Heremaia 50

He Whakawātanga ki Papurōna

1 Ko te kupu i kōrerotia e Ihowā mō Papurōna, mō te whenua o ngā Karari, i puaki i a Heremaia poropiti:

2 "Kauwhautia i roto i ngā tauiwi, pānuitia,

ā, ka whakaara he kara; pānuitia atu,

kaua e hunā, mea atu:

‘Kua horo a Papurōna,

kua whakamā a Pere,

kua pororaru a Meroraka.

Kua whakamā āna whakapakoko,

kua wehi āna whakaahua.’

3 Nō te mea kei te haere mai he iwi ki a ia i te raki,

māna e ururua ai tōna whenua.

E kore anō tētahi e noho ki reira;

kua rere rātou, kua heke, te tangata, te kararehe.

4 "I aua rā, i taua wā hoki,"

e ai tā Ihowā,

"ka haere mai ngā tama a Īharaira,

rātou tahi ko ngā tama a Hūrā;

ka haere rātou me te tangi haere,

ā, ka rapu i a Ihowā, i tō rātou Atua.

5 Tērā rātou e ui mō Hiona,

me te anga anō ō rātou kanohi ki reira, me te kī,

Haere mai koutou, ka hono i a koutou ki a Ihowā,

i runga i te kawenata mau tonu,

e kore e wareware.

6 "Ko tāku iwi he hipi ngaro;

nā ō rātou hēpara rātou i kotiti kē ai,

nā rātou hoki rātou i tahuri kē ai i runga i ngā maunga.

Kua haere atu rātou i te maunga ki te pukepuke,

kua wareware ki tō rātou takotoranga.

7 Kua kainga rātou e te hunga katoa i kite i a rātou;

ā, kua mea ō rātou hoariri,

‘Kāhore ō tātou hē, kua hara nei hoki rātou ki a Ihowā,

ki te nohoanga o te tika, arā ki a Ihowā,

ki tā ō rātou mātua i tūmanako ai.’

8 "Rere atu i roto i Papurōna,

heke atu i te whenua o ngā Karari,

ā, kia rite ki ngā koati toa i mua i ngā kāhui.

9 Nō te mea, nanā, ka whakaarahia e ahau,

ka whakaekea hoki ki Papurōna

he huihuinga o ngā iwi nunui nō te whenua ki te raki;

ā, ka takoto ō rātou matua hei whawhai ki a ia;

ka horo ia i reira.

Ka rite ā rātou pere ki ā te mārohirohi mōhio;

e kore tētahi e hoki kau mai.

10 Ā, ka pāhuatia a Karari;

ka tatū ngā ngākau o te hunga katoa e pāhua ana i a ia,"

e ai tā Ihowā.

11 "Nō te mea e koa ana koutou,

nō te mea e whakamanamana ana koutou,

e te hunga e pāhua nei i tōku kāinga tupu,

nō te mea e tākarokaro ana koutou,

pērā i te kau kūao e takahi ana i te wīti,

e tangi ana pērā i ngā hōiho kaha;

12 ka nui rawa te whakamā o tō koutou whaea;

matangerengere ana te wahine i whānau ai koutou.

Nanā, ko ia hei muri rawa o ngā iwi,

hei koraha, hei whenua waikore, hei ururua.

13 He riri nō Ihowā e kore ai e nohoia,

engari, ka waiho hei ururua katoa a reira.

Ko ngā tāngata katoa e tika ana nā Papurōna ka mīharo,

ka hī ki ōna whiunga katoa.

14 Whakatakoto i ō koutou matua hei whawhai ki Papurōna,

ki tētahi taha, ki tētahi taha, e te hunga whakapiko kōpere katoa;

kōpere atu ki a ia, kaua e kaiponuhia ngā pere;

kua hara hoki ia ki a Ihowā.

15 Hāmama ki a ia i tētahi taha, i tētahi taha!

Kua whakangāwari ia i a ia;

kua hinga ōna parepare,

kua oti ōna taiepa te wāhi iho.

He rapunga utu hoki nā Ihowā;

he rapua he utu i a ia;

kia rite ki tāna i mea ai tā koutou e mea ai ki a ia.

16 Hātepea atu te kairui i roto i Papurōna,

me te kairahurahu o te toronaihi i te wā e kotia ai te wīti.

