Heremaia 4

1 "Ki te mea ka hoki mai koe e Īharaira,"

e ai tā Ihowā,

"hoki mai ki ahau;

ki te whakarērea anō e koe āu mea whakarihariha i tōku aroaro,

e kore koe e riro kē,

2 ka oati anō koe, ‘Kei te ora a Ihowā,’

i runga i te pono, i te whakawā pai, i te tika,

māna hoki ngā iwi ka whakapai ai ki a rātou anō,

ka whakamanamana anō rātou ki a ia."

3 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā ki ngā tāngata o Hūrā, ā, ki Hiruhārama:

"Ngakia tā koutou pātohe;

kaua hoki e whakatō ki roto ki ngā tātarāmoa.

4 Kotia hoki koutou, hei mea ki a Ihowā,

whakarērea hoki ngā kiri matamata o ō koutou ngākau,

e ngā tāngata o Hūrā, e te hunga anō e noho ana i Hiruhārama;

kei puta tōku riri ānō he ahi, kei mura,

ā, kāhore e tineia, mō te kino hoki o ā koutou mahi."

Ka Whakawehitia a Hūrā ki te Whakaekenga

5 "Karangatia i roto i a Hūrā, kia rongo a Hiruhārama, mea atu:

‘Whakatangihia te tētere ki te whenua!’

Karanga, mea atu;

‘Whakamine mai,

tātou ka haere ki ngā pā taiepa!’

6 Whakaarahia te kara ki te ritenga o Hiona,

pūtere atu koutou, kaua e tū;

nō te mea ka kawea mai e ahau he kino i te raki,

he whatīanga nui."

7 Kei te haere mai he raiona i tōna urupuia rākau,

kei te ara anō he kaiwhakangaro mō ngā tauiwi;

kei te ara ia, kua puta mai ia i tōna wāhi;

hei whakangaro i tōu whenua,

hei mea i ōu pā kia ururua;

kāhore he tangata hei noho.

8 Mō konei whītikiria he kākahu taratara ki a koutou,

e tangi, auē:

Nō te mea kāhore te muranga o tō Ihowā riri

e tahuri atu i a tātou.

9 "I taua rā," e ai tā Ihowā,

"ka pirau te ngākau o te kīngi, me te ngākau o ngā rangatira;

ā, ka mīharo ngā tohunga,

ā, ko ngā poropiti ketekete kau ana."

10 Anō rā ko ahau, "Auē, e te Ariki, e Ihowā, kua pōhēhē rawa i a koe tēnei iwi, a Hiruhārama anō, i te kupu nei, ‘Ka mau te rongo ki a koutou.’ Tēnā ia, kua pā te hoari ki te wairua."

11 I taua wā ka kōrerotia ki tēnei iwi, ki Hiruhārama anō, "He hau wera nō ngā wāhi tiketike i te koraha e tika mai ana ki te tamāhine a tāku iwi, ehara i te mea hei pōwhiriwhiri, hei tahi rānei – 12 he hau tōtōpū nō aua wāhi ka tae mai ki ahau. Ākuanei ahau whakapuaki ai i te whakawā mō rātou."

13 Nanā, ko tōna haerenga mai ka rite ki ngā kapua,

rite tonu anō ōna hāriata ki te tūkauati;

he tere rawa ōna hōiho i te ēkara –

auē, te mate mō tātou, kei te pāhuatia hoki tātou!

14 Horoia atu te kino o tōu ngākau e Hiruhārama,

kia ora ai koe.

Kia pēhea te roa o te noho o ōu whakaaro kino

i roto i a koe?

15 Nō te mea e whakaatu mai ana he reo i Rāna,

e mea ana hoki i te kino kia rangona i Maunga Ēparaima.

16 "Kōrero ki ngā iwi;

nanā, kia rangona te hē mō Hiruhārama:

‘Kei te haere mai he kaitiaki i te whenua tawhiti,

ka puaki tō rātou reo mō ngā pā o Hūrā.

17 Ko tā rātou ki a ia rite tonu ki tā ngā kaitiaki

o te māra i tētahi taha, i tētahi taha,

mōna i tutū ki ahau,’ "

e ai tā Ihowā.

18 "Nā tōu ara, nā āu mahi,

ēnei i pā ai ki a koe;

nōu tēnei hē; he kawa hoki,

kua pā hoki ki tōu ngākau."

