Heremaia 3

Ko Īharaira Pūremu

1 "E kōrerotia ana,

ki te whakarērea e te tangata tāna wahine,

ā, ka haere atu ia i tōna taha,

ka riro i te tāne kē,

e hoki anō rānei ia ki a ia?

E kore ianei taua whenua e poke rawa?

Ko koe ia kua kairau ki ngā hoa tokomaha;

nā, hoki mai ki ahau,"

e ai tā Ihowā.

2 "Kia ara ōu kanohi ki ngā pukepuke moremore, tirohia!

Ko tēhea te wāhi i kore ai koe e pūremutia?

Nohoia atu ana rātou e koe i ngā ara,

pērā ana me te Arāpi i te koraha;

ā, poke iho i a koe te whenua i ōu kairautanga,

i tāu mahi kino.

3 Nā reira i kaiponuhia ai ngā ua,

kāhore hoki he ua ō muri.

Engari, he rae tōu nō te wahine kairau,

e whakakāhore ana ki te whakamā.

4 E kore ianei koe e karanga ki ahau i ngā wā ā muri nei,

‘E tōku pāpā, ko koe te kaiārahi o tōku taitamarikitanga,

5 e mau rānei tōna riri ā ake ake?

E whakapūmautia tonutia rānei e ia?’

Nanā, kua kōrerotia e koe,

kua mahia ngā mea kino, kua rite ki tāu."

He Karanga ki te Rīpenetānga

6 I kī mai anō a Ihowā ki ahau i ngā rā o Kīngi Hōhia, "Kua kite rānei koe i ngā mahi a Īharaira tahuri kē? Kua haere ia ki runga ki ngā maunga tiketike katoa, ki raro i ngā rākau kōuru nui katoa, ki reira kairau ai. 7 I mea anō ahau i muri i tāna meatanga i ēnei mea katoa, ‘Ka hoki mai ia ki ahau’; heoi kīhai ia i hoki mai, me te titiro anō tōna tuakana tinihanga, a Hūrā. 8 Ā, i kite ahau, i tāku peinga atu i a Īharaira tahuri kē mō taua take nei anō, mō tōna pūremutanga, ā, i tāku hoatutanga he pukapuka whakarere ki a ia, nā, kīhai tōna tuakana, a Hūrā tinihanga i wehi; heoi haere ana anō ia, kairau ana. 9 Nā, ko te otinga, kua poke te whenua i te rongo o tōna pūremutanga, pūremu ana ia ki te kōhatu, ki te rākau. 10 Nā, ahakoa ko tēnei katoa, kīhai i whakapaua te ngākau o tōna tuakana tinihanga, o Hūrā, ki te hoki ki ahau; he hoki teka kau ia," e ai tā Ihowā.

11 Nā, ka mea a Ihowā ki ahau, "Ā Īharaira tahuri kē, nui atu tāna whakatika i a ia i tā Hūrā, i tā te mea tinihanga. 12 Haere, karangatia ēnei kupu whaka te raki, mea atu:

‘Hoki mai, e Īharaira tahuri kē,’

e ai tā Ihowā.

‘E kore ahau e mea i tōku riri kia tau ki a koutou;

he atawhai hoki ahau,’ e ai tā Ihowā;

‘e kore ahau e mauāhara tonu.

13 Whākina kautia tōu hē,

arā kua kino koe ki a Ihowā, ki tōu Atua,

kua whakamararatia atu e koe ōu ara ki ngā tāngata kē

i raro i ngā rākau kōuru nui katoa,

kīhai anō i rongo ki tōku reo,’ "

e ai tā Ihowā.

