Heremaia 46

He Whakawātanga ki Īhipa

1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Heremaia poropiti mō ngā iwi.

2 Mō Īhipa, mō te ope a Parao Neko kīngi o Īhipa, mō tērā i te awa, i Uparati, i Karakemihi, i patua rā e Nepukareha kīngi o Papurōna i te whā o ngā tau o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā:

3 "Whakapaia te whakangungu rākau me te puapua,

whakatata ki te whawhai!

4 Whakanohoia ngā hōiho,

e eke, e ngā kaieke hōiho!

Ā, tū atu me ō koutou pōtae;

whakakanapatia ngā tao,

kākahuria ngā pukupuku!

5 He aha ahau i kite ai i tēnei?

Kei te pāwera rātou, kua hoki ki muri;

kua tukitukia ō rātou mārohirohi,

kua whati noa atu, kīhai hoki i titiro whakamuri –

kei ngā taha katoa te wehi,"

e ai tā Ihowā.

6 "Kaua te tangata tere e rere atu,

kaua hoki te mārohirohi e mawhiti;

kei te raki, kei te awa, kei Uparati,

kua tūtuki ō rātou waewae, kua hinga.

7 "Ko wai tēnei e puhake ake nei me te mea ko te Naera,

e tutū nei ōna wai me te mea ko ngā awa?

8 I puhake mai a Īhipa ānō ko te Naera,

i tutū ōna wai ānō ko ngā awa;

ā, ka mea ia, Ka puhake atu ahau, ā, ka taupokina te whenua;

ka ngaro i ahau te pā me ōna tāngata.

9 Haere atu, e ngā hōiho;

e ngana, e ngā hāriata!

Tukua atu ngā mārohirohi;

a Kuhu, a Putu, e rahurahu nei i te whakangungu rākau;

ngā Rurimi, e rahurahu nei, e whakapiko nei i te kōpere.

10 Ko taua rā hoki he rā nā te Ariki, nā Ihowā o ngā mano,

he rā rapu utu,

e whai utu ai ia i ōna hoariri.

Ā, ka horomi te hoari, ā, ka mākona,

ka inu hoki, ki rawa i ō rātou toto.

Nō te mea he patunga tapu tā te Ariki,

tā Ihowā o ngā mano i te whenua ki te raki,

i te taha o te awa o Uparati.

11 "Haere ki runga, ki Kireara,

e te tamāhine wāhina a Īhipa, ka tiki he pama;

ka maumau tāu mahi i ngā rongoā maha;

kāhore he ora mōu.

12 Kua rongo ngā iwi ki tōu whakamā,

kua pakū tāu karanga ki ngā whenua.

Kua tūtuki nei hoki te waewae o te mārohirohi ki te mārohirohi,

kua hinga ngātahi tautokorua."

Mā Papurōna a Īhipa e Patu

13 Ko te kupu i kōrerotia e Ihowā ki a Heremaia poropiti, tērā ka haere mai a Nepukareha kīngi o Papurōna ki te patu i Īhipa:

14 "Kauwhautia e koutou ki Īhipa, pānuitia ki Mikitoro,

pānuitia ki Nopo, ki Tahapanehe,

mea atu, ‘E tū, kia tūmatohi;

kua kai hoki te hoari i tētahi taha ōu, i tētahi taha.’

15 He aha ōu māia i tahia atu ai?

Kīhai rātou i tū, nā Ihowā hoki rātou i ā atu.

16 He tini ngā mea nāna i tukoki ai,

āe rā, i hinga rātou tētahi ki runga ki tētahi.

I mea anō, ‘Whakatika, tātou ka haere ki tō tātou nei iwi,

ki te whenua i whānau ai tātou,

i te hoari tūkino.’

17 I karanga rātou i reira,

‘He turituri kau a Parao kīngi o Īhipa;

kua tukua e ia kia pahemo te wā i whakaritea.’

18 "E ora ana ahau," e ai tā te Kīngi,

ko Ihowā o ngā mano nei tōna ingoa,

"Kei Taporo i roto i ngā maunga,

kei Karamere hoki i te moana he rite mō tōna haerenga mai.