Te Pōuri mō te Iwi Turaki

19 Ōku whēkau, ōku whēkau!

Mamae pū a roto o tōku ngākau,

oho ana tōku ngākau i roto i ahau;

e kore ahau e whakarongo puku;

kua rongo hoki koe, e tōku wairua,

ki te tangi o te tētere,

ki te hāmama o te whawhai.

20 He ngaromanga hono iho ki te ngaromanga te karangatia nei;

kua pāhuatia katoatia hoki te whenua;

kitea rawatia ake kua pāhuatia ōku tēneti,

mea kau iho ko ōku kākahu ārai.

21 Kia pēhea ake te roa ōku ka titiro nei ki te kara,

ka rongo nei ki te tangi o te tētere?

22 "He wairangi hoki tāku iwi,

kāhore e mōhio ki ahau.

He tamariki kūware,

kāhore ō rātou mātauranga;

e mōhio ana rātou ki te mahi kino,

ki te mahi pai ia kāhore he mātauranga."

23 I titiro ahau ki te whenua,

nā, kāhore he āhua, e takoto kau ana,

ki ngā rangi anō,

nā, kāhore ō reira mārama.

24 I titiro ahau ki ngā maunga, nā, e ngāueue ana,

ā, ko ngā pukepuke katoa e nekeneke haere ana.

25 I titiro ahau, ā, kāhore he tangata,

ā, ko ngā manu katoa o te rangi kua rere atu.

26 I titiro ahau, nā, he koraha kau te māra mōmona,

kua pakaru ōna pā katoa

i te aroaro o Ihowā, i te muranga o tōna riri.

27 Ko te kupu hoki tēnei a Ihowā:

"Ka ururua katoa te whenua,

otiia e kore e whakapaua rawatia e ahau.

28 Mō konei ka tangi te whenua,

ka mangu anō te rangi i runga;

nō te mea kua kōrero nei ahau, kua takoto tōku whakaaro,

ā, kāhore anō i puta kē tāku, e kore hoki ahau e tahuri atu i tēnā."

29 Ka whati katoa te pā i te ngangau o ngā hōia eke hōiho, o ngā kaikōpere;

ka haere rātou ki roto ki ngā urupuia rākau,

ka piki ki ngā kāmaka;

ka mahue katoa ngā pā,

kāhore hoki tētahi tangata e noho ki roto.

30 Ā, ko koe, kia oti koe te pāhua, ka pēhea koe?

Ahakoa kākahu noa koe i te ngangana,

ahakoa whakapaipai noa koe i a koe ki ngā whakapaipai kōura.

Ahakoa haehae noa koe i ōu kanohi,

mea rawa ki te pukepoto,

maumau mea noa koe i a koe kia ātaahua.

Ka whakahāwea ki a koe te hunga i aroha ki a koe,

ka whai kia mate koe.

31 Kua rongo hoki ahau i te reo, me te mea nō te wahine e whānau ana,

he mamae, me te mea ko tāna mātāmua e puta ana,

ko te reo o te tamāhine a Hiona e whakahotuhotu ana,

whewhera tonu ōna ringa, me te karanga,

"Auē te mate i ahau!

Kua hemo hoki tōku wairua i mua i ngā kaiwhakamate!"

1 AS jy jou bekeer, Israel, spreek die Here, bekeer jou tot My; en as jy jou verfoeisels van my aangesig af verwyder, hoef jy nie rond te swerwe nie.

2 Dan sal jy sweer: So waar as die Here leef! in waarheid, in reg en in geregtigheid; en die nasies sal hulleself in Hom seën en hulle in Hom beroem.

3 Want so sê die Here aan die manne van Juda en aan Jerusalem: Braak vir julle 'n braakland en saai nie onder die dorings nie.

4 Besny julle vir die Here en verwyder die onbesnedenheid van julle hart, manne van Juda en inwoners van Jerusalem, dat my grimmigheid nie soos 'n vuur uitgaan en brand sonder dat iemand kan blus nie, weens die boosheid van julle handelinge.

Aankondiging en beskrywing van die inval van die buitelandse vyand.

5 VERKONDIG in Juda en laat dit hoor in Jerusalem en sê: Blaas die basuin in die land! Roep hardop en sê: Kom bymekaar, en laat ons in die versterkte stede ingaan!

