Heremaia 34

Te Matenga i te Herehere i Poropititia mō Terekia

1 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia nā Ihowā, i a Nepukaneha kīngi o Papurōna rātou ko tāna ope katoa, ko ngā kīngitanga katoa o te whenua i raro i tōna mana, me ngā iwi katoa, i whawhai ai ki Hiruhārama me ōna pā katoa, i mea ia: 2 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: Haere, kōrero ki a Terekia kīngi o Hūrā, mea atu ki a ia: ‘Ko te kupu tēnei a Ihowā: Nanā, ka hoatu e ahau tēnei pā ki te ringa o te kīngi o Papurōna, ā, ka tahuna e ia ki te ahi. 3 Ā, e kore koe e mawhiti i roto i tōna ringa, engari ka mau pū koe, ka tukua hoki ki tōna ringa; ā, ka kite ōu kanohi i ngā kanohi o te kīngi o Papurōna, ā, ka kōrero ia ki a koe he māngai ki te māngai, ka tae anō hoki koe ki Papurōna.

4 " ‘Whakarongo anō hoki ki te kupu a Ihowā, e Terekia kīngi o Hūrā; ko te kupu tēnei a Ihowā mōu: E kore koe e mate i te hoari; 5 engari, ka mate koe i runga i te rangimārie. Nā, ko ngā tahunga o ōu mātua, o ngā kīngi o mua, i mua atu i a koe, ka pēnā anō he tahunga mōu; ā, ka tangi rātou ki a koe, ka mea, "Auē, e te Ariki!" Nāku nei hoki te kupu i kōrero, e ai tā Ihowā.’ "

6 Kātahi a Heremaia poropiti ka kōrero i ēnei kupu katoa ki a Terekia kīngi o Hūrā i Hiruhārama. 7 I te mea e whawhai ana te ope o te kīngi o Papurōna ki Hiruhārama, ki ngā pā katoa o Hūrā i mahue, ki Rakihi, ki Ateka. Ko ēnei anake hoki o ngā pā o Hūrā i mahue, he pā taiepa.

Te Mahi Nanakia ki ngā Pononga

8 Ko te kupu i puta mai ki a Heremaia nā Ihowā, i muri i te whakaritenga kawenata a Kīngi Terekia ki te hunga katoa i Hiruhārama, kia karangatia ki a rātou te haere noa; 9 kia tukua e tērā, e tērā, tāna pononga tāne, tāna pononga wahine, ki te mea he tāne, he wahine rānei nō ngā Hiperu, kia haere noa atu; kia kaua tētahi e whakamahi i a rātou, arā i tōna teina, i te Hūrai. 10 Ā, ka rongo ngā rangatira katoa rātou ko te iwi katoa i uru nei ki te kawenata, kia tukua e tērā, e tērā, tāna pononga tāne, tāna pononga wahine kia haere noa atu, kia kaua e whakamahia rātou i muri atu. Nā rongo tonu rātou, ā, tukua atu ana e rātou. 11 Engari, i muri iho ka tahuri anō rātou, ā, meinga ana e rātou kia hoki mai ngā pononga tāne, me ngā pononga wāhine i tukua rā e rātou kia haere noa atu, whakataurekarekatia iho rātou hei pononga tāne, hei pononga wāhine.

