Heremaia 25

Kua Kitea Kētia te Noho Herehere i Papurōna

1 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia mō te iwi katoa o Hūrā i te whā o ngā tau o Iehoiakimi tama a Hōhia kīngi o Hūrā (ko te tau tuatahi tērā o Nepukareha kīngi o Papurōna). 2 I kōrerotia taua mea e Heremaia, e te poropiti, ki te iwi katoa o Hūrā, ki ngā tāngata katoa hoki o Hiruhārama, i kī ia: 3 Nō te tekau mā toru o ngā tau o Hōhia tama a Amono kīngi o Hūrā, ā tae noa mai ki tēnei rā, ka rua tekau mā toru ēnei ngā tau, te putanga mai o te kupu a Ihowā ki ahau, me tāku kōrero anō ki a koutou, moata ai i te ata, ā, ka kōrero; heoi kīhai koutou i rongo.

4 Nā, kua ungā e Ihowā āna pononga katoa, ngā poropiti ki a koutou, moata ai i ngā ata, ā, ka unga i a rātou; heoi kīhai koutou i rongo, kīhai anō ō koutou taringa i anga ki te whakarongo; 5 i mea rātou, "Tahuri mai koutou, e tērā, e tērā i tōna ara kino, i te kino hoki o ā koutou mahi, ā, e noho ki te oneone i hōmai e Ihowā ki a koutou ko ō koutou mātua, onamata ā ake ake. 6 Kaua hoki e whāia he atua kē, kaua e mahi ki a rātou, kaua e koropiko ki a rātou, kaua hoki ahau e whakapātaritaria ki te mahi a ō koutou ringa; ā, e kore koutou e hē i ahau."

7 "Heoi, kīhai koutou i rongo ki ahau," e ai tā Ihowā; "he mea kia whakapātaritaria ai ahau ki te mahi a ō koutou ringa, hei hē anō mō koutou."

8 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: "Nā, kīhai nā koutou i rongo ki āku kupu, 9 nanā, ka unga tāngata ahau ki te tiki i ngā hapū katoa o te raki," e ai tā Ihowā, "ā, ka unga tāngata ahau ki tāku pononga, ki a Nepukareha kīngi o Papurōna, ā, ka kawea mai rātou ki tēnei whenua, ki ōna tāngata hoki, ā, ki ngā iwi katoa nei ā tawhio noa; ka tino whakangaromia rātou e ahau, ka meinga hei mīharotanga, hei whakahīanga atu, hei ururua tūturu. 10 Ka tangohia atu hoki e ahau i a rātou te reo o te koa, te reo o te hari, te reo o te tāne mārena hou, te reo o te wahine mārena hou, te haruru o ngā kōhatu mira, te mārama hoki o te rama. 11 Ā, ka waiho tēnei whenua katoa hei ururua, hei keteketenga; ā, ka mahi ēnei iwi ki te kīngi o Papurōna, e whitu tekau tau.

12 "Ā, ka rite ngā tau e whitu tekau, ka whiua e ahau te kīngi o Papurōna me taua iwi," e ai tā Ihowā, "mō tō rātou kino, me te whenua hoki o ngā Karari; ka meinga a reira e ahau kia ururua ā ake ake. 13 Ka kawea hoki e ahau ki runga ki taua whenua āku kupu katoa i kōrerotia e ahau mō reira, ngā mea katoa kua oti te tuhituhi ki tēnei pukapuka, kua poropititia nei e Heremaia mō aua iwi katoa. 14 Ka whakamahia hoki rātou, āe rā, rātou e ngā iwi maha, e ngā kīngi nunui hoki; ā, ka rite ki ā rātou hanga, ki te mahi hoki a ō rātou ringa tāku utu ki a rātou."

Te Kapu o te Riri o Ihowā

15 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira ki ahau: "Tangohia te kapu wāina o tēnei riri i tōku ringa, whakainumia mā ngā iwi katoa ka ungā nei koe e ahau ki a rātou. 16 Ā, ka inu rātou, hūrori atu, hūrori mai, ka haurangi, i te hoari e ungā e ahau ki waenganui i a rātou."