He wehi nō rātou i te hoari tūkino, ka tahuri ki tōna iwi, ki tōna iwi,

rere ana rātou ki tōna whenua, ki tōna whenua.

17 "He hipi a Īharaira i marara atu;

kua āia atu ia e ngā raiona.

I te tuatahi nā te kīngi o Ahiria ia i kai.

I te whakamutunga nā tēnei Nepukareha kīngi o Papurōna

ōna wheua i wāhi."

18 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira:

"Nanā, ka whiua e ahau te kīngi o Papurōna me tōna whenua,

ka pērā me tāku whiunga i te kīngi o Ahiria.

19 Ā, ka whakahokia e ahau a Īharaira ki tōna takanga,

ā, ka kai ia ki runga ki Karamere, ki Pahana,

ka mākona hoki tōna wairua

ki runga ki ngā pukepuke o Ēparaima, ki Kireara.

20 I aua rā, ā, i taua wā,"

e ai tā Ihowā,

"ka rapua te hē o Īharaira,

ā, kāhore noa iho;

ngā hara hoki o Hūrā,

ā, e kore e kitea.

Ka murua hoki e ahau te kino o te hunga ka whakatoea nei e ahau.

21 "Haere atu ki te whenua o Merataimi,

ki reira tatau ai, ā, ki ngā tāngata hoki o Pekoro.

Whakamōtītia, whakangaromia rawatia,

whāia rātou,"

e ai tā Ihowā,

"mahia hoki ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a koe.

22 He ngangau nō te whawhai kei te whenua,

he whakangaromanga nui.

23 Tōna poroporonga rawatanga,

wāwāhia ana te hama o te ao katoa!

Tōna ururuatanga o Papurōna

i roto i ngā tauiwi!

24 I whakatakotoria e ahau he māhanga mōu,

ā, kua mau koe, e Papurōna,

kīhai hoki koe i mōhio;

kua kitea koe, kua hopukia hoki,

mōu i totohe ki a Ihowā.

25 Kua whakapuaretia e Ihowā tōna whare taonga,

kua whakaputaina mai e ia ki waho ngā patu o tōna riri:

he mahi hoki tā te Ariki, tā Ihowā o ngā mano,

hei mahinga ki te whenua o ngā Karari.

26 Haere mai ki a ia i te pito rawa rā anō,

whakapuaretia ōna toa;

opehia ake hei pūranga, whakangaromia rawatia;

kaua rawa he wāhi ōna e mahue.

27 Patua ana pūru katoa;

tukua rātou kia haere ki raro ki te patunga.

Auē te mate mō rātou!

Kua tae mai hoki tō rātou rā, te wā e whiua ai rātou.

28 Ko te reo o te hunga e rere ana,

e mawhiti ana i te whenua o Papurōna,

hei kōrero ki te whenua o Hiona i te rapu utu a Ihowā, a tō tātou Atua,

i te rapu utu mō tōna temepara.

29 "Kārangarangatia kia hui ngā kaikōpere ki te tatau ki Papurōna,

te hunga katoa e whakapiko ana i te kōpere.

Whakapaea tēnā pā, karapoi noa;

kaua rawa tētahi ōna e mawhiti;

utua tāna mahi;

kia rite ki ngā mea katoa i mea ai ia tā koutou e mea ai ki a ia;

nō te mea kua whakapehapeha ia ki a Ihowā,

ki te Mea Tapu o Īharaira.

30 Mō reira ka hinga āna taitama ki ōna huarahi,

ā, ka whakamōtītia āna tāngata whawhai katoa i taua rā,"

e ai tā Ihowā.

31 "Nanā, hei hoariri ahau mōu, e te mea whakakake,"

e ai tā te Ariki, tā Ihowā o ngā mano,

"nō te mea kua tae mai tōu rā,

te rā e whiua ai koe e ahau.

32 Ā, ka tūtuki ngā waewae o te mea whakapehapeha, ka hinga,

ā, kāhore he kaiwhakaara mōna:

ā, ka ngiha i ahau he ahi ki roto ki ōna pā,

ā, ka pau i tērā ngā mea katoa i tētahi taha ōna, i tētahi taha."

