Mika 1

1 Ko te kupu a Ihowā i puta mai ki a Mika Morahati i ngā rā o ngā kīngi o Hūrā, arā o Iotama, o Ahata, o Hetekia, ko tāna i kite ai mō Hamaria rāua ko Hiruhārama.

Ka Whakahuatia te Whakawātanga ki a Hamaria

2 Whakarongo e ngā iwi, e koutou katoa;

kia whai taringa mai, e te whenua,

me ngā mea katoa i roto i a koe;

ko te Ariki, ko Ihowā hei whakaatu i tō koutou hē,

ko te Ariki mai i tōna temepara tapu.

3 Nō te mea, nanā, kei te puta mai a Ihowā i tōna wāhi,

ka heke iho ia, ka takahi ki runga ki ngā wāhi tiketike o te whenua.

4 Ā, ka rewa ngā maunga i raro i a ia,

ka ngātata ngā raorao,

ka rite ki te wāki i mua i te ahi,

ki ngā wai i ringihia ki te wāhi paripari.

5 Mō te hē o Hākopa, tēnei katoa,

mō ngā hara o te whare o Īharaira.

He aha te hē o Hākopa?

He teka ianei ko Hamaria?

He aha anō hoki ngā wāhi tiketike o Hūrā?

He teka ianei ko Hiruhārama?

6 "Mō reira ka meinga e ahau a Hamaria kia rite ki te pūranga o te māra,

ki ngā whakatōkanga hoki o te māra wāina;

ka ringihia iho anō e ahau ōna kōhatu ki raro ki te raorao,

ā, ka hurahia e ahau ōna tūranga.

7 Ā, ka wāwāhia āna whakapakoko, mongamonga ana,

ka tahuna hoki ōna utu katoa ki te ahi,

ā, ka takoto kau i ahau āna whakapakoko katoa.

He mea āmene hoki nāna ki te utu a te wahine kairau,

ā, ka hoki atu anō hei utu ki te wahine kairau."

Te Tarukitanga o ngā Pā o Hūrā

8 Mō reira ka tangi ahau, ka auē,

ka haere ahau, tīhore rawa ngā kākahu, tahanga kau;

ka rite tāku tangi ki tā ngā kurī mohoao,

tāku uhunga ki tā ngā otereti.

9 Nō te mea ko ōna patunga e kore e mahu;

kua tae rawa nei hoki ki a Hūrā;

kua tae ki te kūwaha o tāku iwi,

arā ki Hiruhārama.

10 Kaua e whakaaturia ki Kāta,

kaua rawa e tangi;

kua okeoke ahau i roto i te puehu

i Pētere Āpara.

11 Haere atu korua,

e te wahine e noho ana i Hapiri,

i te takoto tahanga, i te whakamā;

kāhore anō te wahine e noho ana

i Taanana i puta mai;

ka tangohia atu i a koutou

e te tangihanga o Pete-Etere tōna tūranga.

12 I tatari hoki te wahine e noho ana i Maroto ki te pai,

me te mānukanuka anō;

nō te mea kua heke iho te kino i a Ihowā

ki te kūwaha o Hiruhārama.

13 Whakamaua te hāriata ki te hōiho tere,

e te wahine e noho ana i Rakihi.

Ko ia te tīmatanga o te hara

o te tamāhine a Hiona;

kua kitea nā hoki

ngā hē o Īharaira i roto i a koe.

14 Mō reira ka hoatu e koe he hākari poroporoaki

ki Morehetekata;

hei mea teka ngā whare o Akatipi

ki ngā kīngi o Īharaira.

15 Tēnei ake ka kawea atu e ahau ki a koe,

e te wahine e noho ana i Mareha,

te tangata e whiwhi ki a koe;

ka tae te korōria o Īharaira ki Aturama rā anō.

16 Moremorea tōu māhunga, kutikutia hoki,

mō āu tamariki i āhuareka ai;

whakanuia tōu pākira kia rite ki tō te ēkara;

kua mawehe atu hoki rātou i a koe, kua whakaraua.

Oordeel oor Samaría en Jerusalem.

1 DIE woord van die Here wat tot Miga, die Morastiet, gekom het, in die dae van Jotam, Agas, Hiskía, konings van Juda; wat hy gesien het aangaande Samaría en Jerusalem.

2 o Volke, luister almal saam! o Aarde en sy volheid, let op! Sodat die Here Here getuie teen julle kan wees, die Here uit sy heilige paleis.

3 Want kyk, die Here gaan uit sy woonplek uit, en Hy daal neer en betree die hoogtes van die aarde.

4 En die berge smelt onder Hom, en die laagtes skeur oop, soos was voor die vuur, soos water wat langs 'n helling afstroom!

5 Dit alles vanweë die oortreding van Jakob en vanweë die sondes van die huis van Israel. Wie is die oorsaak van die oortreding van Jakob? Is dit nie Samaría nie? En wie is die oorsaak van die hoogtes van Juda? Is dit nie Jerusalem nie?

6 Daarom sal Ek Samaría 'n puinhoop maak op die veld, 'n plek om wingerdstokke te plant; en Ek sal haar klippe in die dal laat afrol en haar fondamente blootlê.

7 En al haar gesnede beelde sal stukkend geslaan en al wat sy as hoereloon ontvang het, met vuur verbrand word, en al haar afgode sal Ek tot 'n verwoesting maak; want uit hoereloon het sy dit versamel, en tot hoereloon sal dit terugkeer.

8 Daaroor wil ek rouklaag en huil, kaalvoet en naak loop. Ek wil klae soos die jakkalse en treur soos die volstruise.

9 Waarlik, haar wonde is ongeneeslik; want dit het gekom tot by Juda, dit reik tot aan die poort van my volk, tot by Jerusalem.

10 Moet dit nie in Gat vertel nie, ween daar ganselik nie! In Bet-Ofra het ek my in die stof gewentel!

11 Trek weg in smadelike naaktheid, o inwoners van Safir! Die inwoners van Saänan trek nie uit nie. Die weeklagte van Bet-Haësel sal julle daar die verblyf ontneem.

12 Want die inwoners van Marot wag in pyn op iets goeds, omdat onheil neerdaal van die Here na die poort van Jerusalem.

13 Span die perde voor die wa, o inwoners van Lagis! Dit was die begin van sonde vir die dogter van Sion, dat die oortredinge van Israel in jou gevind is.

14 Daarom moet jy 'n afskeidsgeskenk gee aan Moréset-Gat; die huise van Agsib sal 'n teleurstelling wees vir die konings van Israel.

15 Nogmaals sal Ek jou 'n veroweraar bring, o inwoner van Marésa; die adel van Israel sal tot by Adúllam kom.

16 Maak 'n kaalte op jou hoof en skeer jou weens jou troetelkinders; maak die kaalplek groot soos dié van 'n aasvoël, omdat hulle van jou af weggevoer is in ballingskap.