17 Kātahi ahau ka tango i te kapu i te ringa o Ihowā, whakainumia ana mā ngā iwi katoa i ungā nei ahau e Ihowā ki a rātou: 18 arā mā Hiruhārama, mā ngā pā o Hūrā, mā ōna kīngi, ā, mā ōna rangatira, kia meinga ai rātou hei ururua, hei mīharotanga, hei whakahīanga, hei kanga; hei pēnei me tō tēnei rā; 19 mā Parao kīngi o Īhipa, rātou ko āna tāngata, ko āna rangatira, ko tōna iwi katoa; 20 mā ngā iwi i whakaranua, mā ngā kīngi katoa o te whenua o Uhu, mā ngā kīngi katoa o te whenua o ngā Pirihitini – mā Ahakerono, mā Kaha, mā Ekerono, mā ngā mōrehu anō o Aharoro; 21 mā Ēroma, mā Moapa, mā ngā tama a Āmona; 22 mā ngā kīngi katoa o Tāira, mā ngā kīngi katoa o Hairona, mā ngā kīngi o te motu i tērā taha o te moana; 23 mā Rerana, mā Tema, mā Putu, mā te hunga katoa e tapahia ana ngā tapa o ō rātou makawe; 24 mā ngā kīngi katoa o Arāpia, mā ngā kīngi katoa o te iwi i whakaranua, e noho ana i te koraha; 25 mā ngā kīngi katoa o Tīmiri, mā ngā kīngi katoa o Erama, mā ngā kīngi katoa o ngā Meri. 26 Mā ngā kīngi katoa o te raki, mā ngā mea e tata ana, mā ngā mea, i tawhiti, mā tētahi, mā tētahi; mā ngā kīngitanga katoa hoki o te ao, i te mata o te oneone. Ā, ka inu te kīngi o Hehaka i muri i a rātou.

27 "Me kī anō e koe ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: E inu koutou, ā, haurangi iho, ruaki, e hinga ki raro, kaua e ara mai anō ki runga, i te hoari hoki e ungā e ahau ki waenganui i a koutou.’ 28 Nā, ki te kore rātou e pai ki te tango i te kapu i roto i tōu ringa kia inumia, kātahi koe ka mea ki a rātou, ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: Me inu rawa nei e koutou. 29 Nō te mea, nanā, ka tīmata ahau ki te whakatupu kino i te pā i huaina nei tōku ingoa mō reira; ā, kia tukua koutou kia kāhore rawa e whiua? E kore rā koutou e kore te whiua; nō te mea ka karangatia e ahau he hoari ki runga ki ngā tāngata katoa o te whenua, e ai tā Ihowā o ngā mano.’

30 "Mō reira me poropiti e koe ēnei kupu katoa ki a rātou, mea atu ki a rātou:

‘Ka hāmama mai a Ihowā i te wāhi tiketike,

ka puaki mai tōna reo i tōna kāinga tapu;

ka tino nui tāna hāmama ki tāna taiepa hipi;

ka umere ia, ka pērā i tā ngā kaitakahi karepe,

ki ngā tāngata katoa o te whenua.

31 Ka pakū te ngangau ki te pito rā anō o te whenua;

nō te mea he totohe tā Ihowā ki ngā iwi,

ka whakawākia e ia ngā kikokiko katoa;

ko te hunga kino, ka tukua e ia ki te hoari,’ "

e ai tā Ihowā.

32 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

"Ka puta atu he kino

i tētahi iwi ki tētahi iwi,

ā, ka whakatutūtia he tūkauati nui

i ngā pito rawa o te whenua!"

33 Nā, ko ngā tūpāpaku a Ihowā ka takoto i taua rā i tētahi pito o te whenua tae noa ki tētahi pito o te whenua. E kore hoki rātou e tangihia, e kore anō e kohikohia, e tanumia rānei; hei whakawairākau rātou ki te mata o te whenua.

