitstort.

17 Sê aan hulle dan hierdie woord: Laat my oë afloop in trane nag en dag en nie ophou nie; want die jonkvrou, die dogter van my volk, is gebreek met 'n groot verbreking, met 'n baie smartlike wond.

18 As ek uitgaan in die veld, lê daar die wat verslaan is deur die swaard; en as ek kom in die stad, is daar die kwale van die hongersnood. Ja, selfs profeet en priester trek rond in die land sonder om iets te weet.

19 Het U Juda dan heeltemal verwerp? Of het u siel 'n afsku van Sion? Waarom het U ons geslaan, sodat daar geen genesing vir ons is nie? Hulle wag op vrede, maar daar is niks goeds nie; en op 'n tyd van beterskap, maar daar is verskrikking.

20 Here, ons ken ons goddeloosheid, die ongeregtigheid van ons vaders, want ons het teen U gesondig.

21 Verwerp ons nie ter wille van u Naam; onteer die troon van u heerlikheid nie; hou tog in gedagtenis, verbreek nie u verbond met ons nie.

22 Is daar onder die nietige afgode van die nasies wat reën kan maak? Of kan die hemel reënbuie gee? Is U dit nie, o Here onse God? En ons wag op U, want Ú doen al hierdie dinge.