Heremaia 5

Te Tino Piraunga o te Iwi a Ihowā

1 "E oma, kōpikopiko koutou i ngā ara o Hiruhārama,

tirohia kia mōhio ai koutou.

Rapua i ngā waharoa o reira,

me kāhore e kite i tētahi tangata, mehemea tērā he tangata

e whakarite pai ana, e rapu ana i te pono;

ā, ka murua e ahau ngā hē o reira.

2 Nā, ahakoa mea noa rātou, ‘Kei te ora a Ihowā,’

he pono he oati teka tā rātou."

3 He teka ianei, e Ihowā, kei runga ōu kanohi i te pono?

I whiua rātou e koe, heoi kīhai i pōuri;

mōtī iho rātou i a koe,

heoi kāhore i pai kia anga mai ki te ako.

Kua meinga e rātou ō rātou mata kia mārō atu i te kōhatu,

kua kore e pai ki te hoki mai.

4 Koia ahau i mea ai, "He pono he rawakore ēnei,

he kūware,

kāhore hoki rātou e mōhio ki te ara a Ihowā,

ki te whakarite a tō rātou Atua.

5 Ka haere ahau ki ngā tāngata rarahi,

ka kōrero ki a rātou;

e mōhio ana hoki rātou ki te ara a Ihowā,

ki te whakarite a tō rātou Atua."

Heoi, ko ēnei, kotahi tonu rātou tahi nāna i wāwāhi te ioka,

i motumotu hoki ngā here.

6 "Mō reira ka whakamatea rātou e te raiona i roto i te ngahere,

ka pāhuatia e te wuruhi o ngā ahiahi,

ka tūteia ō rātou pā e te reparo,

ko te hunga katoa e puta mai ki waho ka haehaea;

he maha hoki ō rātou pokanga kētanga,

nui haere ō rātou tahuritanga kētanga.

7 "Me pēhea e murua ai e ahau tēnei hē ōu?

Kua whakarere nei āu tama i ahau,

oatitia ana e rātou ngā mea ehara nei i te atua.

I tō rātou mākonatanga i tāku kai,

nā, kei te pūremu,

rōpū tonu rātou i roto i ngā whare o ngā wāhine kairau.

8 Ko tō rātou rite kei te hōiho whāngai i te ata;

e tangi ana ki te wahine a tōna hoa, a tōna hoa.

9 E kore ianei ahau e whiu mō ēnei mea?"

e ai tā Ihowā;

"e kore ianei tōku wairua e rapu utu

i te iwi pēnei?

10 "Haere koutou ki runga ki ōna taiepa wāwāhi ai;

otiia kaua e whakapaua rawatia;

whakakāhoretia ōna pekerangi;

ehara hoki ēnā i a Ihowā.

11 He nui hoki te tinihanga o te whare o Īharaira

rāua ko te whare o Hūrā ki ahau,"

e ai tā Ihowā.

12 Kua whakakāhore rātou ki tā Ihowā,

kua mea, "Ehara i a ia.

E kore hoki te hē e tae mai ki a tātou;

e kore anō tātou e kite i te hoari, i te hemokai.

13 Ko ngā poropiti he hau kau,

kāhore hoki he kupu i a rātou;

ko ēnei mea ka pā ki a rātou."

14 Nā reira tēnei kupu a Ihowā, a te Atua o ngā mano:

"Mō tā koutou kōrerotanga i tēnā kupu,

tēnei ahau te mea nei i āku kupu i roto i tōu māngai hei ahi,

ko tēnei iwi hoki hei rākau, ā, ka pau rātou.

15 Tēnei ahau te kawe nei

i tētahi iwi o tawhiti ki a koutou, e te whare o Īharaira,"

e ai tā Ihowā.

"He iwi kaha, he iwi nōnamata riro,

he iwi kāhore nei koe e mōhio ki tōna reo,

kāhore anō hoki e mārama ki tāna e kōrero ai.

16 Ko tāna papa pere he urupā tuwhera,

he tāngata mārohirohi katoa rātou.

17 Ā, ka pau i a rātou āu hua e kotia ana, me tāu taro,

ngā kai hei kainga mā āu tama, mā āu tamāhine;

ka pau i a rātou āu hipi me āu kau;

ka pau i a rātou āu wāina me āu piki;

ka hautopea iho ki te hoari ōu pā taiepa,

āu i whakawhirinaki ai.

