Heremaia 10

Nā ngā Whakapakoko te Turaki ki runga i Īharaira

1 Whakarongo ki te kupu kua kōrerotia nei e Ihowā ki a koutou, e te whare o Īharaira; 2 ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Kaua e ākona te ara o ngā tauiwi,

kaua anō e wehi i ngā tohu o te rangi;

e wehi ana hoki ngā tauiwi i aua mea.

3 He mea teka noa hoki ngā tikanga a ngā iwi:

e tapahia ana hoki e tētahi he rākau i roto i te ngahere,

he mahi nā ngā ringa o te kaimahi, ki te tītaha.

4 Kei te whakapaipai i taua mea ki te hiriwa, ki te kōura,

whakamau rawa ki ngā titi, ki ngā hama,

tē taea te whakakorikori.

5 He rite aua mea ki te nīkau, i āta mahia,

kāhore ia he kupu;

me amo,

he kore nō rātou e haere.

Kaua e wehi i a rātou,

nō te mea e kore e taea e rātou te kino,

kāhore hoki e āhei i a rātou te mea i te pai."

6 Kāhore rawa he rite mōu, e Ihowā;

he nui koe, he nui anō tōu ingoa i runga i te kaha.

7 Ko wai e kore e wehi i a koe, e te Kīngi o ngā iwi?

He tika hoki tēnā ki a koe.

Nō te mea i roto i ngā tāngata whakaaro nui katoa o ngā iwi,

i roto i ō rātou kīngitanga katoa,

kāhore he rite mōu.

8 Huihuia rātou, he pōauau rawa, he wairangi;

ko tā ngā whakapakoko e whakaako ai,

he rākau tonu ia!

9 E maua mai ana he hiriwa pāraharaha i Tarahihi,

he kōura i Upata.

He mahi nā te kaimahi nā ngā ringa anō o te kaiwhakarewa kōura:

he purū, he pāpura ō rātou kākahu;

he mea mahi katoa nā te hunga tohunga.

10 Ko Ihowā ia te Atua pono;

ko ia te Atua ora, he kīngi pūmau tonu.

Ka riri ia, ka wiri te whenua,

e kore anō ngā iwi e kaha ake ina āritarita ia.

11 "Kia pēnei tā koutou kī atu ki a rātou: ‘Ko ngā atua kīhai nei i hanga i te rangi, i te whenua, ka ngaro i runga i te whenua, i raro atu anō hoki i ngā rangi.’ "

12 Nāna i hanga te whenua, nā tōna kaha hoki;

ko te ao he mea whakapūmau nā ōna whakaaro nui;

ko ngā rangi he mea hora nā tōna mātauranga.

13 Ka puaki tōna reo, he haruru wai kei ngā rangi,

e meinga ana e ia ngā kohu kia pupū ake i ngā pito o te whenua.

E hangā ana e ia ngā uira mō te ua,

e whakaputaina mai ana te hau i roto i ōna whare taonga.

14 Pōauau kau ngā tāngata katoa, ā, kāhore he mōhio;

ko ngā kaiwhakarewa kōura katoa whakamā iho i te whakapakoko.

He mea teka hoki tāna i whakarewa ai,

kāhore hoki he wairua i roto.

15 He horihori kau rātou, he mahi pōhēhē;

i te wā e pā ai ia ki a rātou ka ngaro.

16 Kāhore e rite ki ērā te wāhi i a Hākopa;

ko ia hoki te kaiwhakaahua o ngā mea katoa;

ko Īharaira hoki te iwi o tōna kāinga tupu,

ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.

Te Manenetanga e Haere mai nei

17 Kohikohia āu mea i te whenua,

e koe e noho nā i te pā e whakapaea ana.

18 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā:

"Tēnei ahau te piupiu atu nei i ngā tāngata o te whenua

i tēnei wā,

te whakatupu kino nei hoki i a rātou,

kia kitea ai e rātou."

19 Auē te mate i ahau,

mamae rawa tōku marūtanga.

Otiia, kua mea nei ahau, "He pono nōku tēnei mate,

me whakamanawanui."

20 Kua pāhuatia tōku tēneti,

ko āku aho motumotu katoa.

Kua riro atu āku tamariki i tōku taha, kua kore;

kāhore ake he tangata hei whakamārō i tōku tēneti,

hei whakaara i ōku kākahu ārai.

21 Kua pōauau nei hoki ngā hēpara;

kīhai a Ihowā i rapua e rātou;

nā reira i kore ai e tika tā rātou,

ka marara hoki ā rātou kāhui katoa.

22 Nanā, te haere mai nei te reo o ngā kōrero,

nui atu te whakaohooho nō te whenua ki te raki,

hei mea i ngā pā o Hūrā hei ururua, hei nohoanga,

mō ngā kīrehe mohoao.