19 E koe, e te tamāhine e noho nei i Īhipa,

mahia ngā mea mōu mō te whakaraunga;

nō te mea ka ururuatia a Nopo,

ka wera, tē ai he tangata hei noho.

20 "He kūao kau ātaahua rawa a Īhipa –

otiia, kua tae mai te whakangaro i te raki,

tēnei kua tae mai.

21 Ko āna tāngata hoki i utu ai,

rite tonu i roto i a ia ki te kūao whāngai;

kua tahuri atu anō hoki rātou,

kua oma ngātahi atu, kīhai hoki i tū;

nō te mea kua tae mai te rā o tō rātou aituā ki a rātou,

te wā e whiua ai.

22 Ko tōna reo ka rite te puaki ki tō te nākahi;

nō te mea he taua tā rātou ina haere,

ka haere mai rātou ki a ia me ngā toki,

ka rite ki ngā kaitapahi rākau.

23 Ka tuaina e rātou tōna ngahere,"

e ai tā Ihowā,

"ahakoa e kore tōna mutunga e taea te rapu.

He tini kē hoki rātou i te māwhitiwhiti,

e kore e taea te tatau.

24 Ka whakamā te tamāhine a Īhipa;

ka tukua ia ki te ringa o te iwi ki te raki."

25 E mea ana a Ihowā o ngā mano, te Atua o Īharaira: "Nanā, ka whiua e ahau a Amono o Nō, a Parao, a Īhipa hoki, me ō reira atua, me ō reira kīngi; a Parao rawa, rātou ko te hunga e whakawhirinaki ana ki a ia. 26 Ka tukua hoki rātou e ahau ki te ringa o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou, ki te ringa anō o Nepukareha kīngi o Papurōna, ki te ringa o āna tāngata. Ā muri iho ka nohoia, ka pērā me ngā rā o mua," e ai tā Ihowā.

Ka Whakorangia e Ihowā a Īharaira

27 "Ko koe ia, kaua e wehi, e tāku pononga, e Hākopa,

kaua e pāwera, e Īharaira.

Nō te mea, nanā, māku koe e whakaora i tawhiti,

ōu uri hoki i te whenua i whakaraua ai rātou;

ā, ka hoki mai a Hākopa, ka āta noho,

ka whai tānga manawa, tē ai he kaiwhakawehi mōna.

28 Kaua koe e wehi, e tāku pononga, e Hākopa,"

e ai tā Ihowā,

"kei a koe nei hoki ahau.

Ka poto rawa hoki i ahau ngā iwi katoa

kua peia nei koe e ahau ki reira,

otiia e kore koe e poto rawa i ahau.

Engari, ka pākia koe e ahau, he mea whakarite mārie,

e kore ia koe e tukua kia kore e whiua."

Profesieë teen verskillende volke. Onderwerping van Egipteland.

1 DIE woord van die Here wat aangaande die volke tot die profeet Jeremia gekom het.

2 Oor Egipte. Oor die leër van Farao Nego, die koning van Egipte, wat by die Eufraatrivier by Kárkemis was, wat Nebukadrésar, die koning van Babel, verslaan het in die vierde jaar van Jójakim, die seun van Josía, die koning van Juda —

3 Hou die klein en die groot skild klaar, en kom aan na die geveg!

4 Span die perde in, en klim op, o ruiters! En staan reg, met die helms op; maak blink die spiese, trek die pantsers aan.

5 Waarom sien ek — hulle is verslae, hulle wyk agteruit? Ja, hulle helde is verslaan en vlug al verder sonder om om te draai. Daar is skrik rondom, spreek die Here.

6 Die wat gou is, kan nie ontvlug nie, en die held kan nie ontkom nie; teen die noorde, aan die kant van die Eufraatrivier, het hulle gestruikel en geval.

7 Wie is dit wat daar oprys soos die Nyl, waarvan die waters klots soos strome?

8 Egipte rys op soos die Nyl en sy waters klots soos strome; en hy sê: Ek sal optrek, die aarde oordek, ek wil die stad verwoes en die wat daarin woon.