33 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

Kei te tūkinotia ngātahitia ngā tamariki a Īharaira,

rātou ko ngā tamariki a Hūrā;

ā, kei te puritia rātou, mau rawa, e ō rātou kaiwhakarau;

e kore rātou e pai ki te tuku i a rātou.

34 He kaha tō rātou kaihoko;

ko Ihowā o ngā mano tōna ingoa.

Ka whakapaua e ia te tohe i tā rātou tohe,

kia hoatu ai e ia he tānga manawa ki te whenua,

ā, he ohooho ki ngā tāngata o Papurōna.

35 "Kei runga i ngā Karari te hoari," e ai tā Ihowā,

"kei runga anō i ngā tāngata o Papurōna,

kei runga i ōna rangatira,

kei runga hoki i ōna tāngata whakaaro nui.

36 Kei runga te hoari i te hunga whakapehapeha,

ā, ka wairangi rātou.

He hoari kei runga i āna mārohirohi,

ā, ka pāwera rātou.

37 Kei runga te hoari i ō rātou hōiho, kei runga i ō rātou hāriata,

kei runga hoki i ngā whakauru katoa i roto i a ia,

ā, ka rite rātou ki te wahine;

kei runga te hoari i ōna taonga,

ā, ka pāhuatia.

38 He mimiti kei runga i ōna wai,

ā, ka maroke.

He whenua whakapakoko hoki ia,

ā, e pōrangi ana rātou ki ngā atua whakawehi.

39 "Mō reira ka nohoia a reira e ngā kīrehe mohoao

o te koraha rātou ngātahi ko ngā wuruhi,

ā, ka noho anō hoki ngā otereti ki reira;

ā, e kore a reira e nohoia ā ake ake.

Kāhore hoki e whai kāinga a reira

i tētahi whakatupuranga ki tētahi whakatupuranga.

40 Ka rite ki tā te Atua hurihanga i Horoma, i Komora,

i ngā pā anō hoki e tata ana ki reira,"

e ai tā Ihowā;

"ka pērā te kore o te tangata e noho ki reira,

e kore anō hoki tētahi tama a te tangata e whai kāinga ki reira.

41 "Nanā, kei te haere mai he iwi i te raki;

ā, he iwi nui, he tokomaha hoki ngā kīngi

e maranga mai i ngā tōpito o te whenua.

42 Ka rarau rātou ki te kōpere, ki te tao;

he iwi nanakia rātou, e kore e tohu tangata;

ā, pararā ana tō rātou reo pērā i te haruru o te moana,

kei runga hōiho hoki e eke ana;

rārangi rawa katoa, ānō he tangata e mea ana ki te whawhai,

hei tatau ki a koe, e te tamāhine a Papurōna.

43 Kua rongo te kīngi o Papurōna i tō rātou rongo,

ā, kei te ngohe ōna ringa.

Kua mau ia i te pāwera,

i te mamae hoki, me te mea he wahine e whānau ana.

44 Nanā, ka haere ake ia ānō he raiona i te ngawhātanga o Horano

ki te nohoanga kaha.

Otiia, e kore e rokohanga tāku meatanga i a rātou kia rere atu i reira;

ā, ko wai te mea e whiriwhiria kia whakaritea e ahau hei rangatira mōna?

Ko wai oti e rite ana ki ahau?

Ko wai hoki hei whakarite wā mai ki ahau?

Ko wai hoki te hēpara hei tū ki tōku aroaro?

45 Mō reira whakarongo ki te tikanga a Ihowā,

kua whakatakotoria e ia mō Papurōna;

ki ōna whakaaro hoki i whakaaroa e ia

mō te whenua o ngā Karari:

He pono ka tōia atu rātou e rātou,

arā ngā mea ririki o te kāhui.

He pono ka whakangaromia rātou

ko ō rātou nohoanga e ia.

46 Ngateri ana te whenua i te haruru o te horonga o Papurōna,

rangona ana te hāmama i roto i ngā iwi."

Profesie teen Babel.

1 DIE woord wat die Here deur die profeet Jeremia gespreek het oor Babel, oor die land van die Chaldeërs.

2 Verkondig onder die nasies en laat hoor, en steek 'n banier op, laat hoor; verberg dit nie; sê: Babel is ingeneem, Bel staan beskaamd, Meródag is verskrik; sy afgode staan beskaamd, sy drekgode is verskrik.