14 "Hoki mai, e ngā tamariki tahuri kē," e ai tā Ihowā; "kua mārenatia hoki koutou e ahau; ā, ka tangohia koutou e ahau, tētahi i roto i te pā, tokorua hoki i roto i te hapū, ka kawea anō koutou e ahau ki Hiona. 15 Ā, ka hoatu e ahau he hēpara mō koutou, ko āku i pai ai, ka whāngaia anō koutou e rātou ki te mātauranga, ki te whakaaro pai. 16 Ā tēnei ake, ina nui, ina hua koutou ki te whenua i aua rā," e ai tā Ihowā, "heoi anō ā rātou kīanga ake, ‘Ko te āka o te kawenata a Ihowā.’ E kore anō e puta ake ki te ngākau; e kore hoki e maharatia taua mea e rātou, e kore anō rātou e hāereere ki reira, kāhore hoki he mahinga pērā i muri iho. 17 I taua wā ka kīia e rātou a Hiruhārama, ko te torōna o Ihowā; ā, ka huihuia ngā iwi katoa ki reira, ki te ingoa o Ihowā, ki Hiruhārama; ā, heoi anō tō rātou haere i runga i te mārō o ō rātou ngākau kino. 18 I aua rā ka haere tahi te whare o Hūrā rāua ko te whare o Īharaira, ka huihuia anō tō rātou haere mai i te whenua i te raki, ki te whenua i hoatu e ahau hei kāinga tupu ki ō koutou mātua.

19 "I mea anō ahau,

‘Me pēhea e oti ai koe te whakauru e ahau ki ngā tamariki,

e hoatu ai e ahau ki a koe he whenua e minaminatia ana,

he kāinga tupu, he wāhi ātaahua nō ngā mano o ngā iwi?’

I mea anō ahau, ka karangatia ahau e koe, ‘E tōku pāpā,’

e kore anō koe e tahuri atu i te whai i ahau.

20 Rite rawa ki tā te wahine i whakarere tinihanga i tāna tahu

tā koutou mahi tinihanga ki ahau, e te whare o Īharaira,"

e ai tā Ihowā.

21 E rangona ana he reo i runga i ngā puke moremore,

ko te tangi, ko ngā īnoi hoki a ngā tama a Īharaira;

mō rātou i whakaparori kē i tō rātou ara,

wareware ake i a rātou a Ihowā, tō rātou Atua.

22 "Hoki mai, e ngā tamariki tahuri kē,

māku e rongoā ō koutou tahuritanga kētanga.

"Tēnei mātou te haere atu nei ki a koe;

ko koe hoki a Ihowā, tō mātou Atua.

23 He pono, he hori kau te āwhina e tāria ana mai i ngā pukepuke,

te ngē i runga i ngā maunga.

Tika rawa kei a Ihowā,

kei tō tātou Atua te whakaora mō Īharaira.

24 Kua pau hoki i te mea whakamā te māuiui o ō tātou mātua,

nō tō tātou tamarikitanga ake anō;

ā rātou hipi, ā rātou kau,

ā rātou tama, me ā rātou tamāhine.

25 Takoto tātou i roto i tō tātou whakamā,

mā tō tātou matangerengere tātou e hīpoki.

Kua hara hoki tātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua,

tātou ko ō tātou mātua,

nō tō tātou tamarikitanga ake anō ā mohoa noa nei;

kīhai hoki tātou i rongo ki te reo o Ihowā, o tō tātou Atua.

1 HY sê: As 'n man sy vrou verstoot, en sy gaan van hom af weg en word 'n ander man s’n, kan hy dan nog na haar teruggaan? Sal daardie land nie skandelik ontheilig word nie? En jy het met baie minnaars gehoereer en wil na My terugkom, spreek die Here!

2 Slaan jou oë op na die kaal heuwels en kyk! Waar is jy nie onteer nie? Aan die paaie het jy vir hulle klaar gesit soos 'n Arabier in die woestyn, en jy het die land ontheilig deur jou hoererye en deur jou boosheid.

3 En die reënbuie is ingehou, en daar was geen laat reëns nie. Maar jy het 'n hoerevoorhoof gehad, jy het geweier om jou te skaam.

4 Het jy My nie nou eers aangeroep nie: My Vader, die vertroude Vriend van my jeug is U!

5 Sal Hy vir ewig die toorn behou, of dit vir altyd bewaar? Kyk, dit het jy gesê, maar jy het slegte dinge gedoen tot die uiterste toe.