12 Nā reira, ka puta mai te kupu a Ihowā ki a Heremaia, he mea nā Ihowā, i kī ia: 13 "Ko te kupu tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira: I whakaritea e ahau he kawenata ki ō koutou mātua i te rā i kawea mai ai rātou e ahau i te whenua o Īhipa, i te whare pononga; i mea ahau, 14 ‘I te mutunga o ngā tau e whitu me tuku e koutou tōna tuakana, tōna teina, ki te mea he Hiperu i hokona ki a koe, ā, kua mahi ki a koe e ono ngā tau, me tuku e koe kia haere noa atu i tōu taha.’ Otirā, kīhai ō koutou mātua i rongo ki ahau, kīhai anō ō rātou taringa i anga mai. 15 Nā, i tahuri nei koutou i tēnei rā, i mahi i te mea e tika ana ki tāku titiro, i te karangatanga ai he haere noa atu e tērā, e tērā, ki tōna hoa, ki tōna hoa; ā, i whakaritea e koutou he kawenata ki tōku aroaro i roto i te whare kua huaina nei tōku ingoa ki reira. 16 Otiia, tahuri ana koutou, whakapokea ana e koutou tōku ingoa, whakahokia ana e koutou tāna pononga tāne, tāna pononga wahine i tukua rā e koutou kia haere noa atu ki tā rātou i pai ai, whakataurekarekatia iho rātou e koutou hei pononga tāne, hei pononga wāhine mā koutou.

17 "Mō reira ko te kupu tēnei a Ihowā: Kīhai koutou i rongo ki ahau, ki te karanga i te haere noa atu ki tōna teina, ki tōna tuakana, ki tōna hoa, ki tōna hoa. Nanā, māku e karanga ki a koutou he haere noa atu, e ai tā Ihowā, mā te hoari, mā te mate urutā, mā te matekai; ā, ka meinga koutou e ahau kia poipoia haeretia i waenganui i ngā kīngitanga katoa o te whenua. 18 Ka hoatu hoki e ahau ngā tāngata i whakataka nei i tāku kawenata, ā, kīhai i whakamana i ngā kupu o te kawenata i whakaritea e rātou i tōku aroaro, i a rātou i tapahi ai i te kūao kau kia rua, ā, haere ana i waenganui i ōna wāhi: 19 ngā rangatira o Hūrā, ngā rangatira hoki o Hiruhārama, ngā unaka, ngā tohunga, me te iwi katoa o te whenua i haere nei i waenganui o ngā wāhi o te kūao kau. 20 Ka tino hoatu rātou e ahau ki te ringa o ō rātou hoariri, ki te ringa hoki o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou; ā, hei kai ō rātou tinana mā te manu o te rangi, mā te kararehe o te whenua.

21 "Ka hoatu anō e ahau a Terekia kīngi o Hūrā rātou ko āna rangatira, ki te ringa o ō rātou hoariri, ki te ringa hoki o te hunga e whai ana kia whakamatea rātou, ki te ringa anō o te ope o te kīngi o Papurōna i haere atu nei i a koutou. 22 Nanā, māku e whakahau, e ai tā Ihowā, ā, ka meinga rātou kia hoki mai ki tēnei pā. Ā, ka whawhai rātou ki reira, ka horo hoki i a rātou, ā, ka tahuna ki te ahi. Ā, ka meinga e ahau ngā pā o Hūrā kia ururuatia, tē ai he tāngata hei noho."

God laat Sedekía aansê wat oor Jerusalem en oor hom sal kom.

1 DIE woord wat van die Here tot Jeremia gekom het — toe Nebukadnésar, die koning van Babel, en sy hele leër en al die koninkryke van die land van sy heerskappy en al die volke teen Jerusalem en al die stede daarvan oorlog gevoer het —

2 so sê die Here, die God van Israel: Gaan en spreek met Sedekía, die koning van Juda, en sê vir hom: So spreek die Here: Kyk, Ek gee hierdie stad in die hand van die koning van Babel, en hy sal dit met vuur verbrand.

3 En jý sal uit sy hand nie ontvlug nie, maar sekerlik gevang en in sy hand gegee word; en oog in oog sal jy die koning van Babel sien, en mond tot mond sal hy met jou spreek; en jy sal in Babel kom.

4 Maar luister na die woord van die Here, o Sedekía, koning van Juda! So sê die Here aangaande jou: Jy sal deur die swaard nie sterwe nie.

5 Jy sal in vrede sterwe, en net so 'n wierookbrand as vir jou vaders, die vorige konings wat voor jou gewees het, sal hulle vir jou aansteek en jou beklaag met: Ag, heer! Want Ék het die woord gespreek, spreek die Here.

