Mika 7

Te Hēnga Katoa o te Iwi

1 Auē te mate i ahau!

He rite hoki ahau ki ngā kohikohinga o ngā hua raumati,

ki ngā hamunga i te wā e whawhaki karepe ana.

Kāhore he tautau hei kai;

e hiahia ana tōku wairua ki te hua piki mātāmua.

2 Kua ngaro te tangata tapu i runga i te whenua,

kāhore hoki he tangata tika i roto i ngā tāngata;

kei te whanga katoa rātou ki te toto;

kei te whai rātou i tōna hoa, i tōna hoa ki te kupenga.

3 Kei runga ō rātou ringa i te mea kino kia mahia mārietia e rātou;

ka tono te rangatira, kei te tatari hoki te kaiwhakawā kia utua;

ā, ko te tangata nui, e puaki ana i a ia te nanakia o tōna wairua;

nā, whiria tahitia ake e rātou.

4 Ko te tangata pai o rātou, rite tonu ki te tūmatakuru;

ko te mea tino tika, kino atu i te taiepa tātarāmoa.

Kua tae mai te rā o āu tūtei, arā te rā e whiua ai koe;

ko āianei rātou pōkaikaha ai.

5 Kaua e whakapono ki te hoa,

kaua e whakawhirinaki ki te kaiārahi;

kaiponuhia ngā tatau o tōu māngai

ki te wahine e takoto nā i tōu uma.

6 E whakaiti ana hoki te tama ki te pāpā,

e whakatika atu ana te kōtiro ki tōna whaea,

te hunaonga ki tōna hungawai wahine;

ko ngā hoariri o te tangata ko ngā tāngata o tōna whare.

7 Tēnā ko ahau, ka titiro ahau ki a Ihowā;

ka tatari ahau ki te Atua o tōku whakaoranga;

tērā tōku Atua e rongo ki ahau.

Ka Mauria te Whakaoranga e Ihowā

8 Kei whakamanamana ki ahau e tōku hoariri;

ki te hinga ahau, ka ara anō ahau;

ki te noho ahau i te pōuri,

ko Ihowā hei whakamārama mōku.

9 Māku e waha te riri, o Ihowā,

kua hara nei hoki ahau ki a ia;

kia tohe rā anō ia i tāku tohe,

kia whakarite rā anō i tāku whakawā.

Ka whakaputaina ahau e ia ki waho ki te mārama,

ā, ka kite ahau i tōna tika.

10 Kātahi tōku hoariri ka kite,

ā, ka taupokina e te whakamā;

i kī mai rā hoki ia ki ahau,

"Kei hea a Ihowā, tōu Atua?"

Ka kite ōku kanohi i taua wahine;

ākuanei ia takahia ai,

pērātia ai me te paru o ngā ara.

He Poropiti mō te Whakaoranga

11 He rā hei hanganga mō ōu taiepa!

Ā taua rā ka matara rawa atu te tikanga i whakatakotoria.

12 Ā taua rā ka haere mai rātou ki a koe,

mai i Ahiria me ngā pā o Īhipa,

mai i Īhipa ki te awa,

mai i tētahi moana ki tētahi,

i tētahi maunga ki tētahi maunga.

13 Otiia ka ururuatia te whenua,

he mea mō te hunga e noho ana i reira,

mō ngā hua hoki o ā rātou mahi.

14 Whāngaia tāu iwi ki tāu rākau,

ngā hipi o tōu kāinga tupu,

e noho mokemoke nei i te ngahere

i waenganui o Karamere;

kia kai rātou ki Pahana, ki Kireara,

kia pērā me ngā rā o mua.

15 "Ka rite ki ngā rā i haere mai ai koe i te whenua o Īhipa,

ka whakaaturia e ahau ki a ia ngā mea whakamīharo."

16 Ka kite ngā iwi, ka whakamā

ki tō rātou mārohirohi katoa;

ka kōpania tō rātou māngai ki tō rātou ringa,

ā, ka turi ō rātou taringa.

17 Ka mitimiti rātou i te puehu, ānō he nākahi;

ka oho wiri mai rātou i ō rātou piringa kōpiri,

ānō ko ngā mea ngōkingōki o te whenua;

ka haere wehi mai rātou ki a Ihowā, ki tō tātou Atua,

ā, ka mataku ki a koe.

