Heremaia 12

Ka Uiuia e Heremaia a Ihowā

1 Tika tonu koe, e Ihowā,

ina totohe ahau ki a koe;

otiia, kia kōrerotia e ahau ki a koe ngā whakaritenga.

He aha i whai pai ai te ara o te hunga kino?

He aha i noho hūmārie ai te hunga katoa

he nui rawa nei tō rātou tinihanga?

2 Whakatōkia ana rātou e koe, āe rā kua whai pakiaka rātou;

kei te tupu ake, āe rā kua whai hua;

i ō rātou māngai e tata ana koe;

i ō rātou whatumanawa ia kei tawhiti koe.

3 Otiia e mōhio ana koe ki ahau, e Ihowā,

kua kite koe i ahau, e whakamātautau ana hoki koe i tōku ngākau ki a koe.

Tōia mai rātou ānō he hipi e patua ana,

motuhia atu rātou mō te rā o te parekura.

4 Kia pēhea te roa o te whenua ka tangi nei,

o te otaota o ngā māra katoa ka maroke nei?

Hei mea mō te kino o ōna tāngata,

kua pau ōna kararehe me ngā manu;

nō te mea i kī rātou,

"E kore ia e kite i tō tātou mutunga iho."

Ka Whakautu a Ihowā ki a Heremaia

5 "Nā, mehemea i rere koe i roto i te hunga haere i raro,

ā, ka ngenge i a rātou,

ka pēhea rā tāu whakataetae ki ngā hōiho?

Nā, ahakoa ū tōu noho i te whenua rangatira,

ka pēhea rā koe i te whakapehapeha o Horano?

6 Ko ōu tuākana nei hoki, ko ōu tēina, me te whare o tōu pāpā,

kei te tinihanga ki a koe,

ko rātou anō kei te karanga nui i muri i a koe.

Kaua e whakapono ki tā rātou,

ina kōrero pai ki a koe.

7 "Kua mahue i ahau tōku whare,

whakarērea ake tōku kāinga pūmau;

tukua ana e ahau te wahine i arohaina

e tōku wairua ki te ringa o ōna hoariri.

8 Ko tōku kāinga tupu,

tōna rite ki ahau kei te raiona i roto i te ngahere.

Hāmama ana ia ki ahau;

nā reira kino iho ahau ki a ia.

9 Ko tōku kāinga tupu, ki ahau

he rite ki te manu kōtingotingo;

hei hoariri mōna ngā manu i tētahi taha, i tētahi taha.

Haere mai koutou, huihuia mai ngā kīrehe katoa o te pārae,

mauria mai ki te horo kai.

10 Mōtī ake tāku māra wāina i ngā hēpara tokomaha,

kua takatakahia e rātou tōku wāhi,

kua meinga hoki e rātou tāku wāhi

i matenui ai hei koraha, ururua rawa.

11 Kua meinga e rātou hei ururua,

ā, i a ia e ururua nei, tangi ana ia ki ahau.

Kua ururua katoa te whenua,

nō te mea kāhore he tangata e mahara ake ana tōna ngākau.

12 Kua tae ngā kaipāhua

ki ngā wāhi tiketike katoa o te koraha;

ka kai hoki te hoari a Ihowā

i tētahi pito o te whenua ā tae noa ki tētahi pito o te whenua;

ki ngā kikokiko katoa kāhore he maunga rongo.

13 He wīti tā rātou i rui ai, he tātarāmoa tā rātou i kokoti ai;

kua whakamamae rātou i a rātou, ā, kāhore he pai ki a rātou.

Ka whakamā anō koutou ki ā koutou hua

i te riri o Ihowā ka mura nei."

