Te Aranga ake o ngā Mate
1 "Ā, i taua wā ka whakatika a Mikaera, te rangatira nui e tū nei hei hoa mō ngā tama a tōu iwi. Nā, he wā raruraru taua wā, kāhore mai i mua i te wā i whai iwi ai ā taea noatia taua wā nei; hei taua wā ka mawhiti tōu iwi, te hunga katoa e kitea kua oti te tuhituhi ki te pukapuka. 2 Nā, he tokomaha o te hunga e moe ana i te puehu o te oneone e ara ake, ko ētahi ki te ora tonu, ko ētahi ki te whakamā, ki te whakarihariha, mutungakore. 3 Ā, ka tīaho te hunga whakaaro nui ānō kei te tīaho o te kikorangi. Me te hunga hoki nāna i anga ai ngā tāngata tokomaha ki te tika, ka rite rātou ki ngā whetū ā ake ake. 4 Ko koe ia, e Raniera, kopia ngā kupu, hīritia anō te pukapuka ā taea noatia te mutunga. He tokomaha e kōpikopiko, ka nui haere anō te mātauranga."
5 Kātahi ahau, a Raniera, ka titiro, nā, ko ētahi atu tokorua e tū ana, ko tētahi i tēnei taha o te parenga o te awa, ko tētahi i tērā taha o te parenga o te awa. 6 Nā, ko te meatanga a tētahi ki te tangata i te kākahu rīnena, ki tērā i runga i ngā wai o te awa, "Ko āhea rā anō te mutunga o ēnei mea whakamīharo?"
7 Ā, i rongo ahau i tā te tangata i te kākahu rīnena, i tā tērā i runga i ngā wai o te awa, i te aranga o tōna matau, o tōna mauī whaka te rangi. Ā, oatitia ana e ia mā tērā e ora tonu ana ake ake, kia taka rā anō tētahi wā, ngā wā, me te hāwhe; ā, kia oti tā rātou tukituki i te kaha o te iwi tapu, kātahi ka oti ēnei katoa.
8 Ā, ka rongo ahau, engari kīhai i mātau; kātahi ahau ka mea, "E tōku Ariki, he aha rā te mutunga o ēnei mea?"
9 Kātahi tērā ka kī mai, "Haere, e Raniera, kua oti hoki ngā kupu te kokopi atu, hīri rawa ā taea noatia te wā o te mutunga. 10 He tokomaha e mea i a rātou kia pokekore, kia mā, kia parakore; engari ko te hunga kino ka mahi i te kino, ā, e kore tētahi o te hunga kino e mātau; ko te hunga whai whakaaro ia ka mātau.
11 "Nā, mai o te wā e whakakāhoretia ai te patunga tapu tūturu, e tū ai te mea whakarihariha, te mea whakangaro kotahi mano e rua rau e iwa tekau ngā rā. 12 Ka hari te tangata e tatari ana, ā, ka tutuki ki ngā rā kotahi mano e toru rau e toru tekau mā rima.
13 "Nā, haere kia taea rā anō te mutunga; ka okioki hoki koe, ā, ka tū ki tōu wāhi i te mutunga o ngā rā."
Die laaste woorde. Die verseëlde woorde.
1 EN in dié tyd sal Mígael, die groot vors wat oor die kinders van jou volk staan, optree; en dit sal 'n tyd van benoudheid wees soos daar nie gewees het vandat 'n volk bestaan het tot op dié tyd nie; maar in dié tyd sal jou volk gered word, elkeen wat in die boek opgeskrywe staan.
2 En baie van die wat in die stof van die aarde slaap, sal ontwaak, sommige tot die ewige lewe en sommige tot groot smaadheid, vir ewig afgryslik.
3 En die verstandiges sal glinster soos die glans van die uitspansel, en die wat baie tot regverdigheid lei, soos die sterre vir ewig en altoos.
4 En jy, Daniël, hou die woorde geheim en verseël die boek tot die tyd van die einde toe; baie sal dit deursoek, en die kennis sal vermeerder.
5 En ek, Daniël, het gesien, en kyk daar het twee ander gestaan, die een duskant op die wal van die rivier en die ander oorkant op die wal van die rivier.
6 En een het aan die man, met linne bekleed, wat bo-oor die water van die rivier was, gesê: Hoe lank sal die einde van die wonderbaarlike dinge uitbly?
7 Toe hoor ek die man, met linne bekleed, wat bo-oor die water van die rivier was, en hy het sy regterhand en sy linkerhand na die hemel opgehef en gesweer by die Ewig-Lewende: 'n Tyd, tye en 'n halwe tyd, en as hulle die mag van die heilige volk geheel verstrooi het, sal al hierdie dinge vervul word.
8 En ek het dit gehoor, maar nie verstaan nie; daarom het ek gesê: My heer, wat is die uiteinde van hierdie dinge?
9 En hy het gesê: Gaan heen, Daniël, want die woorde bly verborge en verseël tot die tyd van die einde toe.
10 Baie sal gereinig en gesuiwer en gelouter word, maar die goddelose sal goddeloos handel; en geeneen van die goddelose mense sal verstaan nie, maar die verstandiges sal verstaan.
11 En van die tyd af dat die voortdurende offer afgeskaf en die ontsettende gruwel opgerig word, sal duisend-tweehonderd-en-negentig dae verloop.
12 Welgeluksalig is hy wat bly verwag en duisend-driehonderd-vyf-en-dertig dae bereik.
13 En jy, gaan heen na die einde; en jy sal rus en weer opstaan tot jou bestemming aan die einde van die dae.