18 "Ahakoa i aua rā anō," e ai tā Ihowā, "e kore e whakapaua rawatia tāku ki a koutou. 19 Nā, ki te kī mai koutou ā mua, ‘He aha a Ihowā, tō tātou Atua i mea ai i ēnei mea katoa ki a tātou?’ Ko reira koe kī atu ai ki a rātou, ‘Ka pēnā i a koutou kua whakarere nā i ahau, kua mahi nā ki ngā atua kē i tō koutou whenua, waihoki ka mahi koutou ki ngā tāngata kē i te whenua ehara nei i a koutou.’

20 Whakaaturia tēnei i roto i te whare o Hākopa,

kia rangona anō i roto i a Hūrā; mea atu:

21 Tēnā, whakarongo ki tēnei, e te iwi wairangi kāhore nei he ngākau,

he kanohi nei ō rātou, heoi kāhore e kite,

he taringa ō rātou, ā, kāhore e rongo.

22 Kāhore rānei ō koutou wehi ki ahau? e ai tā Ihowā.

E kore ianei koutou e hopohopo ki tōku aroaro?

Nāku nei hoki i mea te onepū hei rohe ki te moana,

he tikanga mau tonu, e kore anō e koni mai.

Ahakoa ngana noa ōna ngaru, e kore e taea tā rātou;

hāmama noa, e kore anō e koni mai.

23 Ko tēnei iwi ia, he tutū, he whakakeke ō rātou ngākau;

kua peka kē atu rātou, kua riro.

24 Kāhore hoki ā rātou kīanga ake i roto i ō rātou ngākau,

‘Tēnā, kia wehi tātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua,

ko ia nei te kaihōmai i te ua;

i tō mua, i tō muri, i te wā e tika ai;

nāna nei i mau ai

ki a tātou ngā wiki i whakaritea mō te kotinga.’

25 Nā ō koutou hē ēnei i puta kē ai,

ko ō koutou hara anō hei kaiponu atu i te pai i a koutou.

26 "E kitea ana hoki he hunga kino i roto i tāku iwi;

titiro matatau mai ana rātou,

me te mea he kaihopu manu e kūpapa ana;

kei te whakatakoto māhanga rātou, kei te hopu tāngata.

27 Kei te whare manu e kī ana i ngā manu

te rite o ō rātou whare e kī tonu nei i te tinihanga;

nā reira rātou i nui ai, i whai taonga ai,

28 tetere tonu rātou, tōwahiwahi ana.

Kua neke rawa ake tā rātou i ngā mahi a te hunga kino;

ko te whakawā, ko te whakawā a te pani,

kāhore i whakaritea e rātou, heoi kake tonu rātou;

kāhore hoki e whakatikaia e rātou te whakawā a ngā rawakore.

29 E kore rānei ahau e whai mahara ki ēnei mea?"

e ai tā Ihowā.

"E kore rānei tōku wairua

e rapu utu i te iwi pēnei?

30 "Whakamīharo rawa, whakawehi rawa

te mea e meatia ana ki te whenua:

31 e poropiti teka ana ngā poropiti;

ā, e whakahaere ana ngā tohunga, ko tā rātou te tikanga;

ā, pai tonu tāku iwi ki te pēnā.

Nā, ka pēhea rā koutou i tōna tukunga iho?"

1 SWERF rond in die strate van Jerusalem, en kyk tog en verneem en soek op sy pleine of julle iemand vind, of daar een is wat reg doen, wat waarheid soek — dan sal Ek daaraan vergifnis skenk.

2 En of hulle al sê: So waar as die Here leef, sekerlik sweer hulle vals.

3 oHere, is u oë nie op opregtheid gerig nie? U het hulle geslaan, maar hulle het geen pyn gevoel nie, hulle tot niet gemaak, maar hulle het geweier om tugtiging aan te neem; hulle het hul aangesig harder gemaak as 'n rots, geweier om hulle te bekeer.

4 Maar ek het gesê: Hulle is maar die geringes; hulle het dwaas gehandel, omdat hulle die weg van die Here, die reg van hulle God, nie ken nie.

5 Laat ek na die grotes gaan en met hulle spreek, want hulle ken die weg van die Here, die reg van hulle God. Maar hulle het almal saam die juk verbreek, die stroppe stukkend geruk.