9 Trek op, perde, en raas, waens! En laat die helde uittrek: Kusiete en Putéërs wat die skild hanteer, en Ludiete wat die boog hanteer en span.

10 Maar dié dag behoort aan die Here Here van die leërskare, 'n dag van wraak, om wraak te neem op sy teëstanders; en die swaard sal verslind en versadig en dronk word van hulle bloed; want die Here Here van die leërskare het 'n slagoffer in die Noordland, by die Eufraatrivier.

11 Gaan op na Gílead en gaan haal balsem, o jonkvrou, dogter van Egipte! Tevergeefs vermenigvuldig jy medisyne, daar is geen genesing vir jou nie.

12 Die nasies het van jou skande gehoor en die aarde is vol van jou geskreeu; want held het gestruikel teen held, hulle altwee het saam geval.

13 Die woord wat die Here tot die profeet Jeremia gespreek het aangaande die koms van Nebukadrésar, die koning van Babel, om Egipteland te verower.

14 Verkondig dit in Egipte en laat dit hoor in Migdol; ja, laat dit hoor in Nof en in Tagpánhes. Sê: Staan reg, en maak jou klaar, want die swaard het verslind wat rondom jou is.

15 Waarom is jou ruitery neergewerp? Dit het nie bly staan nie, omdat die Here dit omgestoot het.

16 Hy het baie laat struikel, ja, die een val oor die ander, sodat hulle gesê het: Staan op en laat ons teruggaan na ons volk en na die land van ons geboorte weens die verdrukkende swaard.

17 Hulle het daar geroep: Farao, die koning van Egipte, is oorlogsrumoer; hy het die bepaalde tyd laat verbygaan.

18 So waar as Ek leef, spreek die Koning, wie se Naam is Here van die leërskare, daar sal sekerlik een kom soos Tabor onder die berge en soos Karmel by die see.

19 Maak vir jou toebereidsels om in ballingskap te gaan, o inwoner, dogter van Egipte; want Nof sal 'n woesteny word en dit sal verniel word, sonder inwoner wees.

20 Egipte is 'n pragtige vers; 'n steekvlieg kom, dit kom van die noorde af.

21 Ook is haar huurtroepe daar by haar soos kalwers uit die stal; maar hulle het ook omgedraai, almal saam gevlug, hulle het nie bly staan nie; want die dag van hulle ondergang het oor hulle gekom, die tyd van hulle besoeking.

22 Haar geluid is soos van 'n slang wat wegseil; want met 'n leërmag trek hulle en kom na haar met byle soos houtkappers.

23 Hulle kap haar bos om, spreek die Here; want hulle is onberekenbaar: want hulle is meer as sprinkane, sodat 'n mens hulle nie kan tel nie.

24 Die dogter van Egipte staan beskaamd; sy is oorgegee in die hand van die volk uit die Noorde.

25 Die Here van die leërskare, die God van Israel, sê: Kyk, Ek doen besoeking oor Amon van No en oor Farao en Egipte en sy gode en sy konings, ja, oor Farao en die wat op hom vertrou;

26 en Ek sal hulle oorgee in die hand van die wat hulle lewe soek, en in die hand van Nebukadrésar, die koning van Babel, en in die hand van sy dienaars. Maar daarna sal dit bewoon word soos in die dae van die voortyd, spreek die Here.

27 Maar jy, my kneg Jakob, wees nie bevrees nie; en wees nie verskrik nie, o Israel! Want kyk, Ek verlos jou uit ver plekke en jou kroos uit die land van hulle gevangenskap; en Jakob sal terugkom en stil en gerus wees sonder dat iemand hom verskrik.

28 Jy, o my kneg Jakob, wees nie bevrees nie, spreek die Here, want Ek is met jou. Want Ek sal 'n einde maak aan al die nasies waarheen Ek jou verdryf het; maar aan jou sal Ek geen einde maak nie, maar Ek sal jou tugtig met mate, al sal Ek jou sekerlik nie ongestraf laat bly nie.