34 Auē, e ngā hēpara, hāmama;

okeoke i roto i te pungarehu, e ngā metararahi o te kāhui.

Kua tae mai hoki ngā rā mō koutou kia patupatua,

ā, ka tukitukia koutou e ahau mongamonga noa,

ā, ka taka koutou ānō he oko i matenuitia.

35 Ā, ka kore he wāhi hei rerenga mō ngā hēpara,

kāhore he mawhititanga mō ngā metararahi o te kāhui.

36 He reo nō te tangi o ngā hēpara,

he auē nō ngā metararahi o te kāhui!

Nō te mea e pāhuatia ana e Ihowā tō rātou haerenga hipi,

37 ā, ka meinga kia nohopuku ngā nohoanga hipi hūmārie;

nō te mea ka mura te riri o Ihowā.

38 Ka whakarērea e ia tōna kuhunga, ka pērā i te raiona;

ka waiho hoki tō rātou whenua hei mīharotanga

i te taikaha o te hoari tūkino,

i te muranga o tōna riri.

Die beker van die toorn van God waaruit Babel en die volke op die ry af moet drink ná die ballingskap.

1 DIE woord wat tot Jeremia gekom het aangaande die hele volk van Juda, in die vierde jaar van Jójakim, die seun van Josía, die koning van Juda — dit was die eerste jaar van Nebukadrésar, die koning van Babel —

2 waarmee die profeet Jeremia die hele volk van Juda en al die inwoners van Jerusalem toegespreek en gesê het:

3 Vanaf die dertiende jaar van Josía, die seun van Amon, die koning van Juda, tot op hierdie dag — nou drie-en-twintig jaar lank — het die woord van die Here tot my gekom; en ek het julle toegespreek, vroeg en laat, maar julle het nie geluister nie.

4 Ook het die Here al sy knegte, die profete, na julle gestuur, vroeg en laat — maar julle het nie geluister of julle oor geneig om te hoor nie —

5 met die woorde: Bekeer julle tog elkeen van sy verkeerde weg en van die boosheid van julle handelinge, en woon in die land wat die Here aan julle en julle vaders gegee het, van eeu tot eeu;

6 en loop nie agter ander gode aan om hulle te dien en julle voor hulle neer te buig nie, en terg My nie met die werk van julle hande nie, dat Ek julle geen kwaad aandoen nie.

7 Maar julle het na My nie geluister nie, spreek die Here — om My te terg met die werk van julle hande, julle tot skade.

8 Daarom, so sê die Here van die leërskare: Omdat julle na my woorde nie geluister het nie,

9 laat Ek al die geslagte van die Noorde haal, spreek die Here, en Nebukadrésar, die koning van Babel, my dienaar; en Ek sal hulle bring oor hierdie land en sy inwoners en oor al hierdie nasies rondom, en Ek sal hulle met die banvloek tref en hulle maak 'n voorwerp van verbasing en van bespotting en ewige puinhope.

10 En Ek sal uit hulle laat verdwyn die stem van vreugde en die stem van vrolikheid, die stem van die bruidegom en die stem van die bruid, die geluid van die handmeul en die lig van die lamp.

11 En hierdie hele land sal 'n puinhoop, 'n woesteny word; en hierdie nasies sal die koning van Babel sewentig jaar lank dien.

12 En as sewentig jaar vol is, sal Ek oor die koning van Babel en oor dié nasie, spreek die Here, hulle ongeregtigheid besoek, en oor die land van die Chaldeërs, en sal dit ewige wildernisse maak.

13 En Ek sal oor dié land bring al my woorde wat Ek daaroor gespreek het — alles wat geskrywe is in hierdie boek, wat Jeremia geprofeteer het oor al die nasies.

14 Want hulle sal ook diensbaar gemaak word deur magtige nasies en groot konings, en Ek sal hulle vergelde ooreenkomstig hul dade en die werk van hul hande.