14 Ko te kupu tēnei a Ihowā: "Mō ōku hoa tata katoa e kino nei, kua pā nei ki te wāhi tupu i hoatu e ahau mō tāku iwi, mō Īharaira: Tēnei ahau te huhuti atu nei i a rātou i runga i tō rātou whenua, ka hūtia atu anō e ahau te whare o Hūrā i waenganui i a rātou. 15 Ā tēnei ake, kua mutu tāku huhuti atu i a rātou, ka hoki ahau, ka aroha ki a rātou, ka whakahoki anō i a rātou ki tōna wāhi, ki tōna wāhi, ki tōna whenua, ki tōna whenua. 16 Ā tēnei ake, ki te ako mārie rātou ki ngā ara o tāku iwi, ā, ka oatitia tōku ingoa, arā, ‘E ora ana a Ihowā,’ ki te pērā rātou me rātou i whakaako rā i tāku iwi kia oatitia a Paara; kātahi ka hanga rātou ki waenganui i tāku iwi. 17 Tēnā ko tēnei, e kore rātou e rongo, kātahi taua iwi ka hūtia rawatia atu e ahau, ka whakangaromia," e ai tā Ihowā.

1 REGVERDIG is U, o Here, as ek met U sou twis. Tog wil ek oor regsake met U spreek: Waarom is die weg van die goddelose voorspoedig? Waarom lewe hulle rustig, almal wat ontrou bedrywe?

2 U het hulle geplant, ook het hulle wortel geskiet; hulle groei, ook dra hulle vrugte. U is naby in hulle mond, maar ver van hulle niere.

3 Maar U, o Here, ken my; U sien my en toets my hart by U. Ruk hulle weg soos slagskape, en heilig hulle vir die dag van slagting.

4 Hoe lank sal die land treur en die plante van die hele veld verdor? Vanweë die boosheid van die wat daarin woon, vergaan diere en voëls; omdat hulle sê: Hy sal ons einde nie sien nie!

5 As jy met voetgangers loop, maak hulle jou moeg: hoe sal jy dan wedywer met die perde? En in 'n land van vrede voel jy jou veilig: hoe sal jy dan maak in die pronkbosse van die Jordaan?

6 Want ook jou broers en die huis van jou vader, ook hulle het troueloos teen jou gehandel; ook hulle roep jou hardop agterna. Glo hulle nie as hulle vriendelik met jou spreek nie.

Verwoesting van die land; voorspelling van die verwoesters.

7 EK het my huis verlaat, Ek het my erfenis verwerp, Ek het die beminde van my siel in die hand van haar vyande gegee.

8 My erfenis het vir My geword soos 'n leeu in die bos; dit het sy stem teen My verhef; daarom het Ek dit gehaat.

9 Is my erfenis dan vir My 'n bont roofvoël? Is daar roofvoëls rondom teen hom? Kom, maak al die wilde diere van die veld bymekaar, laat hulle kom om te eet.

10 Baie herders het my wingerd verniel, hulle het my stuk land vertrap, hulle het my begeerlike stuk land 'n woeste wildernis gemaak,

11 hulle het dit 'n wildernis gemaak; dit treur voor My, verwoes; die hele land is verwoes, omdat daar niemand is wat dit ter harte neem nie.

12 Op al die kaal heuwels in die woestyn het verwoesters gekom, want die swaard van die Here verteer van die een end van die land tot die ander end van die land; daar is geen vrede vir enige vlees nie.

13 Hulle het koring gesaai, maar dorings gemaai; hulle het hul uitgeput sonder om baat te vind. Staan dan beskaamd oor julle inkomste, vanweë die toorngloed van die Here.

14 So sê die Here: Aangaande al my goddelose bure wat die erfenis aantas wat Ek my volk Israel laat erf het — kyk, Ek ruk hulle uit hul land uit, en die huis van Juda sal Ek uit hulle midde wegruk.

15 Maar nadat Ek hulle uitgeruk het, sal Ek My weer oor hulle ontferm; en Ek sal hulle terugbring, elkeen na sy erfenis en elkeen na sy land.

16 En as hulle ywerig die weë van my volk leer om te sweer by my Naam: So waar as die Here leef, soos hulle my volk geleer het om te sweer by Baäl — dan sal hulle onder my volk gebou word.

17 Maar as hulle nie luister nie, dan sal Ek dié nasie heeltemal uitruk en tot niet maak, spreek die Here.