Heremaia 8

1 " ‘I taua wā, e ai tā Ihowā, ka whakaputaina mai ki waho ngā wheua o ngā kīngi o Hūrā, me ngā wheua o ōna rangatira, me ngā wheua o ngā tohunga, mā ngā wheua o ngā poropiti, me ngā wheua o ngā tāngata o Hiruhārama i roto i ō rātou tanumanga. 2 Ā, ka tohatohaina e rātou ki mua i te rā, i te marama, i te mano katoa o te rangi, i a rātou i aroha ai, i mahi ai, i whai ai, i rapu ai, i koropiko ai. E kore e kohikohia, e kore e tanumia; ka waiho hei whakawairākau ki te mata o te oneone. 3 Ā, pai ake te mate i te ora ki tā ngā mōrehu katoa, ki tā ngā toenga o tēnei hapū kino e toe ki ngā wāhi katoa e peia atu ai rātou e ahau, e ai tā Ihowā o ngā mano.’ "

Te Hara me te Whiunga o te Iwi Katoa

4 "Mea atu anō ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā:

Ka hinga rānei, ā, kore ake e ara?

Ka tahuri atu rānei ia, ā, kore ake e tahuri mai?

5 He aha tēnei iwi o Hiruhārama i tahuri kē ai,

ā, mau tonu iho te tahuri kē?

E hopukia atu ana e rātou te tinihanga,

kāhore e pai ki te hoki mai.

6 I whakarongo ahau, i rongo anō,

kīhai i tika ā rātou kōrero.

Kīhai tētahi i rīpenetā ki tōna kino,

kīhai i mea, "He aha tāku i mea ai?"

Anga ana te katoa ki tāna oma, ki tāna oma,

pērā ana me te hōiho e kōkiri atu ana ki te tatauranga.

7 Āe rā, ko te tāka i te rangi,

e mōhio ana ki ngā wā i whakaritea mōna,

ko te kūkupa anō, ko te kareni, me te warou,

mahara tonu rātou ki te wā e haere mai ai rātou;

ko tāku iwi ia, kāhore e mōhio

ki tā Ihowā i whakarite ai.

8 " ‘He pēhea tā koutou e kī, "He hunga whakaaro nui tātou,

kei a tātou te Ture a Ihowā"?

Nanā, he horihori te mahi

a te pene horihori a ngā kaituhituhi.

9 Ko te hunga whakaaro nui, whakamā ana rātou,

wehi noa iho rātou, hopukia iho.

Nanā, kua paopao nei rātou ki te kupu a Ihowā,

ā, he pēhea te whakaaro nui i roto i a rātou?

10 Mō reira ka hoatu e ahau ā rātou wāhine mā te tāngata kē,

ā rātou māra ki ngā tāngata mōna te wāhi;

ko rātou katoa, i te iti ki te rahi,

kei te apo mea mā rātou;

ko te poropiti, ko te tohunga,

ko rātou katoa, kei te mahi teka.

11 Kua rongoātia e rātou te pakaru o te tamāhine a tāku iwi,

he mea panga noa iho,

e mea ana, "Ka mau te rongo, ka mau te rongo,"

i te mea kāhore he maunga rongo.

12 I whakamā rānei rātou i tā rātou mahinga i te mea whakarihariha?

Hore rawa ō rātou whakamā;

kāhore hoki rātou i mōhio ki te numinumi.

Mō reira ka hinga rātou i roto i te hunga e hinga ana;

i te wā e whiua ai rātou, ka tūtuki ō rātou waewae,

e ai tā Ihowā.

13 " ‘Ka mōtī rawa rātou i ahau, e ai tā Ihowā,

kāhore he karepe mō te wāina,

kāhore he piki mō te piki;

ka memenge anō te rau;

ā, ko ngā mea i hoatu e ahau ki a rātou, ka pahemo atu.’

14 "He aha tātou i noho tonu ai?

Huihui! Kia haere tātou ki ngā pā kaha,

ki reira whakamoroki kau ai;

kua kore hoki i a Ihowā, i tō tātou Atua he kupu mā tātou,

whakainumia ana tātou e ia ki te wai kawa;

nō te mea kua hara tātou ki a Ihowā.

15 Tatari noa ki te rongo mau; heoi kāhore he pai;

ki te wā e ora ai ngā mate, nā, ko te raruraru.

16 I rangona ki Rāna te whengu o ōna hōiho;

ngateri ana te whenua katoa

i te reo o āna mea kaha e hāmama ana.

Kua haere mai hoki rātou, pau ake i a rātou

te whenua me ōna mea maha,

te pā me ngā tāngata o roto.

17 "Nanā, ka ngarea atu e ahau he nākahi, he neke,

e kore nei e whakawaia, ki a koutou;

ā, ka ngau rātou i a koutou,"

e ai tā Ihowā.

Ka Tangi te Poropiti mō te Iwi

18 Auē, tē taea te whakamārie te pōuri i ahau,

e ngohe nei te ngākau i roto i ahau.

19 Nanā, he reo tangi nō te tamāhine a tāku iwi,

i ahu mai i te whenua tawhiti:

"He teka ianei kei roto a Ihowā i Hiona?