6 Daarom maak 'n leeu uit die bos hulle dood, 'n wolf van die wildernisse verniel hulle; 'n luiperd loer by hulle stede; almal wat daaruit gaan, word verskeur; want hulle oortredinge is baie, hulle afkerighede geweldig.

7 Waarom sou Ek jou vergewe? Jou kinders het My verlaat en gesweer by die wat geen god is nie. En toe Ek hulle versadig het, het hulle owerspel bedrywe en by hope versamel in die hoerhuis.

8 Soos vet gevoerde hingste swerf hulle rond; hulle runnik elkeen na die vrou van sy naaste.

9 Sou Ek hieroor geen besoeking doen nie? spreek die Here. Of sou my siel hom nie wreek op 'n nasie soos hierdie een nie?

10 Klim op sy mure en rig verwoesting aan, maar maak daar geen einde aan nie; neem weg sy ranke, want hulle behoort nie aan die Here nie.

11 Want die huis van Israel en die huis van Juda het baie troueloos teen My gehandel, spreek die Here.

12 Hulle het die Here verloën en gesê: Dit is nie Hy nie; en geen onheil sal oor ons kom nie; ons sal geen swaard of hongersnood sien nie;

13 en die profete sal wind word; ja, die Woord is nie by hulle nie; mag dit so met húlle gaan!

14 Daarom, so sê die Here, die God van die leërskare: Omdat julle hierdie woord spreek, kyk, Ek maak my woorde in jou mond 'n vuur en hierdie volk hout, en dit sal hulle verteer.

15 Kyk, Ek bring oor julle 'n nasie van ver af, o huis van Israel, spreek die Here; 'n eeue-oue nasie is dit, 'n nasie van ouds af, 'n nasie waarvan jy die taal nie ken en jy nie verstaan wat hulle praat nie.

16 Hulle pylkoker is soos 'n geopende graf; hulle is almal helde.

17 En hulle sal jou oes en jou brood opeet, hulle sal jou seuns en jou dogters opeet, hulle sal jou kleinvee en jou beeste opeet, hulle sal jou wingerdstok en jou vyeboom opeet, hulle sal jou versterkte stede waar jy op vertrou, met die swaard verwoes.

18 Nogtans sal Ek ook in dié dae, spreek die Here, nie 'n einde aan julle maak nie.

19 En as julle sê: Waarvoor het die Here onse God ons al hierdie dinge aangedoen? antwoord hulle dan: Soos julle My verlaat het en vreemde gode in julle land gedien het, so sal julle vreemdes dien in 'n land wat julle s’n nie is nie.

20 Verkondig dit in die huis van Jakob, en laat dit hoor in Juda en sê:

21 Hoor dit tog, o dwase en verstandelose volk, wat oë het, maar nie sien nie; wat ore het, maar nie hoor nie!

22 Sou julle vir Mý nie bevrees wees nie, spreek die Here, of voor my aangesig nie bewe nie, wat die sand gestel het as grens vir die see, 'n ewige beperking waaroor hy nie sal gaan nie? Al rol sy golwe, hulle is onmagtig; al bruis hulle, hulle sal daaroor nie gaan nie.

23 Maar hierdie volk het 'n oproerige en wederstrewige hart, hulle het afgewyk en weggegaan;

24 en hulle het nie in hul hart gesê nie: Laat ons tog die Here onse God vrees, wat reën gee, vroeë reëns en laat reëns op hulle tyd, wat vir ons die vasgestelde weke van die oes in stand hou.

25 Julle ongeregtighede het hierdie dinge afgeweer, en julle sondes het die goeie van julle teruggehou.

26 Want onder my volk word goddelose gevind; hulle loer soos voëlvangers buk, hulle het 'n val gestel, hulle vang mense.

27 Soos 'n hok vol voëls, so is hulle huise vol bedrog; daarom het hulle groot en ryk geword.

28 Hulle het vet, hulle het glad geword; selfs gaan hulle oor die maat van boosheid heen. Reg verskaf hulle nie, selfs die reg van die wees nie, dat hulle voorspoed kan hê; ook handhaaf hulle die reg van die behoeftiges nie.

29 Sou Ek hieroor geen besoeking doen nie? spreek die Here. Of sou my siel hom nie wreek op 'n nasie soos hierdie een nie?

30 'n Ontsettende en afskuwelike ding het in die land gebeur:

31 die profete profeteer vals, en aan hulle sy oefen die priesters mag uit, en my volk wil dit graag so hê. Maar wat sal julle doen aan die einde daarvan?