1 Hamuera 11

Ka Hinga ngā Āmoni i a Haora

1 Nā, ka haere mai a Nahaha Āmoni ki te whakapae i Iapehe Kireara; ā, ka mea ngā tāngata katoa o Iapehe ki a Nahaha, "Whakaritea mai he kawenata ki a mātou, ā, ka mahi mātou ki a koe."

2 Nā, ka mea a Nahaha Āmoni ki a rātou, "Ko te mea tēnei e whakarite kawenata ai ahau ki a koutou, kia pokaia ō koutou kanohi matau katoa; ā, ka waiho e ahau hei tāwai mō Īharaira katoa."

3 Anō rā ko ngā kaumātua o Iapehe ki a ia, "Tukua mai koa ki a mātou kia whitu ngā rā, kia tono tāngata ai mātou puta noa i ngā rohe o Īharaira; ā, ki te kāhore he kaiwhakaora mō mātou, nā, ka puta atu mātou ki a koe."

4 Kātahi ka haere ngā karere ki Kipea o Haora, ā, kōrerotia ana ēnei kupu ki ngā taringa o te iwi; nā, nui atu te reo o te iwi katoa ki te tangi. 5 Nā, e haere mai ana tērā a Haora i te māra, i muri i ngā kau; nā, ka mea a Haora, "Nā te aha te iwi i tangi ai?" Nā, ka kōrerotia ki a ia ngā kōrero a ngā tāngata o Iapehe.

6 I te rongonga o Haora i ēnei kōrero, nā, ko te tino putanga o te Wairua o te Atua ki runga ki a ia, ā, mura whakarere tōna riri ki taua rongo. 7 Nā, ka mau ia ki ētahi kau e rua, tapatapahia ana e ia; tukua ana ki ngā rohe katoa o Īharaira, he mea kawe nā ngā karere, ā, ka mea, "Ki te kāhore tētahi e puta mai ki te aru i a Haora, ki te aru hoki i a Hamuera, ka pēneitia āna kau." Nā, ka tau te wehi o Ihowā ki runga ki te iwi, ā, ka puta rātou anō he tangata kotahi. 8 Nā, ka taua rātou e ia ki Peheke; e toru rau mano ngā tama a Īharaira, e toru tekau hoki mano ngā tāngata o Hūrā.

9 Nā, ka mea rātou ki ngā karere i haere mai rā, "Kia pēnei tā koutou kī atu ki ngā tāngata o Iapehe Kireara, ‘Āpōpō, kia mahana te rā, ka puta he whakaoranga mō koutou.’ " Nā, haere ana aua karere, ā, kōrerotia ana ki ngā tāngata o Iapehe; ā, koa ana rātou. 10 Nā reira ka mea ngā tāngata o Iapehe, "Āpōpō ka puta atu mātou ki a koutou, ā, mā koutou e mea ki a mātou ngā mea e pai ana ki tō koutou whakaaro."

11 Heoi, i te aonga ake ka wehea e Haora te iwi kia toru ngā ngohi. Nā, haere ana rātou ki waenganui o te puni i te whakaaraara o te ata, patua iho ngā Āmoni ā mahana noa te rā; ā, ko ngā toenga, i marara noa atu, ā, kīhai hoki i waiho kia tokorua o rātou e haere tahi ana.

12 Nā, ka mea te iwi ki a Hamuera, "Ko wai tēnei i mea nei, ‘Hei kīngi koia a Haora mō tātou?’ Hōmai aua tāngata kia whakamatea e mātou."

13 Anō rā ko Haora, "E kore tētahi e whakamatea āianei; ko te rā hoki tēnei i puta ai tā Ihowā whakaora mō Īharaira."

14 Kātahi ka mea a Hamuera ki te iwi, "Haere mai, tātou ka haere ki Kirikara, ki reira whakahou ai i te kīngitanga." 15 Nā, haere ana te iwi katoa ki Kirikara, ā, whakakīngitia ana a Haora ki reira ki te aroaro o Ihowā ki Kirikara. Nā, patua ana e rātou ki reira he patunga mō te pai ki te aroaro o Ihowā; ā, nui atu te koa o Haora, rātou ko ngā tāngata katoa o Īharaira i reira.

Saul verslaan die Ammoniete en bevry die stad Jabes in Gílead.

1 EN Nahas, die Ammoniet, het opgetrek en Jabes in Gílead beleër; en al die manne van Jabes het aan Nahas gesê: Sluit met ons 'n verbond, dan sal ons u dien.

2 Maar Nahas, die Ammoniet, het vir hulle gesê: Op hierdie voorwaarde sal ek die verbond met julle sluit, dat ek julle almal die regteroog uitsteek en dit as 'n skande op die hele Israel kan lê.

3 Toe sê die oudstes van Jabes vir hom: Laat ons sewe dae lank met rus, dat ons boodskappers in die hele gebied van Israel kan stuur; as daar dan niemand is wat ons verlos nie, sal ons na u toe uittrek.

4 En die boodskappers het in Gíbea van Saul gekom en die woorde voor die ore van die volk gespreek. Daarop verhef die hele volk hulle stem en ween.

5 Toe kom Saul juis aan agter die beeste van die veld af, en Saul sê: Wat is dit met die volk, dat hulle ween? En hulle vertel hom die woorde van die manne van Jabes.

6 En die Gees van God het oor Saul vaardig geword terwyl hy dié woorde hoor, en hy het baie kwaad geword.

7 En hy het 'n paar beeste geneem en hulle stukkend gesny en met boodskappers deur die hele gebied van Israel gestuur om te sê: Wie nie agter Saul en agter Samuel aan uittrek nie — so sal met sy beeste gedoen word. Toe val die skrik van die Here op die volk en hulle trek soos een man uit.

8 En hy het hulle gemonster in Besek: die kinders van Israel was driehonderdduisend en die manne van Juda dertigduisend.

9 En hulle het aan die boodskappers wat gekom het, gesê: So moet julle aan die manne van Jabes in Gílead sê: Môre as die son op sy warmste is, sal julle hulp kry. Toe die boodskappers ingaan en dit aan die manne van Jabes meedeel, was hulle bly.

10 En die manne van Jabes sê: Môre sal ons na julle uittrek, en julle kan met ons doen net soos dit goed is in julle oë.

11 Maar die volgende môre het Saul die manskappe in drie afdelings opgestel, en hulle het met die môrewag in die laer ingekom en die Ammoniete verslaan tot op die warmste van die dag; en die ander het so verstrooid geraak dat nie twee onder hulle bymekaar gebly het nie.

12 Daarna sê die manskappe vir Samuel: Wie is dit wat gevra het: Sou Saul oor ons regeer? Lewer die manne uit, dat ons hulle kan doodmaak.

13 Maar Saul antwoord: Op hierdie dag mag geen man gedood word nie, want vandag het die Here 'n verlossing in Israel bewerk.

14 Toe sê Samuel aan die volk: Kom, laat ons na Gilgal gaan en daar die koningskap vernuwe.

15 En die hele volk het na Gilgal getrek en daar Saul voor die aangesig van die Here in Gilgal koning gemaak; en hulle het daar dankoffers voor die aangesig van die Here geslag, en Saul met al die manne van Israel was daar uitermate vrolik.