Heremaia 11

Kua Whati i a Īharaira me Hūrā te Kawenata

1 Ko te kupu i pā mai ki a Heremaia he mea nā Ihowā, i kī ia: 2 "Whakarongo koutou ki ngā kupu o tēnei kawenata, kōrero hoki ki ngā tāngata o Hūrā rātou ko te hunga e noho ana i Hiruhārama. 3 Mea atu ki a rātou, Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: ‘Ka kangā te tangata e kore e whakarongo ki ngā kupu o tēnei kawenata, 4 i whakahaua nei e ahau ki ō koutou mātua i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, i roto i te oumu rino.’ I ahau i kī rā, ‘Whakarongo ki tōku reo, mahia hoki aua mea; kia rite ki ngā mea katoa i whakahaua e ahau ki a koutou; ā, ka waiho koutou hei iwi māku, ko ahau hoki hei Atua mō koutou. 5 Kia whakamanā ai e ahau te oati i oatitia e ahau ki ō koutou mātua, kia hoatu ki a rātou he whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi,’ pēnei me tēnei rā."

Kātahi ka whakahoki ahau, ka mea, "Koia anō tēnā, e Ihowā."

6 Nā, ka kī mai a Ihowā ki ahau, "Karangatia ēnei kupu katoa ki ngā pā o Hūrā, ki ngā ara anō o Hiruhārama, mea atu: ‘Whakarongo ki ngā kupu o tēnei kawenata, mahia hoki. 7 I tino whakatūpato hoki ahau i ō koutou mātua i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, ā taea noatia tēnei rā, maranga wawe ana ahau, whakatūpato ana; mea ana, Whakarongo ki tōku reo. 8 Heoi, kīhai rātou i rongo, kīhai i tahuri ō rātou taringa; otiia haere ana rātou, ia tangata, ia tangata, i runga i ngā tikanga pakeke a tōna ngākau kino. Mō reira, ka tākina e ahau ki a rātou ngā kupu katoa o tēnei kawenata i whakahaua nei e ahau kia mahia, ā, kīhai nei i mahia e rātou.’ "

9 I mea anō a Ihowā ki ahau, "Kua kitea te hē e whakatakotoria ana e ngā tāngata o Hūrā, e te hunga e noho ana i Hiruhārama. 10 Kua hokia e rātou ngā hē o ō rātou mātua ō mua, kīhai nei i pai ki te whakarongo ki āku kupu, haere ana rātou ki te whai i ngā atua kē, mahi ana ki a rātou. Kua whakatakā e te whare o Īharaira rātou ko te whare o Hūrā tāku kawenata i whakaritea e ahau ki ō rātou mātua. 11 Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā: ‘Tēnei te tākina nei e ahau ki a rātou, he hē; e kore anō rātou e mawhiti; ka karanga anō rātou ki ahau, otiia e kore ahau e rongo ki a rātou. 12 Ā, ka haere ngā pā o Hūrā me ngā tāngata o Hiruhārama, ka karanga ki ngā atua e tahu whakakakara nei rātou ki a rātou; hore rawa ia ā rātou whakaora mō rātou i te wā e raru ai. 13 I rite hoki ōu atua, e Hūrā, ki ōu pā te maha; me ngā āta i hangā e koutou mā taua mea whakamā, rite tonu ki ngā ara o Hiruhārama te maha, arā ngā āta tahu whakakakara ki a Paara.’

14 "Heoi, kaua e īnoi mō tēnei iwi; kei ara hoki tētahi tangi, tētahi kupu wawao mō rātou; nō te mea e kore ahau e rongo i te wā e karanga ai rātou ki ahau, ina raru rātou.

15 Ko te aha mā tāku wahine aroha i roto i tōku whare,

kua mahi hē nei hoki ia, he tini ngā hoa,

ā, kua kore te kikokiko tapu i a koe?

I tāu mahinga i te kino,

nā, kei te whakamanamana koe."

16 I huaina e Ihowā tōu ingoa,

ko te ōriwa matomato, ātaahua, hua papai.

Nui atu te reo ngangau i tahuna ai e ia te ahi mōna,

kua whatiwhatiia ōna manga.

17 Kua kōrerotia nei hoki e Ihowā o ngā mano, e tōu kaiwhakatō, he hē mōu, hei utu mō te kino o te whare o Īharaira rāua ko te whare o Hūrā, i mahia nei e rātou hei hē mō rātou, hei whakapātari i ahau, i a rātou ka tahu whakakakara nei ki a Paara.

He Whakangārahu ki a Heremaia

18 I meinga anō ahau e Ihowā kia mōhio ki taua mea, ā, mōhio ana ahau; i whakakitea mai anō e koe ki ahau ā rātou mahi. 19 Ko ahau ia i rite ki te reme, e ārahina ana kia patua; kīhai i mōhio, e hanga whakaaro ana rātou mōku, e mea ana,

"Kia kore i a tātou te rākau me ōna hua,

kia tapahia atu ia i runga i te whenua o te hunga ora,

kia kore ai he maharatanga ki tōna ingoa."

20 Tēnā, e Ihowā o ngā mano,

kei runga nei hoki i te tika tāu whakawā,

e whakamātau ana koe i ngā whatumanawa,

i te ngākau, kia kite ahau i tāu rapunga utu i a rātou.

