Heremaia 9

1 Auē, me he wai tōku māhunga,

me he puna roimata ōku kanohi,

kia tangihia ai e ahau

ngā tūpāpaku o te tamāhine

a tāku iwi i te ao, i te pō!

2 Auē, me he tīhokahoka tōku,

he mea nā te tira haere i te koraha!

Kia whakarērea ai e ahau tāku iwi,

kia mawehe ai i roto i a rātou,

he hunga pūremu katoa nei hoki rātou,

he huihuinga nō te hunga tinihanga.

3 "Me te mea he kōpere nā rātou ō rātou arero

e whakapikoa ana hei kōrero teka;

kua tupu kaha ake rātou i runga i te whenua,

kāhore ia mō te pono;

engari e koni atu ana i te kino ki te kino,

kāhore hoki ō rātou mōhio ki ahau," e ai tā Ihowā.

4 "Kia tūpato i ō koutou hoa, e tēnei, e tēnei,

kaua e whakawhirinaki ki te tuakana, ki te teina.

Nō te mea he māminga rawa tā ngā tuākana, tā ngā tēina katoa;

kei runga anō i te ngautuarā te haere o ngā hoa katoa.

5 Ka tinihangatia e rātou tōna hoa, tōna hoa,

kāhore hoki he pono o te kōrero;

kua whakaakona e rātou ō rātou arero ki te kōrero teka;

ruha noa rātou i te mahinga i te hē.

6 Kei waenga tinihanga koe e noho ana;

nā te tinihanga rātou te pai ai ki te mōhio ki ahau,"

e ai tā Ihowā.

7 Heoi, ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

"Nanā, ka whakarewa ahau i a rātou, ka whakamātau i a rātou;

me pēhea hoki ahau, ko te tamāhine nei ia a tāku iwi?

8 Ko te rite i tō rātou arero kei te kōpere whakamate;

he kōrero tinihanga tāna.

He kōrero pai tā te māngai o tētahi ki tōna hoa,

kei roto ia i tōna ngākau e whanga ana mōna.

9 E kore ianei ahau e whiu i a rātou mō ēnei mea? e ai tā Ihowā;

e kore ianei tōku wairua

e rapu utu i te iwi pēnei?"

10 He whakaaro ki ngā maunga i ara ai tāku tangi,

tāku auē, he whakaaro ki ngā puninga o te koraha tāku uhunga;

nō te mea kua wera, kāhore tētahi tangata e tika nā reira,

kāhore e rangona te reo o ngā kararehe;

ko ngā manu o te rangi, ko ngā kararehe,

pūtere atu ana, kua riro.

11 "Ka meinga hoki e ahau a Hiruhārama hei pūranga,

hei nohoanga kurī mohoao,

ka meinga anō e ahau ngā pā o Hūrā kia ururuatia,

tē ai he tangata."

12 Ko wai te tangata whakaaro nui e mātau ana ki tēnei? I kōrerotia anō ki a wai e te māngai o Ihowā, māna e whakaatu? He aha rā te whenua i whakangaromia ai, i wera ai, ānō ko te koraha, kāhore he tangata e tika ana i reira?

13 Anō rā ko Ihowā: "Mō rātou i whakarere i tāku ture i hoatu e ahau ki tō rātou aroaro, ā, kīhai i whakarongo ki tōku reo, kīhai i haere i taua ara. 14 Nā, haere ana rātou i ngā tikanga mārō o ō rātou ngākau; kei te whai i ngā Paarimi i whakaakona nei e ō rātou mātua ki a rātou." 15 Heoi, ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano, a te Atua o Īharaira: "Tēnei ahau te whāngai nei i a rātou, i tēnei iwi, ki te taru kawa, te whakainu nei i a rātou ki te wai kawa. 16 Ka whakamararatia anō rātou e ahau ki roto ki ngā iwi kīhai nei i mōhiotia e rātou, e ō rātou mātua; ka ungā anō e ahau te hoari hei whai i a rātou ā poto noa rātou i ahau."

