Heremaia 1

1 Ko ngā kupu a Heremaia tama a Hirikia, ko ia nei tētahi o ngā tohunga i Anatoto i te whenua o Pineamine. 2 I puta nei ki a ia te kupu a Ihowā i ngā rā o Hōhia tama a Amono, kīngi o Hūrā, i te tekau mā toru o ngā tau o tōna kīngitanga. 3 I puta anō hoki i ngā rā o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā, ā taka noa te tekau mā tahi o ngā tau o Terekia tama a Hōhia kīngi o Hūrā, taea noatia te whakaraunga o Hiruhārama i te rima o ngā marama.

Te Karanga me te Whakaritenga o Heremaia

4 Nā, i puta te kupu a Ihowā ki ahau, i mea,

5 "Kīanō koe i hangā e ahau i roto i te kōpū,

kua mōhio ahau ki a koe,

ā, kīanō koe i puta mai i te puku,

kua whakatapua koe e ahau;

kua whakaritea koe e ahau hei poropiti ki ngā iwi."

6 Nā, ka mea ahau, "Auē, e Ihowā, e te Atua, nanā, kāhore e taea e ahau te kōrero, he tamariki nei hoki ahau."

7 Anō rā ko Ihowā ki ahau, "Kaua e mea, ‘He tamariki ahau.’ Nō te mea, ahakoa ko wai te hunga e ungā atu ai koe e ahau, me haere tonu koe, me kōrero hoki e koe ngā mea katoa e whakahaua e ahau ki a koe. 8 Kaua e wehi i a rātou; kei a koe hoki ahau hei whakaora i a koe," e ai tā Ihowā.

9 Nā, ka totoro mai te ringa o Ihowā, ā, ka pā ki tōku māngai; ā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Nanā, kua hoatu nei e ahau āku kupu ki tōu māngai. 10 Titiro, nō tēnei rā i meinga ai koe e ahau hei whakatakoto tikanga ki ngā iwi, ki ngā kīngitanga, hei unu atu, hei wāhi iho, hei whakangaro, hei turaki iho, hei hanga, hei whakatō."

11 I puta mai anō te kupu a Ihowā ki ahau, i mea, "He aha te mea e kite nā koe, e Heremaia?"

Anō rā ko ahau, "He peka aramona tāku e kite nei."

12 Anō rā ko Ihowā ki ahau, "Ka pai tāu tirohanga atu; nō te mea ka tirohia e ahau tāku kupu, ka mahia."

13 Nā, ko te rua o ngā putanga mai o te kupu a Ihowā ki ahau; i mea ia, "He aha te mea e kite nā koe?"

Anō rā ko ahau, "He kōhua e koropupū ana tāku e kite nei, ā, ko tōna mata e anga mai ana i te raki."

14 Nā, ka mea a Ihowā ki ahau: "Ka puta mai i te raki he kino mō ngā tāngata katoa o te whenua. 15 Tēnei hoki ahau te karanga nei ki ngā hapū katoa o ngā kīngitanga o te raki," e ai tā Ihowā.

"Ā, ka haere mai rātou, ka whakatū i tōna torōna,

i tōna torōna, ki te tomokanga i ngā kūwaha o Hiruhārama,

ki ōna taiepa katoa, ā, karapoi noa,

ki ngā pā katoa anō o Hūrā.

16 Ka puaki anō i ahau āku whakawākanga

ki a rātou mō ō rātou kino katoa;

mō rātou i whakarere i ahau,

i tahu whakakakara ki ngā atua kē,

i koropiko ki ngā mahi a ō rātou ringa.

17 "Nā, ko koe, whītikiria tōu hope, whakatika, kōrerotia ki a rātou ngā mea katoa e whakahaua e ahau ki a koe. Aua e wehi i a rātou, kei meinga koe e ahau kia numinumi kau ki tō rātou aroaro. 18 Nō te mea hoki kua meinga koe e ahau i tēnei rā hei pā taiepa, hei pou rino, hei taiepa parāhi ki te whenua katoa, ki ngā kīngi o Hūrā, ki ōna rangatira, ki ōna tohunga, ki te iwi anō o te whenua. 19 Ā, ka whawhai rātou ki a koe, otirā e kore koe e taea e rātou; nō te mea kei a koe ahau," e ai tā Ihowā, "hei whakaora i a koe."

Roeping van Jeremia om profeet te wees; sy eerste gesigte.

1 DIE woorde van Jeremia, die seun van Hilkía, uit die priesters wat in Ánatot, in die land Benjamin was,

2 tot wie die woord van die Here gekom het in die dae van Josía, die seun van Amon, die koning van Juda, in die dertiende jaar van sy regering,

3 en gekom het in die dae van Jójakim, die seun van Josía, die koning van Juda, tot die einde van die elfde jaar van Sedekía, die seun van Josía, die koning van Juda, totdat Jerusalem ontvolk is in die vyfde maand.

4 Die woord van die Here het dan tot my gekom en gesê:

5 Voordat Ek jou in die moederskoot gevorm het, het Ek jou geken; en voordat jy uit die liggaam voortgekom het, het Ek jou geheilig; Ek het jou tot 'n profeet vir die nasies gemaak.

6 Toe het ek gesê: Ag, Here Here, voorwaar, ek kan nie praat nie, want ek is jonk.

7 Maar die Here het vir my gesê: Moenie sê: Ek is jonk nie; want na wie Ek jou ook al stuur, moet jy gaan; en wat Ek jou ook al beveel, moet jy spreek.

8 Wees vir hulle nie bevrees nie, want Ek is met jou om jou uit te red, spreek die Here.

9 Toe het die Here sy hand uitgestrek en my mond aangeroer; en die Here het vir my gesê: Hiermee lê Ek my woorde in jou mond.

10 Kyk, Ek stel jou vandag aan oor die nasies en oor die koninkryke om uit te ruk en om te gooi en te vernietig en te verwoes, om te bou en te plant.

11 Verder het die woord van die Here tot my gekom en gesê: Wat sien jy, Jeremia? En ek antwoord: Ek sien 'n amandeltak.

12 Toe sê die Here vir my: Jy het goed gesien, want Ek is wakker oor my woord om dit te volbring.

13 En die woord van die Here het vir die tweede keer tot my gekom en gesê: Wat sien jy? En ek antwoord: Ek sien 'n kokende pot wat van die noorde af kyk.

14 Toe sê die Here vir my: Van die noorde af sal die onheil losbreek oor al die inwoners van die land.

15 Want kyk, Ek roep al die geslagte van die koninkryke van die noorde, spreek die Here; en hulle sal kom, en hulle sal elkeen sy troon neersit by die ingang van die poorte van Jerusalem en teen al sy mure rondom en teen al die stede van Juda.

16 En Ek sal my oordele oor hulle uitspreek, weens al hulle boosheid; dat hulle My verlaat het en vir ander gode rook laat opgaan het en hulle voor die werke van hulle hande neergebuig het.

17 Jy dan, omgord jou heupe en maak jou klaar en sê aan hulle alles wat Ek jou sal beveel; wees nie vir hulle verskrik nie, dat Ek jou nie vir hulle laat skrik nie.

18 Want kyk, Ek maak jou vandag 'n versterkte stad en 'n ysterpilaar en kopermure teen die hele land: teen die konings van Juda, teen sy vorste, teen sy priesters en teen die volk van die land.

19 En hulle sal teen jou veg, maar jou nie oorwin nie; want Ek is met jou, spreek die Here, om jou uit te red.