15 Want so het die Here, die God van Israel, vir my gesê: Neem hierdie beker van die wyn van grimmigheid uit my hand en gee dit om te drink aan al die nasies na wie Ek jou stuur,

16 dat hulle kan drink en waggel en rasend word weens die swaard wat Ek onder hulle stuur.

17 En ek het die beker uit die hand van die Here geneem en al die volke laat drink na wie die Here my gestuur het;

18 naamlik Jerusalem en die stede van Juda en sy konings en sy vorste, om hulle te maak 'n puinhoop, 'n voorwerp van verbasing, van bespotting en van vervloeking soos dit vandag is;

19 Farao, die koning van Egipte, en sy dienaars en sy vorste en sy hele volk;

20 en die hele gemengde bevolking en al die konings van die land Us; en al die konings van die land van die Filistyne, en Áskelon en Gasa en Ekron en die oorblyfsel van Asdod;

21 Edom en Moab en die kinders van Ammon;

22 en al die konings van Tirus en al die konings van Sidon en al die konings van die kusland wat oorkant die see is;

23 Dedan en Tema en Bus en almal wat die rand van hulle hare wegskeer;

24 en al die konings van Arabië en al die konings van die gemengde bevolking wat in die woestyn woon;

25 en al die konings van Simri en al die konings van Elam en al die konings van Medië;

26 en al die konings van die Noorde wat naby en ver is, die een ná die ander; ja, al die koninkryke van die aarde wat op die aardbodem is. En die koning van Sesag sal ná hulle drink.

27 En jy moet vir hulle sê: So spreek die Here van die leërskare, die God van Israel: Drink en word dronk en spuug en val neer en staan nie weer op nie weens die swaard wat Ek onder julle stuur.

28 En as hulle weier om die beker uit jou hand te neem om te drink, moet jy vir hulle sê: So spreek die Here van die leërskare: Drink sál julle!

29 Want kyk, in die stad waaroor my Naam uitgeroep is, begin Ek met onheile — en sal júlle heeltemal ongestraf bly? Julle sal nie ongestraf bly nie, want Ek roep die swaard op teen al die inwoners van die aarde, spreek die Here van die leërskare.

30 Jy moet dan al hierdie woorde vir hulle profeteer en aan hulle sê: Die Here sal brul uit die hoogte en sy stem verhef uit sy heilige woning! Geweldig sal Hy brul oor sy woonplek; soos druiwetrappers sal Hy 'n vreugdegeroep aanhef teen al die inwoners van die aarde.

31 Oorlogsrumoer het gekom tot by die einde van die aarde, want die Here het 'n twis met die nasies, Hy hou gerig oor alle vlees. Die goddelose — aan die swaard het Hy hulle oorgegee, spreek die Here.

32 So sê die Here van die leërskare: Kyk, onheil gaan uit van volk tot volk, en 'n groot storm word opgewek uit die agterhoeke van die aarde.

33 En die wat deur die Here verslaan is, sal dié dag lê van die een einde van die aarde tot die ander einde van die aarde; hulle sal nie beklaag of versamel of begrawe word nie; hulle sal mis op die aarde wees.

34 Huil, o herders, en skreeu, en wentel julle in die as, julle maghebbers van die kudde; want vol is julle dae om geslag te word, en Ek sal julle verbrysel, en julle sal val soos 'n kosbare voorwerp.

35 Dan sal daar geen toevlug wees vir die herders en geen ontkoming vir die maghebbers van die kudde nie.

36 Hoor! Geskreeu van die herders en gehuil van die maghebbers van die kudde, omdat die Here hulle kudde verwoes.

37 En die weivelde van vrede word verwoes weens die toorngloed van die Here.

38 Hy het soos 'n jong leeu sy lêplek verlaat; want hulle land het 'n woesteny geword weens die gewelddadige swaard, ja, weens sy toorngloed.