6 Steek óp die banier na Sion toe! Vlug, bly nie staan nie! Want Ek bring 'n onheil uit die Noorde en 'n groot verwoesting.

7 'n Leeu het opgekom uit sy bos en 'n verderwer van nasies het weggetrek, uitgegaan uit sy plek om jou land 'n woesteny te maak; jou stede sal verwoes word, sonder inwoners.

8 Daarom, omgord julle met rouklere, klaag en huil, want die toorngloed van die Here teen ons het nie bedaar nie.

9 En op dié dag, spreek die Here, sal die moed van die koning en die moed van die vorste vergaan, en die priesters sal verskrik wees en die profete verstom staan.

10 Toe het ek gesê: Ag, Here Here, waarlik, U het hierdie volk en Jerusalem grootliks mislei met die woorde: Julle sal vrede hê — terwyl die swaard tot aan die siel raak.

11 In dié tyd sal aan hierdie volk en aan Jerusalem gesê word: 'n Gloeiende wind van die kaal heuwels in die woestyn op pad na die dogter van my volk, nie om te wan of te suiwer nie!

12 'n Wind te sterk vir hierdie dinge sal vir My kom; nou sal Ek ook oordele teen hulle uitspreek.

13 Kyk, soos wolke kom hy op, en soos 'n stormwind is sy strydwaens; sy perde is vinniger as arende. Wee ons, want ons is verwoes!

14 Was jou hart van boosheid, o Jerusalem, dat jy gered kan word. Hoe lank sal jou onheilsgedagtes in jou binneste vertoef?

15 Want 'n stem verkondig uit Dan en laat onheil hoor van die gebergte van Efraim af.

16 Vermeld dit aan die nasies! Kyk, laat dit hoor teen Jerusalem! Beleëraars kom uit 'n ver land en het hulle stem verhef teen die stede van Juda.

17 Soos veldwagters is hulle teen die stad rondom, omdat dit teen My wederstrewig was, spreek die Here.

18 Jou wandel en jou handel het jou dit aangedoen; dit is jou boosheid; ja, bitter is dit, ja, dit raak tot aan jou hart.

19 o My ingewande, my ingewande, ek moet bewe van angs! o Mure van my hart! My hart steun in my, ek kan nie swyg nie; want jy, my siel, het basuingeluid gehoor, oorlogsgeskreeu!

20 Verwoesting op verwoesting word uitgeroep, want die hele land is verwoes; skielik is my tente verwoes, my tentdoeke in 'n oomblik.

21 Hoe lank sal ek die banier sien, die basuingeluid hoor?

22 Want my volk is dwaas; My ken hulle nie; dwase kinders is hulle, en hulle is onverstandig; slim is hulle om kwaad te doen, maar om goed te doen, weet hulle nie.

23 Ek het na die aarde gekyk, en dit was woes en leeg; ook na die hemel, en sy lig was daar nie.

24 Ek het na die berge gekyk, en hulle het gebewe, en al die heuwels het geskud.

25 Ek het gekyk, en daar was geen mens nie, en al die voëls van die hemel het weggevlieg.

26 Ek het gekyk, en die land van tuine was 'n woestyn, en al sy stede was afgebreek voor die Here, voor sy toorngloed.

27 Want so sê die Here: Die hele land sal 'n wildernis word, alhoewel Ek daar geen einde aan sal maak nie.

28 Hieroor sal die aarde treur en die hemel daarbo rou dra, omdat Ek dit gespreek, My dit voorgeneem het en Ek geen berou het en daarvan nie sal terugkom nie.

29 Vir die geluid van die ruiters en boogskutters vlug die hele stad; hulle het in die bosse ingegaan en op die rotse geklim; die hele stad is verlaat, en niemand woon daarin nie.

30 En jy, verwoeste, wat gaan jy doen? Al trek jy skarlaken klere aan, al versier jy jou met goue sieraad, al laat jy jou oë groter lyk met swart verf — tevergeefs maak jy jou mooi; minnaars versmaad jou, hulle soek jou lewe.

31 Want ek het gehoor 'n stem soos van een wat inmekaar krimp, 'n benoudheid soos van een wat die eerste keer baar, die stem van die dogter van Sion; sy hyg na asem, sy brei haar hande uit en sê: Wee my tog, want my siel is magteloos teenoor die moordenaars.