Ka Karanga atu te Iwi o Hiruhārama kia Āwhinatia

17 Ko te kupu tēnei a Ihowā o ngā mano:

"Whakaaroa e koutou, karangatia hoki ngā wāhine tangi kia haere mai;

unga tāngata ki ngā wāhine whakaaro nui kia haere mai.

18 Kia hohoro anō te ara o tā rātou tangi mō tātou,

kia tārere ai ngā roimata o ō tātou kanohi,

kia maringi iho ai ngā wai o ō tātou kamo.

19 Nō te mea e rangona ana te reo tangi i Hiona:

‘Anō tō tātou pāhuatanga!

Nui atu tō tātou whakamā,

nō te mea kua mahue i a tātou te whenua,

nō te mea kua turakina mai e rātou ō tātou nohoanga.’ "

20 Whakarongo rāia, e ngā wāhine, ki te kupu a Ihowā,

kia riro anō i ō koutou taringa te kupu a tōna māngai.

Whakaakona ā koutou tamāhine ki te tangi,

ngā hoa hoki o tēnei, o tēnei, ki te uhunga.

21 Nō te mea kua tae ake te mate ki roto ki ō tātou matapihi,

kua tomo ki ō tātou whare kīngi,

hautope atu ai i ngā kōhungahunga i waho,

i ngā taitamariki anō hoki i ngā huanui.

22 Kōrero! "Ko te kupu tēnei a Ihowā:

‘Tērā ngā tinana o ngā tāngata e hinga

ānō he whakawairākau ki te mata o te māra,

ānō he kutanga wīti i muri i te kaitapahi,

ā, kāhore he kaikohi.’ "

23 Ko te kupu tēnei a Ihowā:

"Kaua te tangata whakaaro nui e whakamanamana ki tōna whakaaro nui,

kaua hoki te mārohirohi e whakamanamana ki tōna mārohirohi;

kaua te tangata taonga e whakamanamana ki ōna taonga;

24 engari, ko tēnei hei whakamanamananga mā te tangata whakamanamana,

arā kua whai whakaaro ia, kua mōhio ki ahau,

ko Ihowā ahau, ko te kaimahi o te mahi tohu, o te whakawā,

o te tika i runga i te whenua;

ko āku hoki ēnei e whakaahuareka ai,"

e ai tā Ihowā.

25 "Nanā, kei te haere mai ngā rā," e ai tā Ihowā, "e whiua ai e ahau te hunga katoa i kotia i roto i tō rātou kotingakore: 26 ko Īhipa, ko Hūrā, ko Ēroma, ko ngā tama a Āmona, ko Moapa, ko te hunga katoa e noho ana i te koraha, e whakaihoa nei ngā tapa o ō rātou makawe. He mea kokotikore hoki ngā iwi katoa; ko te whare katoa anō o Īharaira, he mea kokotikore te ngākau."

1 AG, was my hoof maar water en my oog 'n fontein van trane! Dan sou ek dag en nag beween die wat verslaan is van die dogter van my volk.

2 Ag, het ek in die woestyn maar 'n herberg vir reisigers gehad! Dan sou ek my volk verlaat en van hulle af wegtrek; want hulle is almal owerspelers, 'n hoop ontroue mense.

3 En hulle span hulle tong, soos hulle boog, met leuens, en nie volgens waarheid is hulle magtig in die land nie; want van boosheid tot boosheid gaan hulle voort, maar My ken hulle nie, spreek die Here.

4 Pas op, elkeen vir sy vriend, en vertrou op geen broer nie; want elke broer is net 'n onderkruiper, en elke vriend gaan om met kwaadsprekery.

5 En hulle bedrieg elkeen sy vriend en praat nie die waarheid nie; hulle het hul tong geleer om leuens te praat, hulle maak hul moeg met verdraaiery.