Kua whakakitea atu nei hoki e ahau

tāku totohe ki a koe.

21 "Heoi, ko te kupu tēnei a Ihowā mō ngā tāngata o Anatoto e whai nei kia whakamatea koe, e mea nei, ‘Kaua e poropiti i runga i te ingoa o Ihowā, kei mate koe i tō mātou ringa’ – 22 mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano: ‘Tēnei ahau te whiu nei i a rātou; ka mate ngā taitamariki i te hoari; ko ā rātou tama, ko ā rātou tamāhine, ka mate i te hemokai. 23 E kore rātou e whai mōrehu; nō te mea ka kawea e ahau he kino ki ngā tāngata o Anatoto, arā ko te tau e whiua ai rātou.’ "

Verbondsverbreking.

1 DIE woord wat van die Here tot Jeremia gekom het:

2 Hoor julle die woorde van hierdie verbond, en spreek met die manne van Juda en met die inwoners van Jerusalem

3 en sê vir hulle: So spreek die Here, die God van Israel: Vervloek is die man wat nie luister nie na die woorde van hierdie verbond

4 wat Ek julle vaders beveel het op die dag toe Ek hulle uit Egipteland, uit die ystersmeltoond, uitgelei het met die woorde: Luister na my stem en doen die woorde net soos Ek julle beveel; dan sal julle vir My 'n volk wees, en Ek sal vir julle 'n God wees —

5 om te bevestig die eed wat Ek vir julle vaders gesweer het om aan hulle te gee 'n land wat oorloop van melk en heuning soos dit vandag is. Toe het ek geantwoord en gesê: Amen, o Here!

6 En die Here het vir my gesê: Roep al hierdie woorde uit in die stede van Juda en op die strate van Jerusalem: Hoor die woorde van hierdie verbond en doen dit.

7 Want Ek het julle vaders nadruklik gewaarsku op die dag toe Ek hulle uit Egipteland laat optrek het tot vandag toe, vroeg en laat, en gesê: Luister na my stem!

8 Nogtans het hulle nie geluister en geen gehoor gegee nie, maar hulle het gewandel elkeen in die verharding van sy bose hart. Daarom het Ek oor hulle gebring al die woorde van hierdie verbond wat Ek beveel het om te doen, maar wat hulle nie gedoen het nie.

9 Verder het die Here vir my gesê: Daar is 'n sameswering ontdek onder die manne van Juda en onder die inwoners van Jerusalem:

10 hulle het teruggekeer na die ongeregtighede van hulle voorvaders wat geweier het om na my woorde te luister, en agter ander gode aan geloop om dié te dien. Die huis van Israel en die huis van Juda het my verbond verbreek wat Ek met hulle vaders gesluit het.

11 Daarom, so sê die Here: Kyk, Ek bring 'n onheil oor hulle, waaruit hulle nie sal kan uitkom nie; dan sal hulle na My roep, maar Ek sal na hulle nie luister nie.

12 Dan sal die stede van Juda en die inwoners van Jerusalem gaan en roep na die gode vir wie hulle rook laat opgaan het; maar dié sal hulle geensins verlos in die tyd van hulle onheil nie.

13 Want volgens die getal van jou stede is jou gode, o Juda! En volgens die getal van die strate in Jerusalem het julle altare opgerig vir die skandegod, altare om vir Baäl rook te laat opgaan.

14 En jy, bid nie vir hierdie volk nie en hef vir hulle geen smeking of gebed op nie, want Ek hoor nie in die tyd as hulle My aanroep vanweë hulle onheil nie.

15 Wat het my beminde in my huis te doen, dat sy daar haar listige plan uitvoer? Sal baie dinge en heilige vleis jou onheil van jou af wegneem? Dan kan jy jubel.

16 Die Here het jou die naam gegee: groen olyfboom, skoon deur mooi gevormde vrugte; maar by die geluid van 'n groot gedruis het Hy 'n vuur daarteen aangesteek, en sy takke het gebreek.

17 Want die Here van die leërskare wat jou geplant het, het onheil teen jou gespreek weens die boosheid van die huis van Israel en die huis van Juda, wat hulle graag gedoen het, om My te terg deur rook te laat opgaan vir Baäl.

Sameswering teen Jeremia.

18 EN die Here het my dit te kenne gegee, sodat ek dit weet. Toe het U my hulle handelinge laat sien.

19 Maar ek was soos 'n mak lam wat hulle lei om te slag; en ek het nie geweet dat hulle planne teen my beraam het nie: Laat ons die boom met sy vrugte verwoes, en laat ons hom uitroei uit die land van die lewendes, sodat aan sy naam nie meer gedink word nie!

20 Maar, o Here van die leërskare, regverdige Regter, wat niere en hart toets, laat my u wraak op hulle sien, want aan U het ek my regsaak toevertrou.

21 Daarom, so spreek die Here aangaande die manne van Ánatot wat jou lewe soek en sê: Jy mag nie profeteer in die Naam van die Here nie, anders sal jy sterwe deur ons hand —

22 daarom, so spreek die Here van die leërskare: Kyk, Ek doen besoeking oor hulle; die jongmanne sal sterwe deur die swaard, hulle seuns en hulle dogters sal sterwe deur hongersnood,

23 en hulle sal geen oorblyfsel hê nie; want Ek sal onheil bring oor die manne van Ánatot in die jaar van hulle besoeking.