3 Want 'n volk trek teen hom op uit die Noorde; dit sal sy land 'n woesteny maak, sodat daar geen inwoner in is nie; mense sowel as diere het gevlug, weggetrek.

4 In dié dae en in dié tyd, spreek die Here, sal die kinders van Israel kom, hulle met die kinders van Juda saam; onder geween sal hulle voorttrek en die Here hulle God soek.

5 Hulle sal na Sion vra; op die pad hierheen sal hulle aangesig gerig wees; hulle sal kom en by die Here aansluit in 'n ewige verbond wat nie vergeet sal word nie.

6 'n Kudde verlore skape was my volk; hulle herders het hulle laat dwaal, hulle weggevoer na die berge toe; hulle het gegaan van berg na heuwel, hulle het hul lêplek vergeet.

7 Almal wat hulle kry, het hulle opgeëet; en hulle teëstanders het gesê: Ons maak ons nie skuldig nie, omdat hulle gesondig het teen die Here, die Woning van geregtigheid en die Verwagting van hulle vaders, die Here.

8 Vlug uit Babel, en gaan uit die land van die Chaldeërs, en wees soos bokke voor die trop kleinvee uit!

9 Want kyk, Ek verwek en laat teen Babel optrek 'n menigte van groot nasies uit die Noordland; dié sal hulle teen hom opstel — daarvandaan sal hy ingeneem word; hulle pyle sal wees soos dié van 'n voorspoedige held wat nie met leë hande terugkom nie.

10 En Chaldéa sal 'n buit word; almal wat hom beroof, sal versadig word; spreek die Here.

11 Al is julle verheug, al jubel julle, plunderaars van my erfenis, al huppel julle soos 'n vers wat graan dors, en runnik julle soos die hingste —

12 julle moeder staan grootliks beskaamd; sy wat julle gebaar het, is rooi van skaamte. Kyk, sy is die agterste van die nasies, 'n woestyn, 'n dor land en 'n wildernis.

13 Weens die toorn van die Here sal dit nie bewoon word nie, maar geheel en al 'n wildernis wees; elkeen wat by Babel verbygaan, sal verbaas wees en spot oor al sy plae.

14 Stel julle op teen Babel rondom, julle almal wat die boog span! Beskiet hom, spaar die pyle nie! Want hy het teen die Here gesondig.

15 Juig oor hom rondom — hy het hom oorgegee, sy pilare het geval, sy mure is afgebreek; want dit is die wraak van die Here; wreek julle op hom, doen aan hom soos hy gedoen het!

16 Roei uit Babel uit die saaier en die wat die sekel hanteer in die oestyd; laat hulle vanweë die verdrukkende swaard elkeen na sy volk omdraai en elkeen na sy land vlug!

17 Israel is 'n rondgejaagde skaap wat die leeus weggedrywe het; eers het die koning van Assur hom opgeëet, en nou ten laaste het Nebukadrésar, die koning van Babel, sy gebeente afgeknaag.

18 Daarom, so sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Kyk, Ek doen besoeking oor die koning van Babel en oor sy land, soos Ek besoeking gedoen het oor die koning van Assur.

19 En Ek sal Israel na sy weiveld terugbring, en hy sal wei op Karmel en in Basan; en sy siel sal op die gebergte van Efraim en in Gílead versadig word.

20 In dié dae en in dié tyd, spreek die Here, sal die ongeregtigheid van Israel gesoek word, maar dit sal daar nie wees nie; en die sondes van Juda, maar hulle sal nie gevind word nie; want Ek sal vergifnis skenk aan diegene wat Ek laat oorbly.

21 Teen die land Meratáim, trek daarteen op en teen die inwoners van Pekod! Verwoes en tref met die banvloek agter hulle, spreek die Here, en doen net soos Ek jou beveel het.

22 Daar is oorlogsgeskreeu in die land en 'n groot verbreking.

23 Hoe is die hamer van die hele aarde afgekap en verbreek! Hoe het Babel geword 'n voorwerp van verbasing onder die nasies!

24 Ek het vir jou 'n strik gespan, en jy is ook gevang, o Babel, sonder dat jy dit geweet het; jy is betrap en ook gegryp, omdat jy jou teen die Here in die stryd begeef het.