Te Aroha o Ihowā ki a Īharaira

18 Ko wai he Atua hei rite mōu, e muru nei i te hē,

e whakarere noa nei i te poka kē

o ngā mōrehu o tōna wāhi tupu?

E kore ia e kawe tonu i tōna riri ā ake ake,

nō te mea e ngākau nui ana ia ki te tohu tangata.

19 Tērā ia e tahuri anō, ka aroha ki a tātou;

ka pēhia e ia ō tātou kino ki raro ki ōna waewae.

Ka pangā anō e koe ō rātou hara

ki ngā rire o te moana.

20 Ka whakatutukitia e koe te mea tika ki a Hākopa,

te aroha ki a Āperahama,

ko tāu i oati ai ki ō mātou mātua

i ngā rā ō mua.

Die verdorwenheid van Sion en 'n gebed om die tussenkoms van die Here.

1 WEE my, want ek het geword soos ná die insameling van somervrugte, soos die natrossies van die wynoes: geen tros om te eet nie, my siel begeer vroeë vye.

2 Die vrome het verdwyn uit die land, en daar is geen opregte meer onder die mense nie; hulle loer almal op bloed; hulle jaag elkeen sy broer met die net.

3 Na die kwaad gaan die hande uit, om dit dapper te doen. Die vors eis, en die regter vra betaling, en die groot man spreek die begeerte van sy siel uit, en hulle verdraai dit alles.

4 Die beste van hulle is soos 'n doringstruik, die mees opregte erger as 'n doringheining. Die dag van jou wagte, jou besoeking, kom; nou sal hulle verwarring daar wees.

5 Vertrou geen metgesel nie, maak op geen vriend staat nie, let op die poorte van jou mond teenoor haar wat in jou skoot lê.

6 Want die seun minag die vader, die dogter staan op teen haar moeder, die skoondogter teen haar skoonmoeder, die man se vyande is sy huisgenote!

7 Maar ek sal uitsien na die Here, ek wil wag op die God van my heil, my God sal my hoor.

8 Wees nie bly oor my nie, o my vyandin! Al het ek geval, ek staan weer op; al sit ek in duisternis, die Here is 'n lig vir my.

9 Die toorn van die Here sal ek dra, want ek het teen Hom gesondig; totdat Hy my saak verdedig en my reg verskaf. Hy sal my uitlei in die lig; ek sal met welgevalle sien hoe Hy geregtigheid oefen.

10 Ook sal my vyandin dit sien, en skaamte sal haar bedek wat vir my sê: Waar is die Here, jou God? My oë sal met welgevalle op haar neersien. Nou sal sy vertrap word soos modder van die strate.

11 Daar kom 'n dag om jou mure te herbou! In dié dag sal die gebied ruim wees.

12 Dit is 'n dag dat hulle na jou sal kom van Assur en die stede van Egipte, en van Egipte tot by die Eufraat, en van see tot see, en van berg tot berg.

13 Maar die aarde sal 'n wildernis word vanweë sy inwoners, as gevolg van hulle handelinge.

14 Wei u volk met u staf, die kudde wat u erfdeel is, wat afgesonderd woon in 'n bosveld op Karmel; laat hulle wei in Basan en Gílead soos in die ou dae.

15 Soos in die dae van jou uittog uit Egipteland sal Ek hom wonders laat sien.

16 Die nasies sal dit sien en skaam wees ondanks al hulle krag: hulle sal die hand op die mond lê, hulle ore sal doof word.

17 Hulle sal stof lek soos die slang, hulle sal soos grondkruipers bewende uit hulle vestings te voorskyn kom, hulle sal sidderende kom na die Here onse God, en hulle sal vir U vrees.

18 Wie is 'n God soos U, wat die ongeregtigheid vergewe en by die oortreding van die oorblyfsel van sy erfdeel verbygaan? Hy hou toorn nie vir ewig vas nie, maar het 'n welbehae in goedertierenheid.

19 Hy sal Hom weer oor ons ontferm, ons ongeregtighede vertree; ja, U sal al hulle sondes in die dieptes van die see werp.

20 U sal trou bewys aan Jakob, goedertierenheid aan Abraham, wat U aan ons vaders met 'n eed beloof het sedert die dae van die voortyd.