6 En die profeet Jeremia het al hierdie woorde aan Sedekía, die koning van Juda, in Jerusalem meegedeel,

7 terwyl die leër van die koning van Babel oorlog voer teen Jerusalem en teen al die stede van Juda wat oorgebly het, teen Lagis en teen Aséka; want hulle het as versterkte stede oorgebly onder die stede van Juda.

Bedreiginge toe die slawe eers vrygestel en toe weer diensbaar gemaak is.

8 DIE woord wat van die Here tot Jeremia gekom het nadat koning Sedekía 'n verbond gesluit het met die hele volk wat in Jerusalem was, om vir hulle 'n vrylating uit te roep,

9 dat elkeen sy slaaf en sy slavin, 'n Hebreeuse man of Hebreeuse vrou, vry moet laat weggaan, sodat niemand 'n Jood, sy broer, vir hom diensbaar sou maak nie.

10 En al die vorste en die hele volk wat die verbond aangegaan het, het gehoor gegee dat elkeen sy slaaf en sy slavin vry sou laat weggaan, sodat dié nie meer aan hulle diensbaar sou wees nie; ja, hulle het gehoor gegee en hulle laat weggaan.

11 Maar daarna het hulle weer die slawe en slavinne laat terugkom wat hulle vry laat weggaan het, en hulle het dié as slawe en slavinne onderdanig gemaak.

12 Toe het van die Here die woord van die Here tot Jeremia gekom en gesê:

13 So spreek die Here, die God van Israel: Ek het 'n verbond gesluit met julle vaders op die dag toe Ek hulle uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het, met die woorde:

14 Aan die einde van sewe jaar moet julle elkeen sy broer, die Hebreër wat aan jou verkoop is en jou ses jaar lank gedien het, laat weggaan; jy moet hom as vryman van jou af laat weggaan. Maar julle vaders het na My nie geluister en geen gehoor gegee nie.

15 En júlle het vandag tot inkeer gekom en gedoen wat reg is in my oë, om 'n vrylating uit te roep, elkeen vir sy naaste; en julle het 'n verbond gesluit voor my aangesig, in die huis waaroor my Naam uitgeroep is.

16 Maar julle het weer gedraai en my Naam ontheilig, en elkeen het sy slaaf en sy slavin wat julle vry laat weggaan het volgens hulle begeerte, laat terugkom; en julle het hulle onderdanig gemaak om julle slawe en slavinne te wees.

17 Daarom, so sê die Here: Júlle het na My nie geluister om 'n vrylating uit te roep elkeen vir sy broer en vir sy naaste nie; kyk, Ek roep 'n vrylating uit, spreek die Here, om julle oor te gee aan die swaard, die pes en die hongersnood, en Ek sal julle 'n skrikbeeld maak vir al die koninkryke van die aarde.

18 En Ek sal die manne wat my verbond oortree het, wat die woorde van die verbond nie gehou het wat hulle voor my aangesig gesluit het nie, maak soos die kalf wat hulle in twee stukke gesny het en tussen die stukke waarvan hulle deurgegaan het:

19 die vorste van Juda en die vorste van Jerusalem, die hofdienaars en die priesters en die hele volk van die land wat tussen die stukke van die kalf deurgegaan het.

20 En Ek sal hulle gee in die hand van hulle vyande en in die hand van die wat hulle lewe soek; en hulle lyke sal dien as voedsel vir die voëls van die hemel en die wilde diere van die aarde.

21 En Sedekía, die koning van Juda, en sy vorste sal Ek oorgee in die hand van hulle vyande en in die hand van die wat hulle lewe soek, naamlik aan die leër van die koning van Babel wat van julle af opgetrek het.

22 Kyk, Ek gee bevel, spreek die Here, en sal hulle na hierdie stad terugbring; en hulle sal daarteen oorlog voer en dit inneem en met vuur verbrand; en Ek sal die stede van Juda 'n wildernis maak, sonder inwoner.