25 Die Here het sy skatkamer oopgemaak en die werktuie van sy grimmigheid uitgebring; want 'n werk is dit wat die Here Here van die leërskare te doen het in die land van die Chaldeërs.

26 Kom aan teen hom van alle kante, maak oop sy voorraadskure, stapel hom op soos koringmiede, en tref hom met die banvloek! Hy moet geen oorblyfsel hê nie.

27 Slaan dood al sy jong stiere, laat hulle afgaan om geslag te word. Wee hulle, want hulle dag het gekom, die tyd van hulle besoeking.

28 Hoor! Vlugtelinge en mense wat vrygeraak het uit die land van Babel, om in Sion te verkondig die wraak van die Here onse God, die wraak van sy tempel.

29 Roep teen Babel skutters op, almal wat die boog span; slaan laer op rondom teen hom, laat daar geen ontkoming wees nie! Vergeld hom na sy werk, doen met hom net soos hy gedoen het, want hy was vermetel teen die Here, teen die Heilige van Israel.

30 Daarom sal sy jongmanne val op sy pleine en al sy krygsmanne in dié dag omkom, spreek die Here.

31 Kyk, Ek het dit teen jou, o vermetele, spreek die Here Here van die leërskare; want jou dag het gekom, die tyd dat Ek oor jou besoeking sal doen.

32 Dan sal die vermetele struikel en val, en daar sal niemand wees wat hom optel nie; en Ek sal 'n vuur aansteek in sy stede, en dit sal sy hele omgewing verteer.

33 So sê die Here van die leërskare: Die kinders van Israel en die kinders van Juda is saam verdruk; en almal wat hulle as gevangenes weggevoer het, hou hulle vas, weier om hulle te laat trek.

34 Maar hulle Verlosser is sterk, Here van die leërskare is sy Naam; Hy sal hulle saak sekerlik verdedig, om die aarde rus te gee en die inwoners van Babel in onrus te bring.

35 Die swaard oor die Chaldeërs, spreek die Here, en oor die inwoners van Babel en oor sy vorste en oor sy wyse manne!

36 Die swaard oor die grootpraters, dat hulle dwaas kan word! Die swaard oor sy helde, dat hulle verskrik kan word!

37 Die swaard oor sy perde en sy strydwaens en oor die hele gemengde bevolking wat daar binne-in is, dat hulle vroue kan word! Die swaard oor sy skatte, dat hulle geplunder kan word!

38 Droogte oor sy waters, dat hulle kan uitdroog! Want dit is 'n land van gesnede beelde, en deur die skrikgestaltes is hulle waansinnig.

39 Daarom sal daar boskatte saam met wildehonde bly; ook sal daar volstruise in bly; 'n mens sal daar in ewigheid nie meer bly nie, en dit sal nie bewoon word van geslag tot geslag nie.

40 Soos God Sodom en Gomorra met hulle bure omgekeer het, spreek die Here, sal daar niemand woon nie, en geen mensekind daar vertoef nie.

41 Kyk, daar kom 'n volk uit die Noorde, en 'n groot nasie en magtige konings word opgewek uit die agterhoeke van die aarde.

42 Boog en lans hanteer hulle; hulle is wreed en sonder barmhartigheid; hulle geluid bruis soos die see, en hulle ry op perde, gewapend soos 'n man vir die oorlog, teen jou, o dogter van Babel!

43 Die koning van Babel het die gerug van hulle gehoor, en sy hande het slap geword; benoudheid het hom aangegryp, smart soos van een wat baar.

44 Kyk, soos 'n leeu uit die pronkbosse van die Jordaan sal daar een optrek teen die vaste woning; want in 'n oomblik sal Ek hulle daaruit wegjaag, en hom wat uitgekies is, sal Ek daaroor aanstel. Want wie is soos Ek? En wie sal My dagvaar? En wie is tog 'n herder wat voor my aangesig kan standhou?

45 Daarom, hoor die raadsbesluit van die Here wat Hy teen Babel geneem en sy planne wat Hy teen die land van die Chaldeërs beraam het: Waarlik, die kleinstes van die kudde sal weggesleep word; waarlik, hulle weiveld sal oor hulle verslae wees.

46 Van die tyding: Babel is ingeneem! bewe die aarde, en geskreeu word onder die nasies gehoor.