6 Jou woning is in die midde van bedrog; deur bedrog weier hulle om My te ken, spreek die Here.

7 Daarom, so sê die Here van die leërskare: Kyk, Ek smelt hulle en toets hulle; want hoe sou Ek anders handel vanweë die dogter van my volk?

8 Hulle tong is 'n moordpyl; dit spreek bedrog; met die mond spreek hulle van vrede met hul naaste, maar in hul binneste beraam hulle listige planne.

9 Sou Ek hieroor aan hulle geen besoeking doen nie? spreek die Here. Of sou my siel hom nie wreek op 'n nasie soos hierdie een nie?

10 Ek sal geween en geklaag aanhef oor die berge en 'n klaaglied oor die weivelde van die woestyn; want hulle is verwoes, sodat niemand daar deurtrek nie, en 'n mens hoor geen geluid van vee nie; die voëls van die hemel sowel as die diere — hulle het gevlug, weggetrek.

11 En Ek sal Jerusalem maak tot kliphope, 'n lêplek van jakkalse; en die stede van Juda sal Ek 'n woesteny maak, sonder inwoner.

12 Wie is die wyse man wat dit kan verstaan? En met wie het die mond van die Here gespreek, dat hy dit kan verkondig? Waarom het die land te gronde gegaan, is dit verwoes soos die woestyn, sodat niemand daar deurtrek nie?

13 En die Here het gesê: Omdat hulle my wet wat Ek hulle voorgehou het, verlaat het en na my stem nie geluister en daarin nie gewandel het nie,

14 maar gewandel het agter die verhardheid van hulle hart en agter die Baäls aan, waaraan hulle vaders hulle gewend gemaak het,

15 daarom, so sê die Here van die leërskare, die God van Israel: Kyk, Ek gee aan hulle, aan hierdie volk, wildeals om te eet, en Ek laat hulle gifwater drink,

16 en Ek verstrooi hulle onder die nasies wat hulle en hul vaders nie geken het nie, en stuur die swaard agter hulle aan totdat Ek hulle verteer het.

17 So sê die Here van die leërskare: Let op, en roep die klaagvroue, dat hulle kom; en stuur na die wyse vroue, dat hulle kom;

18 en laat hulle gou maak en oor ons 'n weeklag aanhef, sodat ons oë afloop in trane en ons ooglede stroom van water.

19 Want die geluid van weeklag word uit Sion gehoor: Hoe is ons verwoes! Ons het diep in die skande gekom, omdat ons die land moet verlaat, omdat hulle ons wonings omgegooi het.

20 Want hoor, o vroue, die woord van die Here, en laat julle oor opvang die woord van sy mond; en leer julle dogters 'n weeklag en vir mekaar 'n klaaglied.

21 Want die dood het in ons vensters opgeklim, in ons paleise ingekom om die kinders van die straat af uit te roei, die jongmanne van die pleine af.

22 Sê dit: So spreek die Here: En die lyke van die mense sal neerval soos mis op die oop veld en soos gerwe agter die maaier sonder dat iemand dit versamel.

23 So sê die Here: Laat die wyse hom nie beroem op sy wysheid nie, en laat die sterke hom nie beroem op sy sterkte nie, laat die ryke hom nie beroem op sy rykdom nie;

24 maar laat hy wat wil roem, hom hierop beroem dat hy verstaan en My ken, dat Ek die Here is wat goedertierenheid, reg en geregtigheid op die aarde doen; want in dié dinge het Ek 'n behae, spreek die Here.

25 Kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek besoeking sal doen oor almal wat besny is, wat nogtans onbesnede is:

26 oor Egipte en Juda en Edom en oor die kinders van Ammon en Moab en oor almal wat die rand van hulle hare wegskeer, wat in die woestyn woon; want al die heidene is onbesnede, maar die hele huis van Israel is onbesnede van hart.