He teka ianei kei roto tōna kīngi i a ia?

"He aha rātou i whakapātaritari ai i ahau ki ā rātou whakapakoko,

ki ngā horihori rerekē?

20 "Kua pahemo te kotinga,

kua taka te raumati;

ko tātou, kāhore he whakaoranga mō tātou."

21 He mamae ki te tamāhine a tāku iwi i mamae ai ahau,

mangu iho ahau, mau pū ahau i te mīharo.

22 Kāhore ianei he hinu whakaora i Kireara?

Kāhore ianei ō reira rata?

He aha rā tē hoki mai ai te ora

ki te tamāhine a tāku iwi?

1 IN dié tyd, spreek die Here, sal hulle die bene van die konings van Juda en die bene van sy vorste en die bene van die priesters en die bene van die profete en die bene van die inwoners van Jerusalem uit hulle grafte uithaal,

2 en hulle sal dit uitsprei voor die son en voor die maan en voor die hele leër van die hemel wat hulle liefgehad en gedien het, en waar hulle agter aan geloop het, en wat hulle gesoek en waarvoor hulle hul neergebuig het; dit sal nie versamel en begrawe word nie, mis sal dit op die aarde wees.

3 En die dood sal bo die lewe verkies word deur die hele oorblyfsel, die wat oor is van hierdie bose geslag in al die plekke waarheen Ek hulle verdryf het, spreek die Here van die leërskare.

Die afval van God; die straf moet kom.

4 EN jy moet vir hulle sê: So spreek die Here: Sal iemand val en nie weer opstaan nie? Of sal hy weggaan en nie weer terugkom nie?

5 Waarom is dan hierdie volk, Jerusalem, afkerig met 'n aanhoudende afkerigheid? Hulle hou vas aan bedrog, hulle weier om terug te keer.

6 Ek het geluister en gehoor: hulle spreek wat nie reg is nie; daar is niemand wat berou het oor sy boosheid, dat hy sou sê: Wat het ek gedoen nie? Elkeen spring weg in sy loop soos 'n perd wat storm in die geveg.

7 Selfs 'n groot sprinkaanvoël aan die hemel ken sy bepaalde tye, en 'n tortelduif en 'n swaweltjie en 'n kraanvoël neem die tyd van hulle koms in ag; maar my volk ken die reg van die Here nie.

8 Hoe durf julle sê: Ons is wys, en die wet van die Here is by ons? Waarlik, kyk, bedrieglik werk die leuenpen van die skrywers.

9 Die slim mense kom in die skande, is verslae en verstrik. Kyk, hulle het die woord van die Here verwerp, en watter wysheid sou hulle hê?

10 Daarom sal Ek hulle vroue aan ander gee, hulle landerye aan veroweraars; want van die kleinste tot die grootste maak hulle almal onregverdige wins; van die profeet tot die priester pleeg hulle almal bedrog.

11 En hulle genees die verbreking van die dogter van my volk op die maklikste manier deur te sê: Vrede, vrede! — terwyl daar geen vrede is nie.

12 Hulle kom in die skande, omdat hulle gruwel bedryf het, tog skaam hulle hul nie in die minste nie en weet nie om te bloos nie. Daarom sal hulle val onder die wat val; en die tyd van hulle besoeking sal hulle struikel, sê die Here.

13 Saamskraap, wegraap sal Ek hulle, spreek die Here. Daar is geen druiwe aan die wingerdstok en geen vye aan die vyeboom nie, ja, die blare verdor. So het Ek ook vir hulle dié bestel wat dwarsoor hulle sal gaan.

14 Waarom bly ons sit? Kom bymekaar, en laat ons in die versterkte stede ingaan en daar omkom; want die Here onse God laat ons omkom, en Hy laat ons gifwater drink, omdat ons teen die Here gesondig het.

15 Hulle wag op vrede, maar daar is niks goeds nie; op 'n tyd van beterskap, maar kyk, daar is verskrikking.

16 Van Dan af word die gesnuif van sy perde gehoor, vir die geluid van die gerunnik van sy perde bewe die hele land; en hulle kom en eet die land op en sy volheid, die stad en die wat daarin woon.

17 Want kyk, Ek stuur slange, basiliske onder julle waarteen daar geen beswering is nie, en hulle sal julle byt, spreek die Here.

18 Ag, kon ek my maar opvrolik in kommer! My hart is krank in my.

19 Daar is die hulpgeroep van die dogter van my volk uit 'n baie ver land: Is die Here nie in Sion nie? Of is sy Koning nie daarin nie? Waarom het hulle My geterg met hulle gesnede beelde, met vreemde, nietige afgode?

20 Die oes is verby, die somer is ten einde, en óns is nie verlos nie!

21 Vanweë die verbreking van die dogter van my volk is ek gebreek, is ek in die rou; verbaasdheid het my aangegryp.

22 Is daar geen balsem in Gílead nie? Of is daar geen geneesheer nie? Want waarom het die genesing van die dogter van my volk nie tot stand gekom nie?