23 E mōhio ana anō ahau, e Ihowā, kāhore o te tangata ara i a ia ake anō;

kāhore hoki i te tangata e hāereere nei māna

e whakatikatika ōna hīkoinga.

24 Pākia ahau, e Ihowā, me te whakariterite anō ia;

kauaka ina riri koe, kei kāhore ahau i a koe.

25 Ringihia atu tōu riri ki ngā tauiwi kāhore nei e mātau ki a koe,

ki ngā hapū kāhore nei e karanga ki tōu ingoa.

Kua pau hoki a Hākopa i a rātou,

āe rā, pau rawa, mōtī rawa,

ko tōna nohoanga hoki whakaururuatia ana e rātou.

Die afgode en die Here.

1 HOOR die woord wat die Here oor julle gespreek het, o huis van Israel!

2 So sê die Here: Maak julle nie gewend aan die weg van die heidene nie, en skrik nie vir die tekens van die hemel, omdat die heidene daarvoor skrik nie.

3 Want die insettinge van die volke is nietigheid; want 'n boom uit die bos kap hulle om, die handewerk van 'n ambagsman met die byl.

4 Hulle versier dit met silwer en goud, hulle maak dit vas met spykers en hamers, dat dit nie waggel nie.

5 Soos 'n voëlverskrikker in 'n komkommertuin is hulle: hulle kan nie praat nie; ja, hulle moet gedra word, want hulle kan nie loop nie. Wees nie bevrees vir hulle nie, want hulle kan geen kwaad doen nie, maar daar is ook geen goeddoen by hulle nie.

6 Geeneen is soos U nie, o Here! U is groot, en u Naam is groot in krag.

7 Wie sou U nie vrees nie, o Koning van die nasies? Want U kom dit toe; want onder al die wyse manne van die nasies en in hulle hele koninkryk is geeneen soos U nie.

8 Maar almal saam word hulle dom en dwaas, die tugtiging van die nietige afgode — dit is hout.

9 Silwer wat plat geslaan is, word uit Tarsis gebring en goud uit Ufas, die werk van die ambagsman en van die hande van die goudsmid; pers en purperrooi is hulle klere; 'n werk van kunstenaars is hulle almal.

10 Maar die Here is waarlik God, Hy is die lewende God en 'n ewige Koning; vir sy toorn beef die aarde, en die nasies kan sy grimmigheid nie verdra nie —

11 so moet julle vir hulle sê: Die gode wat die hemel en die aarde nie gemaak het nie, sal vergaan van die aarde af en onder hierdie hemel uit —

12 Hy wat die aarde gemaak het deur sy krag, wat die wêreld gegrond het deur sy wysheid en die hemel uitgespan het deur sy verstand.

13 As Hy sy stem laat hoor, is daar 'n geruis van waters in die hemel; en Hy laat dampe opgaan van die einde van die aarde; Hy maak bliksems vir die reën en laat wind uitgaan uit sy voorraadskure.

14 Elke mens word dom, sonder kennis; elke goudsmid staan beskaamd deur die gesnede beeld; want sy gegote beeld is 'n leuen, en daar is geen gees in hulle nie.

15 Nietige afgode is hulle, werk vir spotterny; in die tyd van hulle besoeking gaan hulle tot niet.

16 Jakob se deel is nie soos hulle nie; want Hy is die Formeerder van alles, en Israel is die stam van sy erfenis; Here van die leërskare is sy Naam.

Voorspelling van die aanstaande gevangenskap.

17 TEL jou pak goed van die grond af op, jy wat in die beleëring vertoef.

18 Want so sê die Here: Kyk, Ek slinger die inwoners van die land hierdie keer weg, en Ek doen hulle benoudheid aan, dat hulle kan vind.

19 Wee my vanweë my verbreking! Smartlik is my wond! Ja, ék het gesê: Waarlik, dit is 'n lyding, en ek sal dit moet dra.

20 My tent is verwoes, en al my lyne is afgeruk; my kinders het van my af weggegaan, en hulle is daar nie; daar is niemand meer wat my tent uitspan en my tentdoeke opsit nie.

21 Want die herders het dom geword en die Here nie gesoek nie; daarom was hulle nie voorspoedig nie, en hulle hele kudde is verstrooi.

22 Hoor! 'n Gerug. Daar kom dit, en wel 'n groot geraas uit die Noordland, om die stede van Juda 'n woesteny te maak, 'n lêplek van jakkalse.

23 Ek weet, o Here, dat aan die mens sy weg nie toebehoort nie; nie aan 'n man om te loop en sy voetstappe te rig nie.

24 Tugtig my, Here, maar met mate; nie in u toorn, dat U my nie te klein maak nie.

25 Stort u grimmigheid uit oor die nasies wat U nie ken nie, en oor die geslagte wat u Naam nie aanroep nie; want hulle het Jakob opgeëet, ja, hulle het hom opgeëet en hom verteer en sy woning verwoes.