Oproep tot bekering, en beloftes van herstel.

6 EN die Here het vir my gesê in die dae van koning Josía: Het jy gesien wat die afkerige, Israel, gedoen het? Sy het op elke hoë berg en tot onder elke groen boom gegaan en daar gehoereer.

7 En Ek het gesê, nadat sy dit alles gedoen het: Keer na My terug! Maar sy het nie teruggekeer nie. En dit het die ontroue, haar suster Juda, gesien.

8 En Ek het gesien toe Ek uit oorsaak van die owerspel van die afkerige, Israel, haar verstoot en haar haar skeibrief gegee het, dat die ontroue, haar suster Juda, nie bevrees was nie, maar gegaan en ook self gehoereer het.

9 En vanweë haar ligsinnige hoerery het sy die land ontheilig, ja, sy het owerspel bedrywe met klip en hout.

10 Maar ook ondanks dit alles het die ontroue, haar suster Juda, haar nie met haar hele hart tot My bekeer nie, maar valslik, spreek die Here.

11 Toe het die Here vir my gesê: Die afkerige, Israel, het haar siel geregverdig meer as die ontroue, Juda.

12 Gaan en roep hierdie woorde na die noorde toe uit en sê: Keer terug, o afkerige, Israel, spreek die Here. Ek sal julle nie donker aankyk nie, want Ek is goedertieren, spreek die Here; Ek sal die toorn nie vir ewig behou nie.

13 Alleenlik, ken jou ongeregtigheid, dat jy teen die Here jou God oortree het en jou weë gerig het na die vreemdes, onder elke groen boom; maar na my stem het julle nie geluister nie, spreek die Here.

14 Keer terug, o afkerige kinders, spreek die Here, want Ek is heer oor julle; en Ek sal julle neem, een uit 'n stad en twee uit 'n geslag en sal julle in Sion bring.

15 En Ek sal aan julle gee herders na my hart, wat julle sal oppas met kennis en verstand.

16 En as julle vermenigvuldig en vrugbaar word in die land in dié dae, spreek die Here, dan sal hulle nie meer sê: Die verbondsark van die Here nie. Ook sal dit in die hart nie opkom nie, en hulle sal daaraan nie dink en dit nie soek nie, en dit sal nie weer gemaak word nie.

17 In dié tyd sal hulle Jerusalem noem die troon van die Here; en al die nasies sal daarheen saamkom vanweë die Naam van die Here in Jerusalem; en hulle sal nie meer wandel na die verharding van hul bose hart nie.

18 In dié dae sal die huis van Juda gaan na die huis van Israel, en hulle sal saam uit die Noordland kom in die land wat Ek aan julle vaders as erfenis gegee het.

19 Ék het wel gedink: o Hoe gaan Ek jou met seuns gelykstel en aan jou gee 'n kosbare land, 'n allersierlikste erfenis van die nasies! Ook het Ek gedink: Jy sal My noem: My Vader! en jy sal van My nie afvallig word nie.

20 Maar soos 'n vrou troueloos skei van haar minnaar, so het julle troueloos teen My gehandel, o huis van Israel, spreek die Here.

21 'n Stem is gehoor op die kaal heuwels, smekende geween van die kinders van Israel, omdat hulle hul weg verdraai het, die Here hulle God vergeet het.

22 Keer terug, o afkerige kinders; Ek sal julle afkerighede genees. Hier is ons, ons kom na U toe, want U is die Here onse God.

23 Waarlik, tevergeefs verwag hulle dit van die heuwels en van die rumoer op die berge; waarlik, in die Here onse God is Israel se heil.

24 Maar die Skandegod het die goed van ons vaders opgeëet van ons jeug af, hulle kleinvee en hulle beeste, hulle seuns en hulle dogters.

25 Ons wil neerlê in ons skande, en ons smaad moet ons oordek; want ons het teen die Here onse God gesondig, ons en ons vaders van ons jeug af tot vandag toe, en ons het nie geluister na die stem van die Here onse God nie.